Opublikowano Marzec 23, 2017 Przez NS W Rosja

Żydokomunistyczna rewolucja seksualna w Związku Sowieckim

Lilia Jurjewna Brik (urodzona jako Lili Jurjewna Kagan w dniu 11 listopada 1891, zmarła dnia 4 sierpnia 1978), ŻYDÓWKA, ukochana kobieta i muza żydokomunistycznego „poety” Władimira Majakowskiego, natomiast jej MĘŻEM był żyd Osip Brik.

aa

Żydokomunistyczny trójkąt kopulacyjny, od lewej Osip Brik, Lili Brik i Wołodia Majakowski. Sowiecka cywilizacja analno-genitalna!

——————————————————————————————————————————

Mąż Lili Brik, Osip Brik, nie tylko oddał swoją żonę do seksualnego używania Majakowskiemu, jako jego kochankę, ale posunął się nawet dużo dalej. Postępowiec! Nakłonił on swoją żonę do wspólnego seksualnego używania z nim i z Majakowskim, czyli do wzajemnej kopulacji we trójkę. Żydosowiecka romantyka!

a1

Przed aktem twórczym Lili wzrokiem przyzywa swoich wiernych artystów.

——————————————————————————————————————————-

a2

Tak więc przez wiele lat współżyli oni we trójkę, dwóch mężczyzn i jedna kobieta (Majakowski, Osip Brik i Lili Brik). Jednocześnie wspólnie sprawdzali żydokomunistyczną ideę wspólnoty żon i mężów. O tym wspólnym życiu badacze „twórczości” Majakowskiego szczególnie nie lubią wspominać. Ale utajnić się tej informacji nie udało. Ta „święta” trójca nie narzekała na nudę. 

a,a

Lili szczególnie lubiła pozować do fotografii eksponując swoje podroby. Ale naczęściej jako doświadczona żydokomunistyczna ladacznica, tzw. czerwona artystka, eksponowała podroby każdemu zainteresowanemu towarzyszowi.

——————————————————————————————————————————-

Osip i Lili byli agentami żydokomunistycznego OGPU (kolejne wcielenie ludobójczego Cze-Ka). W tamtych czasach całe kierownictwo OGPU było czysto żydowskie. Osip opowiadał Majakowskiemu o „wspaniałej” idei komunizmu (polityczna forma judaizmu dla gojów), która zapewniała, że wszystko będzie wspólne, wszyscy będą równi i wszyscy będą myśleć i robić jak jedna istota.

Następnie Majakowski pisał swoje toporne, żydokomunistyczne wypociny, tzw. „wiersze”, w stylu „Liewyj marsz”. Majakowskiego, oczywiście, chwalono, zachwycano się jego geniuszem, czczono go.

A Majakowskiemu jakoś nie mogło zaświtać w głowie, że to nie on pisze „wiersze” ale robi to ktoś inny, przy jego pomocy głosząc swoją żydokomunistyczną kłamliwą religię. Kiedy narodziła się potrzeba stworzenia kultu nowego boga w osobie Lenina to Majakowski jako pierwszy rozpoczął lizanie tyłka Lenina. W swoim poemacie „W. I. Lienin” stanął on na wysokości zadania stworzenia kultu nowego boga: „Mówimy Lenin, a w domyśle partia, mówimy – partia, a w domyśle Lenin”.

Majakowski otworzył drzwi do nowego świata „swiętej” sztuki, świata „żydokomunistycznego lokajstwa”, do którego za nim parła masa innych lokajów z dziedziny „sztuki”. Spośród 556 najważniejszych stanowisk kierowniczych we wszystkich sektorach państwowych wczesnego żydokomunistycznego państwa okresu rewolucji aż 447 stanowisk  zajmowali niewątpliwi żydzi. Spośród 371 żydów (przy czym 265 z nich przybyło z Nowego Jorku) i 16 Rosjan składał się aparat władzy w Piotrogrodzie w 1919 roku.

Natychmiast po 1917 roku żydzi w ogóle zakazali wszelkich form chrześcijańskich religii na terenie podbitej przez nich Rosji. Pod groźbą śmierci w żydokomunistycznej Rosji nie mogły się odbywać wesela, pogrzeby, w ogóle jakiekolwiek chrześcijańskie obrzędy, z udziałem chrześcijańskich symboli. Nadeszła żydowska wolność dla gojów!

UWAGA! Zaleca się włączenie tłumaczenia video za pomocą automatycznego translatora.

Opracowanie : Szrapnel

Tags : , , ,

Komentowanie zamknięte.