Najnowsze

Opublikowano Październik 21, 2014 Przez a303 W Dziennikarstwo śledcze

Żydzi i japoński imperializm

Ustanowienie przez ONZ Dnia Pamięci o Holokauście i pomoc ONZ w promowaniu światowego programu nauczania o holokauście jest podejrzaną polityką tej ponadnarodowej organizacji: Czy cierpienie jednego narodu ważniejsze niż cierpienia innych? Czy cierpienie z powodu prześladowań etnicznych jest solidną podstawą do powszechnej moralności?

Propagandowy plakat przedstawiający harmonię między Japończykami, Chińczykami i Mandżurami. Napis mówi (od prawej do lewej): "Ze współpracą Japonii, Chin i Mandżuko na świecie może być pokój"

Propagandowy plakat przedstawiający harmonię między Japończykami, Chińczykami i Mandżurami. Napis mówi (od prawej do lewej): „Ze współpracą Japonii, Chin i Mandżuko na świecie może być pokój”

Nauczanie o holokauście i ewentualne nauczanie historii Żydów również może być bardzo kłopotliwe, zwłaszcza gdy Żydzi mieli współudział w obcej okupacji i brutalnej opresji. W tym artykule, części 2 serii (Część 1 jest here tutaj), omówię rolę Żydów w ułatwianiu japońskiego imperializmu.

Żydzi i japoński imperializm

W 1905 r. wojna rosyjsko-japońska o zwierzchnictwo w Mandżurii – obecnie północno-wschodniej części Chin – była w impasie, żadna ze stron nie zyskiwała przewagi. Japonia nie mogła utrzymać się w długotrwałej i kosztownej wojnie lądowej z Rosją i wiedzieli o tym jej przeciwnicy. Ponadto Rosjanie mieli przewagę, że białe państwa nie miały ochoty wspierać powstającego nie-białego państwa żeby konkurować o rynki zagraniczne i kolonie.

Niemniej jednak było jedno ważne źródło finansowe, które znacznie pomogło sprawie japońskiej – pożyczki od żydowskiego działacza i bankiera z Nowego Jorku: Jacob Schiff. Był kluczowym człowiekiem w kwestii, którą można nazwać żydowskiej polityki zagranicznej w okresie: wrogości wobec Rosji, z powodu sposobu traktowania przez nią Żydów. Cała zorganizowana społeczność żydowska w Europie i Ameryce aktywnie sprzeciwiała się Rosji. Na przykład, w Ameryce w 1911 roku Amerykański Komitet Żydowski [AJC] prowadzony i finansowany przez Schiffa, z powodzeniem opowiadał się za unieważnieniem umowy handlowej z Rosją w sprawie weta prezydenta Tafta.

Kredyty Schiffa skutecznie przechyliły szalę na korzyść Japończyków, co mogłoby dosłownie kupić czas dla utrzymania wojny lądowej, w międzyczasie pokonania rosyjskiej floty na morzu. Rosyjska porażka wstrząsnęła fundamentami imperium i w powietrzu zawisła rewolucja. Japończycy z drugiej strony dostali zastrzyk pewności siebie, jako pierwszy nie-biały nowoczesny naród, żeby pokonać europejskie supermocarstwo na lądzie i na morzu. Pokonując Rosjan w Mandżurii, Japończycy zablokowali dalszą rosyjską ekspansję na Daleki Wschód i stworzyli perspektywy dla własnych planów imperialnych, zwłaszcza w Chinach. Można powiedzieć, że wojna rosyjsko-japońska rozpętała japoński imperializm, co w końcu doprowadziło do ataku na Pearl Harbor w 1941 roku.

Japończycy zdawali sobie sprawę z roli Jacoba Schaffa w ich wysiłku wojennym i dali mu wiele wyróżnień. Otrzymał japoński Order Świętego Skarbu w 1905 roku, a w roku 1907 został odznaczony ponownie Orderem Wschodzącego Słońca, Złotej i Srebrnej Gwiazdy. Ostatecznie Schiff był pierwszym obcokrajowcem osobiście odznaczonym przez japońskiego cesarza w Pałacu Cesarskim Wtedy cesarz japoński uznawany był za pół-boga przez zwykłych Japończyków, a widzenie go, a nawet spotkanie się z nim było jednym z największych zaszczytów, które można otrzymać.

Kandydaci do Mandżurii

W 1931 roku Japończycy sprowokowali Mukden Incydent i zajęli Mandżurię, którą uważano za część Chin. W celu legitymizacji swojej okupacji, powołali marionetkowe państwo Mandżukuo (dosłownie: Ziemia Manczu). Manchu to mniejszość etniczna, z której pochodzili ostatni cesarze chińscy, i którzy zamieszkiwali północno-wschodnią część Chin. Japończykom nawet udało się zainstalować ostatniego chińskiego cesarza Pu Yi jako królewską marionetkę. Mandżuria była niezależna tylko z nazwy i nie uznawała jej społeczność międzynarodowa. W rzeczywistości było to wielkie niewolnicze państwo, w którym brutalnie wykorzystywano lokalnych Chińczyków. Nawet przeprowadzano na nich eksperymenty z użyciem środków chemicznych i biologicznych na wielką skalę, powodującą śmierć ponad 200.000 osób.

Japońskiej armii zależało na przyciągnięciu japońskich kolonistów do Mandżurii do zarządzania nowo nabytą ziemią, ale plany kolonialne nigdy nie spełniły ich oczekiwań. W latach 1930 japońscy oficerowie opracowali plan, aby utworzyć warstwę godnych zaufania pośredników między nimi a mieszkańcami, poprzez sprowadzenie Żydów do planu o nazwie Plan Fugu. Rola Żydów jako pośredników między obcymi elitami rządzącymi i narodem jest starożytnym i powracającym tematem w historii Żydów.

Japończykom udało się od 1938 roku sprowadzić tysiące Żydów, zwłaszcza z Narodowo-Socjalistycznych Niemiec. Oficer armii japońskiej i dyplomata Kiichiro Higuchi odegrał kluczową rolę w wydawaniu przepustek żydowskim uchodźcom. Później Higuchi odegrał znaczącą rolę w fatalnej inwazji japońskiej na wyspy Aleuckie podczas II wojny światowej, jedynej japońskiej okupacji na amerykańskiej ziemi.

Kiichiro Higuchi

Kiichiro Higuchi

Żydzi mieszkali już w Mandżurii, i społeczność żydowska została wzmocniona poprzez napływ tysięcy żydowskich osadników. Kulturą dominującą wśród Żydów w Mandżurii była ideologia syjonistycznego rasisty Ze’ev Żabotyńskiego, na wskroś militarysty. Żydzi ustanowili milicję, tzw Betar i paradowali w pełnym umundurowaniu i flagami ulicami stolicy Mandżurii Harbin. Żydzi okaże się chętnymi pośrednikami na Dalekim Wschodzie, w przeciwieństwie do innych Europejczyków, którzy znaleźli się w obozach koncentracyjnych do pracy, często umierając z głodu, chorób lub wyczerpania. Żydzi chętnie wspierali sprawę wojny japońskiej, ogłaszając na żydowsko-japońskiej konferencji w 1940 roku, że pomogą stworzyć Nowy Porządek we Wschodniej Azji. Rabin Tientsin zarezerwował szczególne modlitwy o zdrowie japońskiego cesarza (patrz Herman Dicker, Wanderers and Settlers Inn the Far East [Tułacze i osadnicy na Dalekim Wschodzie], Twayne Publishers 1962, s. 59).

Podsumowanie

W 2004 r. premier Izraela Ehud Olmert odwiedził grób ojca w Harbin podczas oficjalnej wizyty w Chińskiej Republice Ludowej. Obecnie Chińczycy chcą dobrych stosunków z państwem Izrael, ale po II wojnie światowej Żydzi, którzy jeszcze nie wyjechali zostali wydaleni z Chin po zakończeniu wojny domowej w Chinach w 1949 roku. Przewodniczący Mao zakazał religii żydowskiej z rejestru kultów w Chinach. Była to jedyna oficjalnie zakazana religia.

Czas widocznie zatarł w chińskiej pamięci żydowski współudział w japońskiej okupacji terytorium Chin i ich zbrodnie wojenne, takie jak masowe eksperymenty przy użyciu środków chemicznych (i biologicznych) w Mandżurii, wykorzystywanie pracy niewolniczej powodującej miliony ofiar śmiertelnych, i brutalną kulturową i polityczną opresję Chińczyków. Druga wojna światowa w Chinach (1937-1945) kosztowała życie co najmniej 20 mln chińskich cywilów, zabitych umyślnie takich jak masakra w Nanking lub sanko sakusen („Polityka Trzech Wszystkich”: łup wszystkich, zabij wszystkich, spal wszystkich).

Jews and Japanese Imperialism

Źródło: http://www.theoccidentalobserver.net/2011/04/jews-and-japanese-imperialism/

Peter Stuyvesant, tłumaczenie Ola Gordon.

Tags : , ,

Komentowanie zamknięte.