Strona główna > Dziennikarstwo śledcze > Jak aszkenazyjscy koczownicy podbili Zachód i stali się ukrytą ręką

Jak aszkenazyjscy koczownicy podbili Zachód i stali się ukrytą ręką

Żeby podbić Zachód Aszkenazyjczycy zastosowali prosty 2-etapowy proces:

– przekształcić się w wybrany przez Boga naród

– przejąć emisję pieniądza.

Oni w pełni rozumieli, że są tylko dwa byty które czci większość ludzi świata: Bóg i pieniądz.

Nie możecie służyć Bogu i Mamonie” – Mat 6:24

Więc udało im się pokierować obu na swoją korzyść.

KROK  1

Żeby przechytrzyć chrześcijański Zachód, istotne było żeby aszkenazyjscy Żydzi wymyślili się. I dlatego majstrowali przy biblijnej terminologii.

Najpierw małe wyjaśnienie tła.

Religia znana dzisiaj jako judaizm nigdy nie miała takiej nazwy.

Rabin Adolph Moses przy współpracy rabina H.G. Enlow wyjaśnił jasno w Jahwizm i inne dyskursy / Yahvism and Other Discourses, że „Pośród niezliczonych nieszczęść, jakie spotkały … najtragiczniejszym w skutkach jest nazwa judaizm … ani w biblijnym, ani po-biblijnym, ani w talmudycznym, ani w późniejszych czasach, nigdy nie słyszano o judaizmie…”

A jak nazywał się wcześniej?

Rabin Louis Finkelstein stwierdził w książce „Faryzeusze, socjologiczne tło ich wiary” / The Pharisees, The Sociological Background of Their Faith, że „faryzeizm stał się talmudyzmem, talmudyzm stał się średniowiecznym rabinizmem, a średniowieczny rabinizm stał się nowoczesnym rabinizmem. Ale przez te zmiany nazwy. . . duch starożytnych faryzeuszy przetrwał, niezmieniony. . . Z Palestyny do Babilonii; z Babilonu do Afryki Północnej, Włoch, Hiszpanii, Francji i Niemiec; od nich do Polski, Rosji i ogólnie Europy wschodniej, wędrował pradawny faryzeizm. . . pokazał trwałe znaczenie, które przywiązuje do faryzeizmu jako ruchu religijnego…”

Judaizm to naprawdę faryzeizm, a zatem błędna nazwa, gdyż to nie jest ani doktryną Judy, ani doktryną  praktykowaną przez Chrystusa, więc nie jest religią Abrahama.

„Faryzeizm ukształtował charakter judaizmu, życie i myślenie Żyda na całą przyszłość” – wyjaśnia Jewish Encyclopedia.

W rzeczywistości faryzeizm jest doktryną dawnych faryzeuszy, złą doktryną, którą przynieśli z niewoli babilońskiej. Nie wyznaje prawdy Biblii, ani Starego Testamentu, ani Nowego. Jego główne założenia znajdują się w księdze o nazwie Talmud (prawdziwe satanistyczne wersety), księdze pełnej ziemskich tradycji, kłamstw i zabobonów.

„Talmud babiloński opiera się na tajemniczych praktykach religijnych Babilończyków, które zasymilowali judahiccy rabini w czasie babilońskiej niewoli około 600 pne. Następnie rabini wykorzystali te okultystyczne tradycje w miejsce słowa Bożego” – napisał Edward Hendrie in Rozwiązaniu tajemnicy Wielkiego Babilonu / Solving the Mystery of Babylon the Great.

I to dlatego Jezus ciągle ganił faryzeuszy.

Wy macie diabła za ojca i chcecie spełniać pożądania waszego ojca. Od początku był on zabójcą i w prawdzie nie wytrwał, bo prawdy w nim nie ma. Kiedy mówi kłamstwo, od siebie mówi, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa„. – Jan 8:44

Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji„. – Marek 7:8

Bo wzięliście klucze poznania„. – Łuk 11:52

Węże, plemię żmijowe, jak wy możecie ujść potępienia w piekle?” – Mat 23:33

Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo obchodzicie morze i ziemię, żeby pozyskać jednego współwyznawcę. A gdy się nim stanie, czynicie go dwakroć bardziej winnym piekła niż wy sami„. – Mat 23:15

Termin judaizm został po raz pierwszy wymyślony przez historyka Flawiusza Józefa w I wieku, gdy opisał historię, cywilizację, język, poezję, religię, sztukę, naukę, obyczaje, zwyczaje, instytucje i ludobójstwo starożytnych Judahitów. Nie został ukuty z zamiarem założenia religii, a judaizm nie jest nawet wspomniany w Biblii.

Ludźmi którzy najpierw pojęli termin judaizm i jego historyczną zawartość, byli ówcześni chrześcijanie. Używali go jako narzędzia edukacyjnego, aby zapoznać się z prawdziwymi judahickimi Hebrajczykami, którzy praktykowali doktrynę Chrystusa. Taki mechanizm pozwolił im lepiej zrozumieć Listy apostołów.

W rezultacie mogli pojąć dwa ważne fakty, które wymknęły się współczesnym chrześcijanom:

a)że prawdziwi judahiccy Hebrajczycy którzy stali się chrześcijanami byli prawdziwym Izraelem Boga, których Bóg oszczędził przed wielką boleścią w czasie Apokalipsy w 70 AD – wydarzenie które, zdaniem wielu współczesnych chrześcijan, będzie w przyszłości.

b)że ci którzy szli za faryzeuszami nie byli prawdziwymi Izraelem, i dlatego nie został uratowany podczas wspomnianej katastrofy – ludobójstwa i końca narodu hebrajskiego.

Nie wszyscy bowiem, którzy pochodzą od Izraela, są Izraelem” – Rzym 9:6

Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy – bo niektórzy są przekonani, że Pan zwleka – ale On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić [ang. nikogo zgubić], ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia”. – 2 Piotr 3:9.

„Oto wasz dom zostanie wam pusty„. – Mat 23:38.

A na jej czole wypisane imię – tajemnica: „Wielki Babilon. Macierz nierządnic i obrzydliwości ziemi„. – Ap 17:5

W efekcie ci judahiccy Hebrajczycy, którzy podążali za faryzeuszami, byli nasieniem diabła / the seed of the Devil, prawdą którą apostoł Jan próbował przekazać w Apokalipsie, nazywając ich „Babilonem”.

Prozelitów faryzeizmu lub rabinistów w XV/XVI-wiecznej Hiszpanii i Portugalii nazywano Marranos, co oznacza świnie lub brudne. Wielu z nich nawróciło się na chrześcijaństwo i nazwano ich Conversos. Ale niektórzy współcześni żydowscy historycy próbowali odkazić Marranos, wnioskując, że wspomniana etykieta była używana tylko wtedy, gdy zwolennicy faryzeizmu lub rabiniści nawrócili się na chrześcijaństwo. Ale fakty mówią inaczej.

Większość historyków – nawet żydowskich hardkorowych, takich jak Benzion Netanyahu (tak, tatuś Bibiego) – tych którzy się nawrócili nazywała Conversos, a nie Marranos. Brian Chalmers w swojej recenzji książki Netanyahu napisał: „(Netanjahu) porządkuje dowody i argumenty by udowodnić, że  ‚nowi chrześcijanie’ byli szczerymi zwolennikami chrześcijaństwa, a nawet ‚żarliwymi asymilatorami’, którzy byli gotowi wżeniać się w chrześcijańskie rodziny i wtapiać się w hiszpańskie społeczeństwo…. Conversos byli rzeczywiście szczerymi chrześcijanami”.

Biorąc pod uwagę, że Aszkenazyjczycy – sami nie judahiccy Hebrajczycy – byli wyznawcami i prozelitami faryzeizmu, religii na którą chrześcijanie wszędzie się krzywili, zdali sobie sprawę, że potrzebują nowego wizerunku, nowej kampanii PR, która pokazałaby ich w lepszym świetle. A powodem iż tego chcieli było to, że mieli makiawelski plan. Planowali podbić Zachód.

W końcu pod koniec XVIII wieku zaczęli działać. Wyostrzyli swoją chutzpah i starali się, aby chrześcijanie zobaczyli ich jako prawdziwy Izrael Boga. Ich czysto kosmetyczne zmiany polegałyby na: a) zmianie nazwy faryzeizmu na judaizm; tak ten judaizm chrześcijanie używali do celów edukacyjnych, i b) wymyśleniu samych siebie jako „Żydów”, wyrażenie które chrześcijanie używali do opisania judahickich Hebrajczyków lub Judejczyków (tzn. ludzi z plemienia Judy). To był idealny oszukańczy pakiet, który naiwni chrześcijanie mogli łatwo przełknąć.

Żydowski historyk Benjamin H. Freedman tak to wyjaśnił:

„Kiedy słowo Jew’ / Żyd po raz pierwszy wprowadzono do języka angielskiego w XVIII wieku (1775), jego jedyna implikacja, wnioskowanie i insynuacje były ‚Judejczyk’. W XVIII, XIX i XX wieku dobrze zorganizowana i dobrze finansowana międzynarodowa ‚grupa nacisku’ wykreowała tzw. ‚drugorzędne znaczenie’ dla słowa ‚Żyd’ wśród anglojęzycznych narodów na całym świecie. To tzw. ‚drugorzędne znaczenie’ dla słowa ‚Żyd’ nie ma żadnego związku z XVIII-wieczną oryginalną konotacją słowa ‚Żyd’. Jest to wprowadzanie w błąd”.

W tej chwili wyznawcy faryzeizmu lub rabiniści nie tylko porwali słowo judaizm, ale również sprzeniewierzyli słowo Żyd. Ale – z biegiem czasu i jeśli chodzi o chrześcijaństwo – słowo Żyd zostało całkowicie wydrążone z „judejskiego” lub „judahickiego” znaczenia, ponieważ ci którzy je porwali, nie pochodzili z plemienia Judy. W rzeczywistości, w wielu chrześcijańskich kręgach dzisiaj to słowo wywołuje duże zamieszanie.

I jeszcze raz historyk Benjamin H. Freedman:

„Obecne ogólnie przyjęte ‚drugorzędne znaczenie’ słowa ‚Żyd’ jest zasadniczo odpowiedzialne za zamieszanie w umysłach chrześcijan dotyczące elementarnych zasad wiary chrześcijańskiej. Również w wielkim stopniu odpowiada dziś za osłabienie oddania niezliczonych chrześcijan do wiary chrześcijańskiej. Implikacje, wnioski i insynuacje słowa ‚Żyd’ dzisiaj, dla przeważającej większości inteligentnych i świadomych chrześcijan, są sprzeczne i w całkowitym konflikcie z niepodważalnym faktem historycznym. Chrześcijanie którzy nie dają się już dłużej oszukiwać, są podejrzewani przez chrześcijańskie duchowieństwo, które wciąż powtarza, do znudzenia,  swoją ulubioną pieśń ‚Jezus był Żydem’. Faktycznie to dochodzi do psychozy.

„Niezliczeni chrześcijanie wiedzą dzisiaj, że zostali poddani ‚praniu mózgu’ przez duchownych chrześcijańskich w kwestii ‚Jezus był Żydem’… (Oni) stają się też z dnia na dzień coraz bardziej czujni, dlaczego tak zwani albo samozwańczy ‚Żydzi’ na całym świecie przez 300 lat wydali niezliczone sumy pieniędzy na produkcję fikcji, że ‚Judejczycy’ w czasach Jezusa byli ‚Żydami’, a nie ‚Judejczykami’, i że ‚Jezus był Żydem'”.

Wymuszona ewolucja słowa „Żyd” jest podobna do ewolucji jaka dotknęła słowo „Gay”. Gay = wesoły stało się gay = homoseksualista. Spróbuj powiedzieć komuś radosnemu (który nie jest homoseksualistą), że cieszysz się, że jest tak „Gay”, i zobacz co się stanie.

Inny przykład jest kiedy wielu chrześcijan rozmawiają z właśnie spotkanym Żydem, ich natychmiastowa reakcja jest taka, że mówią „Och, Jezus też był Żydem”. Co oni bezwiednie mówią to „Och, Jezus też był faryzeuszem”.

Co za bluźnierstwo!

Słowo jest tym, co jest zgodne ze znaczeniem w jego czasie. Słowo „Żyd” jest dziś tak obwarowane w opisywaniu tego kto wyznaje faryzeizm (lub judaizm), że zostało całkowicie pozbawione pierwotnego znaczenia. Dlatego nie oznacza ono już Judejczyka ani Judahity, prawdziwego słowa w nie przetłumaczonej biblii. Dlatego trzeba go wykreślić z przetłumaczonej biblii, ponieważ wszystko co ono robi wywołuje zamieszanie w chrześcijańskim umyśle; i to zamieszanie jest dokładnie tym czego pragną satanistyczne siły, by wykluczyć chrześcijan jako nowy naród wybrany – wybrany by kochać i czynić dobro – i by szkalować Chrystusa jako faryzeusza.

Bóg nie jest Bogiem zamieszania…” – 1 Kor 14:33

Skoro Mr Freedman wymienił „międzynarodową grupę nacisku”, która wpłynęła na „drugorzędne znaczenie” słowa „Żyd”, tak jak ma to miejsce w przypadku wyznawców faryzeizmu, a także skoro wspomniał, że była ona dobrze finansowana i wydano niepoliczone sumy pieniędzy, jedynym sposobem żeby to naprawdę odkryć, jest powrót do XVIII wieku i wykryć za tym PIENIĄDZE. W końcu, jak mówi przysłowie – pieniądz przemawia, a i inne rzeczy pływają na wierzchu. [ang: money talks and that other stuff floats]

W połowie XVIII wieku jedna rodzina wyróżniała się jako najlepsza rodzina od PIENIĄDZA, urodzeni w Niemczech aszkenazyjscy Żydzi znani jako Rothschildowie.

W Wikipedia czytamy:

Mentmore Towers, jedna z licznych posiadłości Rothschildów

„Wejście rodziny do międzynarodowej prominencji rozpoczęło się w 1744 narodzinami Mayera Amschela Rothschilda we Frankfurcie nad Menem w Niemczech. Był synem Amschela Mosesa Rothschilda (ur. ok. 1710), lichwiarza który handlował z księciem Hesji. Urodzony w ‚Judengasse’, frankfurckie getto, Mayer założył dom finansowy i rozszerzył swoje imperium, instalując każdego z jego pięciu synów w pięciu głównych europejskich centrach finansowych w Londynie, Paryżu, Wiedniu i Neapolu, jak i we Frankfurcie .

„W XIX wieku, kiedy byli u szczytu, uważano, że rodzina Rotszyldów miała największą prywatną fortunę na świecie, a także największą prywatną fortunę we współczesnej historii świata„.

Czy możliwe jest to, że Rotszyldowie stali za tą „grupą nacisku”, która nakazała słowo „Żyd” i porwała słowo „judaizm” jako część ich makiawelicznego planu?

Jeśli tak, to co mogli zyskać?

W rzeczywistości istnieją dwa dobre powody, dla których Rotszyldowie byliby absolutnie zaangażowani, jeśli sami nie byli pomysłodawcami planu podboju.

1.Oni mieli podstępnie nikczemną wizję. Chcieli przekształcić Palestynę w swój nowy kraj-matkę, Izrael, gdyż oni i ich aszkenazyjscy kumple stracili ojczyznę – Chazarię.

Jeszcze raz zacytujmy Wikipedia:

„Po śmierci Jamesa Jacoba de Rothschilda w 1868 jego najstarszy syn Alphonse Rothschild przejął zarządzanie bankiem rodzinnym i był najbardziej aktywny w poparciu dla Eretz Israel. Z archiwów rodziny Rothschildów wynika, że w latach 1870 rodzina przeznaczyła na Alliance Israélite Universelle około 400 000 franków rocznie na rzecz wschodniego żydostwa. Baron Edmond James de Rothschild, najmłodszy syn Jakuba de Rothschilda, był patronem pierwszej osady w Palestynie w Rishon-LeZion i kupił od Osmańskich właścicieli ziemskich części gruntów, które teraz stanowi dzisiejszy Izrael.

„W 1917 Walter Rothschild, 2-gi baron Rotszyld był adresatem Deklaracji Balfoura do Federacji Syjonistycznej, która zobowiązała rząd brytyjski do ustanowienia w Palestynie narodowego domu dla narodu żydowskiego.

„W 1924 baron Edmond James de Rothschild założył Palestyńskie Stowarzyszenie Kolonizacji Żydów (PICA), które nabyło ponad 125.000 akrów ziemi (50.586 ha) i założyło przedsięwzięcia biznesowe. W Tel Awiwie jest ulica, Rothschild Boulevard, nazwana jego imieniem, a także różne miejscowości w całym Izraelu, które pomagał założyć, w tym Metulla, Zi-khron Ya’akov, Rishon Lezion i Rosh Pina. Rothschildowie również odegrali znaczącą rolę w finansowaniu izraelskiej infrastruktury rządowej. James A. de Rothschild sfinansował budynek Knesetu jako dar dla państwa Izrael, a budynek Sądu Najwyższego Izraela został przekazany Izraelowi przez Dorothy de Rothschild”.

Baron David René de Rothschild, obecny
francuski prezes N M Rothschild & Sons

W ten sposób, w zmowie z Imperium Brytyjskim, Rothschildowie spiskowali, by utworzyć państwo Israel na skradzionej ziemi w Palestynie. Najwyraźniej zmęczyły ich losowe zakupy ziemi. Chcieli cały tort.  Przejęli więc całość, całą Palestynę, korzystając z armii brytyjskiej (podobnie jak AIPAC używa armii amerykańskiej w wojnach na Bliskim Wschodzie, by przynieść korzyści Izraelowi).

Tylko potężne pieniądze mogły spowodować materializację czegoś na taką skalę. Jakie inne prywatne osoby w historii znasz, którym udało się osiągnąć coś podobnego? Nie każdego dnia można kupić własny kraj, czy jak w tym przypadku ukraść, zwłaszcza, że naraża się na ryzyko to samo Imperium które pomaga. Zobacz Izrael: Plaga imperiów / Israel: the Scourge of Empires. W związku z tym i ze względu na to ryzyko, potrzeba było więcej niż pieniędzy na realizację takiego zuchwałego planu.

„Tradycyjne amerykańskie kościoły w XIX wieku nigdy nie opowiedziałyby się za zydowską okupacją ojczyzny Jezusa” – wyjaśnił autor C E Carlson.

Dlatego Ashkenazim potrzebowali cudu.

Musieli zostać przeorganizowani przez Zachód jako prawdziwy Izrael Boży żeby ułagodzić i zdobyć przychylność społeczeństw chrześcijańskich imperiów, usiłowali ukraść „Świętą” Ziemię, która z religijnego punktu widzenia była w większości przypadków kontrolowana przez Kościół Katolicki / Imperium dzięki jego licznym krucjatom, żeby niepokoić „niewiernych” muzułmanów.

Dlatego faryzeizm / rabinizm stał się judaizmem, zaś jego zwolennicy stali się biblijnymi „Żydami”. Ktoś powiedział, że pieniądze nie mogą kupić cudów.

Kiedy Aszkenazyjczycy sfinalizowali swoją naturalizację jako biblijni „Żydzi”, wysłali głośne przesłanie do chrześcijańskiego świata: „krewni” Chrystusa wciąż przebywali i dlatego mieli prawo według „biblijnych proroctw”, powrotu do „swojej ojczyzny” Izraela (tymczasowo nazywanej Palestyną w ich oczach, mimo że Aszkenazyjczycy i wszyscy inni rasowo identyfikowalni „Żydzi” nie są nawet spokrewnieni z naszym Panem Jezusem Chrystusem, i żaden z ich przodków nie mieszkał ani na wschodzie, ani na zachodzie Jordanu).

Następnie, aby rozpocząć i utrzymać przy życiu złudzenie, że utworzenie współczesnego Izraela było rezultatem „proroctw biblijnych”, sfinansowali wiele „komentarzowych biblii”, takich jak Scofield Bible Reference, z celowo błędnymi komentarzami na temat powrotu „Żydów” do „ich ojczyzny”, wraz z wymysłem nie biblijnej teologii o porwaniu i piorącymi mózgi odniesieniami do „antysemityzmu” będącego grzechem. Oni również mieli na liście zgodnych kaznodziejów, takich jak John Hagee, żeby nieustannie prać mózgi stadka  przez wypluwanie ich demonicznej żółci w odniesieniu do izraelskich „Żydów” jako „Wybranego Narodu” Boga.

I, na dobrą sprawę, nie tylko odkurzyli martwy hebrajski język ze śmietnika zapomnianych języków, aby uczynić go oficjalnym dialektem Izraela, ale także wskrzesili stary Sanhedryn, który skazał Chrystusa na śmierć, aby grozić gniewem „Wybranych przez Boga” tym, którzy odważą się zaprzeczyć syjonistycznemu poglądowi, że cała skradziona ziemia Palestyny należy do Izraela.

  1. Oni chcieli szacunku, kontroli, władzy, a nawet czci.

Przez podszywanie się za wyznawców judaizmu, „doktryna Judy” (sugerując doktrynę którą praktykował Judahita Chrystus), i udając Żydów (sugerując Judahitów), Rothschildowie i ich faryzejscy bracia będą postrzegani przez zachodnich chrześcijan w zupełnie nowym świetle.

Chrześcijanie nie będą już porównywać ich ze strasznymi starymi faryzeuszami, których Jezus ciągle ganił. Chrześcijanie nie będą już malować ich mentalnego obrazu jako dzieci diabła.

I nie będą już traktowani jako faryzejscy poganie i świnie zasługujący na kalumnie, jako że Europejczycy przyzwyczaili się oceniać ich jako zwolenników faryzeizmu.

Teraz będą postrzegani jako ci z Judy którzy uciekli i oczekiwali na Boże zbawienie.

Stając się Żydami praktykującymi judaizm, Aszkenazyjczycy ustawili się i swoich współreligionistów w umysłach chrześcijan jako ci których Bóg nie odrzucił.

Pytam więc: Czyż Bóg odrzucił lud swój? Żadną miarą!” – Rzym 11:1

Przez implikację stali się wybranym narodem. [Czytaj: Syndrom wybranego narodu]

Dlatego wszyscy wyznawcy faryzeizmu nie będą już utożsamiani przez świat zewnętrzny jako Aszkenazyjczycy, Sefardyjczycy, Samarytanie, Europejczycy czy Afrykańczycy, a tylko jako Żydzi, krewni Jezusa Chrystusa, Boga zachodniego świata.

Tym sposobem „judaizm” i „Żyd” stały się natychmiastowymi rewizjonistycznymi słowami, które historycy starali się stosować, ponieważ zachęta finansowa do tego była niezwykle kusząca. W rezultacie, słowa które używano do opisania zwolenników faryzeizmu i ich religii, zostały zdezynfekowane (tak jak wtedy gdy Czarni nie chcieli być nazywani Murzynami).To z kolei spowodowało, że ugodowi pisarze wszelkiej opcji dołączyli, szukając jakiejkolwiek wymówki, by wykorzystywać słowo „Żyd” w odniesieniu do prozelitów faryzeizmu czy rabinizmu.

Na przykład dramaturdzy do XVIII wieku używali w swoich pracach słowo IEWE (Iewe to stary angielski i oznacza Jehudita / Judahita lub Judejczyk), ale odwrotnie do słowa Jew wymawiano je Yee-hoo-wee [Jułi] rozciągając tak by najlepiej imitować pierwotną hebrajską wymowę Ye-hu-wdiy [Jułdij]. Jego stosowanie nigdy nie oznaczało nazywania JEW w sensie osoby religijnej znanej nam dzisiaj, ale to nie było ważne dla tych, którzy mieli na myśli rewizjonizm.

Jezus biczuje lichwiarzy

Dla przykładu, w Kupcu weneckim, Iewe Shylock Szekspira  był fikcyjną twórczą konstrukcją, która zapożyczała swoją oczywistą tautologię z biblijnych judahickich lichwiarzy, których Jezus biczował i wygonił ze Świątyni. Jego stworzenie nie miało na celu naśladowania rabinów z czasów Szekspira. Niemniej jednak zostało szeroko i błędnie zinterpretowane jako „ŻYD” / JEW we współczesnym znaczeniu.

W Czy Shylock był Żydem? / Was Shylock Jewish?, prof. Emma Smith tak to wyjaśniła:

„Ten ‚Żyd’ (Iewe) może być przymiotnikiem, a nie rzeczownikiem – atrybut osoby, która nie zawsze lub tylko wyłącznie oznacza religię lub rasę – jest powszechny w użyciu we wczesnym nowożytnym języku angielskim… We wczesnym okresie nowożytnym, słowo „Żyd” (Iewe) stało się co najmniej częściowo oderwane od znaczenia rasowego lub religijnego, z którym jest obecnie mocno wiązane… R H Tawney – razem z biografią Szekspira – dawno temu pokazał, że elżbietańskie lichwiarstwo ‚nie było zawodem, a zajęciem dorywczym’. Tak więc wczesne nowoczesne wiązanie Żydów z lichwą prawie zawsze było znaną fikcją…”

Szekspir nie był przeciwko Żydom, jak niektórzy twierdzą, ani też Shylocka nie wykreowano po to by oczerniać tych, którzy dziś są znani jako Żydzi, zwłaszcza gdy został napisany w czasie, gdy „Żydzi” byli nazywani rabinistami (zwolennikami Talmudu Babilońskiego), i wszyscy wiedzieli, że oni nie pochodzą z plemienia Judy.

Jednak ugodowi historycy i krytycy skomplikowali całe lichwiarstwo Shylocka i przeprojektowali tak, żeby interpretować jako anty-„Żyda” – tak, jak przekręcili Bogatego Iewe z Malty / The Rich Iewe of Malta Christophera Marlowe’a na Bogatego Żyda z Malty / The  Rich Jew of Malta. Jak zauważył prof. Smith: „… przedstawianie antysemityzmu jest dla nas dużo ciekawsze i znaczące…”

Z tak korzystnymi cechami intelektualnymi i religijnymi, które tylko pieniądze mogły kupić, Rothschildowie byli teraz socjologicznie nieskrępowani, by gromadzić swoje fortuny poprzez wojny, lichwę i pieniądz fiducjarny we własnych bankach centralnych, przy współpracy z ich aszkenazyjskimi braćmi. To z kolei pozwoliło im zgromadzić więcej władzy, kontrolować wydarzenia na świecie i wywłaszczać inne narody (Palestyńczyków) z ich ziemi.

Jako „krewni Jezusa”, całkiem spontanicznie pomyśleli, że nikt nie odważy się krzywić się na nich, gdy będą postępować niegodziwie. W końcu Żydzi są „wybranymi przez Boga” i jako takich Bóg będzie im błogosławił.

Dlatego – ręce przy sobie.

Ale gdyby, broń Boże, krzywiono się na nich, to zawsze mogliby przekupić swoich przeciwników, albo oskarżyć ich iż są teoretykami spiskowymi, albo nawet zniszczyć im życie nazywając ich antysemitami, kiedy Żydzi nawet nie są Semitami.

„… nie można zmienić struktury genetycznej z rasy białej na semicką. To automatycznie unieważniają ich roszczenia do powrotu do Izraela, ziemi ich przodków, gdyż ich przodkowie nigdy nie byli w biblijnym Izraelu” –  wyjaśnia Benjamin Disraeli, były Żyd, który nawrócił się na chrześcijaństwo i wiktoriański premier W Brytanii, odnosząc się do swoich rodaków Aszkenazyjczyków,, którzy emigrowali z Rosji i Europy wschodniej do Palestyny, żeby przekształcić kraj arabski w Izrael.

Tak więc prawdziwość współczesnych faryzeuszy przekalibrowano. „Abrakadabra!” powiedział genie [arabski duszek uwięziony w butelce/lampie], i już tam byli, zwolennicy doktryny Judy, biblijni „Żydzi”, wybrani Hebrajczycy (kiedy wszyscy Hebrajczycy nieodwołalnie wymarli).

„Przybiliśmy do tego kraju (Palestyny), którą zamieszkiwali Arabowie, i ustanawiamy tu hebbrajskie, tzn. żydowskie państwo” – wyrzygał aszkenazyjsko-izraelski gen. Moshe Dayan, już nieżyjący i wkrótce mający palić się w piekle zbrodniarz wojenny.

Och, oszustwo!

Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co by nie było poznane i na jaw nie wyszło„. – Łuk 8:17

KROK  2

„Daj mi kontrolę waluty kraju i nie obchodzi mnie kto ustanawia prawo” – Mayer Amschel  Bauer Rothschild.

Rothschildowie i ich aszkenazyjscy partnerzy rozpoczęli swoją międzynarodową kontrolę pieniądza w Europie, i stąd poszerzali ją na cały świat.

Herb Rotschildów

Wikipedia i Jewish Encyclopedia tak to wyjaśniają:

„Strategia Mayera Rothschilda polegała na utrzymaniu kontroli nad swoimi bankami w rękach rodziny, pozwalając im zachować pełną tajemnicę rozmiaru ich majątku. Około 1906 w Jewish Encyclopedia czytamy: ‚Praktykę zainicjowaną przez Rotschilda, polegającą na tym, że kilku braci z firmy tworzy filie w różnych centrach finansowych świata, kontynuowali inni przez żydowscy finansiści, jak Bischoffsheims, Pereires, Seligmans, Lazards i innych, i ci finansiści dostali kredyt nie tylko od swoich żydowskich współbraci, a ogólnie od bractwa bankowego. To oznacza, że żydowscy finansiści dostali zwiększony udział w międzynarodowych finansach w połowie i ostatnim kwartale XIX wieku. Szefem całej grupy była rodzina Rotschildów…'”

Wspomniany udział w międzynarodowych finansach osiągnął szczyt w 1913 kiedy rodzina założyła amerykański Central Bank. Stanie się znany jako the Federal Reserve System. To udało im się dzięki przekupieniu drogi do rządu USA i Kongresu.

Kult Mammona – Evelyn De Morgan

Taka metoda była konieczna, gdyż Federal Reserve System faktycznie jest prywatną firmą udającą iż jest amerykańską instytucją rządową: prezydent USA mianuje szefa Fed potwierdzonego przez Senat, w większości dla konsumpcji publicznej, bo szef ten nie dostaje od nich rozkazów.

„System finansowy przekazano zarządowi Federalnej Rezerwy. Ten zarząd zarządza systemem finansowym poprzez władzę grupy czysto spekulacyjnej. System jest prywatny, działający w jedynym celu osiągania największych możliwie zysków z wykorzystywania pieniędzy innych ludzi” – wyjaśnił w 1923 republikański kongresman z Minnesoty Charles A. Lindbergh Sr.

Żeby ukryć swój plan, Rothschildowie i ich współspiskowcy przyłączyli się do wspomnianego banku centralnego z nazwy „FEDERALNEGO”, wyraźnie mylącej przeznaczonej do ogłupienia naiwnych Amerykanów. Całkiem oczywisty plan, prawda? W rezultacie, tworzenie pieniądza w USA przeszło od przedstawicieli narodu do grupy zamożnych ludzi, którzy wszyscy dziwnie przydarzyli się być aszkenazyjskimi Żydami (z wyjątkiem ich symbolicznych nieżydowskich partnerów):

  1. Rothschild Banks – Londyn i Berlin.
    2. Lazard Brothers Banks – Paryż.
    3. Israel Moses Seif Banks – Włochy.
    4. Warburg Bank – Hamburg i Amsterdam.
    5. Lehman Brothers – Nowy Jork.
    6. Kuhn, Loeb Bank – Nowy Jork (Teraz Shearson American Express).
    7. Goldman Sachs – Nowy Jork.
    8. National Bank of Commerce NY/Morgan Guaranty Trust (J. P. Morgan Bank – Equitable Life – Levi P. Morton są głównymi akcjonariuszami).
    9. Hanover Trust – Nowy Jork (William i David Rockefeller & Chase National Bank – Nowy Jork, są głównymi akcjonariuszami).

Dean Henderson w artykule Kartel Federalnej Rezerwy / The Federal Reserve Cartel, wyraźnie wyjaśnił i potwierdził prywatną własność Federalnej Rezerwy:

„J. W. McCallister, wtajemniczony w przemyśle naftowym z koneksjami w Domu Saud, napisał w Ponurym żniwiarzu / The Grim Reaper, że informacje jakie otrzymał od saudyjskich bankierów mówiło o 80% posiadaniu nowojorskiego Federal Reserve Bank – największej filii tego banku – przez 8 rodzin, z których 4 rezydują w Ameryce. Są to rodziny:

  • Goldman Sachs, Rockefellers, Lehmans i Kuhn Loebs – Nowy Jork
    • Rothschilds – Paryż i Londyn
    • Warburgs – Hamburg
    • Lazards – Paryż
    • Israel Moses Seifs – Rzym.

„CPA Thomas D. Schauf potwierdza opinię  McCallistera, dodając, że 10 banków kontrolują 12 filii Federal Reserve Bank. Wymienia następujące: He names,
• N.M. Rothschild – Londyn
• Rothschild Bank – Berlin
• Warburg Bank – Hamburg
• Warburg Bank – Amsterdam
• Lehman Brothers – Nowy Jork
• Lazard Brothers – Paryż
• Kuhn Loeb Bank – Nowy Jork
• Israel Moses Seif Bank – Włochy
• Goldman Sachs – Nowy Jork
• JP Morgan Chase Bank – Nowy Jork

„Eustace Mullins doszedł do tego samego wniosku w książce Tajemnice Federalnej Rezerwy / The Secrets of the Federal Reserve, w której pokazuje tabele łączące Fed i jej członków z rodzinami  Rothschildów, Warburgów, Rockefellerów i innymi.

„Kontroli jakie te banki sprawują nad gospodarką globalną nie da się przecenić, i celowo okryta jest tajemnicą. Ich filia korporacyjnych mediów szybko dyskredytuje każdą informację demaskującą ten prywatny kartel bankowy jako ‚teorię spiskową'”.

Woodrow Wilson gorzko żałował / bitterly regretted łapówkę / bribe jaką przyjął za rolę jaką odegrał w utworzeniu Federalnej Rezerwy: „Jestem najbardziej nieszczęśliwym człowiekiem. Nieświadomie zrujnowałem swój kraj. Wielki przemysłowy naród jest kontrolowany przez swój system kredytowy. Nasz system kredytowy jest skoncentrowany. Dlatego rozwój narodu i wszystkie nasze działania są w rękach kilku ludzi. Staliśmy się jednym z najgorzej rządzonych, jednym z najbardziej kontrolowanych i zdominowanych rządów w cywilizowanym świecie –  już nie rządem wolnej opinii, już nie rządem przekonania i głosowania większości, a rządem opinii i presji niewielkiej grupy dominujących ludzi”.

Wielu mędrków uwielbia tłumaczyć, że Rezerwa Federalna jest partnerstwem między prywatnymi bankami i rządem federalnym.

Nonsens!

„Niektórzy uważają, że Federal Reserve Banks są instytucjami rządu USA. Są to prywatne monopole czyhające na ludzi dla swojej korzyści i ich zagranicznych klientów, zagranicznych i krajowych spekulantów i oszustów, i bogatych i drapieżnych lichwiarzy” – wyjaśnił Louis McFadden, przewodniczący komitetu ds. House Banking and Currency w latach 1930.

Szkoda biednej duszy, która wierzy, że Fed gra zgodnie z zasadami rządu federalnego! Jedyna zasada jaką zna Fed, to ta, która wzbogaca jej tajnych i nie tak tajnych członków, niezależnie od tego, jak niszczy ona amerykańską gospodarkę.

„Większość Amerykanów nie rozumie jak działają międzynarodowi lichwiarze. Rachunków systemu Rezerwy Federalnej nigdy nie poddano audytowi. Działa on poza kontrolą Kongresu i manipuluje kredytem Ameryki” – ujawnił republikański senator z Arizony  Barry Goldwater w latach 1950.

Według Forbesa, Rezerwa Federalna tylko w 2008 – pod oh! tak odpowiedzialnym okiem aszkenazyjskiego Żyda Bena „Helikoptera” Bernanke – samodzielnie przydzieliła „ponad $16 trylionów korporacjom i bankom międzynarodowym, rzekomo za „pomoc finansową'”.

Inne źródła podają go blisko $30 trylionów, dwa razy więcej niż PKB Ameryki. I żadnych z tych pieniędzy nie rozliczono. Transakcje te zostały odkryte dopiero po „szybkim audycie”, który wtedy kongresmanowi o nazwisku Ron Paul cudownie udało się wycisnąć z Fedu, gdy bił w bęben, próbując skłonić Amerykanów do zwrócenia uwagi na tajny bank.

Kto naprawdę dostał te wszystkie pieniądze? Czy było to tylko $16 – 30 trylionów? A ile pieniędzy zostało skradzionych od czasu utworzenia Rezerwy Federalnej? Nikt nie wie. Nawet Kongres. I żaden polityk nie powie ani słowa na ten temat. Plus zauważ, jak takie bezczelne złodziejstwo nie zdobyło żadnego zainteresowania w mediach głównego nurtu.

Jeśli myślisz, że ci Aszkenazyjczycy, którzy przejęli kontrolę nad amerykańskim centralnym systemem bankowym, nie odkręcili kurka pieniężnego dla swoich braci Żydów, by nałożyć żydowski uścisk na amerykańską gospodarkę i nie tylko, to jesteś większym głupcem niż Judasz, który sprzedał swego Pana za 30 srebrników.

Nic dziwnego, że blisko połowa wszystkich miliarderów (mówi się „połowa”) w Ameryce to aszkenazyjscy Żydzi. I nie jest zbiegiem okoliczności to, że dominują w amerykańskich mediach.

„… Żydzi będą mieli w rękach cały majątek świata” – przepowiedział Baruch Levi w liście do Karola Marksa, La Revue de Paris, s. 574, 1.06.1928.

Kontrolując podaż pieniądza, są w stanie kupić wszystko i każdego – każdego, kto służy bogu Mamonowi. Ta kontrola umożliwia żydowskim finansistom kierowanie rządem USA, który z kolei kieruje światem.

Sercem amerykańskiego rządu jest Kongres. Jest on pełen Judaszy, którzy sprzedali swój kraj wspomnianemu bogu Mamonowi.

„… (Ameryka) jest oligarchią o nieograniczonym łapówkarstwie politycznym jako istocie otrzymania nominacji na prezydenta albo wyborze na prezydenta. I to samo odnosi się do gubernatorów, senatorów i członków Kongresu” – ujawnił były prezydent Jimmy Carter.

Dlatego wszyscy amerykańscy politycy, a zwłaszcza kongresmeni (z wyjątkiem małej garstki), kłaniają się AIPAC (potocznie zwanej Aszkenazyjsko-Izraelskim Komitetem Akcji Politycznej), jego łapówkarskim pieniądzom, kontroli nad skorumpowanej Rezerwie Federalnej i jego zdradzieckiej postawie na korzyść Izraela – ponad amerykańskie interesy. Cokolwiek Izrael chce, łącznie z terroryzmem i wojnami, Izrael dostaje.

Jak zażartował Pat Buchanan: „Kongres jest terytorium okupowanym przez Izrael”.

Mamon – Bóg pieniądza

Jedynym współczesnym politykiem amerykańskim, który walczył w pojedynkę z bogiem PIENIĄDZA był prezydent Kennedy. Podpisał Dekret Wykonawczy 11110, który upoważnił Departament Skarbu do wydawania Srebrnych Certyfikatów i Srebrnych Dolarów, co było dobrym posunięciem, które w pełni wdrożone doprowadziłoby do wycofania Rezerwy Federalnej. Dziwnie, pięć miesięcy po wydaniu wspomnianego dekretu został zamordowany. Srebrne Certyfikaty i Dolary wrzucono do śmietnika zapomnienia.

Nawet prezydent USA nie może się równać z bogiem PIENIĄDZA i jego ukrytą ręką. Biedny Kennedy musiał być przykładem by ostrzec wszystkich amerykańskich polityków, żeby uważali na wyzwanie demonów w ich jaskini.

Prezydent James Madison znał morderczą cechę głównych bankierów kiedy powiedział: ” Historia pokazuje, że lichwiarze używali każdej możliwej formy nadużyć, intryg, oszustwa i przemocy żeby zachować kontrolę nad rządami poprzez kontrolę pieniądza i jego emisji”.

ZAKOŃCZENIE

Jezus miał rację.

Nie da się służyć obu – Bogu i Mamonie. Trzeba wybrać.

http://paintedchrist.com/

Pieniądzem rządzą księstwa piekieł. Oni wiedzą, że większość ludzi boi się ich i nie będzie ich czcił, ale na pewno będą czcić Pieniądz. A kiedy już to robią, ich serca nie są już dostępne dla autentycznej czci prawdziwego Boga, którego demony nienawidzą.

Więc te chytre diabły ostrożnie wybrały komu przekazały kontrolę pieniędzy. Ale, nieszczęśliwie dla nich i ich sług, Bóg jest tym, który ma ostatnie słowo.

Poza tym, Jezus już napisał koniec historii, i faworyzuje tych którzy Go czczą:

Oto Ja ci daję [ludzi] z synagogi szatana, spośród tych, którzy mówią o sobie, że są Żydami – a nie są nimi, lecz kłamią. Oto sprawię, iż przyjdą i padną na twarz przed twymi stopami, a poznają, że Ja cię umiłowałem„.  [ang: Oto sprawię, że ci z synagogi szatana, którzy…] – Apok 3:9

ADDENDUM

Burzyciele świata

„My Żydzi, my burzyciele, zawsze będziemy burzycielami” – Maurice Samuel

Rewolucja bolszewicka: Żydowscy bolszewicy którzy przejęli rosyjski rząd w latach 1910, zamordowali 66 mln chrześcijan, w tym 200.000 członków chrześcijańskiego kleru, i zniszczyli 40.000 kościołów.

I wojna światowa: Brytania przegrywała wojnę z Niemcami. Wkroczyli syjoniści i przekupili prezydenta Wilsona by wszedł do wojny i jej pomógł. W zamian Żydzi poprosili Imperium Brytyjskie o przekazanie im Palestyny dla utworzenia Izraela. Ich życzenie spełniono w formie Deklaracji Balfoura z 1917, co kosztowało życie 18 mln ludzi.

II wojna światowa: Syjoniści rozpalili tę wojnę (tak jak robią to dziś z Iranem i innymi krajami Bliskiego Wschodu), żeby europejscy Żydzi poczuli się zagrożeni. Oszustwo to zadziałało kiedy europejscy Żydzi tłumnie uciekali do Palestyny i przejęli domy Palestyńczyków, których wyrzucano trzymając ich na muszce, a później mordowano albo wypędzano z ich ziemi do sąsiadujących arabskich krajów. Mając już wystarczającą liczbę Żydów na miejscu, Izrael utworzono w 1948 kosztem 80 mln ofiar.

Wojna świata z terrorem: Żydowscy neokoni w porozumieniu z przekupionymi przez nich politykami w rządzie USA, dokonali swojego aktu terroru 11 IX. Później wygodnie przerzucili winę na  muzułmanów, żeby dostać zielone światło na niszczenie Bliskiego Wschodu wykorzystując armię USA i NATO i finansowane przez nich grupy terrorystyczne, dla ostatecznego celu utworzenia Wielkiego Izraela. Do tej pory liczba ofiar wynosi ponad 3 mln, łącznie z chrześcijanami.

III wojna światowa: Z Rosją broniącą Syrii i Iranu przed makiawelicznym planem Izraela, czy syjonistom uda się jeszcze raz doprowadzić świat na skraj nieszczęścia, żeby utworzyć Wielki Izrael? Jeśli tak, to czy zamiast tego doprowadzą do swojego upadku?

Wniosek: Jak przystało na tych oszustów i morderców, syjonistyczni OPRAWCY świata bezwstydnie maskują się jako OFIARY, z Izraelem, ich potwornym monstrum, kontynuują swoje krwawe dziedzictwo. Rzeczywiście, rasistowski Izrael jest plagą, nowotworem, którym należy się zająć.

Apel:  Każda świadoma jednostka powinna stosować osobisty bojkot Izraela i wszystkiego tam produkowanego.

Źródło: https://biblicisminstitute.wordpress.com/2015/07/28/how-the-ashkenazi-jews-conquered-the-west/

Tłum. Ola Gordon/http://chomikuj.pl/OlaGordon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *