Strona główna > Bliski Wschód > Projekt na Nowe Amerykańskie Stulecie, Syjonizm i dewastacja Bliskiego Wschodu

Projekt na Nowe Amerykańskie Stulecie, Syjonizm i dewastacja Bliskiego Wschodu

Projekt na Nowe Amerykańskie Stulecie (PNAC) był wpływowym think thankiem, założonym przez Williama Kristola, syna Irvinga Kristola, praojca amerykańskiego neokonserwatyzmu oraz Roberta Kagana, jednego z najbardziej znanych i wpływowych neokonserwatystów amerykańskich, którego żoną jest Victoria Nuland, amerykańska dyplomatka, która z ramienia Departamentu Stanu, odgrywała kluczową rolę podczas kryzysu ukraińskiego w 2014 roku.

Projekt na Nowe Amerykańskie Stulecie był organizacją wywierającą presję na dwóch amerykańskich prezydentów – Billa Clintona i George’a W. Busha, aby Ci prowadzili politykę zmierzającą do absolutnej dominacji Stanów Zjednoczonych na świecie, z silnym naciskiem na zwalczanie wrogów Izraela na Bliskim Wschodzie, co jak przekonywali, było wspólnym interesem USA  i Izraela. W praktyce jednak trudno dopatrzeć się realizacji przez PNAC interesów amerykańskich. W czasie, kiedy najważniejsi członkowie tego think thanku zajmowali kluczowe stanowiska w administracji amerykańskiej, Stany Zjednoczone wywołały kilka wojen z krajami zagrażającymi bezpośrednio lub pośrednio Izraelowi, doprowadzając do chaosu w świecie arabskim i szerzej rzecz biorąc islamskim, pozwalając jednocześnie w tym czasie rosnąć w siłę Chińskiej Republice Ludowej oraz zahamowywać przez Rosję rozszerzanie zachodnich wpływów na obszar poradziecki.

PNAC został rozwiązany w 2006 roku ale jego członkowie wciąż odgrywają istotną rolę w amerykańskiej polityce.I tak np. Jeb Bush, jeden z nielicznych istotnych nie-Żydów w tej organizacji był kandydatem na prezydenta Stanów Zjednoczonych w 2016 roku, Zalmay Khalilzad jest urzędnikiem w Departamencie Stanu Mike’a Pompeo ds. Afganistanu, Elliot Abrams  został mianowany przez Donalda Trumpa ambasadorem USA w Wenezueli czy choćby John Bolton, który był w latach 2018-2019 doradcą prezydenta Donalda Trumpa ds. bezpieczeństwa narodowego.

Po rozwiązaniu PNAC William Kristol i Robert Kagan powołali do życia bliźniaczą organizację – Foreign Policy Initiative. Miało to miejsce w 2009 roku. Została ona „wygaszona” w roku 2017, po zrealizowaniu wyznaczonych przez siebie celów. Pod hasłem „wyznaczonych przez siebie celów” kryje się zapewne dalszy etap przebudowywania (czyt. dewastowania) Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej, według planu „Clean Break”, który neokonserwatyści amerykańscy ułożyli dla premiera Netanjahu w połowie lat 90-tych XX wieku czy choćby podobnego planu autorstwa członka izraelskiej Partii Likud, Odeda Yinona, opublikowanego w 1982 roku, który to miał zagwarantować Izraelowi poprawę swojej geopolitycznej pozycji we wrogim środowisku Bliskiego Wschodu i przedłużenie swojej egzystencji, wobec coraz większej niechęci większości cywilizowanego świata, w tym ONZ, do tolerowania syjonistycznego militaryzmu i zbrojnych napaści przez Izrael na sąsiadujące z nim kraje oraz napuszczania przez izraelskie lobby amerykańskiej armii na kraje nieprzychylne Izraelowi, które on sam nie byłby w stanie zniszczyć ze względu na odległość dzielącą go od niego, ze względu na zbyt małą siłę swojej armii czy też po prostu zwyczajną niechęć w niszczeniu swojej i tak znikomej reputacji na arenie międzynarodowej, w czasie kiedy brudną robotę mogą za nich wykonać trzymani w żelaznym uścisku neokonserwatystów i izraelskiego lobby Amerykanie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *