Najnowsze

Opublikowano Czerwiec 26, 2014 Przez a303 W Ukraina

W walkach na Ukrainie zastrzelono kobietę – snajpera z Polski

aPomocnik Igora Striełkowa Fiodor Bieriezin informuje o trwających nadal walkach obronnych w rejonie Saur-Mogiła na granicy województwa Rostowskiego. Ukraińscy bojownicy z oddziałów karnych już od ponad tygodnia próbują zdobyć wzgórze, które może stać się przyczółkiem do ataku na Ługańsk i Donieck.

Antyfaszystowski ruch oporu informuje o likwidacji kobiety – snajpera z Polski, która posługiwała się karabinem produkcji amerykańskiej.

„W tych dniach powstańcy z pospolitego ruszenia z oddziału Utios” ukatrupili (ros. – ухлопали – od. tłum.) kobietę – snajpera. Pozdrowienie dla Polski! Dziewczyna była właśnie stamtąd. Miała najnowszy karabin amerykański kalibru 12,5. Karabinu nie udało się zabrać. Ciężki karabin maszynowy „Utiosa” roztrzaskał ten karabin”, – pisze zastępca Igora Striełkowa Fiodor Bieriezin.

Wcześniej Bieriezin informował również o wołających o pomstę do nieba faktach przemocy wobec mieszkańców pobliskiej wsi Saurowka ze strony obozujących tutaj oddziałów karnych (bataliony Azow – 2, Dniepr – 2).

Bardzo ciężkie walki za Saur – Mogiłę (kopiec w powiecie Szachtiorskim (górniczym – od tłum.) województwa Donieckiego, nazwany według jednej z wersji na cześć kozaka Saura) trwały również i latem 1943 roku. To jest naprawdę symbol rosyjskiego męstwa w czasie II wojny światowej. Saur – Mogiłę, oznaczoną na mapach sztabowych jako wzgórze o wysokości 277,9 m, Niemcy zamienili w. kluczowy punkt obrony.

Podczas rozpoczętej 17 lipca ofensywy wojska Frontu Południowego zajęły przyczółek na prawym brzegu rzeki Mius. Saur – Mogiła była w rękach wojsk radzieckich. W biografii legendarnego dowódcy Wasilija Margiełowa jest taki epizod: „Pod dowództwem Margiełowa 17 lipca 1943 roku żołnierze zajęli wioskę Stiepanowka i zabezpieczyli przyczółek do ataku na „Saur – Mogiłę”. Ale pogodzić się z istnieniem przyczółka Niemcy nie zamierzali i wykonali kontrnatarcie, główną siłą uderzeniową którego stanowiły słynne dywizje „Totenkopf” i „Reich” z drugiego korpusu pancernego SS, mocno poturbowane na Luku Kurskim, ale zachowujące zdolność bojową.

Naukowiec Władimir Afanasienko tak opisał rozmieszczenie sił: „O słynnej bitwie pancernej pod Prochorowką 12 lipca 1943 roku wiedzą wszyscy. „Pole Czołgowe” jest trzecim „Polem bitewnym Rosji”, po Polu Kulikowskim i Borodino. Ale mało kto wie, że dwa tygodnie później, w dniu 30 lipca na Mius-Froncie” doszło do „drugiej Prochorowki”. Po stronie niemieckiej – ci sami uczestnicy, co i na polu legendarnym: doborowy 2 – gi Korpus Pancerny SS, wspierany przez zwykły, bez „tygrysów” i „panter”, 24 – ty pancerny korpus generała Waltera Neringa. Ale ze strony wojsk radzieckich – również gwardziści, ale nie armii pancernej, jak u Rotmistrowa, a 1 – go i 31- go Korpusu Strzelców 2 – ej Armii Gwardyjskiej. Gwardziści, wsparci przez czołgi trzech brygad, artylerię, zajęli mocną obronę na skalistych zboczach miusskich kopców i w wyzwolonych w czasie dwutygodniowych krwawych walk od wroga wioskach Marinowka, Stiepanowka, Kalinowka. Kluczem obrony stało się wzgórze 213,9 m w odległości ośmiu kilometrów na wschód od kopca Saur – Mogiła (277,9 m)”.

30 lipca, po potężnym przygotowaniu artyleryjskim i uderzeniu bombowców nurkujących, trzysta czołgów i dział szturmowych oraz setki transporterów opancerzonych z piechotą przeszły do ataku. Na czele ataku było piętnaście „Tygrysów”. … W tych obronnych walkach „drugiej Prochorowki” ponownie wyróżnili się żołnierze Margiełowa. Co powiedziałby on, dowiedziawszy się o tym, że po upływie siedmiu dziesięcioleci, latem 2014 roku w tych miejscach znów trzeba będzie palić faszystowskie kolumny pancerne? Prawdopodobnie, nie uwierzyłby w to … Nad ranem 2 sierpnia zdziesiątkowane oddziały radzieckie przeniosły się na lewy brzeg rzeki Mius, a dowództwo niemieckie wycofało z walki to, co zostało z „Reichu” i „Totenkopfu”.

Czerwonoarmiści wrócili na pozostawiony przyczółek w drugiej połowie sierpnia. Sturm Saur – Mogiły rozpoczął się 28 sierpnia 1943 roku. 29 sierpnia po ataku artyleryjskim wojska radzieckie prawie zdobyły szczyt, ale niemiecki kontratak w kierunku chutoru Saurmogilski (obecnie wieś Saurowka) z udziałem czołgów z miotaczami ognia i dział samobieżnych odrzucił atakujących.

To ta sama Saurowka, o której tragedii poinformował Fiodor Bieriezin. W nocy z 29 na 30 sierpnia zwiadowcy dowództwem podporucznika Szewczenko po trzeciej próbie obeszły linie obrony wroga i wdarły się na górę Saur – Mogiłę. Oddział utrzymywał swoje pozycje w ciągu doby. Aby nie trafić pod „przyjacielski ogień” własnej artylerii, żołnierze zrobili z zakrwawionej koszuli flagę i w ten sposób oznaczyli swoją obecność.

Wzgórze został ostatecznie zdobyte rano w dniu 31 sierpnia … Potem o tym napisano piosenkę, w której są takie wiersze: Posłuchaj wiatrów nad Saur-Mogiłą, I zrozumiesz, kto tę ziemię uratował, Czyje męstwo w walkach uwolniło, nieujarzmiony przez wroga Donbas.

Po wojnie, na szczycie kopca wzniesiono pomnik. W czerwcu 2014 roku ostrzeliwują go faszyści, „ich artyleria i moździerze walą wprost po steli” i urządzają w Saurowce to, co nazywają: „Bandera przyjdzie – porządek zaprowadzi ” … (ros.- «Бандера придет – порядок наведет»…).

Tłumaczył Janusz Sielicki

26.6.2014 r.

Źródło: http://rusvesna.su/news/1403769469

Serdeczne podziękowania dla Pana Janusza za przysłanie tłumaczenia na redakcyjną pocztę. Redakcja.

Tags : , , ,

Komentowanie zamknięte.