Strona główna > Dziennikarstwo śledcze > LENIN – KAT I PEDERASTA

LENIN – KAT I PEDERASTA

Region Zaporoże

Lenin (Uljanow) Władimir Iljicz (10 kwietnia (22), 1870, Simbirsk, Imperium Rosyjskie † 1924, 21 stycznia, Gorki), przywódca rewolucji październikowej w 1917 r. w Rosji, założyciel i pierwszy przywódca państwa sowieckiego do eksterminacji rosyjskiej ludności prawosławnej w Rosji.

Matka, M.A. Blank (Grossshopf), miała po matce szwedzkie korzenie. Dziadek Lenina, Aleksandr Dmitriewicz Blank, przy narodzeniu Israel Blank, wraz z bratem przybył do Petersburga, aby wstąpić do Akademii Medycznej i Chirurgicznej. Ale zgodnie z prawem Imperium Rosyjskiego był zakaz przyjmowania Żydów do państwowych instytucji edukacyjnych. Niemniej jednak Żydzi „mieli furtkę”: przyjmowali Prawosławie i po Chrzcie stawali się pełnoprawnymi obywatelami kraju.

Przyszły „dziadek Lenin” – niedouczony, wykształcenie prawnicze uzyskał w sposób eksternistyczny i nie był w stanie nawet rozpocząć kariery adwokata. Był chory psychicznie (histeryk), opętany, niepohamowany, aspołeczny, nonkonformistyczny, zmuszony do ucieczki za granicę i życie przez lata z datków swojej matki, uzyskiwanych z dochodów z majątku kupionego przez jego dziadka, Izraela Blanca, we wiosce Kokuszkino.

Za granicą Lenin, za pieniądze Rotszyldów – francuskich multimilionerów żydowskich, stworzył „Rosyjską Socjaldemokratyczną Partię Pracy”. ( zdjęcie główne Lenin w towarzystwie barona Lionela Waltera de Rothschild)

Opublikował „Dekret o najbardziej uciskanym narodzie” (1923): „… Każdy Żyd, na którego ktoś gdzieś krzywo spojrzał, powinien o tym natychmiast donieść i nawet najmniejszy przejaw antysemityzmu powinien być karany, zgodnie z Dekretem, do rozstrzelania włącznie”.

Premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill o Leninie i Ко:

„Niemcy wysłali Lenina do Rosji tak, jakby wrzucili kolbę z durem brzusznym lub patogenami cholery do systemu zaopatrzenia w wodę dużego miasta – i zadziałało to z zadziwiającą skutecznością. Bolszewicy szybko sprowadzają Rosję do zwierzęcych form barbarzyństwa /…/ Cywilizację całkowicie niszczy się na gigantycznych terytoriach, dopóki bolszewicy skaczą i grymaszą niczym hordy dzikich pawianów wśród ruin miast i trupów swoich ofiar”.

Pisarz Iwan Bunin, laureat literackiej nagrody Nobla, przemawiając w Paryżu 16 lutego 1924 roku mówił: „… Zwyrodnialec, moralny idiota od urodzenia, Lenin objawił światu u szczytu swojej działalności coś potwornego, niesamowitego; spustoszył on największy kraj na świecie i zabił kilka milionów ludzi – a jednak świat już oszalał tak bardzo, że w biały dzień ludzie się spierają, czy jest on dobroczyńcą ludzkości, czy też nie? Na swoim krwawym tronie stał on już na czworakach; kiedy fotografowali go angielscy fotografowie, on co minutę wysuwał język: to nic nie znaczy, kłócą się!

Sam Siemaszko głupio wyrzucił z siebie tak, że wszyscy słyszeli, że w czaszce tego nowego Nabuchodonozora znaleziono zieloną zawiesinę zamiast mózgu; w swojej czerwonej trumnie leżał on, jak piszą w gazetach, z okropnym grymasem na szaro-żółtej twarzy: to nic nie znaczy, kłócą się! I jego towarzysze broni, wręcz piszą wprost: „Umarł nowy bóg, twórca Nowego Świata, Demiurg!” / …

/ … A jeśli wszystko to połączyć w jedno – … i sześcioletnie państwo szalonego i przebiegłego maniaka i jego wysuwający się język i jego czerwoną trumnę oraz fakt, że Wieża Eiffla otrzymuje przez radio informacje o pogrzebie już nie tylko Lenina, ale nowego Demiurga i o tym, że miasto Świętego Piotra przemianowano na Leningrad, to człowieka obejmuje prawdziwie biblijny strach nie tylko za Rosję, ale i za całą Europę … W odpowiednim czasie spadnie na to wszystko na pewno gniew Boży – zawsze tak się działo …”.

Lenin nigdy nie był szczególnie skrupulatny w sprawach pieniężnych, przekształcając partię bolszewicką w gang przestępców bez zasad, na których ciążyło mnóstwo ciężkich przestępstw – od podrabiania pieniędzy po rabunki z bronią w ręku.

W Helsinkach w lutym 1906 r. obrabowali oni oddział Państwowego Banku Imperium Rosyjskiego. W Finlandii Lenin był 26 razy od 1906 do 1907 roku. W 1917 r. przez Finlandię powrócił ze Szwajcarii do Rosji w zaplombowanym wagonie. Finowie wiedzieli, że Lenin promował radykalne metody i terror, ale wszystko to ukrywali dlatego, że obiecał on sprzyjać w sprawie osiągnięcia niepodległości Finlandii.

„Zasadniczo nigdy nie rezygnowaliśmy i nie możemy zrezygnować z terroru. To jest jedna z operacji wojskowych, która może być w pełni przydatna, a nawet konieczna w znanym momencie bitwy, przy znanym stanie wojska i znanych warunkach.” Maj 1901 r. Lenin, PSS, t. 5, str. 7

„… Wszelki „boziunia” – to nekrofilia … wszelka idea religijna, wszelka idea o wszelkim „boziuniu”, wszelkie flirtowanie z „boziunią” jest niewypowiedzianą obrzydliwością … najniebezpieczniejszą obrzydliwością, najbardziej ohydną „zarazą”. Wasz W.I. (skr. od Włodzimierz Iljicz – AL) 13 lub 14 listopada 1913roku.

„… Trzeba odciąć głowy co najmniej setce Romanowów” (8 grudnia 1911 r.); „w innych krajach … nie ma takich półgłówków jak Nikołaj” (14 maja 1917 r.); „matoł Nikołaj Romanow” (22 maja 1917 r.); „idiota Romanow” (12 marca, 13 i 29 kwietnia 1918 r.); „potwór-idiota Romanow” (22 maja 1918 r.) itd. itd. Lenin.

„Rozstrzelać inteligentów! Żadnej litości dla tych wrogów narodu, wrogów socjalizmu, wrogów ludu pracującego. Wojna nie o życie, ale o śmierć bogatych i popleczników, burżuazyjnych inteligentów … trzeba się z nimi rozliczać, przy najmniejszym naruszeniu … W jednym miejscu wsadzą do więzienia … W innym zabiorą ich do sprzątania wychodków. W trzecim – zostaną obdarzeni po odbyciu kary żółtymi biletami… W czwartym – rozstrzelają na miejscu … Im większe zróżnicowanie, tym lepiej, tym bogatsze będzie wspólne doświadczenie … ” Lenin. 24-27 grudnia 1917 roku.

„Prowincjonalny komitet wykonawczy w Penzie … Dokonać bezlitosnego masowego terroru przeciwko „kułakom”, popom i białogwardzistom; wątpiących zamknąć w obozie koncentracyjnym poza miastem”. Lenin. 9 sierpnia 1918 roku.

„Swijażsk, dla Trockiego. Jestem zaskoczony i zaniepokojony spowolnieniem operacji przeciwko Kazaniu, zwłaszcza jeśli prawidłowo mnie informowano, że ma Pan pełną zdolność do zniszczenia wroga artylerią. Moim zdaniem, nie można żałować miasta i odkładać na później, ponieważ konieczna jest bezlitosna eksterminacja …” Lenin. 10 września 1918 roku.

„… Jednanie się z „Nikołajem” jest głupotą, należy postawić na nogi wszystkie „cze-ka”, aby rozstrzeliwać tych, którzy nie przyszli do pracy z powodu „Nikoły”. Lenin. Grudzień (nie wcześniej niż 23-go) 1919 r.

„… Jeśli dla osiągnięcia znanego celu politycznego konieczne jest pójście na szereg okrucieństw, to trzeba przeprowadzić je w najbardziej energiczny sposób i w jak najkrótszym czasie, ponieważ długotrwałego okrucieństwa masy ludowe nie wytrzymają … Na Zjeździe partii należy zorganizować tajne spotkanie wszystkich lub prawie wszystkich delegatów w tej sprawie wraz z głównymi pracownikami GPU, Ludowym Komisariatem ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Trybunałem Rewolucyjnym. Na tym spotkaniu należy podjąć tajną decyzję Zjazdu o tym, że przejęcie wartości, zwłaszcza najbogatszych Ławr, monasterów i cerkwi, powinno odbyć się z bezlitosną determinacją, bezwzględnie nie zatrzymując się przed niczym, i to w jak najkrótszym czasie. Im więcej przedstawicieli reakcyjnego duchowieństwa i reakcyjnej burżuazji uda nam z tego powodu rozstrzelać, tym lepiej”. Lenin. 19 marca 1922 r.

„Skończyć z Judeniczem (właśnie skończyć – d o b i ć) jest dla nas diabelnie ważne. Jeśli ofensywa się rozpoczęła, to czy możliwe jest zmobilizowanie jeszcze kolejnych 20 tysięcy robotników petersburskich plus 10 tysięcy burżujów, ustawić za nimi karabiny maszynowe, rozstrzelać i osiągnąć prawdziwą presję masową na Judenicza”. List do L.D. Trockiego.
Lenin. 22 października 1919 r.

Bolszewicy wprowadzili prawo do aborcji, unieważnili małżeństwo jako akt legalnej i religijnej instytucji, przestali prześladować za homoseksualizm – zrobili coś, na co nikt na świecie wcześniej przed nimi się nie zdecydował.

Napis na plakacie:

„Wszystkie zakazy, dotyczące seksualności, powinny być anulowane… mamy czego się uczyć u sufrażystek: nawet zakaz na miłość między osobami jednej płci powinien być anulowany”.
W.I.Lenin

Miłosna korespondencja między Leninem a Zinowjewem.

Materiały z osobistego archiwum Grigorija Zinowjewa, członka Biura Politycznego Komitetu Centralnego WKP (b.), pierwszego sekretarza Leningradzkiego Komitetu Wojewódzkiego Partii:

List Lenina do Grigorija Zinowjewa (1 lipca 1917 r.): „Grigorij! Okoliczności tak się ułożyły, że muszę natychmiast uciekać z Piotrogrodu. Daleko jechać nie mogę, sprawy nie pozwalają.
Towarzysze oferują jedno miejsce, o którym mówią, że jest całkowicie bezpieczne. Ale jak nudno jest być samemu, szczególnie w takim czasie … Dołącz do mnie, a spędzimy razem cudowne dni z dala od wszystkiego … Jeśli możesz się połączyć ze mną, zadzwoń jak szybciej – poinstruuję, aby przygotowali tam wszystko dla dwóch osób …”

List ten został napisany w lipcu 1917 r., Kiedy Lenin zamierzał opuścić Piotrogród i osiedlić się z Zinowiewem w szałasie w Razliwie, który później stał się sławny. Właśnie tam stosunki osobiste Lenina z Zinowiewem znalazły swój rozwój. Spędzili tam na osobności dużo czasu, i to oczywiście całkowicie zawróciło w głowie Zinowjewa. Ponieważ we wrześniu pisze z Piotrogrodu do Lenina w Finlandii.

„Drogi Wowa*/! Nie uwierzysz, jak bardzo tęsknię tutaj bez ciebie, jak brakuje mi ciebie i naszych pieszczot … Nie uwierzysz mi, ale nie dotknąłem nikogo, odkąd wyjechałeś. Możesz być absolutnie pewien mojego uczucia do ciebie i wierności. Uwierz, ani mężczyzny, ani tym bardziej kobiety, nie dotykałem i nie dotknę. Tylko ty – jesteś najbliższą mi osobą … Przyjeżdżaj, nie bój się, wszystko załatwię jak najlepiej.”

*/ – Wowa – zdrobnienie od Wołodia, Władimir – A.L.

Lenin prawdopodobnie nie odpowiedział na ten list i wówczas Zinowiew tydzień później pisze następny list, ślad za pierwszym: „Miły Wowa! Nie odpowiadasz mi, prawdopodobnie zapomniałeś o swoim Herschelu … A ja przygotowałem dla nas wspaniały kącik. Możemy tam bywać w dowolnym czasie, kiedy tylko chcemy. To cudowne mieszkanko, w którym będzie nam dobrze i nikt nie przeszkodzi naszej miłości. Będzie tak samo dobrze, jak wcześniej.
Przypominam, jakie miałem szczęście spotkać się z tobą. Pamiętasz, jeszcze w Genewie, kiedy musieliśmy się ukrywać przed tą kobietą … Nikt nas nie zrozumie, naszego uczucia, naszego wzajemnego przywiązania … Przyjeżdżaj jak najszybciej, czekam na ciebie, mój kwiatku. Twój Herschel.” (Prawdziwe imię Zinowjewa to Gersch Radomyszlski).

W Genewie, kiedy Zinowiew i Lenin po raz pierwszy spotkali się w łóżku, zostali podczas tego przyłapani przez Nadieżdę Krupską, żonę Uljanowa. A potem Lenin już się przed nią otworzył, a ona pogodziła się z jego skłonnościami i nie ingerowała w szybko płynący romans z Zinowjewem.

Pod koniec października towarzysze walki partyjnej wreszcie się spotkali. Wybuchła rewolucja październikowa i Lenin powrócił do Piotrogrodu. Zinowjew w tym czasie wyjechał do Moskwy, aby poprowadzić tam zamach stanu. Stamtąd pisze do Lenina: „Iljiczu! Wszystko, co mi poleciłeś, wykonałem. A czego jeszcze nie zrobiłem, na pewno zrobię… Tutaj jest mi bardzo ciężko i trudno, ale rozgrzewa mnie myśl, że za kilka dni cię zobaczę i wezmę w ramiona. Czy chronisz nasze gniazdko? Nie sprowadzasz tam innych? Jestem tutaj bardzo zmartwiony i tylko nadzieja na twoją wierność rozgrzewa mnie … Całuję cię w twoją marksistowską pupcię. (ros.- Целую тебя в твою марксистскую попочку – od tłum.). Twój Herschel.”

W następnym liście do Lenina z frontu Zinowjew pyta żartobliwie: „Wowa! Czy nie zarosła twoja pupcia w czasie naszej rozłąki? Czy nie stała się ona ciaśniejsza za ten czas? .. Wkrótce przyjadę, jak tylko załatwię tutaj sprawy i zajmiemy się przeczyszczeniem twojej miłej pupci.”

Armia Czerwona zatrzymała się na granicy estońskiej i Zinowjew miał wkrótce powrócić ze zwycięstwem do Piotrogrodu. Raduje się i całkowicie traci ostrożność w wyrażeniach. „Wowa, niedługo przyjdę i nie wypuszczę cię już z moich ramion, bez względu na to, co mówi ta zrzęda! Wróg biegnie na całej linii frontu i, jak sądzę, z tej strony już się nie wysunie. Więc czekaj na mnie i szybko się podmyj, przybędę szybko”.

Jednak w niecałe kilka miesięcy w stosunkach między kochankami dojrzewa zerwanie. Z jakiegoś powodu Lenin pisze do niego po niemiecku. „Drogi Herschelu! W ogóle nie powinieneś się na mnie obrażać. Czuję, że ty celowo przedłużasz swój pobyt na Kaukazie, choć sytuacja tego wcale nie wymaga. Prawdopodobnie gniewasz się na mnie. Ale nie jestem tutaj winny. To wszystko te twoje głupie podejrzenia. Co do Lejby (chodzi o Lwa Trockiego – A.L.) i mnie, to był tylko raz i nie powtórzy się więcej … Czekam na ciebie i pogodzimy się w naszym cudownym gniazdku.” I podpis na końcu w języku rosyjskim: „Twój na zawsze Wowa”.

„Iljicz”, – przychodzi natychmiast odpowiedź od Zinowjewa z Władykaukazu. „To wcale nie są głupie podejrzenia, dotyczące ciebie i Lejby. Wszyscy widzieli, jak w ostatnim czasie krążyłeś wokół niego. W każdym razie mam oczy i znam cię wystarczająco długo, aby móc ocenić … Któż jak nie ja może wiedzieć, jak zapalają się twoje oczka, gdy widzisz mężczyznę z wielkim narzędziem… Zawsze sam mówiłeś, że mali ludzie mają wspaniałe narzędzia … Nie jestem przecież ślepy i widziałem doskonale, że jesteś gotów zapomnieć o naszej miłości z racji romansiku z Lejbą. Oczywiście, on jest teraz obok ciebie i jemu jest łatwo cię uwieść. Czy może to ty go uwiodłeś?” …

Rzeczywiście, w tym czasie Lejba Trocki – Komisarz Ludowy do spraw Wojskowych i Morskich Republiki (ros. – наркомвоенмор Республики – skrót od Народный Комиссар по военным и морским делам – od tłum.) przez długi czas przebywał w Moskwie obok Lenina. I, jak należy przypuszczać, tutaj u dwóch wodzów zrodziło się wtedy wzajemne uczucie.

Lejba Trocki, dzielny Ludowy Komisarz Obrony, płomienny trybun i mówca, zajął w łóżku Lenina miejsce Zinowjewa…

Lenin pisze na Kaukaz do Zinowjewa: „Nie gniewaj się na mnie, Herschelu. Masz rację, ja naprawdę nie mogłem się oprzeć. Lejba to taki brutalny mężczyzna. On po prostu okrywa mnie całego swoimi pieszczotami. A ja tak ich potrzebuję, szczególnie w takiej napiętej sytuacji politycznej. Jest mi bardzo trudno bez pieszczot, a ty wyjechałeś, łajdaku. A więc nie mogłem się oprzeć. Ale przecież wybaczysz mi tę maleńką słabość, Herschelu? Wracaj, a zobaczysz, że jestem pełen miłości do ciebie. Twoja maleńka Wowa”.

Kwestie wojny i pokoju, ziemi, fabryk i zakładów – we wszystkich tych kwestiach wysunięto fałszywe hasła, które zostały złamane w pierwszych latach za Lenina.

Poniżej treść listu byłego bolszewika do Lenina, kierowanego na ręce M.I.Kalinina.

Towarzyszowi W.I. Leninowi, Przewodniczącemu Rady Komisarzy Ludowych!

Powiem krótko. Na początku wierzyłem ci, ponieważ obiecywałeś nam dobro – prawdziwy pokój, chleb i wolność. Myślałem, że nie zrujnujesz ojczyzny. Ale zamiast obiecanego, sprzedałeś Rosję, chleba nie dałeś, wolność ustanowiłeś Mikołajową. Bądź po trzykroć przeklęty i wiedz, że fala ludowej zemsty dojdzie do ciebie i zginiesz ty, który zrujnowałeś Rosję. Nie myśl, żem patriota w cudzysłowie, nie, ale lepiej powiedz, co my, robotnicy, będziemy robić, kiedy będzie bezrobocie i kiedy tanie towary przywiozą Niemcy lub ktoś inny. Czy nie przemienimy się w Chińczyków. Bądź jeszcze raz przeklęty, bo wkrótce zacznę głodować, ponieważ sprzedałeś Rosję Niemcom i zalewasz kraj braterską krwią pod dowództwem niemieckich oficerów. Przeklinam ciebie i wszystkich z tobą towarzyszy w Radzie, zaborców i zdrajców ojczyzny.

Rostow nad/Donem. 19 grudnia 1917 roku. Były bolszewik.
GARF f.1235 op. 140 d.8 l. 41-41 ob. Rękopis

Treść napisu:
Lenin był wielkim żartownisiem. Obiecywał chłopom ziemię, a oni jej tak i nie zobaczyli. Chłopi również zażartowali. Lenin nie widzi jej do dnia dzisiejszego.
W.I. Lenin zmarł w wieku 53 lat 21 stycznia 1924 roku. Po bolesnej i przedłużającej się chorobie. Po śmierci „wodza” – takie oto kondolencje wysłano z Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej na ręce Przewodniczącego Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR M.I.Kalinina.

Tłumaczenie treści kopii listu Synodu:

Święty Synod
Rosyjskiej
Cerkwi Prawosławnej
23 stycznia 1924 roku
Nr 191
DO CENTRALNEGO KOMITETU WYKONAWCZEGO ZSRR
P R Z E W O D N I C Z Ą C E G O
M. I. K A L I N I N A
„Święty Synod Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej wyraża najszczerszy żal z okazji śmierci wielkiego wyzwoliciela naszego narodu z carstwa wielowiekowej przemocy i ucisku na drogę do pełnej wolności i samoorganizacji.
Niechaj żyje nieprzerwanie w sercach tych, co pozostali, światły obraz wielkiego bojownika i cierpiętnika o wolność ciemiężonych, o ideę powszechnego, prawdziwego braterstwa i jasno świeci wszystkim w walce o osiągnięcie pełnego szczęścia ludzi na ziemi. My wiemy, że on bardzo kochał naród. Niechaj mogiła ta urodzi jeszcze miliony nowych Leninów i połączy wszystkich w jedną wielką braterską, przez nikogo niepokonaną rodzinę. W nadchodzące stulecia niechaj nie zniknie z pamięci ludu droga do tego grobu, kolebki wolności całej ludzkości.
Wielcy zmarli często w ciągu wieków mówią do umysłów i serc tych, którzy zostali, więcej niż żywi. Niech i ta odtąd bezgłośna mogiła będzie niegasnącą trybuną z pokolenia na pokolenie wszystkich, kto życzy sobie szczęścia.
Wieczna pamięć i wieczny pokój twojej wielce cierpiącej, dobrej i chrześcijańskiej duszy.

Pieczęć okrągła Przewodniczący Świętego Synodu (podpis nieczytelny)

Metropolita Jewdokim*/

*/ – Metropolita Jewdokim (Eudokim) – Wasilij Iwanowicz Mieszczierskij (1.4.1869 – 10.5.1935), w latach 1923 – 25 Przewodniczący Odnowionego Synodu RCP, arcybiskup Niżnonowogrodzki

+++
Przez 96 lat po śmierci „wyzwoliciela naszego ludu” powstał prawdziwy kult Lenina. Sprawa Lenina trwa, ale metody terroru uległy zmianie. Ale znaczenie jest takie samo – wojna rasowa w celu zniszczenia narodu rosyjskiego.

Mumia W.I.Lenina znajduje się w mauzoleum, w satanistycznym pentagramie.
Pierwsze mauzoleum Lenina zostało wykonane z drewna. Są w nim wyraźnie widoczne rysy zigguratów Sumeru i Babilonu. Kapłani powinni znajdować się na samym szczycie w świątyni, bliżej bogów, a nie nad wejściem do świętego grobu przywódcy-kapłana. Komfort życia zmusił do skorygowania pierwszego wariantu i usunięcia pierwszej imitacji zigguratu jako zbyt otwartej.

Rosja w płonącym rewolucyjnym ogniu – to imię Lenina i jego wspólników w nazwach placów, ulic, parków, przedsiębiorstw. Nad Rosją unoszą się wieczne pytania: „Kto winny?” i „Co robić?”.

Z odezwy przeora mnicha monasteru o surowej regule Siergieja Romanowa do narodu:
„Zwracam się do was, moi drodzy, usuńcie tę cuchnącą padlinę na cmentarz dla samobójców – najbardziej godnego dla niego miejsca. Uwolnijcie swój umysł, swoją wolę od diabelskich czarowników, znajdujących się na tronie szatana w mauzoleum. Usuńcie tę obrzydliwość – uratujecie siebie i bliskich! I to nie tylko Rosję, ale cały świat.

Kilka lat temu, wraz z kapłanem – mnichem z klasztoru o surowej regule Mitrofanem i innymi, miałam okazję przeczytać w Mauzoleum Lenina modlitwy z zaklęciami (rodzaj egzorcyzmów – A.L.), 12 razy pokropić Wodą Święconą podstawę sarkofagu z tym bożkiem, kładąc początek dziełu o pogrzebaniu mumii i zniszczeniu zigguratu – wielostopniowej budowli kultowej starożytnej Mezopotamii. Jest to wieża ze ściętych piramid, ustawionych jedna na drugiej. Wiedzcie, że w czasie dzisiejszego pokolenia Lenin zostanie wyniesiony z Moskwy!

Niech Pan Bóg ześle nas poprzez modlitwy św. Gabriela (Urgebadze), abyśmy byli nieprzejednani dla wrogów Prawosławia. Starzec Gabriel 1 maja 1965 r. podczas parady komunistycznej spalił dwunastometrowy portret kata wszystkich narodów – Lenina, wystawiony do publicznego oglądania na placu rządowym. Na oczach wszystkich ludzi oblał on portret kata naftą, podpalił i powiedział głośno: „Dlaczego jemu chwała? Chwała Chrystusowi Bogu! Jak możecie się kłaniać temu Antychrystowi?”

Przygotowała Ludmiła Chuchtiniemi.

Źródła:
I.W. Sokołow, kandydat nauk historycznych. Rosyjski uczony. „Władimir Lenin – kat i zwykły pederasta”.
Ekstremista Lenin. http://www/rusidea.org/?a=32027
Livejournal.com/spetsialny
nampuom_pycu.livejournal.com/
https://russ5.livejournal.com/62249.html
http://e-lebedinskaya.livejournal.com/11883.html
www.eleven.co.il/jews-of-russia/state-and-anti-semitism/12414/el.
Encyklopedia żydowska.

Źródło:

ЛЕНИН – ПАЛАЧ И ПЕДЕРАСТ
https://3rm.info/publications/80001-lenin-palach-i-pederast.html
2.5.2020 r.

Tłumaczył Andrzej Leszczyński
3.5.2020 r.

One thought on “LENIN – KAT I PEDERASTA

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *