Najnowsze

Opublikowano Styczeń 4, 2015 Przez a303 W Świat

„Wielki Babilon” to Izrael. Pastor Ted Pike

Od redaktora: W niekończącym się (konflikcie) tam i z powrotem między Izraelem i Palestyńczykami bardzo łatwo jest zapomnieć o prawie Bożym odnośnie żydowskiej okupacji Palestyny. Obecnie większość chrześcijan jest nieświadoma tego, że Biblia zakazuje zajmowania ziemi Chrystusa narodowi, który Go odrzucił. Nieświadomi są także tego, że Stary Testament naucza w setkach wersetów, że odszczepieńczy Izrael jest duchową nierządnicą.

Ehud Olmert, Shimon Peres, Ehud Barak, Yona Metzger

W niedawnym programie badającym Biblię [Matka nierządnic” w Starym i Nowym Testamencie –„Mother of Harlots” in Old Testament and New], zajmuję się tym czym nie ośmieli się zająć żaden pastor – z naciskiem czytam obszerne fragmenty proroctw identyfikujących Izrael jako matkę duchowego nierządu. Następnie omawiam poniższy artykuł, pokazujący że matka nierządnic w dniach Ezechiela i Ozjasza jest dokładnie ta sama co teraz, psująca narody poprzez żydowskie media, wywołująca niekończące się spory na Bliskim Wschodzie, i doprowadzająca Amerykę w wyniszczająca wojnę po wojnie, żeby Bliski Wschód uczynić bezpiecznym dla dalszego ekspansjonizmu nierządnicy.

Zapraszam do odsłuchania dużo szerszej dyskusji o Babilonie discussion of Babylon the Great at truthtellers.org i ponowne przeczytanie tego istotnego artykułu.

W mistycznej księdze Apokalipsy, apostoł Jan widzi szkarłatną kobietę zwaną „Wielki Babilon, matka nierządnic i abominacji na ziemi”. Jest upita krwią chrześcijan i jedzie na bestii posiadającej wiele łbów i rogów. Janowi powiedziano, że ta kobieta symbolizowała miasto, które pewnego dnia będzie rządzić i psuć świat. Kim jest ta kobieta? Czy żyje obecnie?

Odpowiedź znajduje się w tysiącach lat historii, w opowieści o zbawieniu, miłości i zdradzie – zamieszczona w Ezechiel 16. Ta sroga choć delikatna przypowieść opowiada o tym jak Bóg uratował Izrael od śmierci jako odrzucone niemowlę i wybrał go [ją] na swoją duchową oblubienicę – nie z powodu jej dobroci, a Jego współczucia. Z piekła egipskiej niewoli nagle pokazał się maleńki naród hebrajski. On dotknął plagą faraona, przekroczył rozstąpione morze i w końcu pod przywództwem Mojżesza zamieszkał na Pustyni Synajskiej. Tam Bóg zawarł z nim przymierze duchowego małżeństwa ze swoją oblubienicą. Ale to szczęście trwało tak krótko!

„Ale zaufałaś [Izrael] swojej piękności i wyzyskałaś swoją sławę na to, by uprawiać nierząd. Oddawałaś się każdemu, kto obok ciebie przechodził” (Ez 16:15)

Od Mojżesza przez proroków, Izrael wielokrotnie opisywany jest jako apodyktyczna dziwka. Ponad 80 razy jest konkretnie potępiany[a] jako nierządnica albo lubieżna kobieta. Izajasz i inni prorocy sprzed wygnania kierowali swój gniew na Jerozolimę: „Jakżeż to miasto wierne stało się nierządnicą?” (Iż 1:21) Izajasz potępiał odszczepieńczych Żydów jako „synów wiedźmy, potomstwo wiarołomnej i nierządnicy! (Iż 57:3)

Czy złe zachowanie Izraela zakończyło się w zakurzonym annale Starego Testamentu? Nie. Izrael odrzucił Jezusa Chrystusa, swojego Mesjasza. On[a] nigdy jeszcze się nie skruszył[a]. To zmusza do nieuchronnego wniosku: Współczesny i przyszły Izrael jest tą samą symboliczną kobietą wcześniej wybraną na unikalną oblubienicę Boga, ale w końcu rozwiedzioną i wyrzuconą z powodu jej duchowego cudzołóstwa. Izrael jest tą „matką nierządnic”, którą Jan zobaczył na bestii w Ap 17 i 18.

Izrael był[a] pierwszą poślubiającą Boga (Chrystusa) i w jedności duchowej z Nim. Dlatego zajmowana przez nią pozycja – duchowej oblubienicy – była unikalna. I podobnie, tylko odszczepieńczy Izrael może być „matką” duchowej prostytucji. Kiedy wybrano ją na oblubienicę Chrystusa, inne narody były tak nieposłuszne jak dziecko wobec swojego rodzica. Tylko Izrael mógł być w stanie niewierności. W rezultacie, kiedy stała się duchową dziwką, na zawsze oznaczono ją „matką nierządnic”. Jeremiasz mówi: „miałaś nadal czoło niewiasty cudzołożnej, nie chciałaś się zawstydzić” (Jr 3:3). Inne odszczepieńcze systemy mogą być duchowymi nierządnicami, ale tylko Izrael jest „matką” tego szkarłatnego bractwa. I bez skruchy, ani czas, ani włóczęga nie mogą usunąć z niej tego epitetu. Kiedy Izrael wołał: Ukrzyżuj Go! Ukrzyżuj Go!” jej zmartwychwstały małżonek ją wypędził. Naród żydowski został skazany na włóczęgę jak kobieta rozwiedziona za cudzołóstwo, wiecznie szukając tego zastępczego małżonka (antychrysta), który zajmie miejsce tego, którego zabiła.

Wspaniałe miasto

Co stało się z tą odrzuconą niewierną żoną dzisiaj?

Ap 17 konfrontuje nas z widmem miasta „które panuje nad królami świata”. Ma siłę fizyczną, więcej bogactwa i znaczenia niż jakiekolwiek inne miasto” – ale także siłę duchową, urzeczywistniającą pełny potencjał ludzkiej degeneracji. „Które miasto jest jak to wielkie miasto?” będą zawodzić handlarze ziemi. To miasto jest tak ważne komercyjnie, że kiedy upadnie, upadnie także światowy handel. Tytuł „wielkie miasto” jest ekskluzywny. Na pewno znajdą się inne potężne miasta w końcu czasu, ale Jan widzi „TO wielkie miasto”, niezrównane centrum handlu, potęgi politycznej, kultury i ludzkiego niewolnictwa.

A kogo dotyczy to określenie? W Ap „wielkie miasto” (grecki: hey polis megaley) używane jest w celu jasnego odniesienia do Jerozolimy, stolicy żydowskiego narodu! Kiedy zostają zabici dwaj świadkowie, ich martwe ciała leżą na ulicach „wielkiego miasta (hey polis megaley). „A zwłoki ich [leżeć] będą na placu wielkiego miasta, które duchowo zwie się: Sodoma i Egipt, gdzie także ukrzyżowano ich Pana” (Ap 11:8). To bezbłędnie implikuje, że potężny, zepsuty Babilon i wielkie miasto „Sodoma i Egipt, gdzie ukrzyżowano ich Pana” to to samo miasto. . . Jerozolima.

Apostoł Piotr, biskup Jerozolimy, także Jerozolimę nazywa „Babilonem”. Przesyła pozdrowienia od kościoła w Jerozolimie mówiąc: „Pozdrawia was ta, która jest w Babilonie” (1 P 5:13). Wyraźnie identyfikuje moralne bagno starożytności, Babilon, z miastem gdzie zabito Chrystusa.

Są inne powody by wierzyć, że „Wielki Babilon” oznacza żydowskie miasto. Kiedy zostaje zniszczone, Ap opisuje upadek tego miasta jako inny od „pogańskich” (ethnos) miast. „A wielkie miasto rozpadło się na trzy części i miasta pogan runęły. . .” (Ap 16:19) Miasto które nie jest pogańskie, musi, oczywiście, być żydowskie.

Także Ap 18:24 mówi, że wielkie miasto winne jest rozlewu krwi hebrajskich proroków i sprawiedliwych od początku historii. Jezus powiedział to samo odnośnie rządców Jerozolimy, faryzeuszy: „Tak spadnie na was wszystka krew niewinna, przelana na ziemi, począwszy od krwi Abla sprawiedliwego aż do krwi Zachariasza, syna Barachiasza, którego zamordowaliście między przybytkiem a ołtarzem”. (Mt 23:35)

Ale nawet od najwcześniejszych po-apostolskich czasów, chrześcijanie błędnie odczytywali proroctwo Apokalipsy. Uważali, że Wielki Babilon oznaczał Rzym, który tradycyjnie opisywano jako leżący na siedmiu wzgórzach. Ale miasto Rzym obejmuje dużo więcej niż siedem wzgórz. Ono nie jest prawdziwą Jerozolimą. Dr Ernest L Martin pisze:

miasto Jerozolima takie jak istniało w czasach Jezusa Chrystusa uważano także za ‚miasto na siedmiu wzgórzach’. Ten fakt jest szeroko uznawany przez kręgi żydowskie. W Pirke de-Rabbi Eliezer, midrashic (talmudyczna) narracja (Sekcja 10) z VIII wieku, autor wspomniał bez komentarza (pokazując, że zrozumienie było znane i nie wymagało obrony), że „Jerozolima leży na siedmiu wzgórzach” Siedem wzgórz Jerozolimy – The Seven Hills of Jerusalem http://www.askelm.com/prophecy/p000201.htm)

Ormiańscy chrześcijanie, od stuleci mieszkający w Palestynie, uczyli dzieci, że te siedem wzgórz to: Góra Oliwna, Góra Skopus, Góra Syjon, Góra Moriach (wzgórze świątynne), Kalwaria (Golgota), Wzgórze Mojżesza i Góra Herzla.

Pismo opisuje również jedyne miasto jako centrum świata w ostatnich dniach, i jest nim Jerozolima. Paweł wyraźnie twierdzi, że antychryst ogłosi swoją władzę jednego świata ze świątyni w Jerozolimie, gdzie ogłosi się również Bogiem (2 Tes 2:4) Kiedy dwóch świadków mu się sprzeciwia, oni nie walczą z papieskim antychrystem, a z „występnym bluźnierczym księciem Izraela” (Ez 21:25). Te pisma wskazują na Jerozolimę jako epicentrum światowego buntu przeciwko Bogu; Jerozolima i Babilon to jedno!

Nowoczesny judaizm jest babiloński

Tu jest głębsza metafora. Judaizm dosłownie jest babiloński, bardziej niż jakakolwiek inna religia czy kultura. Większość z jego praw religijnych i tradycji, łącznie z Talmudem babilońskim i Zohar (Kabała), pochodzi z okresu kiedy Żydzi byli przez prawie 1.600 lat na urodzajnych nizinach Shinar. Apokalipsa opisuje Wielki Babilon oszukujący świat poprzez swoje „guślarstwo”, i encyklopedie żydowskie mówią, że to judaizm przeniósł na zachód czarną sztukę Babilonu, demonologię i astrologię.

To jest tak samo prawdziwe jak wcześniej. Dzisiejsza supremacja żydowska buduje nie tylko światowe imperium polityczne, finansowe i handlowe, ale rzyga brudem na narody poprzez ich filmy i media TV. (Zob. Żydzi potwierdzają duże media są żydowskieJews Confirm Big Media is Jewish) Oni na całym świecie wspierają pro-homoseksualne prawa nienawiści niszczące wolność i pomagają wszystkim formom lewicowego i antychrześcijańskiego radykalizmu poprzez swoje fasady „swobód obywatelskich”, takie jak ADL, ACLU i SPLC.

I tak jak „Wielki Babilon” będzie oszukiwał świat, tak żydowscy liderzy dzisiaj przedstawiają pobieloną fasadę chrześcijanom i światu – iluzję dobra, która nigdy wcześniej nie była bardziej przekonująca czy skrupulatnie podtrzymywana. Żydowskie lobby oszukało chrześcijan by udzielali niekwestionowanego wsparcia ambicjom Izraela i okrucieństw na Bliskim Wschodzie, jest to niesamowity dowód na manipulujący wpływ jaki będzie miało żydostwo kiedy zbliżamy się coraz bliżej do końca. Kiedy Chrystus ostrzegł, że złudzenia końca czasów będą tak zniewalające, że oszukany będzie „nawet wybrany”. On mówił o naszych czasach!

Obecnie jesteśmy świadkami trwających i potwornych komplikacji o tym wielkim rozwodzie Chrystusa z Jego wybraną oblubienicą tysiące lat temu. Nie tylko zbliżamy się do podnóża antychrysta. Jesteśmy na nim. Dzięki intrydze i oszustwu, otoczyły nas kontrola i komercjalizm „wielkiego Babilonu”. Ale my nie zauważyliśmy tego. Faktycznie pomagaliśmy w tym.

Babilon jest teraz.

Jak powinni zareagować chrześcijanie na fakt, że Izrael i Babilon są jednym? Odpowiada nam Jezus: „Ludu mój, wyjdźcie z niej, byście nie mieli udziału w jej grzechach i żadnej z jej plag nie ponieśli: bo grzechy jej narosły – aż do nieba. . . (Ap 18:4-5)

a

‚BABYLON THE GREAT’ IS ISRAEL

http://truthtellers.org/alerts/babylonthegreatisraelreprint.html

Pastor Ted Pike – 15.02.2012, tłum Ola Gordon.

Tags : , , , ,

Komentowanie zamknięte.