Strona główna > Rosja > Aleksander Rusin: Komunizm, Który Utraciliśmy

Aleksander Rusin: Komunizm, Który Utraciliśmy

Zapewne bardzo was to zdziwi, że komunizm, o którym marzyły całe pokolenia ludzi radzieckich a niektórzy marzą do tej pory

– w pewnym sensie został zbudowany. I nie gdzieś daleko, a bezpośrednio w Związku Radzieckim. I nie w granicach obkomowskich dacz*1., a w całym kraju. I nie w 80 roku, jak obiecała partia, a znacznie wcześniej.

Po prostu do zrozumienia tego, trzeba przypomnieć sobie, co rozumiano jako komunizm – początkowo, w latach 1917-1920, kiedy naród poparł bolszewików, przyjął komunistyczne idee i przystąpił do budowy świetlanej przyszłości.

Robotnicy Petersburga, którzy wychodzili na demonstracje w lutym 1917 roku, a wcześniej w 1905 roku, szli z petycją do cara, żyli marzeniami o normalnym 8-godzinnym dniu roboczym i normalnym mieszkaniu. O tym, aby żyć w wolnym kraju, gdzie zakłady nie będą należeć do burżuazji a do klasy robotniczej. O tym, aby ich dzieci mogły uzyskać dobre wykształcenie.

Teraz zobaczymy, co sobą przedstawiało życie w Związku Radzieckim wg standardów lat 60-tych i początku 70-tych.

Gwarantowana praca, 8-godzinny dzień pracy przy 5-dniowym tygodniu, emerytury, gwarantowane wykształcenie średnie, darmowe wyższe. Gwarantowane zatrudnienie w specjalności dla wszystkich absolwentów wyższych uczelni i szkół zawodowych, bezpłatna opieka zdrowotna.

Nawet mieszkania zapewniano za darmo! Oczywiście, nie wszystkim od razu, ale w miarę budowy, obywatelom dawali klucze – i stopniowo oddzielne mieszkania uzyskała absolutna większość rodzin.

Oczywiście, to był komunizm nie w pełnym zakresie, ale życie w ZSRR w latach 60-tych i 70-tych było bardzo zbliżone do tego, jak wyobrażali sobie komunizm na poziomie gospodarstwa domowego, prości robotnicy z początku wieku.

I oto okazuje się, że komunizm, w określonym zakresie, został zbudowany.

Ponadto, lepiej rozumieć komunizm jako proces budowy komunizmu, rozwoju państwa i społeczeństwa. I w tym sensie, komunizm w Związku Radzieckim wg wzoru 60-tych również był, ponieważ był to okres, kiedy kraj kontynuował budowę i rozwój.

I ten oto komunizm utraciliśmy. Nie dosłownie, jesteśmy z wami – wielu z nas jeszcze wtedy nie było (na świecie) – utraciło go nasze społeczeństwo, nasz naród.

Powodów dla tego jest wiele, a jednym z nich jest to, że wyobrażenia o komunizmie w społeczeństwie mocno się zmieniły. I większość w latach 60-tych i 70-tych nawet nie zdawało sobie sprawy, że komunizm – oto on, tuż obok: nie idealny, wymagający dalszej budowy, ale tak czy owak – komunizm.

Radzieckie społeczeństwo 60-tych i 70-tych już nie przyjmowało zagwarantowanej pracy z darmową medycyną i mieszkań jako komunizm. To zaczęło być postrzegane jako pewnik, jako oczywistość.

Społeczeństwo chciało więcej, niż to, o czym marzyły poprzednie pokolenia, i oczekiwało urzeczywistnienia komunizmu w całej jego pełni i jeszcze za życia. Aby do już osiągniętego poziomu dołączono hojną obfitość towarów, samochody, domy wakacyjne i wszystko inne, co można było zobaczyć w zagranicznych filmach.

Stopniowo społeczeństwo zachciało nie tylko dobrobytu, obfitości i nie tylko zabezpieczenia potrzeb, ale luksusu.

Najpierw te pragnienia przeniknęły wierzchołek partii, kierownictwo różnych szczebli, którym spodobało się uprzywilejowane życie, uprzywilejowane zaopatrzenie, dostęp do importowanych towarów. Stopniowo za partią pociągnął i lud – w wystarczającej liczbie, aby z czasem po komunizmie ślad nie pozostał, że został zbudowany, i żaden ślad z procesu jego budowy.

Dzieci i wnuki rewolucjonistów nie znały nędzy i głodu ich przodków, uczestników rewolucji, nie znały potwornych nierówności społecznych, z początku xx wieku. Nie wiedziały co sobą przedstawiała rosyjska burżuazja, z którą zmagali się bolszewicy.

W rezultacie społeczeństwo po prostu nie pojęło, jak blisko już podeszło do pierwotnego celu. Dzieci i wnuki tych, którzy robili rewolucję i bronili władzę radziecką w wojnie domowej, wyrosły w cieplarnianych warunkach, ze wszystkim gotowym – więc rezultat nie kazał na siebie długo czekać.

W latach 70-tych i 80-tych ludzie już nie pracował tak, jak w poprzednich dekadach, nie podejmowali wyczynów, jak ich przodkowie na froncie i na tyłach. Jednak chcieli żyć lepiej, jak w hollywoodzkich filmach, nie zdając sobie sprawy, że to tylko reklama zachodniego życia. I że tym życiu jest druga strona, i że to życie opiera się nie tylko na zasadach gospodarki rynkowej, ale jeszcze i na okradaniu całych krajów, eksploatacji i eksterminacji innych narodów.

W rezultacie nasze społeczeństwo odstąpiło komunizm, nawet nie zdając sobie sprawy, że był już prawie zbudowany, a w pewnym sensie i bez żadnych prawie.

Nie pomyśleli, że ten komunizm przy całej swojej skromności, przy wszystkich ograniczeniach, był wynikiem ciężkiej pracy i osiągnięć poprzednich pokoleń. Że on nie został zbudowany, tak po prostu – a na podstawie tego, do jakiego stanu został doprowadzony kraj przy burżuazji w początku 20 wieku.

A ponieważ nasze społeczeństwo nie zauważyło zbudowanego komunizmu w swoim czasie – teraz ma możliwość zrozumieć i ocenić, patrząc wstecz.

Teraz możemy ocenić co zbudowano za czasów władzy radzieckiej, patrząc z dołu wzwyż – z jamy , w którą stoczyliśmy się po zniszczeniu Związku Radzieckiego, na wysokości, kiedyś osiągnięte.

I czym głębiej staczamy się po śliskim pochyłym dnie surowcowej gospodarki, z tym większym przekonaniem możemy mówić, że życie w najlepszych czasach Związku Radzieckiego – to był komunizm.

——————-

Przypisy:

*1. „обком” – региональный комитет – Obwodowy Komitet KPZR (wcześniej WKPB). Tu, w zaprzeczenieniu uprzywilejowanej własności, lokalnych aparatczyków partyjnych.

——————–
YouTube:


Я хочу назад в СССР
Chcę spowrotem do ZSRR


МЫ ХОТИМ В СССР
Chcemy do ZSRR


Борис Юлин: Коммунизм утопия или реальность? ☭ Мы из СССР! ☆ Эксплуатация, угнетение ☭ Пролетариат
Boris Julin: Komunizm utopia czy realność? ☭ My z ZSRR! Eksploatacja, ucisk ☭ Proletariat


Жизнь в СССР после войны.В цвете.
Życie w ZSRR po wojnie. Kolor

źródło:

Источник: https://publizist.ru/blogs/110401/24518/-
autor:Александр Русин
Коммунизм, который мы упустили
15 апреля 2018

——————–

Wybór, tłumaczenie i opracowanie: bezmetki
Rozpowszechnianie zawartości przetłumaczonych materiałów:
dozwala się wyłącznie na darmowych
platformach elektronicznych, ze wskazaniem
adresu tekstu źródłowego i nick’a autora tłumaczenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.