Strona główna > NWO > Apokalipsa > Sprawa Chrystusa Króla

Sprawa Chrystusa Króla

Doktryna Chrystusa Króla najlepszą obroną przed klerykalizmem

Alan Fimister – 25.11.2019

 

W wydanym w 1969 Mszale, wczoraj było święto Chrystusa Króla. Do tego roku to święto obchodzono w ostatnią niedzielę października. Przeniesienie święta ma konkretne znaczenie: pokazuje zmianę w akcencie, od panowania Chrystusa tu i teraz, do Jego panowania w wieczności.

Kiedy Papież Pius XI ustanowił Uroczystość Chrystusa Króla w 1925, napisał, że ustanawia ją w celu wszczepienia w wiernych doktryny, że „wszyscy ludzie, zbiorowo czy pojedynczo, są pod panowaniem Chrystusa”, i że musimy „uznać, zarówno w życiu prywatnym jak i publicznym, że Chrystus jest Królem”. To mówiło jasno, że Kościół musi próbować osiągnąć porządek społeczny i polityczny podporządkowany publicznemu chrześcijaństwu – sprawę poparł następca Piusa XI. W encyklice ogłoszonej kiedy wybuchała II wojna światowa, Pius XII uczył:

Najszlachetniejszą czynnością dziś jest rozwinąć sztandar Boskiego Króla i nieść go wysoko na oczach tych, którzy szli i wciąż idą za sztandarami przedstawiającymi fałsz, i spowodować szczęśliwy powrót do stóp zwycięskiego Krzyża tych, którzy odeń nieszczęśliwie odeszli. Któż więc, widząc tak wielką liczbę swych braci i sióstr zaślepionych błędem, uwikłanych w żądze, sprowadzonych na bezdroża uprzedzeniami – którzy, na skutek tego, odstąpili od prawdziwej wiary w Boga i zerwali łączność ze zbawczą Ewangelią Jezusa Chrystusa… któż, powtarzamy, wobec tego wszystkiego nie zapłonie miłością i nie pośpieszy im z chętną i wydatną pomocą? [6]

 

Ale w 1969 nastąpiła zmiana. Święto przeniesiono na koniec listopada: Paweł VI tak to wyjaśnił: „eschatologiczne znaczenie tej niedzieli jest wyraźniejsze”. Pod względem liturgicznym panowanie Chrystusa na ziemi przeniesiono z czasu historycznego do eschatologicznego.

 

Dwu-etapowa formuła poświęcenia rasy ludzkiej Najświętszemu Sercu Jezusa, ustanowiona przez Leona XIII w 1899, i włączona do święta Chrystusa Króla przez Piusa XI w 1925, została ostro okrojona by usunąć odniesienia do nawracania nie-chrześcijan.

 

Odzwierciedlało to zmianę polityki Kurii Rzymskiej od walki o zdobycie porządku społecznego i politycznego. Zamiast tego Kuria byłaby bardziej przychylna neutralnemu wyznaniowo porządkowi obywatelskiemu, w którym rola chrześcijaństwa w sferze prawno-politycznej jest anonimowa i pośrednia.

 

Niezależnie od losu święta Chrystusa Króla, doktryny o Społecznym Panowaniu Chrystusa nie da się tak łatwo stłumić. Już w 1864, Pius IX, uroczyście – tzn. jak teolodzy tak wybitni jak św. John Henry Newman nalegali, nieomylnie / infallibly – potępił fałszywą naukę. „że najlepszy stan społeczeństwa obywatelskiego jest taki, w którym nie jest uznawany żaden obowiązek wiązany z władzą cywilną, polegający na powstrzymywaniu za pomocą ustanowionych kar, przestępców przeciwko religii katolickiej, chyba że wymaga tego spokój publiczny”.

 

II SW, nawet kiedy ogłosił prawo do wolności religijnej „we właściwych granicach”, zapewnił / asserted, że „to pozostawia nietkniętą tradycyjną doktrynę katolicką o moralnym obowiązku ludzi i społeczeństw wobec prawdziwej religii i jedynego Kościoła Chrystusowego”.

 

Jeden aspekt tej doktryny jest często zapominany, a wyraźnie zachowany przez II SW: zasadniczą funkcję świeckich w ustanowieniu Społecznego Panowania Chrystusa. To świeccy muszą podjąć się zadania dostosowania realiów czasowych do Ewangelii. Jak ujął to II SW / puts it: “Wysiłek wlania ducha chrześcijańskiego w mentalność, zwyczaje, prawa i struktury wspólnoty w której się żyje, jest tak bardzo obowiązkiem i odpowiedzialnością świeckich, że nigdy nie może być właściwie spełniony przez innych”.

Dekady po 1969 pokazały, że kiedy dążymy do neutralności, to dostajemy nietolerancyjny sekularyzm. Jak zauważył Jan Paweł II, „prawa Boga i człowieka albo razem będą, albo razem upadną”.

Kiedy zaniedbamy społeczne i polityczne skutki Panowania Chrystusa – co często miało miejsce w ostatnich dekadach – rezultatem jest klerykalizacja. Hierarchia, pozbawiwszy świeckich tego powołania, została zmuszona do zmiany ich w drobnych duchownych, aby wyznaczyć im jakiś cel.

Kler zbyt często pontyfik uje kwestie techniczne doczesnej polityki, w której nie mają kompetencji ani jurysdykcji, odmawiając głoszenia Ewangelii.  Nadszedł czas by hierarchia powróciła do swojego zadania – którego zaniedbanie nie wyjdzie na dobre – i przestała przeszkadzać świeckim w wykonywaniu ich zadania.

https://catholicherald.co.uk/commentandblogs/2019/11/25/the-doctrine-of-christ-the-king-the-best-defence-against-clericalism/

– 0 –

W Meksyku tysiące ludzi odnowiły poświęcenie się Chrystusowi Królowi

In Mexico, thousands renew consecration to Christ the King

Catholic News Agency – 27.11.2019

Poświęcenie daje Meksykanom nadzieję w obliczu „straszliwej kultury śmierci”

Ponad 10.000 świeckich katolików w Meksyku odnowiło akt poświęcenia Chrystusowi Królowi podczas specjalnej Mszy i ceremonii w czasie weekendu.

Miało to miejsce u stóp pomnika Chrystusa Króla w Bicentennial Park w Silao, w stanie Guanajuato, 23 listopada, w wigilię Uroczystości Chrystusa Króla jako części  celebracji „Dnia świeckich”, które uhonorowały też  bł. Anacleto González Floresa, męczennika Wojny Cristero, którego biskupi wybrali na patrona świeckich.

Abp Franco Coppola, nuncjusz apostolski w Meksyku, przewodniczył Mszy koncelebrowanej przez abpa Alfonso Cortés z León, bpa Gerardo Díaz Vázquez, przewodniczącego FAJULAVI (Komisji Rodziny, Młodzieży, Nastolatków i Życia), i bpa Víctora Alejandro Aguilar Ledesma, przewodniczącego posługi biskupów dla świeckich, jak i dużą grupę księży.

Impreza obejmowała też koncert, sztukę teatralną, świadectwa i różne prezentacje.

Organizatorzy wyjaśnili, że poświęcenie Chrystusowi jako Królowi było szczególnie ważne, biorąc pod uwagę „straszną kulturę śmierci” wobec narodu meksykańskiego, przejawiany przez „potężne zagrożenie dla życia, rodziny, wolności podstawowych, śmierci tak wielu niewinnych ludzi z rąk zorganizowanej przestępczości, i rosnącego wskaźnika aborcji w naszym kraju”.

„Obok tego wszystkiego również cierpieliśmy straszny ból, gdy usłyszeliśmy wiadomość o śmierci naszych braci księży i bezczeszczeniu i świętokradztwach w naszych kościołach, za które do dnia dzisiejszego wynagradzamy Panu Jezusowi w Eucharystii” – powiedzieli.

Przemoc wobec księży potępiono jako główny problem w Meksyku. Około 2o księży zabito w kraju od 2012, według mediów.

Inne imprezy na cześć Chrystusa Króla odbywały się w innych miejscach jak San Luis Potosí, Veracruz, Yucatán i Mexico City.

https://catholicherald.co.uk/news/2019/11/27/in-mexico-thousands-renew-consecration-to-christ-the-king/

tłumaczenie:Ola Gordon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *