Najnowsze

Opublikowano Maj 4, 2017 Przez a303 W Rosja

Jest to ważne, dzieci szatana i ich pomocnicy

Jeszcze raz o wymienianiu i nie wymienianiu podczas Służby Bożej heretyckiej hierarchii duchownej.

a

OD REDAKCJI III RZYM:

Drodzy Ojcowie, Bracia i Siostry!

W naszych czasach trzeba bardzo uważnie odnosić się do wszystkiego, co się dzieje, ponieważ Szatan otrzymał ogromną władzę nad ludzkością, która odeszła od Boga. Słudzy Antychrysta nie przebierając w środkach, wykorzystują wszelkie możliwe sposoby i powody, aby zaszczepiać w Cerkwi Prawosławnej herezję wszystkich herezji – ekumenizm.

Poza Prawosławiem nikt i nic już nie może oprzeć się diabłu i dlatego jego słudzy, którzy przeniknęli do hierarchii cerkiewnej, rzucili wszystkie swoje siły przeciwko Cerkwi Chrystusowej i przede wszystkim, Rosyjskiej.

Oto popatrzcie, co się stało w tych dniach. Co za pompatyczne i okazałe Spotkanie odbyło się pod patronatem samego Putina i patriarchy Cyryła (patrz poniżej). Zebrali się prawosławni hierarchowie wraz ze wszystkimi heretykami, aby lać krokodyle łzy nad ofiarami żydo – bolszewickiej rewolucji 1917 roku. Ale my doskonale wiemy, że w Imperium Rosyjskim Prawosławni stanowili absolutną i miażdżącą większość ludności. Łacinników i protestantów była niewielka liczba.

Ale teraz przedstawiciele RCP MP siedzą razem z heretykami, których przodkowie właśnie przygotowywali i przeprowadzili to ludobójstwo Narodu Rosyjskiego i demonstrują Narodowi Rosyjskiemu swoją jedność w tym nieszczęściu. Przebiegli słudzy szatana! Zdradzając Chrystusa w bezbożnych związkach i zebraniach, wprowadzacie w Prawosławnej Cerkwi obrzydły Bogu niszczący ekumenizm.

Bracia i Siostry, nie dajcie się nabrać na te manipulacje sług Antychrysta, obliczonych na waszą emocjonalną i duchową reakcję w stylu: „No tak, ale cóż jest złego w tym, aby razem wyrazić smutek nad nieszczęściami z przeszłości, przecież wtedy my wszyscy cierpieli?”. Albo: „No, a dlaczego nie cieszyć się wraz ze wszystkimi ze święta duchowego, przecież wszyscy jesteśmy dziećmi Bożymi, a najważniejszą rzeczą jest miłość!”

Heretycy gundiajo-alfiejewcy (od hierarchów Gundiajewa i Alfiejewa – A.L.), stale maskujecie swoje prawdziwe cele, dotyczące wprowadzenia Cerkwi Rosyjskiej do cerkwi Antychrysta dobrymi intencjami i motywami: przedstawiając je, a to w radości cerkiewnych świąt, a to w historycznych tragediach lub zwycięstwach, a to w potoku współczesnych zagrożeń – ale przez cały czas w braterskim związku ze wszystkimi heretykami i innowiercami, walczącymi z Bogiem.

Spójrzcie, do jakiej bezczelności doszedł apostata, tzw. patriarcha Cyryl. Otwarcie, bezpośrednio i publicznie przyznał on Allacha za Boga prawdziwego. Tak i powiedział, że Muzułmanie i Chrześcijanie modlą się do jednego Boga Stwórcy.

a

I ZNOWU WSZYSCY MILCZĄ! I ZNOWU UDAJĄ, ŻE NIC SIĘ NIE WYDARZYŁO! I ZNOWU PRODUKUJE SIĘ ŁADNE FILMY VIDEO, POTĘPIAJĄCE TYCH, KTÓRZY NIE WYMIENIAJĄ NA SŁUŻBACH BOŻYCH TEGO APOSTATY!

Ale wy strasznie grzeszycie przeciwko Bogu i Prawdzie, twierdząc, że ci, co nie wymieniają są schizmatykami, ponieważ to właśnie oni prowadzą prawdziwą walkę wewnątrz naszej Cerkwi z ekumenistami. Wykorzystują Kanony, ustalone przez Świętych Ojców, a mianowicie 15-tą Regułę 2-krotnego Soboru w Konstantynopolu. I wszyscy ci, którzy twierdzą, że Reguły tej stosować nie można – popełniają grzech!

„Nie wymieniający” nie wyskakują z okrętu cerkiewnego, jak o tym przekonują różnego rodzaju pseudo – mądrale (ros.- мозгословы). „Nie wymieniający” nie tworzą własnych jurysdykcji i nie przechodzą do innych, nie tworzą własnej hierarchii itp. „Nie wymieniający”- są właśnie czołowym frontem walki ze sługami Antychrysta, którzy przejęli władzę w RCP MP.

Nawet w oparciu o nasze wieloletnie doświadczenie, możemy jednoznacznie stwierdzić, że „wymieniający”, tzw. bojownicy przeciwko herezji w RCP MP, znajdując się w duchowo – eucharystycznej jedności z apostatami są słabi i niezdolni do stawienia zdecydowanego oporu aroganckim i aktywnym działaniom heretyków. No, proszę pokazać lub nazwać takich znanych „wymieniających” bojowników i ich potężne zasoby informacyjne (a wojna informacyjna jest teraz najważniejsza), które by prowadziły bezkompromisową walkę z ekumenistami, siedzącymi w RCP MP. Praktycznie wszyscy tacy bojownicy „oklapli”…

Przebywając w duchowej jedności z heretykami, ci „bojownicy” nie mają sił duchowych do walki z nimi. I jest to fakt bezsporny i udowodniony! Żyjąc z wilkami – trzeba wyć tak jak wilki …

a

Nazywając przed Bogiem „Wielkim Panem i OJCEM” brata satanistów – jezuitę Franciszka, chabadzistę Berla Lazara i innych wstrętnych Bogu bezbożników, „wymieniający” mówią Panu Bogu o swoim DUCHOWYM pokrewieństwie z odstępcą Gundiajewem. Jeśli jest on bratem papieża i satanisty Lazara, otwarcie deklarującym i radującym się z przyjścia Antychrysta na świat, to wy – „wymieniający” stajecie się ich duchowymi krewnymi. Czyż nie tak? Bądźcie uczciwi przed sobą i przed Bogiem.

„Nie wymieniający” heretyków, postępujący w ścisłej zgodzie z Kanonami Cerkwi, w żaden sposób nie zgrzeszyli przed Bogiem, ale jak podane jest w 15-tej Regule: ”… tacy jeszcze odgrodzą się od obcowania z udawanym, fałszywym biskupem, jeszcze przed sądem soborowym, nie tylko nie podlegają oni ustalonej przez prawa pokucie, ale są godni czci, należnej prawosławnym. Ponieważ oni osądzili nie biskupów, ale fałszywych biskupów i fałszywych nauczycieli i nie przez rozłam przerwali jedność Cerkwi, ale starali się ochronić Cerkiew przed rozłamami i podziałami”.

Dlatego zwracamy się do „wymieniających” apostatów i heretyków. Jeśli z jakichś powodów sami nie możecie lub nie chcecie postąpić zgodnie z Kanonami Cerkwi o „niewymienianiu” heretyckiej hierarchii duchownej, to przynajmniej nie grzeszcie przed Bogiem przez osądzanie, znieważanie i oszczerstwa „niewymieniających”! Nie róbcie tego, nie gromadźcie grzechów, nie strzelajcie w plecy swoim braciom, walczących na pierwszej linii z wrogami Chrystusa.

A przecież właśnie to dzieje się teraz. Tzw. „umiarkowani bojownicy z ekumenizmem”, czyli „wymieniający” apostatę Gundiajewa, nie tyle walczą z nim i jego legionem heretyków, którzy przejęli władzę w RCP MP, ile wszystkie swoje siły rzucili na walkę z „nie wymieniającymi”, którzy zastosowali kanoniczna 15-tą Regułę. I tym oni bardzo grzeszą przed Bogiem! Naucz ich rozumu, Panie Boże!

WEDŁUG DONIESIEŃ MEDIÓW:

St. Petersburg, 27 kwietnia. Przedstawiciele prawosławnych, katolickich i protestanckich wspólnot chrześcijańskich państw WNP i krajów bałtyckich wzięli udział w V Plenum Chrześcijańskiego Międzywyznaniowego Komitetu Konsultacyjnego (CIAC, ros. – ХМКК – Христианский межконфессиональный консультативный комитет), które odbyło się w dniu 26 kwietnia 2017 r. w Pałacu Konstantynowskim w Sankt Petersburgu.

Wśród uczestników spotkania byli przedstawiciele Azerbejdżanu, Armenii, Białorusi, Gruzji, Kazachstanu, Kirgistanu, Litwy, Łotwy, Mołdawii, Rosji, Tadżykistanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Ukrainy i Estonii, informuje Służba Informacyjna Departamentu Cerkiewnych Stosunków Zagranicznych Moskiewskiego Patriarchatu ОВЦС (ОВЦС – skrót od Отдел внешних церковных связей Московского Патриархата – A.L.).

a

Dyskusję na temat „Wiara i przezwyciężanie konfrontacji cywilnej: lekcje stulecia” moderowali współ przewodniczący CIAC (ros. – ХМКК) – przewodniczący Departamentu Cerkiewnych Stosunków Zagranicznych Moskiewskiego Patriarchatu metropolita Wołokołamski Iłarion, ordynariusz katolickiej archidiecezji Matki Bożej w Moskwie abp Paolo Pezzi i arcybiskup Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła Rosji Dietrich Brauer. Decyzja członków CIAC, reprezentujących protestantów, o wyborze Dietricha Bauera na współ przewodniczącego Komitetu, została ogłoszona na tym Plenum.

Z pozdrowieniem do uczestników forum zwrócił się Prezydent Federacji Rosyjskiej Władimir Putin.

Na otwarciu spotkania zostało odczytane powitalne przesłanie Patriarchy Moskwy i Wszechrusi Cyryla. Na adres Plenum nadeszły również pozdrowienia od gubernatora Petersburga G.S. Połtawczenko, z Ministerstwa Spraw Zagranicznych Federacji Rosyjskiej. Metropolita Petersburga i Ładogi Warsonofiusz zwrócił się do obecnych ze słowem powitalnym.

Referaty na temat Plenum wygłosili przewodniczący CIAC metropolita Wołokołamski Iłarion, ordynariusz archidiecezji Matki Bożej w Moskwie abp Paolo Pezzi i biskup diecezji Daugavpilskiej Kościoła Luterańskiego Łotwy Einārs Alpe.

Po posiedzeniu plenarnym narady były kontynuowane w ramach czterech okrągłych stołów. Uczestnicy Forum zatwierdzili nową redakcję Rozporządzenia o Chrześcijańskim Międzywyznaniowym Komitecie Konsultacyjnym, a także komunikat.

Wyniki pracy zostały ujęte w dokumencie końcowym – Apel uczestników Plenum. Podkreślili oni, że tragiczne wydarzenia z początku XX wieku miały nie tylko przyczyny społeczne i ekonomiczne, ale przede wszystkim zostały spowodowane przez głęboki kryzys duchowy ówczesnego społeczeństwa.

Kwestionowane były tradycyjne zasady ładu życia narodów, w którego podstawie od niepamiętnych czasów leżało dążenie do naśladowania prawdy Bożej. Przeciwstawienie sobie nawzajem wzniesionych do absolutu idei politycznych doprowadziło do ​​brutalnej bratobójczej rzezi i masowych represji, w wyniku których ucierpieli miliony ludzi.

a

Uczestnicy V Plenum CIAC wyrazili nadzieję, że „głos wspólnot chrześcijańskich będzie słyszalny, a prowadzona w naszych wspólnotach dyskusja o wydarzeniach sprzed stu lat, będzie rozwijać się w sposób konstruktywny, w duchu pojednania, braterskiej zgody i miłości”.

Na koniec spotkania przewodniczący Departamentu Stosunków Zagranicznych Patriarchatu Moskiewskiego metropolita Wołokołamski Iłarion podziękował studentom Petersburskiej Prawosławnej Akademii Teologicznej i seminarium, pomagających w organizowaniu i prowadzeniu imprezy.

__________________________________________________________________________________

KOŃCOWY DOKUMENT EKUMENICZNY (z oficjalnej strony RCP MP):

Apel uczestników V Plenum Chrześcijańskiego Międzywyznaniowego Komitetu Konsultacyjnego.

(St. Petersburg, 26 kwietnia 2017 roku)

My, przedstawiciele wyznań chrześcijańskich Azerbejdżanu, Armenii, Białorusi, Gruzji, Kazachstanu, Kirgistanu, Litwy, Łotwy, Mołdawii, Rosji, Tadżykistanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Ukrainy i Estonii, zebraliśmy się w Sankt – Petersburgu, aby uczestniczyć w V Plenum Chrześcijańskiego Międzywyznaniowego Komitetu Konsultacyjnego na temat „Wiara i przezwyciężanie konfrontacji cywilnej: lekcje stulecia”.

W tym roku wspominamy wydarzenia o stuletniej dawności, które pozostawiły niezatarte piętno na życiu naszych narodów, wpłynęły na bieg historii całej ludzkości. Historycy i politycy w różny sposób oceniają wydarzenia XX wieku. Ale my rozważamy przede wszystkim duchowe przyczyny i skutki tych wstrząsów, które wystąpiły na terytorium naszych państw.

Rewolucja 1917 roku przebudziła w masach ludzkich niskie i ciemne instynkty, stała się przyczyną cierpień i śmierci milionów ludzi. Wielu zginęło w bratobójczej wojnie, zmarło z głodu, zostało uśmierconych w obozach i więzieniach. Inni znaleźli się na przymusowym wygnaniu, wypili gorzki kielich pobytu w obcym kraju i przemożnej tęsknoty za Ojczyzną.

Nie z prochu boleść wychodzi i nie z ziemi wyrasta nieszczęście” (Job 5: 6). Przyczyny wydarzeń katastroficznych ubiegłego wieku są zakorzenione w odejściu dużej części społeczeństwa od Boga, w utracie duchowych i moralnych wskazówek, braku jedności wśród Chrześcijan, lekceważeniu moralności chrześcijańskiej, ochłodzeniu chrześcijańskiej miłości i innych cnót, utracie prawdziwego sensu edukacji religijnej, pogłębieniu sprzeczności społecznych i zaostrzeniu klasowego antagonizmu. „A co człowiek sieje, to i żąć będzie” (Gal 6: 8).

Uwaga red. – Oto ideologiczny „gwóźdź” tego całego szabatu! „Brak jedności wśród chrześcijan” – to ekumeniczne przesłanie obradujący przeciwnicy Boga zaszczepiają w ludzie Bożym. Niechaj im Pan Bóg zabroni!

Rany tamtych wydarzeń są odczuwalne do dziś. Ich gojenie wymaga nie tylko czasu, ale także duchowego czynu: skruchy i wzajemnego przebaczenia. Każda strona konfliktu broniła swojej prawdy klasowej lub społecznej. Ale historia uczy nas, że jeśli taka, zawsze częściowa prawda, absolutyzuje się i na podstawie tego jedna z części społeczeństwa przeciwstawia się drugiej – to następuje wybuch społeczny, niszczący fundamenty ładu państwowego i stosunków społecznych.

Wzywając do przebaczenia i skruchy, chrześcijanie świadczą, że jest wyższa prawda: prawda przyjęcia drugiego, miłości bliźniego i służenia jeden drugiemu. Właśnie naśladowanie tej prawdy jest podstawą pokojowego i twórczego życia ludzi i narodów.

Podział społeczny, zrodzony przez rewolucję i wojnę domową, miał długotrwałe skutki. Represje bezbożnych władz wobec ludności własnego kraju, w tym – przeciwko Chrześcijanom, stały się naturalną konsekwencją tego podziału. Z chrześcijańskiego punktu widzenia żadne cele nie mogą usprawiedliwić ani przymusowej kolektywizacji, ani represji wobec całych grup społecznych czy przymusowego przesiedlania ludności. Te akty terroru pozbawiły nasze narody ich najlepszych przedstawicieli, spowodowały poważne szkody w moralności i doprowadziły do ​​utraty wielu wartości duchowych.

Chrześcijanie dzielili los swoich rodaków. W nieludzkich warunkach GUŁAG-u nieśli oni swoim towarzyszom w nieszczęściu wieść o nadziei, podarowanej przez Chrystusa. Tragiczne wydarzenia ujawniły wyczyn męczenników chrześcijańskich, których krew stała się nowym nasieniem Chrześcijaństwa. Idąc na śmierć za swoją wiarę, modlili się oni za Ojczyznę, będąc przekonani, że Bóg przyniesie duchowe przebudzenie naszym narodom.

Pan Bóg jest zawsze szczególnie bliski tych, którzy muszą przejść przez doświadczenia. Chrześcijanie przeszli tę drogę wraz z całym narodem, zachowując wierność Panu Bogu i robiąc wszystko dla pomyślności swojej ziemskiej Ojczyzny i jej obrony w strasznych latach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. I to – w warunkach, kiedy za wiarę w Chrystusa trzeba było znosić cierpienia, a czasem – wręcz prześladowania!

Historycy różnie oceniają upadek Związku Sowieckiego. Miliony ludzi, otrzymując możliwość słuchania Słowa Bożego, odkryli dla siebie wiarę Chrystusową – wiarę, którą bezskutecznie próbowano wykorzenić w ciągu kilku dziesięcioleci. Wierzymy, że duchowe odrodzenie – jest odpowiedzią na modlitwy tych, dla których naśladowanie Chrystusa oznacza cierpienie i śmierć. Czcimy ich czyn i dziękujemy Bogu za niespotykane duchowe pragnienie i zwrócenie się mnóstwa ludzi do Chrystusa w odpowiedzi na ich modlitwy.

Okres ten charakteryzował się nie tylko masowym nawróceniem ludzi do Chrystusa, ale także nowymi wyzwaniami dla posługi chrześcijańskiej. Świat wokół nas stawiał pod wątpliwość tradycyjne fundamenty naszej cywilizacji – wystarczy wspomnieć o odmowie wymieniania chrześcijańskich korzeni w konstytucjach niektórych krajów europejskich. Szczególnie poważnej presji poddawana jest rodzina, która z chrześcijańskiego punktu widzenia, jest podstawą zarówno Cerkwi jak i społeczeństwa.

Sytuacja postsekularnego świata w sensie duchowym przypomina sytuację pierwszych wieków Chrześcijaństwa, kiedy członkowie Cerkwi powinni byli dawać świadectwa o Chrystusie w środowisku pogańskim. Współczesnego człowieka nie można nazwać niewierzącym: może on wierzyć w cokolwiek, ale ta religijność jest często nieskończenie daleka od wiary biblijnej. Oznacza to, że Przykazanie Boże: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28:19) pozostaje aktualne i dzisiaj dla wszystkich wyznań chrześcijańskich. Nie mniej aktualne jest i drugie Przykazanie Pana Boga: „Będziesz miłował bliźniego swego, jak siebie samego” (Mk 12:31)..

Dla naszych współczesnych sprawy są bardziej ważkim świadectwem o Chrystusie niż słowa. „Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie” (Mt 5:16). Dlatego coraz ważniejszą składową tego świadectwa we współczesnych warunkach staje się służba społeczna, która konsoliduje Chrześcijan różnych wyznań.

Wspominając historię minionego wieku, myślimy nie tylko o przeszłości. Lekcje historii potrzebne są, aby iść w przyszłość. Właśnie Chrześcijanie, mający doświadczenie historyczne dwóch tysięcy lat, mogą i powinni wskazać na te wyzwania, z którymi spotka się ludzkość w przyszłości.

Znaczna część z tych wyzwań związana jest z szybkim rozwojem technologii, zwłaszcza – biomedycznych i informacyjnych. Z jednej strony widzimy w rozwoju technologicznym coraz pełniejsze ujawnienie w człowieku obrazu Stwórcy, ale z drugiej – powstaje niebezpieczne złudzenie ludzkiej wszechmocy. Nasi współcześni coraz bardziej poddawani są kuszeniu, wyrażonemu w słowach węża biblijnego: „będziecie jak bogowie” (Rdz 3: 5).

Inne wyzwania leżą w sferze społeczno-gospodarczej. Problem coraz bardziej rosnącej nierówności między poszczególnymi ludźmi i narodami, sprawy współżycia ludzi różnych kultur i wierzeń, konflikty zbrojne, manipulacja świadomością społeczną i wiele innego – na wszystkie te pytania na razie nie ma zadowalających odpowiedzi.

Zdajemy sobie sprawę z historycznej odpowiedzialności, która spoczywa dzisiaj na ludziach wiary, przedstawicielach wyznań chrześcijańskich naszych krajów. Jesteśmy powołani, aby mieć swój – chrześcijański porządek działań, w którym zostanie zaproponowana odpowiedź na najbardziej aktualne problemy, przed którymi stoi ludzkość, z głębi chrześcijańskiego objawienia i doświadczenia życia cerkiewnego. I odpowiedź ta powinna być dana nie tylko w słowach: chrześcijanie są powołani całym swoim życiem do przedstawiania innego spojrzenia na teraźniejszość i przyszłość, niż to, które oferuje świecki świat.

Nasza wiara daje nam podstawę, aby patrzeć w przyszłość z nadzieją: każdy dzień przybliża nas do Drugiego Przyjścia Chrystusa! W przyszłości Jego Królestwo pojawi się w całej pełni, majestacie i chwale, ale i teraz Chrystus jest naszym Panem i Królem. Wiedząc o tym, nadal będziemy modlić się za nasze kraje i narody, pracować dla ich dobrobytu i nieść radosną nowinę o Chrystusie do naszych współczesnych. I wierzymy, że nasza praca „nie jest daremna przed Panem” (1 Kor. 15:58)!

Uwaga red. – To jest koniec i całej sprawy tych odstępców – korona. Hierarchia cerkiewna RCP MP bezpośrednio, otwarcie i publicznie oświadczyła, że nasza nienaruszona wiara prawosławna jest taka sama, jak obrzydliwe Bogu herezje łacinników, protestantów i innych heretyków. Co to jest, jeśli nie herezja i nie bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu? Jakąż zdradą Chrystusa i Cerkwi Bożej! Jakież zaślepienie i tchórzostwo współczesnych Prawosławnych, swoim milczeniem zdradzających Boga! Panie Boże, zmiłuj się !

Źródło:

ЭТО ВАЖНО! ДЕТИ САТАНЫ И ИХ ПОМОЩНИКИ…

http://3rm.info/main/67229-deti-satany-lukavye-eretiki-v-bratskom-soyuze-sozdayut-cerkvo-antihrista.html

29 kwietnia 2017 roku

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

2.5.2017 r.

Tags : ,

Komentowanie zamknięte.