Strona główna > Dziennikarstwo śledcze > GERALD WINROD: PRAWDA O PROTOKOŁACH MĘDRCÓW SYJONU

GERALD WINROD: PRAWDA O PROTOKOŁACH MĘDRCÓW SYJONU

Po przeczytaniu tytułu tej książki, niektórzy oskarżą mnie o antysemityzm. Jeżeli uważają, że jestem przeciwny Żydom jako rasie lub wyznaniu, zaprzeczam tym zarzutom. Ale jeśli uważają, że jestem przeciwny klanowi międzynarodowych żydowskich bankierów rządzących pogańskim światem poprzez siłę złota, jeśli uważają, że jestem przeciwny międzynarodowemu komunizmowi żydowskiemu, przyznaję się do winy.

– Winrod

Sergei Aleksandrovich Nilus

Na półkach British Museum w Londynie jest książka napisana po rosyjsku przez Sergiusza A. Nilusa zatytułowana Protokoły Mędrców Syjonu: składa się z 24 dokumentów przedstawiających tajny spisek opracowany przez pewnych międzynarodowych przywódców żydowskich, polegający na zniewoleniu świata poprzez dyktaturę opartą na sile złota.

Poza Biblią, ta księga przetłumaczona na różne języki, jest najbardziej czytaną pozycją jaka istnieje. Urzędnik z biblioteki powiedział mi, że ciągle otrzymuje pytania na jej temat z całego świata. Jej numer katalogowy to C 37.C.31.

Księga trafiła do muzeum 10 sierpnia 1906 roku. Zakupiono ją przez zwykłe kanały handlowe i nie było nic nadzwyczajnego w sposobie umieszczenia jej w największej bibliotece Anglii.

Victor E. Marsden

Jej pierwsze tłumaczenie z rosyjskiego na angielski opublikowała oficjalna drukarnia brytyjskiego rządu Eyre and Spottiswoode w roku 1920. Victor E. Marsden, który wcześniej reprezentował londyński dziennik w Rosji, dokonał własnego tłumaczenia mniej więcej w tym samym czasie.

Ponieważ Marsden świetnie posługiwał się obu językami, jego praca ogólnie uważana była za dokładną i niezawodną: mieszkał w Rosji w czasie rewolucji i spędził wiele lat w bolszewickim więzieniu. Rany których się dorobił osłabiły mu zdrowie i do Anglii powrócił jako złamany człowiek. W późniejszym czasie towarzyszył Księciu Walii w podróży po Imperium Brytyjskim, lecz zmarł krótko potem.

Nilus po raz pierwszy opublikował Protokoły w 1905 roku, chociaż wpadły mu w ręce cztery lata wcześniej. Rozpropagowanie ich uważał za swój patriotyczny i religijny obowiązek. Od początku tego stulecia do chwili obecnej ujawniony plan opisany w tych dokumentach sprawdza się krok po kroku. Widzimy w nich rozwijającą się gospodarczą i polityczną historię narodów. Jeżeli protokoły są fałszywe, jak twierdzą niektórzy Żydzi, to mamy paradoks, że wszystko, co w nich opisano sprawdza się na naszych oczach.

Talmud

Skąd pochodzą Protokoły? By otrzymać zadowalającą odpowiedź musimy zbadać tę kwestię w trzech aspektach:

Pierwszy: musimy zrozumieć tajne działania średniowiecznego Kahału żydowskiego

Drugi: trzeba zbadać odrodzenie żydowskiego nacjonalizmu, łącznie z powstaniem syjonizmu i komunizmu

Trzeci: musimy zbadać źródło dokumentów, na które powołuje się Nilus.

Szukając w Encyklopedia Britannica znajdujemy takie wyrażenia jak „ukryte doktryny”, „ukryta mądrość” i „mistyczna komunia,” używane w dyskusji o tajemniczym charakterze i celu Kahału. Mówi się nam, że zalążek tej organizacji „można prześledzić do powiedzeń i wierzeń wspomnianych w Talmudzie i znanych wśród gnostyków.”

W mojej książce Adam Weishaupt, a Human Devil (Adam Weishaupt, ludzki diabeł) śledzimy zdeprawowaną drogę gnostycyzmu od początku ery chrześcijańskiej, przez wieki do okultystycznego illuminizmu i w końcu do nowoczesnego bolszewizmu. Nie będziemy się tym teraz zajmować. Ale z powodu ścisłych związków między Kahałem i Talmudem konieczne jest rozważenie pewnych zwięzłych cech Talmudu w ówczesnym czasie.

Jest wyjątkowo trudno nawet zdobyć fragmenty Talmudu w języku angielskim, tak bardzo udało się przywódcom żydowskim utrzymać te dokumenty poza zasięgiem gojów. W swoim opracowaniu na temat ruchów wywrotowych, Nesta Webster z Anglii podaje kilka cytatów z Talmudu łącznie z takimi zdaniami jak „zabij najlepszych Gojów” i „tradycja mówi nam, że najlepsi z Gojów zasługują na śmierć.”

Graetz opisujący żydowską historię mówi o żydowskim przechrzcie i byłym studencie Talmudu o imieniu Donin, który po ochrzczeniu w XIII wieku „oskarżył Talmud mówiąc, że zawierał obelgi wobec religii chrześcijańskiej. Donin wykazał, że to Talmud powstrzymał Żydów przed przyjęciem chrześcijaństwa, oraz że gdyby nie Talmud odeszliby od niewiary. Powiedział, że pisma talmudyczne nauczały, że zabicie najlepszych z chrześcijan było działaniem zasłużonym… zgodnym z prawem, by oszukiwać chrześcijan bez żadnych skrupułów.”

Jakiego potrzebujemy silniejszego argumentu dla prawdziwości takich cytatów z Talmudu, niż rozważyć poważny fakt, że realizowany jest dokładnie ten rodzaj planu zniszczenia, zwłaszcza w Rosji, gdzie orgia mordów wywołała rzeź milionów chrześcijan?

Lady Queenborough w swojej pracy Occult Theocracy (Teokracja okultystyczna) napisała: „Obowiązki i zasady rytuałów dla żydowskich mas zawarte są w Talmudzie i Szulchan Aruk, ale nauki ezoteryczne wyższego stopnia można znaleźć w Kabale.”

„Są tam tajemnicze obrzędy ewokacji, wskazówki i ćwiczenia do praktykowania przywoływania duchów i sił nadprzyrodzonych, nauki numerologii, astrologii itd.”

„Praktyczne wykorzystanie wiedzy kabalistycznej objawia się wykorzystywaniem na przestrzeni wieków przez Żydów w celu zdobycia wpływów zarówno w wyższych sferach życia gojów oraz wśród mas. Suwereni i papieże zwykle mieli jednego lub więcej Żydów jako astrologów i doradców, często przekazywali Żydom kontrolę nad własnym życiem poprzez zatrudnianie ich jako lekarzy. W ten sposób Żydzi zdobywali władzę polityczną w prawie każdym kraju gojów obok władzy finansowej, gdyż żydowscy bankierzy królewscy manipulowali funduszami państwa i podatkami.”

„Pod przywództwem Najwyższej Rady B’nai B’rith, sekta z członkami mieszkającymi wśród wszystkich narodów stała się najwyższą władzą rządzącą w radach wszystkich narodów i zarządzającą ich polityką państwową, gospodarczą, religijną i oświatową.”

Poprzez ujawnienie sieci okultystycznej zbudowanej przez złe ptaki na gałęziach judaizmu, gen. Neczwolodow mówi w swojej książce Nicholas et les Juifs (Mikołaj i Żydzi): „Chaldejska wiedza zdobyta przez wielu kapłanów żydowskich podczas niewoli w Babilonie, umożliwiła powstanie sekty faryzeuszy, których imiona występują w świętych pismach i w pracach żydowskich historyków po okresie niewoli (660 pne).” Praca uznanego naukowca Munka nie pozostawia wątpliwości że sekta powstała podczas okresu niewoli.

„Od tego czasu istnieje Kabała lub Tradycja Faryzeuszy. Przez długi czas ich nauki przekazywano tylko werbalnie, później stworzyli Talmud i otrzymali je w końcowej formie w postaci księgi zwanej Sefer ha Zohar.”

To do tego okultystycznego kręgu pozbawionych serca potworów Jezus Chrystus zaadresował mocne słowa:

„Węże, plemię żmijowe, jak wy możecie ujść potępienia w piekle?” „Wyście z ojca diabła i pożądliwości ojca waszego czynić chcecie; onci był mężobójcą od początku i w prawdzie nie został, bo w nim prawdy nie masz: gdy mówi kłamstwo, z swego własnego mówi, iż jest kłamcą i ojcem kłamstwa.” „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa. Tak i wy z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, lecz wewnątrz pełni jesteście obłudy i nieprawości.”

Nie ulega żadnej wątpliwości, że ten krąg spiskowców odpowiadał zarówno za śmierć Chrystusa, jak również za większość prześladowań jakim poddany był wczesny kościół. Flavien Brenner, uznany autorytet w kwestii judaizmu, wyjaśnia jak tajna loża faryzeuszy zdobyła ogromną władzę w Izraelu i zdeprawowała narodowych przywódców zamieniając ideały duchowe na fizyczne. Mówi: „Ta grupa intelektualnych panteistów w krótkim czasie zdobyła wpływ na naród żydowski. W ich doktrynach nigdy nie pojawiło się nic bardziej godzącego w uczucia narodowe. Jakkolwiek mogli być przesiąknięci panteistycznym chaldeizmem, faryzeusze zachowali nienaruszoną dumę narodową. Tę religię czyniącą bogiem człowieka, którą przyjęli w Babilonie, wymyślili wyłącznie dla korzyści Żyda, istoty wyższej i predestynowanej. Obietnice powszechnego panowania, które ortodoksyjni Żydzi odnaleźli w prawie, faryzeusze nie zinterpretowali w sensie panowania Boga Mojżesza nad narodami, ale w dominacji materialnej jaką Żydzi mają nałożyć na świat. Oczekiwany Mesjasz nie był już Odkupicielem grzechu pierworodnego, duchowym zwycięzcą który przewodziłby światu, był to doczesny król zakrwawiony w bitwie, który uczyniłby Izrael panem świata i „wciągnąłby wszystkie narody pod koła swojego rydwanu.” Faryzeusze nie prosili mistycznego Jehowy o to zniewolenie narodów, którego nadal publicznie czcili, tylko jako ustępstwo od popularnej opinii, ponieważ spodziewali się jego ewentualnego spełnienia osiągniętego przez świecką cierpliwość Izraela i wykorzystywanie ludzkich sposobów.”

To właśnie w tej sferze powstawał Talmud składający się z pism rabinów. Najważniejsze jest podstawowe podobieństwo Talmudu i Protokołów. Izrael przez wieki bluźnił z powodu fałszywej idei mesjańskiej, że ma prawo do panowania nad światem. Byłoby śmieszne gdyby ktoś powiedział, że potężni apostatyczni przywódcy żydowscy nie mają pragnienia osiągnięcia supremacji rasowej. Takie twierdzenie byłoby sprzeczne z każdą z podstawowych zasad Talmudu. Bez wątpienia wielka część szeregowych Żydów nie ma pojęcia o wywrotowych planach, które ich przywódcy wprawili w ruch na szczytach żydostwa. Ale kiedy David zgrzeszył, cierpiał cały dom Izraela.

Wystarczy kilka cytatów z Talmudu by pokazać prawdziwy charakter jego treści:

„Wycinajcie istoty ludzkie, gdyż narody świata nie są ludźmi, lecz zwierzętami.” Baba Mecia 114,6.

„Na dom goja (goj znaczy nieczysty, ubliżające określenia nie-Żyda) patrzcie jak na zagrodę dla bydła.” Tosefta, Erubin VIII.

„Kiedy ktoś patrzy na zamieszkałe domy gojów, mówi ‘Pan zniszczy dom dumnego.’ A kiedy widzi się je zniszczone, mówi ‘ujawnił się Pan zemsty.” The Babylonian Talmud, Beraszot 58,6.

„Ci którzy nie znają Tory i proroków muszą być zabici. Kto ma władzę by ich zabić, niech zrobi to otwarcie mieczem, a jeśli nie, niech użyje podstępu i skończy z nimi.” Schulchan Aruch: Choszen Hamiszpat, 425,50.

„Żyd może okraść goja, może go oszukać w rachunku, który winien być przez niego odebrany, inaczej byłoby zhańbione imię Boga.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat, 318.

„Gdyby goj któremu Żyd jest winien pieniądze zmarł i jego potomkowie nie wiedzieli o długu, Żyd nie ma obowiązku go spłacić.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat 283,1.

„Syn Noego, który ukradłby grosz powinien być skazany na śmierć, ale Izraelita może zrobić krzywdę gojowi, gdyż jest napisane nie zrobisz krzywdy sąsiadowi, ale nie jest powiedziane nie zrobisz krzywdy gojowi.” Miszna, Sanhedryn, 57.

„Rzecz zgubiona przez Goja może nie tylko być trzymana przez tego kto ją znalazł, ale jest zakazane by ją zwrócić.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat. 266,1.

„Kto złożył przysięgę w obecności Gojów, rabusiów i urzędnika celnego nie jest za nią odpowiedzialny.” Tosefta Szebnot, 11.

Autorzy Talmudu wiedzieli co by to oznaczało gdyby ten okropny kodeks moralny kiedykolwiek został ujawniony gojom. Dlatego by chronić przywódców rasy odpowiedzialnej za praktykowanie tych doktryn wpisali następujące oświadczenie: „Ujawnić cokolwiek gojowi o naszych relacjach religijnych równałoby się z zabiciem wszystkich Żydów, gdyż gdyby goje dowiedzieli się czego o nich uczymy, zabiliby nas otwarcie.” Book of Libbre David 37.

Na podstawie powyższych cytatów można przekonać się, że jeśli Protokoły są złe, to Talmud jest gorszy. Ale głównym celem umieszczenia tych przykładów zdemoralizowanej izraelickiej literatury jest pokazanie podstaw Kahału, mistycznej organizacji, zbudowanej pośród międzynarodowego żydostwa po to, by praktykować nauki Talmudu. Zakładając przez moment, że Protokoły są prawdziwe, nie jest trudne by zobaczyć ducha, w którym je napisano.

Pisma talmudyczne, powstałe z mieszaniny pogaństwa babilońskiego i nauk Starego Testamentu, były odpowiedzialne za ślepotę duchową przywódców żydowskich w czasach Chrystusa. Stąd Jego słowa napisane przez św. Mateusza 15:6: „I tak ze względu na waszą tradycję znieśliście przykazanie Boże.”

Wśród starożytnych Żydów wzrastała liczba tajnych stowarzyszeń okultystycznych i splugawionych brudami moralnymi z Babilonu. Lud był usiany tymi toksycznymi ośrodkami nerwowymi. Ostatecznie powiększały się w system niewidzialnego rządu, który stał się znany pod nazwą Kahał. Ta zbrodnicza organizacja odpowiedzialna była za podżeganie do buntu przeciwko Rzymianom za czasów Hadriana, w wyniku której nastąpiło rozproszenie Żydów w roku 135.

Ale zamiast zniszczyć Kahał, rozproszenie tej rasy tylko zintensyfikowało jego działania i zwiększyło jego władzę poprzez rozszerzenie jego działań. Teraz zamiast jednej organizacji skoncentrowanej w jednym miejscu, Kahał rozwinął się na małe jednostki rozproszone na wszystkie części cywilizowanego świata. Stał się międzynarodową nielegalną organizacją jednoczącą wszystkich Żydów w organiczną całość.

Z poważnych źródeł dowiadujemy się, że „Gdziekolwiek osiedlali się żydowscy emigranci, organizowali oddalone od siebie społeczności pod zarządem bractw i trzymali się zasad Talmudu. Każda społeczność miała swego przedstawiciela, rabina i synagogę: był to mały Kahał. Różne cele tych społeczności zawsze były w ścisłym związku z celami głównego zarządu, od którego zależała ich egzystencja. Gdyby klika rządząca lub kasta uciskała swoją własną rasę, to przyciągając ich do swojej organizacji, mogłaby wykorzystywać gojów na dużo większą skalę. Liczba bractw zwiększała się przez dodanie zawiązków zawodowych, każdego zawodu uprawianego przez Żydów. W celu wzmocnienia swojej kontroli i dbałości o interesy Żydów jako całości, rozwinęli i udoskonalili system szpiegowski, który utrzymywany jest do tej pory.”

Dlatego w każdym miejscu gdzie funkcjonował Kahał zawsze było państwo w państwie. Każda jednostka lokalna okryta była tajemnicą. W ten sposób stworzono międzynarodowy system żydowskiego okultyzmu. Umożliwił on podważanie podstaw chrześcijańskich i gojowskich. Wybitne jednostki żydowskie zawsze dochodziły do pozycji władzy i wpływu. Kiedyś Napoleon zapytał: „Jakim cudem całe prowincje Francji zapożyczyły się u Żydów, kiedy mamy ich w kraju tylko 60 tysięcy?” Tego że rozproszeni przywódcy żydowscy utrzymali sposoby i środki komunikowania się między sobą, oraz to że działało to przez całe stulecia, jest faktem któremu nikt nie może zaprzeczyć.

W ten sposób światowy program tajnego rządu oparty na Talmudzie przetrwał nienaruszony, a jego najwyżsi przywódcy ukryci przed opinią publiczną.

Przebudzenie

W 1897 roku w Bazylei (Szwajcaria) zebrał się pierwszy Kongres Syjonistów. Wydarzeniu temu przypisuje się odrodzenie żydowskiego nacjonalizmu. Prezydentem został wybrany Theodor Herzl – węgierski Żyd, stanowisko to utrzymał do końca życia.

Odrodzenie międzynarodowego żydostwa nie nastąpiło w ciągu jednego dnia. Potrzebne były lata by wywołać zainteresowanie i stworzyć odpowiednie uczucie wyrażone przy tej okazji. Przed zjazdem były lata planowania. Przywódcy żydowscy z różnych części świata w tym samym czasie tworzyli plan zjednoczenia swojego rozproszonego narodu w jedną solidną masę.

Bez wątpienia wykonanie takiego herkulesowego zadania wiązało się z ogromną liczbą korespondencji i kilku osobistych rozmów przez kanały międzynarodowego Kahału. Osoby nadzorujące wykonanie zadania charakteryzowały się wybitną pozycją w światowej polityce, gospodarce i religii. Nie było to łatwe zadanie by związać luźne końce rozproszonego narodu i tchnąć weń nowe życie.

Po latach przygotowań nastąpiło wielkie przyspieszenie i narodził się syjonizm.

Czy byłoby to nadużyciem słownym by wyznaczone osoby, które byłyby w stanie dokonać takiego wyczynu nazwać „mędrcami”? Czy byłoby błędem nazwanie pisemnych zapisów obrad „Protokołami”? Czy byłoby błędem nazwanie gotowych planów jako „Protokoły Mędrców Syjonu”? To że taka grupa międzynarodowych Żydów rzeczywiście współpracowała przez kilka lat w planowaniu odrodzenia swojego narodu jest dobrze potwierdzone faktem. To że niektórzy z nich zostali uaktywnieni przez złowrogie motywy jest oczywiste. To że widoczny jest w nich duch Talmudu i okultyzmu Kahału jest również oczywiste.

Patrząc na świat zachodni okazuje się, że na przestrzeni lat, zarówno w USA jak i w Europie, ustanowiono silne ruchy żydowskie. Natan Birnbaum, twórca określenia syjonizm, założył organizację zwaną Kadima z siedzibą w Wiedniu. Jej ujawnionym celem było zbudowanie żydowskiego centrum w Palestynie, z którego będzie rządzony świat prze trzy sfery polityki, gospodarki i religii. Zgodnie z tym planem członkowie rasy mieli być „umieszczeni” w każdym z narodów w celu określania kierunków ich polityki.

Podobny ruch założono w Rosji z siedzibą w Odessie, pod przywództwem niebezpiecznego fanatyka o nazwisku Aszer Ginzberg. Swój zakon założył w roku 1889 nazwał go „Synowie Mojżesza.” Ginzberg również posługiwał się nazwiskiem Adadhaam i wśród swoich wyznawców był znany jako „król Żydów.” To ludzie tego rodzaju połączyli swoje wysiłki w celu zorganizowania swojego narodu w zjednoczoną strukturę. Jak powiedziałem wcześniej, ich wcześniejsze przygotowania mogłyby być prawnie zwane Protokołami, gdyż słownikowa definicja tego wyrazu to „wstępny szkic lub zarys oficjalnego dokumentu.”

Dziwne w tej sprawie jest to, że to dokumenty takie jak Protokoły Mędrców Syjonu nie powinny być napisane; cudem jest to, że kiedykolwiek mogły dotrzeć do opinii publicznej. Ale często w historii okazuje się, że plany się nie spełniły lub miały miejsce wydarzenia, w których wyciekły starannie ukrywane i tajne plany.

Takie wydarzenie miało miejsce w roku 1785, kiedy człowiek o nazwisku Jakub Lang został porażony piorunem podczas spaceru z Adamem Weishauptem, założycielem Illuminati. Kiedy ciało Langa przygotowywano do pochówku, w jego ubraniu znaleziono pewne obciążające go dokumenty, które ujawniły ważne tajemnice tej organizacji. W wyniku tego rząd Bawarii skonfiskował nieruchomość należącą do Illuminati i zakazano jej działalności.

Wiele osób nadaje znaczenia Protokołom i uważa je za coś graniczącego z cudem, by te dokumenty mogły kiedykolwiek być ujawnione opinii publicznej.

W różnych okresach żydowskiej historii Protokoły były wydawane przez przywódców jak np. w roku 1492 kiedy Szemor, główny rabin Hiszpanii napisał o poradę do Wielkiego Sanhedrynu w Konstantynopolu. Otrzymał następujące instrukcje, które można by nazwać Protokołem XV wieku: „Umiłowani bracia w Mojżeszu, otrzymaliśmy wasz list w którym informujecie nas o niepokoju i nieszczęściach których doświadczacie. Odczuwamy taki sam ból jak wy.

Rada Wielkich Satrapów i rabinów jest następująca:

1.      Jeśli jak mówicie Król Hiszpanii zobowiązuje was do przejścia na chrześcijaństwo: zróbcie to, gdyż nie możecie zrobić nic innego

2.      Jeśli jak mówicie jest nakaz profanacji waszych nieruchomości: niech wasi synowie zostaną kupcami by stopniowo profanować ich chrześcijańskie

3.      Jeśli jak mówicie czynione są wysiłki pozbawienia was życia: niech wasi synowie zostaną lekarzami i aptekarzami by pozbawiać życia chrześcijan

4.      Jeśli jak mówicie chcą zniszczyć wasze synagogi: niech wasi synowie zostaną duchownymi i klerykami by zniszczyć ich kościoły

5.      Jeśli chodzi o inne utrapienia na które narzekacie: niech wasi synowie zostaną adwokatami i prawnikami, dopilnujcie by zawsze mieszali w sprawach państwa, by chrześcijanie byli przez was ujarzmiani, a wy byście mogli dominować nad światem i zemścić się nad nimi

6.      Nie uchylajcie się od nakazu jaki wam dajemy, gdyż z doświadczenia dowiecie się, że upokarzani jak wy, zdobędziecie pełnię władzy.

(Podpisano) Książę Żydów Konstantynopola.”

Ginsberg

 

Aszer Ginsberg

Władze europejskie, które przeprowadziły szczegółowe badania Protokołów Mędrców Syjonu, uważają je za wytwór umysłu Aszer Ginsberga, a nie kogoś innego. Uważa się, że jego wkład jest większy niż innych, którzy być może współtworzyli je, gdyż zawziętość i użyty język wydaje się pokazywać jego inteligencję i słownictwo. Ponadto wiążą się z planami i celami jego zakonu, Synami Mojżesza. Wierzy się, że był on ważniejszy wśród międzynarodowego żydostwa niż inny przywódca na przestrzeni okresu formacyjnego, kiedy powstawały plany światowego syjonizmu w 1897 roku.

Nawiasem mówiąc, ważne byśmy pamiętali, że Lenin i Trocki uczestniczyli w pierwszych zebraniach syjonistów.

W książce płk. E. N. Sanctuary „Are These Things So?” („Czy tak się mają rzeczy?”) jest ważna wzmianka o Ginsbergu: „Kiedy wybuchła wojna światowa szybko się okazało, że było wiele osób mieszkających w różnych europejskich miastach z amerykańskimi paszportami, które w ogóle nie miały prawa posiadać tych paszportów,” mówi płk. Sanctuary. Stanowiło to duży problem dla amerykańskich konsulów. W rosyjskiej społeczności Ginsberga „była pewna liczba prawdziwych Amerykanów mieszkających w jego mieście, którzy mieli każde prawo i przywilej zarejestrowania się w biurze konsula jako Amerykanie i ponadto, tak też zrobili. Ale kartoteki policyjne tego miasta pokazywały dużo dłuższą listę samo-wykreowanych ‘Amerykanów,’ którzy nigdy nie byli w rejestrze.”

Sumienny konsul zebrał nazwiska wielu tzw. „Amerykanów” którzy najwyraźniej byli bez paszportów i napisał do Departamentu Stanu w Waszyngtonie mówiąc, że jeśli dostanie pełnomocnictwo, jest gotowy uporządkować te sprawy. „Z niewiadomych wtedy powodów Departament nie wykazał entuzjazmu by poprawić niefortunną sytuację, „ ale konsul zdecydował wykonać swój oczywisty obowiązek.

Napisał do każdej z osób prosząc o stawienie się w biurze z paszportami by wpisać się do rejestru prawdziwych obywateli amerykańskich, lecz nie otrzymał odpowiedzi. Wysłał list ponownie, lecz nie zrobiło to żadnej różnicy. „Wtedy okazało się jasne, że ci ludzie zrozumieją tylko siłę, więc pokaże im siłę. Wysłał trzeci list w którym napisał, że jeśli zignorują to zaproszenie wówczas poprosi lokalną policję o odebranie im paszportów. To poskutkowało i wszyscy stawili się w biurze konsula i wszyscy okazali się być członkami Wybranej lub Uprzywilejowanej Rasy – Żydami.” (…)

Tłumaczenie z języka angielskiego: Ola Gordon

Korekta i grafika: Wolf

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *