Strona główna > Rosja > Ukraina – Cud i znak Boży pod budynkiem Rady Najwyższej Ukrainy

Ukraina – Cud i znak Boży pod budynkiem Rady Najwyższej Ukrainy

GOTUJCIE SIĘ…CUD I ZNAK BOŻY. Podczas nabożeństwa modlitewnego pod budynkiem Rady Najwyższej Ukrainy zamirotoczył krzyż ofiarny.

Krucyfiks (Ukrzyżowany Pan Jezus Chrystus) w pobliżu budynku parlamentu ukraińskiego, Rady Najwyższej, zamirotoczył (patrz wyjaśnienie poniżej) podczas nabożeństwa modlitewnego w intencji zachowania na Ukrainie chrześcijańskich wartości rodzinnych.
Dnia 17 czerwca, podczas nabożeństwa modlitewnego pod budynkiem Rady Najwyższej, wierni prawosławni zauważyli, jak zamirotoczył Ukrzyżowany Jezus Chrystus. W tym właśnie dniu około 1000 prawosławnych wiernych Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej modliło się tutaj w intencji zachowania chrześcijańskich wartości rodzinnych i w intencji pokoju na Ukrainie.
Nabożeństwa modlitewne w intencji obrony prawosławnej rodziny odbyły się we wszystkich cerkwiach i monasterach Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej. W tym właśnie dniu w Kijowie przedstawiciele środowisk LGBT odbywali tzw. „Marsz równości”. Kilkudziesięciu przeciwników marszu zostało zatrzymanych przez policję.
Krzyż ofiarny nieopodal Rady Najwyższej mirotoczy już nie pierwszy raz. Taki poprzedni przypadek, zauważony przez wiernych prawosławnych, miał miejsce 18 maja 2017 roku, podczas modlitewnej pikiety przy ukraińskim parlamencie w związku z niebezpieczeństwem przyjęcia antycerkiewnych ustaw nr 4128, nr 4511 itp.

Wyjaśnienie pojęcia „mirotoczenie” przez p. Andrzeja Leszczyńskiego: 

Wydaje się, że potrzebne jest bliższe scharakteryzowanie zarówno płynu pojawiającego się i ściekającego po cudownych ikonach, zwanego „miro”, jak i pochodzącego od nazwy tego płynu procesu ściekania, toczenia się kropel oleju po powierzchni ikon, zwanego „mirotoczeniem”.

Cerkiew Prawosławna rozpatruje ikonę jako szczególną formę objawienia Boskiej realności. Wszystkie kanoniczne ikony w świątyniach lub domach są święte dzięki swojej duchowej treści i sensowi. Jednakże niektóre z nich są wybierane przez Opatrzność Bożą dla szczególnych znaków. Wychodzące z nich niewypowiedzialne światło, zapach, „miro” (niekiedy pisane przez dwa „r” – „mirro” – lub olej święty, krzyżmo) są materialnymi znakami zjawisk świata niebiańskiego, Królestwa Bożego. Laboratoryjne analizy wykazują, że „miro” jest płynem organicznego pochodzenia, czasami przypominającym oliwę z oliwek, ale w jaki sposób pojawia się ono na świętych znakach, pozostaje to niewytłumaczalne.

Słowo „miro” ma kilka pojęć. Jedno z nich oznacza sztuczny skład oleistego płynu, składającego się z różnych substancji aromatycznych, który po poświeceniu używa się w cerkiewnej tajemnicy namaszczenia „miro” (w KK zwanego „krzyżmem”). Drugie pojęcie – to oleisty płyn, powstający w sposób nadprzyrodzony na ikonach lub świętych relikwiach i przedmiotach. W szerokim sensie tego słowa we współczesnej literaturze pod pojęciem „mirotoczenie” rozumie się dowolne cudowne pojawienie się płynu (wilgoci) na ikonach i poświęconych przedmiotach. Niektórzy mylnie przyrównują „miro’ do „mirry”, znanej z Nowego Testamentu – daru Trzech Króli, ofiarowanego wraz ze złotem i kadzidłem Dziecięciu Jezus lub mieszaniny „mirry” z aloesem w ilości około stu funtów, zakupionej przez Nikodema do obłożenia Ciała Jezusa przed złożeniem do Grobu.    

„Miro” nie pochodzi z tworzywa (substancji) ikony, ale pojawia się na niej «z niczego». Bywa i tak, że płyn pojawia się i pęcznieje na szkle kiotu (szafki – oszklonej ramy na obrazy święte), zakrywającego ikonę lub występuje na samej ikonie pod nim, za szkłem (a więc szkło nie przeszkadza w pojawianiu się miro na ikonie). Starość lub nowość, czyli wiek ikony lub jej materiał nie mają znaczenia. Mogą „mirotoczyć” święty olej obrazy wykonane na drewnie, szkle, metalu, papierze, np. czarno-białe kserokopie itp. W wyniku badania płynu, pobranego z jednej z płaczących ikon ustalono, że «są to najprawdziwsze ludzkie łzy». Wygląd, barwa, konsystencja powstającego na ikonie płynu są różnorodne: od gęstej, ciągnącej się żywicy do rosy, dlatego czasami mówi się o «balsamotoczeniu»albo «rosotoczeniu». Płyn może mieć (i najczęściej ma) pachnący aromat. Kształt i rozmiar kropli są także niezwykle różne. Czasami pokrywają one cały obraz, czasami jak by płynęły z pewnych punktów. W szerokim sensie słowa pod „mirotoczeniem” jest rozumiane każde cudowne pojawienie się płynu (wilgoci) na ikonach i świętych przedmiotach. Często przez posmarowanie (namaszczenie) wydzielonym „miro” następuje uzdrowienie z chorób.

Można by jeszcze długo pisać na temat „miro” i „mirotoczenia” ikon. Na przykład, o niezwykłym ściekaniu „miro”, kiedy wbrew prawom natury, zamiast ściekania w pionie, zgodnie z prawem przyciągania ziemskiego – miro ścieka ukośnie, pod katem, a nawet do góry!). Albo o „łzotoczeniu” lub „krwiotoczeniu”, kiedy po powierzchni ikon ściekają naturalne, słone ludzkie łzy, czy ludzka krew żyjącego człowieka grupy AB… Na razie więc niechaj podane wyjaśnienia wystarczą. – od A.L.

***

 

Za: http://3rm.info/main/71778-chudo-i-znamenie-bozhee-vo-vremya-molebna-u-verhovnoy-rady-zamirotochil-poklonnyy-krest-video-foto.html

Data publikacji: 23.06.2018

Nadesłał Borys

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *