Strona główna > Rosja > Odrodzenie Rosyjskiego Imperium ?

Odrodzenie Rosyjskiego Imperium ?

Przedkładam Państwa uważnej lekturze, artykuł Jurija Apuchtina, rozważający zagadnienie odrodzenia Imperium Rosyjskiego. Nic nie sugeruję, ani nic, nie podpowiadam.

Rosyjski projekt globalny i odrodzenie Rosyjskiego Imperium

 Rosja do niedawna była jednym z dwóch światowych supermocarstw i teraz powoli odradza swoją moc. W swej istocie jest imperialną potęgą bo inaczej istnieć nie może. Cała historia państwa rosyjskiego — to cykle rozszerzania i kurczenia granic. Przyrost terytorialny, nie był rezultatem pochwycenia kolonii na odległych kontynentach, a wynikiem procesów integracyjnych, wzdłuż pogranicza z innymi narodami, bez ich asymilacji i z dążeniem, aby zachować tożsamość i sposób życia, przyłączonych do imperium narodów.

Zasady kształtowania Imperium Rosyjskiego

Rosja zawsze była odrębnym rodzajem Imperium, metropolia nie grabiła swoich prowincji, a wręcz przeciwnie, rozwijała je kosztem zasobów metropolii. To pozwoliło stworzyć potężną rosyjską cywilizację, zasadniczo różniącą się od zachodniej, u podstaw której, leżały zupełnie inne mentalne wartości.

Podstawą rosyjskiej cywilizacji było prawosławie, i to nie przypadkowo, bowiem sposób życia narodu rosyjskiego nosił komunalny charakter, mając za podstawę kolektywizm, sprzyjający jednoczeniu ludzi ku wspólnych zasadom sposobu życia. Prawosławie odpowiadało kolektywnym aspiracjom ludności i przyczyniło się do konsolidacji społeczeństwa, w którym interesy społeczne górowały nad interesami jednostki.

Z biegiem czasu, wyodrębniły się dwie chrześcijańskie cywilizacje, z różnymi podstawowymi zasadami i dążeniami; zachodnia stała się spadkobierczynią Imperium Rzymskiego, z rzymskim prawem, indywidualizmem i dążeniem do podbojów i asymilacji innych narodów, a rosyjska – przejęła dziedzictwo Bizancjum z wspólnotowym charakterem i dążeniem, aby nie podbijać, a  wcielać inne narody, z zachowaniem ich tradycji, kultury, religii i trybu życia. Próby rosyjskiej elity, w różnych okresach historycznych, aby zintegrować Rosję z zachodnią cywilizacją nie uzyskały wsparcia w społeczeństwie i kończyły się porażką. Jesteśmy zbyt różni dla wspólnej egzystencji. W związku z zupełnie różnych kodami i wartościami cywilizacyjnymi, toteż między dwiema cywilizacjami, zawsze trwała rywalizacja o wpływy w świecie i ostra konfrontacja, często przeradzająca się w krwawe wojny, – stąd dążenie Zachodu, by wszelkimi sposobami, ukorzyć upartego rywala.

Radziecki projekt imperialny

Rywalizacja gwałtownie zaostrzyła się z utworzeniem imperium radzieckiego, w którym za podstawę ideologii państwowej, przyjęto komunizm, który nie zyskał popularności na Zachodzie. Komunizm opierał się na kolektywizmie, nie do przyjęcia w indywidualistycznych zachodnich społeczeństwach, ia znalazł podatny grunt w rosyjskim społeczeństwie, które przedłożyło narodom, bardziej atrakcyjną alternatywę – ładu światowego.

Wraz z upadkiem Związku, okoliczne narody imperium, zaczęły rozbiegać się do swoich narodowych ostoi. Zamiast imperialnej ideologii komunizmu, obrzeża opanował miejscowy ubogi nacjonalizm, który powszechnie doprowadził do degradacji ułamkowych państwowości i zubożył narody. W Rosji, jak by nie próbowano narzucić nacjonalizm, to on nie przyjął się, bo chociaż naród rosyjski w swoim duchu imperialny to, nacjonalizm jest dla niego zbyt płytki, ograniczając dążenie do rozmachu działań i przestrzeni.

Rosyjska cywilizacja weszła w przewlekły cykl kompresji, społeczeństwu nie przedstawiono nowej imperialnej idei, i rosyjska państwowość również zaczęła ulegać degradacji i straciła atrakcyjność dla swoich dawnych prowincji . Z nominacją władzy Putina z wyraźnie pro imperialnymi poglądami i interesami, Rosja zaczęła stopniowo odradzać się i odbudowywać swoją moc. To od razu nie spodobało się zachodnim rywalom , toteż wszczęli wojnę w celu zdyskredytowania Rosji i ograniczenie jej możliwości rozwoju i ekspansji. Szczególnie było to widoczne po igrzyskach olimpijskich w Soczi, przewrocie w Kijowie i w sprawie Skrypalów, kiedy już nawet przestano szukać powodów do oskarżenia Rosji o hegemonizm i ekstremizm .

Po rozpadzie imperium radzieckiego, siły Rosji okazały się bardzo poważnie osłabione, straciła ona znaczne terytorium, a odrodzenie imperialnej mocy jest możliwe tylko ze zwrotem tych terytoriów. Zwracać siłą broni, nikt nie będzie, chociaż Rosja dysponuje wystarczającą potęgą wojskową, ale takie działania obarczone byłyby poważnymi powikłaniami i międzynarodową izolacją. Byłe radzieckie prowincje, same powinny chcieć wrócić na łono rosyjskiej cywilizacji, a w tym celu musi ona stać się dla nich atrakcyjną, w politycznych gospodarczych, wojskowych i humanistycznych aspektach. Wszystko to jedynie potwierdza, że Rosji przyjdzie realizować swój projekt integracyjny, dla powrotu byłych republik radzieckich.

Odrodzenie rosyjskiego projektu imperialnego

Bez takiego projektu, Rosja po prostu, nie może istnieć, ponieważ obecnie uformowały się w świecie cztery ośrodki siły: Stany Zjednoczone, Unia Europejska, Chiny i Rosja. Wszystkie z nich realizują swoje projekty integracyjne, konkurując między sobą. Przy tym, wszystkie projekty rosyjskich konkurentów, obejmują terytoria byłych republik radzieckich, będących sferą rosyjskich interesów narodowych. W związku z tym, odwlekanie przez Rosję, promowania swoich projektów integracyjnych, na wcześniej utraconych terytoriach, może prowadzić do opanowania ich przez inne ośrodki siły i integracji , nie wykluczone – wrogie stowarzyszenia integracyjne. W tym przypadku, Rosja może stracić możliwość ich zwrotu w przyszłości i osłabiona, sama stanie się ofiarą innych ośrodków siły, w postaci surowcowego przydatku.

Dla skutecznej realizacji rosyjskiego projektu integracyjnego, w pierwszej kolejności, należy przywrócić Rosji status ekonomicznie potężnego mocarstwa i zapewnić przemysłową, finansową i handlową ekspansję na sąsiednie terytoria, bez czego nie może być mowy, o imperialnej mocy.

Na tym kierunku ,w Rosji w ostatnich latach, ciężko pracują, gromadząc zasoby finansowe, rozwijając na dużą skalę infrastrukturalne i przemysłowe, budownictwo i w rezultacie, – gospodarka zaczyna odchodzić od surowcowej zależności. Rosja powoli wstaje z kolan i przygotowuje się do stanowczej obrony swoich interesów narodowych. Chciało by się więcej, ale nawet na rosyjskich szczytach, prozachodnie liberalne skrzydło, przeciwstawia się integracji krajów post – radzieckich i stara się dla swoich egoistycznych interesów, przeciągnąć Rosję do zachodniej cywilizacji. Kraje Zachodu robią wszystko, co możliwe dla powstrzymania rosyjskich procesów integracyjnych, organizując prowokacje i przewroty w krajach post-radzieckich i sytuują tam we władzy, swoje marionetki.

Integracja Ukrainy i Białorusi

Należy zauważyć, że dwa post-radzieckie słowiańskie państwa, Ukraina i Białoruś, w rosyjskim globalnym projekcie zajmują dominującą rolę, i bez ich powrotu, nie może być mowy o odrodzeniu rosyjskiej cywilizacji. Ich utrata zadała Rosji kolosalne straty i praktycznie zniszczyła rosyjską cywilizację.

Najdalej Zachód posunął się na Ukrainie gdzie z pomocą kompradorskiej ukraińskiej elity, wyprowadził Ukrainę ze strefy wpływów Rosjii stworzył na jej terenie, przyczółek antyrosyjski, sprowokował wojnę domową w Donbasie i wprowadzając szeroko zakrojone sankcje przeciwko Rosji, próbuje osłabić ją i izolować.

Rosyjskie kierownictwo, przegrywając do Zachódu pierwszą rundę walki o Ukrainę, próbuje teraz z pomocą Mińskich Porozumień nie dopuścić do ostatecznego wyjścia Ukrainy do zachodniej cywilizacji. W związku z tym Rosja nie przyznaje niepodległości Donbasu, ponieważ jest on potrzebny jako koń trojański do zniszczenia neonazistowskiego reżimu na Ukrainie, od wewnątrz i jako lokomotywy, dla powrotu społeczeństwa ukraińskiego w rodzime penaty.

Donbas na warunkach Umów, w skład Ukrainy, nigdy nie wejdzie. Z pomocą Mińskich Umów będzie można tylko uznać jego międzynarodową podmiotowość, co umożliwi mu , stać się drugą alternatywną Ukrainą, dążącą do likwidacji neonazistowskiego kijowskiego reżimu i zjednoczenia większości regionów pod sztandarem Donbasu, z dalszą reintegracją, – w rosyjską cywilizację.

Z Białorusią też nie wszystko prosto, białoruska elita na czele z Łukaszenką występuje przeciwko integracji, ponieważ boi się stracić władzę.

Dla „zdyscyplinowania” skierowano do nich Babicza ( Бабич,)*1. , który klarownie wyjaśnił im, czego się od nich oczekuje i jak może się skończyć opór, wobec integracji. Dali im trochę czasu na zastanowienie, po którym, wydaje się, rozpoczną się nie negocjacje, a prawdziwe procesy integracyjne.

Powrót całej przestrzeni post-radzieckiej

Oprócz słowiańskich republik, należy rozwiązać problem integracji Zakaukazia, Azji Środkowej i Mołdawii, ale to już kolejny etap integracji, przede wszystkim, muszą być rozwiązane problemy powstałe, po powrocie Ukrainy i Białorusi. Rosja nie uznała niepodległość Abchazji i Osetii Południowej, Naddniestrza i Donbasu, ponieważ w dłuższej perspektywie, potrzebne jej są, nie okrawki niedonoszonych państw, a cały obszar post-radziecki. Jest to trudna i długa droga, pełna wyzwań i tragedii dla mieszkańców tych regionów, ale trzeba będzie ją przejść.

Rosja zbliża się do kolejnego cyklu rozszerzenia, i proces reintegracji przestrzeni post-radzieckiej i realizacji globalnego projektu rosyjskiego, wymaga strategicznych, długofalowych działań w przygotowaniu byłych republik radzieckich, do zjednoczenia przez rosyjską cywilizację. Nie może się przy tym obejść, bez kardynalnego podniesienia rosyjskiej gospodarki i stworzenia atrakcyjnego wizerunku Rosji, a także ukierunkowanych działań na arenie międzynarodowej w celu udokumentowania zasadności i promocji rosyjskich interesów narodowych na obszarze byłego Związku Radzieckiego.

Jurij Apuchtin

Uwaga!

Nie  jestem  autorem  artykułu   a  jedynie  tłumaczem -amatorem!

Ponadto, co podkreślam,  powyższy tekst zawiera informacje i oceny wyłącznie autora/autorów  obcojęzycznej publikacji,  z którymi –proszę,nie   utożsamiać  tłumacza. Poglądy i opinie tłumacza, pozostają  jego prywatną  sprawą,  dopóki nie wypowie się jako komentator !

Przypisy:

*1.Михаил Викторович Бабич,pierwszy zastępca ministra rozwoju gospodarczego Federacji Rosyjskiej od 15 czerwca 2019 roku. Nadzwyczajny i pełnomocny ambasador Federacji Rosyjskiej w Republice Białoruś i Specjalny przedstawiciel Prezydenta Federacji Rosyjskiej ds. rozwoju współpracy handlowo-gospodarczej z Republiką Białoruś.

https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B0%D0%B1%D0%B8%D1%87,_%D0%9C%D0%B8%D1%85%D0%B0%D0%B8%D0%BB_%D0%92%D0%B8%D0%BA%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%

Źródło:

https://topwar.ru/165095-russkij-globalnyj-proekt-i-vosstanovlenie-russkoj-imperii.html

Tytuł: Русский глобальный проект и восстановление русской империи”

Автор:Юрий Апухтин
biografia
https://en.topwar.ru/93431-kto-i-kak-segodnya-protestuet-v-harkove.html

wybór, tłumaczenie i opracowanie : bezmetki
Rozpowszechnianie zawartości przetłumaczonych materiałów: zezwalam wyłącznie na darmowych platformach elektronicznych, ze wskazaniem adresu tekstu źródłowego
i pseudonimu autora tłumaczenia.

Za: http://mikstury-bezmetki.neon24.pl/post/151952,odrodzenie-rosyjskiego-imperium

6.12.2019

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *