Strona główna > Dziennikarstwo śledcze > Wojciech Sumliński – prawdziwe historie nadwiślańskiego bohatera śledczego

Wojciech Sumliński – prawdziwe historie nadwiślańskiego bohatera śledczego

Komentarz: Obecnie, to strach pomyśleć co wyniknie z połączenia kopiarskiego talentu p. Wojciecha z fantazjami dr Ewy Kurek, która wszędzie widzi super hiper dobrych żydów, co to chcą dla nas jak najlepiej. Czyli jak koszerna „prawica” robi sobie z nas jaja. Przeczytamy, zobaczymy. Jedno jest pewne, książka dobrze się sprzeda i dobrze się na niej zarobi. Business is business.

Gdzie był Sumliński gdy przez lata, od lat 90’tych, Polacy walczyli o Prawdę na temat zbrodni w Jedwabnem?

Ile naprawdę kopiował Sumliński?

„kilka stron” – mówią na wykopie

„1/1000, niecała strona” – mówił sam Sumliński

A jak jest naprawdę? Sprawdziłem programem antyplagiatowym – wyniki zobaczcie sami.

Zainspirowany znaleziskiem:

https://www.wykop.pl/link/4272341/facebook-usunal-post-wojciecha-sumlinskiego-nt-bronislawa-geremka/

i toczącą się tam dyskusją wrzuciłem „Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego” oraz kilka kryminałów m.in. MacLeana do programu porównującego. Ilość dopasowań jest porażająca, poniżej przedstawiam 131 fragmentów pochodzących tylko z pierwszych 4 z 11 rozdziałów książki (a więc 1/3 książki, liczba dopasowań w logu sugeruje, że w kolejnych rozdziałach jest podobnie, ale nie chciało mi się już weryfikować i kopiować tego wszystkiego). Jak wygląda to objętościowo można sobie zobaczyć na pierwszych 4 obrazkach.

Co widzimy poniżej:

-każdy obrazek zawiera kompletną treść rozdziału
-w kolumnie po lewej książka Wojciecha Sumlińskiego „Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego”
-w kolumnie po prawej przypisane fragmenty kryminałów, w większości o bardzo wysokiej zgodności słów
-jedna strona zestawienia odpowiada mniej-więcej dwóm stronom z książki
-do zestawienia trafiły tylko fragmenty nie pozostawiające wątpliwości, jeśli jest tylko jedno zdanie to dlatego, że albo jest bardzo charakterystyczne, albo (co częstsze) występuje tuż obok już wykorzystanego fragmentu.
-to nie jest pełne zestawienie, program pokazuje tylko większe fragmenty słowo w słowo, możliwe też, że nie znamy wszystkich książek-inspiracji, no i to tylko 1/3 książki

Rozdział 1:

Rozdział 2:

Rozdział 3:

Rozdział 4:

Jak widzimy:

-absolutnie rekordowy rozdział 4 – udało się w nim dopasować ponad 1/3 słów, nawet jego tytuł jest taki sam jak tytuł jednej z książek MacLeana. W tym rozdziale znajdują się też obszerne fragmenty z książki „Dziennik zarazy”, ale nie zostały przypisane, gdyż nie znalazłem polskiego wydania tej książki.

-niewiele gorszy jest rozdział 1, pierwsze 8 stron książki udało się dopasować prawie w całości

Jeśli chodzi o treść, to najczęściej dopasowania są przy opisach miejsc, ludzi których spotykał, przemyśleń, ale także opisy prześladowań ze strony WSI, obrażeń jakie odniósł i tzw. „faktów” o przestępcach. Jeżeli ktoś w tej chwili jeszcze myśli, że fakty są cacy, to tu jest smutna rzeczywistość:

Czas na dopasowania:

-wszystkie fragmenty są w całości, puste linie służą tylko i wyłącznie synchronizacji tekstu i ułatwieniu wzrokowego porównywania gdy jest dłuższy
-fragmenty są ułożone chronologicznie, można otworzyć książkę i na bieżąco weryfikować

—————————————————————————————————————————————————————————————

ROZDZIAŁ 1

—————————————————————————————————————————————————————————————

ROZDZIAŁ 2

—————————————————————————————————————————————————————————————

ROZDZIAŁ 3

—————————————————————————————————————————————————————————————

ROZDZIAŁ 4

W zestawieniu wykorzystano fragmenty książek:
-Alistair MacLean „Lalka na łańcuchu”
-Alistair MacLean „Mroczny krzyżowiec”
-Alistair MacLean „48 godzin”
-Alistair MacLean „HMS Ulisses”
-John Steinbeck „Na wschód od Edenu”
-Stieg Larsson, „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”
-Paulo Coelho „Zwycięzca jest sam”
i oczywiście Wojciech Sumliński „Niebezpieczne Związki Bronisława Komorowskiego”

Na koniec przypomnijmy jeszcze słowa Sumlińskiego:

„różnica pomiędzy konwencją czy inspiracją, dotyczącą zresztą około jednej tysięcznej całości tekstu, a „przepisywaniem kryminałów” – jak to określił Newsweek – jest gigantyczna – to całe lata świetlne różnic i autor kłamliwego tekstu o mnie doskonale o tym wie”

zaledwie niespełna jedna strona – jakby to zebrać do kupy – wykazuje podobieństwo. Na zasadzie konwencji dokonałem jedynie muśnięcia tej literatury i co ciekawe, wielokrotnie informowałem przecież o tym jawnie i publicznie, że w niektórych miejscach marginalnie i śladowo nawiązuję do klasyki kryminału z tą różnicą, że piszę o faktach i wyłącznie faktach.”

i zdanie z jego własnej książki:

„Czy jednak można być wiarygodnym do połowy, czy można być do połowy w ciąży?”

Źródło: http://www.wykop.pl/ramka/4276281/ile-naprawde-kopiowal-sumlinski/

2 thoughts on “Wojciech Sumliński – prawdziwe historie nadwiślańskiego bohatera śledczego

  1. Swoją drogą ciekawe co by wyszło u innego obwieszonego krzyżami i różańcami kopisty, którego żyd braun wyczarował z kapelusza, a który to też nie ma cienia skrupułów aby kraść cudze teksty i sprzedawać jako swoje:

    https://www.facebook.com/imperiumlechickietobzudra/posts/1834921743504648/

    Szwindel na szwindlu szwindlem pogania.

    A co do Sumlińskiego, to podaje on prosty przepis na „bojownika antysystemu”:

    – zwymyślaj albo przepisz kryminalne historie z książek dostępnych w biedronce,
    – wplataj w nie najważniejsze osoby w państwie,
    – krzycz że biją gdy tymi rewelacjami zajmie się ABW,
    – zostań bojownikiem o „prawdę” i autorytetem koszernej prawicy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *