Strona główna > Dziennikarstwo śledcze > Holokaust traumatycznym praniem mózgu

Holokaust traumatycznym praniem mózgu


W latach 1960 żydowską filozof, Hannah Arendt, oczerniano i poddawano ostracyzmowi kiedy powiedziała, że „niemal bez wyjątku” żydowskie przywództwo było syjonistami współpracującymi z nazistami.  Konszachty syjonistów z nazistami trzeba przemilczać żeby dać Izraelowi moralną licencję do podboju Palestyny i Bliskiego Wschodu.

Przecież owce moje stały się łupem… bo nie było pasterza, pasterze zaś nie szukali owiec moich, bo pasterze sami siebie paśli…” – Ezech 34:8

Dr Henry Makow 

Najpotężniejszą bronią psychologiczną Izraela jest holokaust. Okrzyk wojenny syjonistów jest „nigdy więcej!”

W artykule z poniedziałku 11 IX traumatycznym praniem mózgu / 9-11 as Trauma Brainwashing zasugerowałem, że prawdziwą motywacją za traumatycznymi wydarzeniami jak Hiroszima i 11 IX mogło być narzucenie ludzkości nowego paradygmatu myślowego. Syjoniści i ich globalistyczni sponsorzy mogli mieć wkład w dotkliwość holokaustu z tego samego powodu. [In an article Monday,]

Z powodu holokaustu świat się przekonał, że Żydzi potrzebowali własnego kraju. Palestyńczycy byli utożsamiani (przez wielu) z nazistami, i Izraelczykom dano sankcję moralną do wypędzania ich z domów i ujarzmiania. Krytykę Izraela często równa się z nazistowskim antysemityzmem.

Jako broń psychologiczna, holokaust często służy też wielu sprawom NWO.

Świat jest podzielony na heroiczne ofiary (Żydzi) i nienawistników (Naziści).  Do „ofiar” finansowanych przez George’a Sorosa należą ciemiężone kobiety, homoseksualiści i „mniejszości dnia”. „Nienawistnicy” to ludzie nietolerancyjni, którzy bronią rzeczy, które globaliści chcą zniszczyć: nuklearna rodzina, religia, demokracja, indywidualizm i narodowość. „Nienawistnicy” to „prawicowcy” wobec których tolerancyjni liberałowie mają „zero tolerancji”.

Nie jest moim zamiarem pomniejszać nazistowskiej odpowiedzialności za żydowski holokaust, a zbadać jej wykorzystania przez syjonistów i globalistów jako broń psychologiczna. Zanim przejdę dalej, napiszę coś o sobie.

Jestem niepraktykującym, nie nienawidzącym się kanadyjskim Żydem, który wierzy w Boga i ewangelię miłości Chrystusa. Moi dziadkowie wszyscy zmarli w holokauście, moim rodzicom udało się przeżyć udając nie-Żydów. Mieszkałem w Izraelu w 1972-73, ale wyjechałem, gdyż Izraelczycy wydawali mi się  tak materialistyczni jak Kanadyjczycy. Izrael uderzył mnie też jako kraj pożerający swoich ludzi.

Ale byłem syjonistą do 2002, kiedy odkryłem ukrywany imperialistyczny charakter syjonistów. Dalej popieram istnienie Izraela w granicach z 1967, z restytucją dla Palestyńczyków. Uważam, że większość Izraelczyków i Żydów tak samo oszukano jak mnie.

OBRONA MONOPOLU PSYCHICZNEGO

Definitywną historią holokaustu jest „Zagłada europejskich Żydów” / The Destruction of the European Jews [nieżyjącego już] Raula Hilberga, żydowskiego profesora politologii na  University of Vermont. Trzy-tomowa książka Hilberga w większości opiera się na dokładnej dokumentacji nazistów.

Ledwie Hilberg mógł wydać swoją książkę, bo udokumentował w jakim stopni naziści zależeli od Rad Żydowskich („Judenrat”) w zarządzaniu ostatecznego rozwiązania i braku prawdziwego żydowskiego oporu. Oszacował, że mniej niż 200 nazistów zginęło w wyniku żydowskiego oporu.

Skąd negatywna reakcja? Hilberg doszedł do wniosku, że mitologia o holokauście wymaga, żeby ofiara jawiła się jako heroiczna, i angażowała się w walkę, choć nierówną. W rzeczywistości Żydzi szli na śmierć jak barany na rzeź. (Hilberg, Polityka pamięci / The Politics of Memory s.135)

W latach 1960 żydowską filozof, Hannah Arendt, oczerniano i poddawano ostracyzmowi kiedy powiedziała, że „niemal bez wyjątku” żydowskie przywództwo było syjonistami współpracującymi z nazistami.

 

W książce „Eichmann w Jerozolimie” / Eichmann in Jerusalem napisała: „W Amsterdamie jak w Warszawie, w Berlinie jak w Budapeszcie, żydowskim urzędnikom ufano iż przygotują listę osób i ich własności, żeby zabezpieczyć pieniądze deportowanych, pokryć koszty deportacji i zagłady, mieć listę opuszczonych mieszkań, przekazywać policji i pomóc wyłapywać Żydów i wsadzać ich do pociągów, aż, jako ostatni gest, przekazywać aktywa wspólnoty żydowskiej do konfiskaty. Oni rozprowadzali znaki z żółtą gwiazdą [i niekiedy sprzedawali] tkaniny i ozdobne plastykowe opaski, które można było prać”. (p.117) http://www.aldeilis.net/zion/zionhol02.html

Gdyby Żydzi byli zupełnie niezorganizowani i bez przywództwa, pisze Arendt, panowałby chaos i nędza, ale całkowita liczba zgonów byłaby dużo mniejsza. (s. 125)

Powód dlaczego Żydzi szli spokojnie nie jest tajemnicą. Żydowskie przywództwo ich zdradziło. Hilberg przypisuje to po części staremu żydowskiemu zwyczajowi wytrwałości w obliczu przytłaczających przeciwności. Ale ważniejszym czynnikiem jest żydowskie światowe przywództwo i zdominowane przez syjonistów Judenraty /Judenrats were dominated by Zionists.

Syjoniści mieli historię współpracy z nazistami w latach 1930. Mieli plan handlowy, dzięki któremu niemieccy Żydzi  mogli odzyskać swoją własność w nazistowskich towarach eksportowanych do Palestyny.

Adolph Eichmann pomagał zakładać obozy szkoleniowe w Europie, a nawet odwiedził Palestynę jako gość syjonistów.

Syjoniści nie wierzyli żydowskiej diasporze i aktywnie sabotowali próby ratowania. Gdyby Żydzi mogli uciec do innych krajów, jaki byłby cel Izraela? Dlatego syjonistyczny rabin ze Szwecji, dr Ehrenpreis, storpedował próbę uratowania 10.000 Żydów. Syjoniści storpedowali podobne posunięcie brytyjskiego parlamentu. Odrzucili również legalne próby okupu, i zniechęcali do oporu. [http://www.marxists.de/middleast/brenner/ch21.htm https://www.savethemales.ca/091202.html]

Ogólnie syjoniści służyli agendzie globalistycznej elity, tłumili info o holokauście, i nie agitowali o specjalne środki. Alianci bombardowali fabryki kilka kilometrów od Auschwitz, ale nie tknięto krematorium i torów kolejowych. Syjoniści uważali, że im większe żydowskie starty, tym większy wobec nich  obowiązek moralny świata.

OKŁAMYWANO NAS 

Młodym Żydom jak ja mówiono, że kraje arabskie atakowały miłujący pokój Izrael po podziale Palestyny przez ONZ w 1948. Wysyłają wiadomości do Palestyńczyków żeby opuszczali teren dotąd aż zostaną sami Żydzi.

W rzeczywistości Izraelowi przyznano 57% Palestyny, ale natychmiast zabrał on więcej gruntów, i doprowadzili do ucieczki 700.000 Palestyńczyków poprzez wyrżnięcie 250 osób w Deir Yassin i 250 w Lydda. Arabskie radio przekazywało bajki, zachęcało ludzi do pozostania.  (Michael Prior, Syjonizm i państwo Izrael: badanie moralne / Zionism and the State of Israel: A Moral Inquiry, 1999, s.16-29, 187-205)

David Ben Gurion, pierwszy premier Izraela, powiedział told TIME magazine (Aug. 16,1948), że wyobrażał sobie państwo żydowskie 10 mln dusz. Zapytany czy taka liczba pomieści się w granicach wyznaczonych przez ONZ, odpowiedział: „Wątpię”.

Nie informując swoich obywateli, Izrael zawsze chciał skolonizować Bliski Wschód i stawał się kluczowym elementem nowego porządku światowego.

„Naszą polityką musi być zjednoczenie ludzkości” – Ben Gurion powiedział dziennikarzowi TIME. „ONZ uważamy za żydowski ideał”.

Zobaczmy jak portal Mosadu „Debka Weekly” scharakteryzował wojnę iracką:

„Waszyngton położy rękę na kurku ropy i będzie mógł sprawić, że sąsiedzi Iraku będą tańczyć do ich planu w kształtowaniu narodowych granic i rządów na Bliskim Wschodzie”. (Vol. 2, Nr 94, 23.01.2003)

Podsumowując, holokaust dał globalistom „autorytet moralny” do inwazji Palestyny, i zaangażował niechętnych Żydów na świecie w ich sprawę. W rzeczywistości oni zdradzili zaufanie europejskiego żydostwa w najbardziej ohydny sposób.

Ale Izraelczycy i Żydzi, ogólnie, ślepo słuchają swoich liderów, tak jak zrobiło to europejskie żydostwo.

Dr Henry Makow

Źródło: https://www.henrymakow.com/270103.html

Szukaj online: Miliony ludzi które można było ocalić i Perfidia

Tłum. Ola Gordon/http://chomikuj.pl/OlaGordon