Najnowsze

Opublikowano Grudzień 16, 2015 Przez a303 W Dziennikarstwo śledcze

Wielki Izrael w wizji Daniela

Twórca Syjonizmu, Theodor Herzl, w swoich założeniach „Wielkiego Izraela” oparł się na biblijnym przymierzu, które Bóg zawarł z Abrahamem:

„Wtedy to właśnie Pan zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: «Potomstwu twemu daję ten kraj, od Rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat, wraz z Kenitami, Kenizytami, Kadmonitami, Hetytami, Peryzzytami, Refaitami, Amorytami, Kananejczykami, Girgaszytami i Jebusytami».” (Rdz 15:18-21).

a

„Wielki Izrael” wg Herzla winien zatem składać się z ziem dzisiejszego Izraela (wraz z Zachodnim Brzegiem, Strefą Gazy i Wzgórzami Golan), Jordanii, Libanu, dużej części Syrii, Iraku, Kuwejtu oraz części Arabii Saudyjskiej, Egiptu i Turcji.

W 1982 roku departament informacji The World Zionist Organization opublikował „Strategię dla Izraela lat 1980” (A Strategy for Israel in the Nineteen Eighties) Odeda Yinona. „Plan Yinon’a” państwo położne w Palestynie realizowało przez dziesięciolecia w celu ustanowienia „Wielkiego Izraela”.

Pierwszym etapem planu było osłabienie Iranu – izraelskiego sojusznika za szacha – i Iraku, poprzez wojnę między nimi. Później należało doprowadzić do podziału Iraku na mniejsze, etno-religijne państewka rządzone przez sunnickich i szyickich muzułmanów w centrum i na południu, i nowy Kurdystan na północy. Założono, iż Izrael musi przekonfigurować geopolityczne środowisko Bliskiego Wschodu przez bałkanizację otaczających go państw arabskich na mniejsze i słabsze państewka. Zgodnie z tym planem Iran, Turcja, Liban, Arabia Saudyjska i kraje od Nigerii do Pakistanu padną od syjonistycznego miecza. Poprzez wywoływanie walk na tle rasowym, etnicznym i religijnym, syjonistyczni hegemoni utworzą wiele mniejszych, etnicznie i religijnie zróżnicowanych krajów i enklaw.

Czy ktoś dzisiaj może mieć jakiekolwiek wątpliwości co do realizacji tego planu? 11 września 2001 roku, wojna w Iraku, tzw. „arabskie wiosny”, wojna w Syrii… – to wszystko kolejne kroki ku „Wielkiemu Izraelowi”.

Dzisiaj widzimy, iż następnym etapem, czego plan Yinon’a nie obejmuje, było stworzenie przez państwo położne w Palestynie tzw. Państwa Islamskiego (ISIS). Jak wiemy ISIS jest tworem żydowskich służb specjalnych – Mossadu oraz CIA. Celem ISIS jest destabilizacja regionu oraz objęcie kontroli nad terytoriami przyszłego „Wielkiego Izraela” co jest realizowane pod płaszczem budowy nowego Kalifatu. Strategia polega na tym aby, poprzez sianie terroru, rdzenną arabską ludność zamieszkujące te tereny przesiedlić do Europy, co finansuje żydowska międzynarodowa finansjera, oraz utworzyć islamskie państwo totalitarne – Kalifat oparty na prawie szarijatu, który w oczach opinii publicznej całego świata będzie złem w czystej postaci.

Finałowy etap budowy „Wielkiego Izraela” to obalenie przez syjonistów zbrodniczego Państwa Islamskiego i objęcie przez syjonistów rządów nad tymi terenami, z moralną legitymacją ku temu od społeczności międzynarodowej.

Proroctwo Daniela

W 8 rozdziale Księgi Daniela znajduje się proroctwo o Antychryście dotyczące końca czasów. Mamy tam ukazaną wizję barana z dwoma rogami oraz kozła z jednym rogiem. Baran zostaje zaatakowany przez kozła, obalony na ziemię i zwyciężony. Później róg na czole kozła zostaje złamany i wyrastają z niego cztery inne rogi. Na jednym z nich wyrasta kolejny róg, którym jest Antychryst.

Proroctwo to już raz się wypełniło. Jak wyjaśnia Danielowi Anioł baran o dwóch rogach symbolizuje Medo-Persję, a kozioł Grecję. Dwa rogi barana to król Medii i Persji – był nim Dariusz III. Jeden róg na głowie kozła to Aleksander Wielki, który w roku 334 p.n.e. pokonał milionową armię perską pod Gaugamelą i stworzył kolejne po Medo-Persji wielkie pogańskie imperium – starożytną Grecję. Cztery rogi, które wyrosły ze złamanego rogu to czterech generałów Aleksandra Wielkiego, którzy podzielili między siebie imperium po jego śmierci. W jednej z nich władzę sprawowała dynastia zapoczątkowana przez jednego z czterech generałów – Seleukosa. Ósmym władcą w dynastii ponad dwudziestu Seleucydów był Antioch IV Epifanes. W wizji Daniela jest on ukazany jako mały róg, który wyrasta na jednym z czterech rogów. Antioch IV Epifanes jest typem Antychrysta – był tym który postanowił zhellenizować Judeę, zakazał praktykowania wiary mojżeszowej, w świątyni w Jerozolimie postawił posąg Zeusa, gdzie złożono ofiarę ze świni – jest to ohyda spustoszenia opisana w Księgach Machabeuszy.

Ze słów Anioła skierowanych do Daniela wiemy jednak, iż to proroctwo wypełni się ponownie na końcu czasów.

Jeśli odniesiemy to proroctwo do czasów nam współczesnych zobaczymy obraz Iranu, który zostaje pokonany przez państwo położne w Palestynie. Obszary starożytnej Medo-Persji to dzisiejszy Iran. W wizji Daniela kozioł atakuje barana „bez dotykania ziemi” przychodząc z zachodu. Oznaczać to może, iż Izrael posłuży się do zwyciężenia Iranu sztucznym państwem, które stworzył – Państwem Islamskim. Na zachód od Iranu znajdują się kraje, które w przyszłości mają wchodzić w skład „Wielkiego Izraela”, gdzie obecnie toczy się wojna o przejęcie władzy nad tym obszarem – jest to Syria oraz Irak gdzie Izrael buduje ISIS w celu późniejszego obalenia go. Jeśli taka interpretacja proroctwa jest słuszna, niebawem upadnie Syria Baszszara al-Asad, a później Iran – największy wróg państwa położonego w Palestynie. Trzymając się proroctwa Daniela możemy założyć, iż po zwycięstwie Państwa Islamskiego nad Iranem samo Państwo Islamskie zostanie podzielone na cztery części pomiędzy czterech władców. Z jednego z tych państw wyjdzie Antychryst, który ostatecznie zaatakuje państwo położone w Palestynie i „zepchnie Izrael do morza”, sam zasiadając w odbudowanej wtedy III Świątyni Jerozolimskiej ogłaszając się Bogiem.

Czy taka interpretacja proroctwa Daniela jest słuszna? Niedługo się przekonamy.

Szymon Klucznik

Tags : ,

Komentowanie zamknięte.