Strona główna > Dziennikarstwo śledcze > Definicja antysemityzmu

Definicja antysemityzmu


Komisja ds. antysemityzmu i negowania holokaustu wezwała na posiedzeniu plenarnym IHRA w 2015 w Budapeszcie do przyjęcia następującej roboczej definicji anti-Semitism:

„Antysemityzm jest pewnym postrzeganiem Żydów, które może się wyrażać jako nienawiść do Żydów. Retoryczne i fizyczne przejawy antysemityzmu są skierowane przeciwko Żydom lub nie-Żydom i/lub ich własności, instytucjom wspólnoty żydowskiej i placówkom religijnym”.

Dla poprowadzenia IHRA w jej pracy, poniższe przykłady mogą służyć jako ilustracje:

Przejawy mogą obejmować krytykę państwa Israel, pomyślanego jako zbiorowość żydowska. Ale krytyki Izraela podobnej do tej porównywalnej z jakimkolwiek innym krajem nie można uznać za antysemicką. Antysemityzm często oskarża Żydów o spisek krzywdzenia ludzkości, i często jest używany do obwiniania Żydów za „dlaczego coś idzie nie tak”. Wyraża się to w mowie, piśmie, formach wizualnych i działaniu, i stosuje złowrogie stereotypy i negatywne cechy charakteru.

Współczesne przykłady antysemityzmu w życiu publicznym, mediach, szkołach, miejscach pracy i w sferze religijnej mogą, biorąc pod uwagę ogólny kontekst, obejmować, ale nie ograniczać się do:

– Wzywanie do, pomoc lub uzasadnianie zabijania lub krzywdzenia Żydów w imię radykalnej ideologii albo skrajnej opinii o religii.

– Stawianie fałszywych, dehumanizujących, demonizujących lub stereotypowych zarzutów o Żydach jako takich lub o sile Żydów jako zbiorowość – takich jak, zwłaszcza, ale nie wyłącznie, mit o światowym żydowskim spisku, lub o Żydach kontrolujących media, gospodarkę, rząd czy inne instytucje społeczne.

– Oskarżanie Żydów jako o narodu odpowiedzialnego za rzeczywiste lub wyimaginowane czyny popełnione przez pojedynczą żydowską osobę lub grupę, czy nawet za czyny popełnione przez nie-Żydów.

– Zaprzeczanie faktowi, zakresowi, mechanizmom (np. komór gazowych) lub zamiarowi  ludobójstwa narodu żydowskiego z rąk narodowych socjalistycznych Niemiec oraz ich zwolenników i wspólników podczas II wojny światowej (holokaust).

– Oskarżanie Żydów jako narodu, albo Izraela jako państwo, o wymyślanie lub wyolbrzymianie holokaustu.

Oskarżanie obywateli żydowskich o większą lojalność do Izraela albo rzekomych priorytetów światowego żydostwa, niż do interesów ich krajów.

– Odmawianie narodowi żydowskiemu prawa do samostanowienia np. twierdząc, że istnienie Izraela jest przedsięwzięciem rasistowskim.

– Stosowanie podwójnych standardów wymagając od niego zachowania nieoczekiwanego lub niewymaganego od jakiegokolwiek innego demokratycznego kraju.

– Używanie symboli i obrazów wiązanych z klasycznym antysemityzmem (np. twierdzenia o Żydach zabijających Jezusa lub „oszustwo krwi”) w celu scharakteryzowania Izraela lub Izraelczyków.

– Porównywanie współczesnej polityki izraelskiej z polityką nazistów.

– Zrzucanie zbiorowej odpowiedzialności na Żydów za działania państwa Izrael.

Czyny antysemickie są przestępstwem gdy są tak określone przez prawo (np. negowanie holokaustu lub dystrybucja materiałów antysemickich w niektórych krajach).

Czyny przestępcze są antysemickie, gdy cele ataków, niezależnie od tego, czy są to ludzie czy własność – takie jak budynki, szkoły, miejsca kultu i cmentarze – są wybierane, ponieważ są lub są postrzegane jako żydowskie lub związane z Żydami.

Dyskryminacja antysemicka to odmowa Żydom możliwości lub usług dostępnych dla innych i jest nielegalna w wielu krajach.

Tłum. Ola Gordon

International Holocaust Remembrance Alliance Definition of Anti-Semitism

(26.05.2016)

http://www.jewishvirtuallibrary.org/international-holocaust-remembrance-alliance-definition-of-anti-semitism

Broszura wydana w Polsce:  https://www.osce.org/pl/odihr/371116?download=true