Strona główna > Dziennikarstwo śledcze > Nazistów nigdy nie zniszczono. Paul Manning

Nazistów nigdy nie zniszczono. Paul Manning

Paul Manning, wybitny dziennikarz mediów głównego nurtu, był prześladowany w 1981 za ujawnienie, że II wojna światowa była szaradą.

Przy współpracy sojuszników, Martin Bormann zapewnił Niemcom odrodzenie gospodarcze poprzez transfer nazistowskiego bogactwa zagranicę.

Obaj – on i Hitler prawdopodobnie przeżyli [czytaj poniżej].

Jest więcej dowodów na to, że na szczycie, naziści i sojusznicy byli kontrolowani przez tych samych ludzi, iluminackich (sabatejsko-frankistowskich) żydowskich bankierów.

Celem wojny generalnie jest zabijanie nie-masońskich Żydów i gojowskich patriotów [czytaj W I wojnie światowej masoni mordowali chrześcijan- niestety, już niedostępny], degradacja i demoralizacja ludzkości, zwiększenie długów i konsolidowanie władzy w rękach bankierów. [ kill the non-Masonic Jewish and goy patriots, ]

Dlaczego ludzie nie chcą uwierzyć, że ludzkość jest w szponach satanistów? Współczesna historia była (i jest) piekłem na ziemi dla wielu milionów. Sprawcami tego nie są mali chórzyści.

Nazistowskie mperium sabatejsko-frankistowskie po II wojnie światowej / The Sabbatean-Frankist Nazi Empire after WW2 to tytuł „musowego” video Dave’a Emory.

Tę recenzję znalazłem w komentarzach. Dave zasługuje na kredyt za podtrzymanie tej historii żywej.

Oczywiście, oni chcą ją stłumić.

(wrzesień 2015)

Czysta prawda

The Unvarnished Truth

Recenzja książki Paula Manninga

Martin Bormann: Nazi In Exile” 1981 (Pdf)

John C. Sanders 

(henrymakow.com)

Antycypując klęskę Trzeciej Rzeszy, Reichsleiter Martin Bormann założył 750 korporacji w krajach neutralnych, głównie jako odbiorców płynnego bogactwa Niemiec, poza patentami i innymi zastrzeżonymi informacjami/wynalazkami przemysłowymi.

Cień Hitlera: Martin Bormann

Geniuszowi organizacyjnemu i prawdziwej sile za Hitlerem, Bormannowi, znanemu jako „szara eminencja”, udało się uciec z Europy do Ameryki Południowej, i zarządzać w latach powojennych „Rzeszą na uchodźstwie”.

Z resztkami SS jako ramię egzekucyjne, byłym szefem Gestapo gen. Heinrichem Muellerem jako dyrektorem bezpieczeństwa, 750 korporacjami jako podstawa siły gospodarczej oraz przy chętnej ciszy i współpracy zachodnich sojuszników, Bormann poprowadził swoją organizację do pozycji prawdziwej potęgi.

Cytowany przez Manninga pewien bankier, Bormann Organization nazwał „najważniejszą na świecie akumulacją potęgi monetarnej pod jedną kontrolą w historii”.

Dzięki kontroli głównych korporacji niemieckich, samej Republiki Federalnej i większości w Ameryce Łacińskiej, Bormann Organization zachowała też ogromne kręgi wpływów w USA.

Paul Manning napisał ostateczny tekst o Bormann Organization. Manning pracował z CBS radio w czasie II wojny światowej w Londynie jako członek elitarnego zespołu Edwarda R. Murrowa / Waltera Cronkite’a, a później pisał przemówienia dla Nelsona Rockefellera.

ODKRYCIE

Kilkadziesiąt lat po wojnie Manning natknął się na wywiady z niemieckimi magnatami przemysłowymi i bankowymi przeprowadzonymi przez amerykańskie wojskowe CSDIC (Połączone Służby Ośrodków Szczegółowych Przesłuchań) w Krajowych Archiwach USA. Przerażony odkryciami, Manning postanowił napisać książkę o tajnych machinacjach prania brudnych pieniędzy przez nazistów.

Manning nie wiedział o tym, że jej rękopis był kołkiem w sercu byłego dyrektora CIA Allena Dullesa, (poniżej na zdjęciu), który po obu stronach Atlantyku reprezentował wiele niemieckich interesów w latach 1930 i 1940, przez swoją kancelarię prawną Sullivan i Cromwell, z biurami w Nowym Jorku i Berlinie.

Po kapitulacji Niemiec, Dulles był instrumentalny w cichym zwerbowaniu szefa wywiadu Hitlera, gen. Reinharda Gehlena, i wielu innych jego kluczowych agentów. Sprowadzono ich do Fort Hunt, Wirginia, i włączono do amerykańskiej OSS, którą przemieniono w CIA, uchwałą Trumana  NSC-68 w 1948. Gehlen pozostał tajnym pracownikiem Ameryki do powrotu do Niemiec by szefować niemieckiej BND w latach 1950.

Zaniepokojony publicznym ujawnieniem śledztwa Manninga, Dulles zgłosił się by „pomóc” niepodejrzewającemu Manningowi w jego rękopisie, i wysłał go  na starannie zorganizowaną pogoń, poszukiwanie Martina Bormanna w Ameryce Południowej. Nie wiedząc iż został zmylony, Manning napisał osobiste podziękowania w książce dla Allena Dullesa za zapewnienie, że „byłem na dobrej drodze”, i „powinienem szukać dalej”. W rzeczywistości, pomoc Dullesa miała na celu wysłanie Manninga wraz z jego rękopisem do niepamięci, żeby uniknąć ujawnienia o transferze i ochronie pieniędzy nazistów.

HISTORIA PUBLIKACJI  

Dzięki koneksjom z głównymi amerykańskimi korporacjami, grupie Bormanna udało się naciskać na wydawcę po wydawcy żeby odmawiali wydania rękopisu Manninga. Szczególnie ważna w tłumieniu książki Manninga była rodzina Thyssen. (Patriarcha Fritz Thyssen był najwcześniejszym i najwybitniejszym sponsorem Hitlera pośród niemieckich przemysłowców.) Jego wnuk, Count Zichy-Thyssen, który kontrolował Thyssen Steel z bazy w Argentynie, oświadczył, że doceniono by gdyby amerykańscy wydawcy „trzymali się z daleka” od tekstu Manninga.

Manning, korespondent w czasie II wojny światowej

W końcu Manning znalazł dom dla książki w niezależnym wydawnictwie Lyle Stuart. W odwecie szefowi wydawnictwa połamano nogi w tygodniu wydania książki, i zablokowano recenzje na czołowych rynkach gazet i publikacjach głównego nurtu. W 1993, po kolejnej dekadzie intensywnych poszukiwań, bezsensownie i niewytłumaczalnie zamordowano Jerry’ego, syna Manninga.

Na podstawie informacji uzyskanych od jego kontaktów w społeczności wywiadowczej, Manning doszedł do wniosku, że zabójstwo było odwetem za kontynuację pracy i zamiar opublikowania następnej książki „W poszukiwaniu Martina Bormanna” / In Search of Martin Bormann. Śmierć syna zniszczyła Manninga i przeszkodziła w ukończeniu drugiej książki. Zmarł wkrótce po tym – w 1995.

W grudniu 1998, badacz i dziennikarz radiowy Dave Emory przeprowadził na żywo wywiad /

conducted a live, on-air radio interview … z żyjącym synem Manninga – Peterem – o organizacji kapitałowej Bormanna, i pracy swojego ojca nad pokazaniem jego działalności. Peter wzruszająco opowiedział o trudnościach jakich doświadczyła rodzina na skutek pracy ojca nad książką.

Oprócz inwigilacji i szykanowania rodzina doświadczała ekonomicznych i psychicznych trudności w wyniku świadomych wysiłków ze strony elementów wrogich jej przesłaniu. Z oczywistych względów kopie tej książki wytrwale usuwano z rynku i przez jakiś czas były niedostępne.

Ta przełomowa książka pozostaje jednak czystą prawdą o powojennym odrodzeniu gospodarczym Niemiec, i kładzie podwaliny pod zrozumienie obecnego wyścigu o dominację w przemyśle, bankowości, i najważniejsze – wydawnictwach.

„Martin Bormann: Nazi na uchodźstwie”  nie ma sobie równych w szczegółach, dokładności i badaniu najważniejszej i z sukcesem ukrywanej historii XX wieku. Lektura obowiązkowa /

 Mandatory reading.   (Pdf)

Tłum. Ola Gordon/http://chomikuj.pl/OlaGordon

Źródło: https://www.henrymakow.com/2018/08/The%20Sabbatean-Frankist-Nazi-Empire.html

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *