Najnowsze

Opublikowano Grudzień 8, 2015 Przez a303 W Apokalipsa

W przededniu apokalipsy

Jak wiemy z nauki Ojców oraz doktorów Kościoła przed ponownym przyjściem Chrystusa na ziemię, zgodnie z proroctwami samego Chrystusa oraz Apostołów, będą miały miejsce następujące zdarzenia: 1. Prześladowanie Kościoła, 2. Odpadnięcie od prawdziwej wiary – apostazja czasów ostatecznych, 3. Głoszenie Ewangelii na całym świecie, 4. Objawienie się Antychrysta, 5. Wielki ucisk, 6. Przyjście Eliasza, 7. Nawrócenie Żydów.

Prześladowanie Kościoła

W 1958 roku w wyniku żydo-masońskiego spisku na konklawe zwołanym po śmierci papieża Piusa XII prawdziwy, legalnie wybrany papież, następca Piusa XII, został wyrzucony z Rzymu a jego miejsce w Watykanie zajął antypapież – Żyd Roncalli (Jan XXIII). Zostało to zapowiedziane przez Maryję zarówno w objawieniach z La Salette, gdzie Matka Boża przekazała Melanii, iż „Rzym straci wiarę i stanie się siedzibą Antychrysta”, oraz w Fatimie, gdzie Bogarodzica zapowiedziała w III Tajemnicy, iż „dogmat wiary zostanie zachowany w Portugalii”.

Tradycja mówi nam, iż Kościół – Mistyczne Ciało Chrystusa – ma w swoim doczesnym życiu doświadczyć tego, czego doświadczył Chrystus żyjący na ziemi. Z rozdziału 24 ewangelii Mateusza dowiadujemy się, iż początek czasów ostatecznych rozpoczyna się od prześladowania Kościoła. Za początek prześladowania możemy przyjąć wybuch rewolucji masońskich – jest to początek drogi krzyżowej Kościoła założonego przez Chrystusa. Żydo-masońskie rewolucje (francuska, meksykańska, bolszewicka i inne) oraz późniejsze wojny światowe to czas mordów na katolikach, ale przede wszystkim czas prześladowania hierarchii katolickiej. Jak w Postylli Większej naucza Jakub Wujek słowa Jezusa – „Wtedy podadzą was w udręczenie i będą was zabijać, i będziecie nienawidzeni od wszystkich narodów dla imienia mego. A wtedy wiele się ich zgorszy, a jeden drugiego wydadzą, i jeden drugiego nienawidzić będą” (Mat. 24, 9-10) – odnoszą się głównie do Apostołów i ich prawowitych następców, tj. do legalnej hierarchii Kościoła katolickiego.

Rozproszenie Kościoła

Kulminacyjny moment prześladowań pasterzy, oraz równocześnie pozorna śmierć Kościoła analogiczna do śmierci Jezusa na Krzyżu, to dzień w którym prawdziwy papież został wyrzucony z Rzymu. Prorocy Starego Testamentu (Jeremiasz, Zachariasz, Izajasz, Sofoniasz, Ezechiel) mówią nam, iż na końcu czasów będzie miało miejsce rozproszenie Izraela – podobne do pierwszego rozproszenia starożytnego Izraela zwanego jako 70 lat niewoli babilońskiej, – oraz cudowne zjednoczenie go. Wiemy, iż prawdziwym Izraelem jest Kościół katolicki – Nowy Izrael wg obietnicy. Prawdę tą odrzucają przewrotni Żydzi, którzy zabiwszy swojego Mesjasza stali się Synagogą szatana. Naukę o utracie przez naród żydowski wybraństwa nazywają „teologią zastępstwa”, która ma być wynikiem rzekomego antysemityzmu chrześcijan. Stąd odnoszą proroctwa o zjednoczeniu Izraela do siebie budując w Palestynie państwo żydowskie które nazywają Izraelem. W rzeczywistości proroctwa te dotyczą Kościoła katolickiego. Wyrzucenie papieża z Rzymu jest zatem początkiem rozproszenia Kościoła – Nowego Izraela – zgodnie ze słowami Chrystusa „uderz w pasterza a rozproszą się owce” (Marka 14, 27) oraz początkiem zapowiedzianej przez św. Pawła apostazji czasów ostatecznych: „albowiem [Dzień Pański] nie przyjdzie, jeśli najpierw nie przyjdzie odstępstwo”. Malvenda, który pisząc na ten temat stwierdza, że w opinii takich teologów jak: Ribera, Gaspar Melus, Viegas, Suarez, Bellarmin i Bosius na końcu czasów Rzym odstąpi od wiary, wypędzi Wikariusza Chrystusa i powróci do starożytnego pogaństwa.

Odpadnięcie od prawdziwej wiary – apostazja czasów ostatecznych

Kościół założony przez Chrystusa posiada cechę jedności, która wyraża się przede wszystkim tym, iż posiada jedność w wierze. Pan Jezus obiecał, iż Kościół Chrystusowy trwać będzie aż do końca świata; aż do końca świata zachowa niezmienioną naukę Chrystusową. Papież jest fundamentem Kościoła, gwarantem jego nieomylności oraz gwarantem zachowania prawdziwej, nieskażonej błędem wiary, którą Chrystus objawił „od Ojca” (Jana 8, 40) i przekazał w depozycje Apostołom i ich prawowitym następcom – hierarchii Kościoła katolickiego.

Konsekwencją wyrzucenia papieża z Rzymu jest odpadnięcie od prawdziwej wiary narodów chrześcijańskich przy równoczesnym zwróceniu się ich ku fałszywej doktrynie głoszonej pod sztandarami Kościoła katolickiego przez fałszywy kościół Antychrysta ukazany w Objawieniu św. Jana pod symbolem nierządnicy babilońskiej zasiadającej na 7 wzgórzach (Obj. 17).

Po przejęciu w 1958 roku przez Synagogę szatana władzy w Watykanie, w oparciu o materialne struktury Kościoła katolickiego, stworzona została fałszywa religia, której podstawą jest doktryna lucyferiańska wyrosła z kabały oraz teozofii. Zgodnie z tą nauką wszystkie religie są prawdziwe oraz prowadzą do Boga bowiem każdy człowiek, niezależnie od wyznawanej wiary, posiada w sobie boską naturę, którą różne religie różnie nazywają: prawdziwym ja, buddą, nadświadomością czy „wewnętrznym Chrystusem”.

Kościół katolicki naucza, iż aby człowiek został włączony w boską naturę, która jest darem Boga dla upadłego stworzenia, musi podporządkować się Woli bożej, co wyraża się przez przyjęcie i praktykowanie wiary objawionej przez Jezusa od Ojca i podanej do wierzenia przez Kościół, który Chrystus założył i który rozesłał z misją nauczania narodów. Przyjęcie wiary objawionej jest więc fundamentem zbawienia: „Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, (i to nie z was, bo dar Boży jest)” (Ef. 2, 8).

Jezus Chrystus dał swojemu Kościołowi władzę nauczania, mocą której zwierzchnicy Kościoła mają naukę objawioną głosić i tłumaczyć oraz domagać się jej przyjęcia. Kościół spełnia swe nauczycielstwo w imieniu Chrystusa i w jego asystencji, dlatego też nauka przez Kościół głoszona jest nieomylna i nazywa się słowem bożym (clavis scientiae). Z tego powodu Kościół domaga się przyjęcia jej bez żadnych zastrzeżeń. Ten nieomylny autorytet był dany nie tylko Apostołom, ale istnieje trwały w Kościele: „Idąc, nauczajcie wszystkie narody chować, cokolwiek wam przykazałem, a oto ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata“ (Mat. 28, 20). Nakaz dany Apostołom jest równocześnie nakazem także dla słuchaczy, aby przyjęli głoszoną naukę (magisterium auctoritativum). Ta forma rządów – nakaz głoszenia oraz nakaz przyjęcia nauki – została ustanowiona w Kościele przez Chrystusa słowami: „Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał” (Łk. 10, 16).

Fałszywy kościół Antychrysta, podszywając się pod Kościół katolicki, odrzucą tą formę rządów. Przyjmując wcześniej potępione herezje wolności religijnej, wolności sumienia oraz wolności wyznania głosi, iż zbawienia można dostąpić w każdej religii i nie ma konieczności przyjęcia nauki którą podaje jako katolicką. Inni słowy głosi, iż zbawienie można osiągnąć odrzucając równocześnie prawdę, którą ceną własnej krwi objawił Jezus Chrystus, ponieważ każda religia jest w mniejszym lub większym stopniu jest prawdziwa (ziarna prawdy) i każda, na różny sposób, prowadzi do Boga. Ta fałszywa doktryna ma swoje źródło w pracach okultystki Heleny Bławatskiej i znajduje odzwierciedlenie w nauce zdefiniowanej podczas Soboru Watykańskiego II rozciągając się na nauczanie wszystkich soborowych antypapieży. Jest ona źródłem prowadzenia dialogu ekumenicznego oraz międzyreligijnego – czego finałem będzie powołanie ONZ religii czyli jednej światowej religii Antychrysta.

Kościół w grobie złożony

Św. Jan Damasceński opierając się na słowach św. Pawła z drugiego listu do Tesaloniczan – „Ponieważ nie przyjęli miłości prawdy ku swemu zbawieniu, dlatego pośle im Bóg działanie błędu, które ich przywiedzie do uwierzenia kłamstwu, aby sądzeni byli wszyscy ci, co nie uwierzyli prawdzie, ale przystali na nieprawość” (2 Tes. 2, 10-12) — wykłada, iż zanim Antychryst objawi się światu Ewangelia głoszona będzie na całej ziemi. Miłością prawdy o której pisze św. Paweł jest zatem prawdziwa nauka, którą Chrystus objawił od Ojca i pozostawił w depozycje swojemu Kościołowi – Apostołom oraz ich prawowitym następcom.

Kościół założony przez Chrystusa nakazuje wierzyć wiernym w całą swoją naukę wiarą boską i katolicką. Nakaz ten wypływa bezpośrednio z formy rządów, którą w Kościele ustanowił Chrystus. Bóg osobiście ustanowił żywy urząd nauczycielski (Magisterium), złożony z ludzi, których zobowiązał do nauczania tego, w co należy wierzyć i co czynić. Jest to officium, które daje zwierzchnikom kościelnym prawa, lecz także wkłada na nich obowiązek głoszenia ewangelii. Otrzymawszy ten nakaz przepowiadania ewangelii, otrzymali też Apostołowie władzę, że mogli zlecać tę funkcję swoim następcom. Posłannictwo, zapoczątkowane przez Chrystusa i Apostołów, jest jedynym środkiem autentycznego nauczania.

W chwili obecnej znajdujemy się w okresie rozproszenia Kościoła, dlatego też posłannictwo to nie jest przez Kościół wypełniane. Trzymając się wcześniejszej analogii obecny okres życia Kościoła możemy odnieść do czasu, gdy Chrystus został złożony w grobie. Podobnie jak podczas pierwszego rozproszenia każdy z Izraela (legalnej hierarchii Kościoła), który jest odnaleziony przez prześladowców jest więziony i zabijany, natomiast przełożony kościoła Izraela (papież) ukrywa się powodowany strachem. Dlatego w Objawieniu św. Jana możemy o nim przeczytać: „Znam uczynki twoje, iż masz imię, że żyjesz; aleś jest umarły” (Obj. 3, 1).

Z listów do siedmiu ostatnich papież Kościoła katolickiego (listy do siedmiu kościołów z Objawienia św. Jana, roz. 2-3) dowiadujemy się, iż czwarty po Piusie XII papież, wg przepowiedni Malachiasza o imieniu „z pracy słońca”, ponieważ nie wypełnia posłannictwa, do którego jest zobowiązany przez Chrystusa, zostanie zdjęty z urzędu. Papieżem zostanie wtedy „biskup Kościoła z Filadelfii”.

Apostołowie Czasów Ostatecznych

Z 9 rozdziału Księgi Daniela wiemy się, iż „[Chrystus] wzmocni przymierze z mnogimi w tydzień jeden: a w pół tygodnia ustanie ofiara i ofiarowanie, i będzie w kościele ohyda spustoszenia, i aż do skończenia i końca będzie trwać spustoszenie” (Daniela 9, 27). Tydzień symbolizuje w tym fragmencie 7 ostatnich lat końca czasów. „Wzmocnienie przymierza” przez Chrystusa to wzmocnienie Przymierza Nowego Testamentu, które dokona się za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny poprzez wylanie Ducha Świętego na pasterzy Kościoła którzy przetrwali okres rozproszenia – Duch Święty zostanie wylany na prawowitych następców Apostołów: papieża oraz hierarchię z posłannictwem od niego. Będzie to prawdziwe zmartwychwstanie Kościoła katolickiego które zapoczątkuje głoszenie Ewangelii na całym świecie.

Specjalnie na ten temat pisze św. Ludwik de Montfort w dziele pt. „Modlitwa Płomienna”. Zanim Chrystus przyjdzie na świat jako sędzia sprawiedliwy – naucza św. Ludwik – najpierw światu zostanie przez Maryję okazane miłosierdzie. Miłosierdziem dla świata będzie głoszenie prawdziwej nauki przez Apostołów Czasów Ostatecznych – ostatni zakon powołany przez papieża. Apostołowie ci są ukazani w 11 rozdziale Objawienia pod postacią dwóch świadków. Jak naucza Tertulian są to pasterze Kościoła, wypełniający urząd kapłański oraz nauczycielski. Bossuet widzi w nich pasterzy i wiernych, duchownych i świeckich.

Będą oni głosić wśród znaków i cudów prawdziwą naukę Chrystusową. Wg św. Ludwika otrzymają od Maryi pełnię łaski, którą posiada Bogarodzica. O ich rozesłaniu możemy przeczytać w 10 rozdziale Mateusza. Zgodnie ze słowami tam zawartymi nie zdążą przejść całej ziemi chrześcijańskiego świata, aż nadejdzie Dzień Pański. Ich misja zostanie przez zwiedzionych Chrześcijan odebrana jako działalność szatana: „Jeśli gospodarza Belzebubem nazwali, jak daleko więcej domowników jego?” (Mat. 10, 25).

Działalność Apostołów Czasów Ostatecznych zbiegnie się w czasie z pierwszym okresem rządów Bestii – pogańskiego systemu NWO.

ONZ religii

a

W 2014 roku na audiencji u antypapieża Bergoglio gościł Szimon Peres. Były prezydent państwa położonego w Palestynie namawiał Franciszka do powołania do istnienia Organizacji Religii Zjednoczonych oraz wyraził przekonanie, że na wzór Karty Narodów Zjednoczonych należy też zredagować Kartę religii. Głosiłaby ona, że mordowanie ludzi czy masowe masakry nie mają nic wspólnego z religią. Jak wyznał Peres, w jego ocenie najodpowiedniejszym kandydatem na przywódcę Organizacji Religii Zjednoczonych byłby Franciszek, gdyż „papież posiada największy duchowy autorytet na świecie”.

W rzeczywistości ONZ religii jest realizacją planu stworzenia jednej światowej religii przepowiedzianej w 13 rozdziale Apokalipsy.

W wyniku nasilających się aktów terrorystycznych, organizowanych przez Synagogę szatana pod fałszywą flagą międzynarodowego terroryzmu, w celu zaprowadzenia na świecie pokoju i bezpieczeństwa, jako odpowiedź na nasilający się kryzys spowodowany fanatyzmem religijnym, powołany zostanie ONZ religii oraz stworzona Karta religii. Karta głosiła będzie, iż wszystkie religie i wyznania są równe i prawdziwe oraz każda religia wyznaje tego samego Boga objawiającego się na różne sposoby. W istocie Karta religii będzie oparta na założeniach doktryny lucyferiańskiej, którą od Soboru Watykańskiego II głosi pod płaszczem katolicyzmu fałszywy kościół Antychrysta z Rzymu. ONZ religii zostanie powołany przez największe kościoły na świecie: odstępczy kościół podszywający się pod Kościół katolicki, judaizm, islam, buddyzm i inne. Wszystkie religie oraz kościoły zostaną zobowiązane do podpisania Karty religii oraz przystąpienia do ONZ religii. Odmówią tego stworzone przez Synagogę szatana organizacje terrorystyczne, takie jak ISIS czy Al-Qaeda, dlatego każdy kościół, który nie zgodzi się na podpisanie deklaracji zostanie tym samym uznany za potencjalne zagrożenie terrorystyczne oraz objęty kontrolą służb specjalnych.

Znamię bestii

Równocześnie Synagoga przeprowadzi planowany reset finansowy, w efekcie którego wdrożony zostanie nowy system finansowy oparty na ekonomii kredytu społecznego zgodnie z ONZ-towskim programem równego podziału zasobów planety. W systemie tym każdy człowiek otrzyma comiesięczną dywidendę, która zabezpieczać będzie podstawowe potrzeby człowieka. Niezbędnym warunkiem dla funkcjonowania takiego systemu światowego dobrobytu jest konieczność ewidencjonowania wszystkich przeprowadzanych transakcji handlowych. Dlatego też system ten będzie bazował na wirtualnej walucie, gdzie każda aktywność jest rejestrowana w postaci zapisów elektronicznych. System ten będzie kolejnym elementem „walki z międzynarodowym terroryzmem” bowiem dzięki niemu finansowanie organizacji terrorystycznych stanie się w swoich założeniach niemożliwe. Warunkiem przystąpienia do nowego systemu finansowego będzie podpisanie Karty religii – czyli apostazja od prawdziwej wiary i przyjęcie doktryny lucyferiańskiej. System ten jest opisany w rozdziale 13 Objawienia św. Jana: „A iżby żaden nie mógł kupić ani sprzedać, tylko który ma cechę, albo imię bestii, albo liczbę imienia jej” (Obj. 13, 17). Rządy państw, w zamian za umorzenie długów, przyjmą nowy system finansowy jako ratunek przed totalnym kryzysem, który wcześniej zostanie wywołany poprzez lichwę. Każdy człowiek zostanie przez swój rząd zobowiązany do przyjęcia elektronicznego systemu, który połączony będzie z bazą ewidencji ludności.

Głoszenie Ewangelii

Apostołowie Czasów Końca pod przewodnictwem prawdziwego papieża Kościoła katolickiego będą nawracać świat oraz głosić, iż każdy kto przystąpi do systemu zostanie potępiony, oraz, iż kościół w Watykanie nie jest prawdziwym Kościołem katolickim. Te osoby, które przyjmą wiarę Chrystusa głoszoną przez zmartwychwstały Kościół są przedstawione przez św. Jana w Objawieniu jako symboliczne „144 tysiące” (Roz. 7; 14). W rozdziale 7 Objawienia nawracanie świata przez świadków Chrystusa jest ukazane jako „pieczętowanie wybranych”. Św. Paweł nazywa „144 tys.” jako „pierwiastki ku zbawieniu przez poświęcenie Ducha i przez wiarę w prawdę” (II Tes. 2, 13). Owe pierwiastki to w istocie Członkowie Kościoła katolickiego. Warunkiem przynależności do Kościoła katolickiego jest chrzest, wyznawanie prawdziwej wiary którą Chrystus zostawił w depozycie swojemu Kościołowi oraz podleganie prawowitej władzy ustanowionej przez Chrystusa – papieżowi. Członkowie Kościoła katolickiego tworzą Mistyczne Ciało Chrystusa – jest to Oblubienica Chrystusa – prawdziwy lud Boży.

Zjednoczenie Kościoła

Z Księgi Daniela wiemy, iż Antychryst w połowie symbolicznego tygodnia, czyli po pierwszych 3,5 latach, zniesie Ofiarę, a na miejscu świętym wprowadzi ohydę spustoszenia. Jak zgodnie uczą Doktorzy Kościoła Ofiarą jest Msza Święta Kościoła katolickiego. Zniesienie Mszy jest zaś możliwe tylko wtedy, gdy ustanie prymat jurysdykcji św. Piotra, który nieprzerwanie trwa w papiestwie. Oznacza to zatem, iż Antychryst zniszczy papiestwo mordując ostatniego katolickiego papieża Piotra Rzymianina, a tym samym zniesie Ofiarę Mszy na całym świecie. Wg powszechnej interpretacji Kościoła ohydą spustoszenia jest sam Antychryst, który zasiądzie w świątyni w Jerozolimie i zgodnie ze słowami św. Pawła ogłosi się Bogiem. Zabicie papieża przez Antychrysta mamy ukazane w 11 rozdziale Objawienia pod symbolicznym obrazem dwóch świadków zamordowanych przez „bestię wychodzącą z przepaści” (Obj. 11, 7). Po ich śmierci oraz wniebowstąpieniu na polecenie Boga ostatni Anioł dmie w 7 trąbę: „I zatrąbił Anioł siódmy, i stały się głosy wielkie na niebie mówiące: Królestwo tego świata stało się Pana naszego i Chrystusa jego, i będzie królował na wieki wieków. Amen” (Obj. 11, 15).

W 10 rozdziale Objawienia św. Jan widzi Anioła, który jedną nogą stroi na ziemi, drugą na morzu oraz ma rękę podniesioną do góry. Anioł ten mówi św. Janowi, iż gdy zabrzmi dźwięk 7 trąby dokona się tajemnica zapowiedziana przez proroków. Ową tajemnicą zapowiedzianą przez proroków jest cudowne zjednoczenie Kościoła. W 12 rozdziale Księgi Daniela widzimy dokładnie tego samego anioła, który jedną nogą stroi na ziemi, drugą na morzu oraz ma rękę podniesioną do góry, który mówi o tym wprost: „a gdy się dokona rozproszenie ręki ludu świętego, wypełni się wszystko to” (Daniela 12, 7).

Z rozdziału 24 Mateusza wiemy, iż zniesienie Mszy oraz ohyda spustoszenia, tj. Antychryst zasiadający w świątyni Jerozolimskiej, jest początkiem wielkiego ucisku. Wielki ucisk jest czasem wylania na ziemię gniewu Bożego. Św. Paweł informuje nas jednak, iż „pierwiastki ku zbawieniu”, tj. Katolicy nawróceni w wyniku misyjnej działalności Apostołów Czasów Końca, nie są przeznaczone na gniew: „Gdyż Bóg nie postawił nas ku gniewu, ale ku nabyciu zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa” (I Tes. 5, 9). O tym, iż Oblubienica Chrystusa nie jest przeznaczona na gniew boży daje również świadectwo Izajasz: „Idź, ludu mój! wejdź do komór twoich, zamknij drzwi twoje za sobą: skryj się na mały czas, na chwilkę, aż przeminie zagniewanie. Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swego, aby nawiedził nieprawość obywatela ziemie przeciw niemu, i odkryje ziemia krew swoją, a nie zakryje dalej pobitych swoich” (Izajasza 26, 20-21).

Widzimy zatem, iż na dźwięk 7 trąby św. Jana ma miejsce cudowne zjednoczenie rozproszonego w 1958 roku Kościoła, na ziemię zaś zostaje wylany gniew Boży, a władzę nad światem obejmuje Antychryst – objawiający się jako Jezus dla Chrześcijan, Mesjasz dla Żydów, Mahdi dla Muzułmanów.

Objawienie się Antychrysta

Od Jana XXIII wszyscy znani nam antypapieże są z pochodzenia Żydami realizującymi polecenia Synagogi szatana. Z Objawienia św. Jana wiemy, iż łącznie będzie 7 antypapieży (7 głów bestii), a jeden z nich jest Antychrystem: „ A bestia, która była, a nie jest, ta jest ósma, a jest z siedmiu, a idzie na stracenie” (Obj. 17, 11). Pierwsze 3,5 roku końca czasów to okres zaprowadzania na świecie fałszywego pokoju i bezpieczeństwa, który zakończy się objawieniem Antychrysta i wielkim uciskiem.

Zgodnie z planem okultystki Heleny Bławatskiej ONZ religii jest jedynie etapem przejściowym przed wprowadzeniem czystej doktryny lucyferiańskiej. Pierwszym krokiem jest utworzenie organizacji religii zjednoczonych, kolejnym zaś jest połączenie wszystkich religii w jedną światową religię. Plan ten ma zostać zrealizowany poprzez przedstawienie światu fałśzywego „boga”, który połączy wszystkie wyznania w jedną religię naturalistyczną. Osobą wyznaczoną przez Synagogę szatana do tego zadania jest właśnie Antychryst. Wiemy jednak z Księgi Daniela iż Antychryst odwróci się od tych, którzy wyniosą go do władzy. W istocie Antychryst będzie wyznawcą Allaha i krótko po objęciu panowania nad światem rozpocznie dżihad. Zaraz po tym gdy zasiądzie w III świątyni w Jerozolimie stanie na czele wojsk z czarnymi flagami i jako 12 imam Mahdi zaatakuje Izrael. Pisze o tym św. Paweł: „Bo gdy rzeką: Pokój i bezpieczeństwo; wtedy nagle przyjdzie na nich zagłada, jako ból w żywocie mającej: a nie wybiegają się” (I Tes. 5, 3). Dlatego też przestrzega Jezus mieszkańców państwa położonego w Palestynie: „Gdy ujrzycie brzydkość spustoszenia, która jest opowiedziana przez Daniela proroka, stojącą na miejscu świętem, kto czyta niech rozumie. Wtedy którzy są w żydowskiej ziemi, niech uciekają na góry” (Mat. 24, 15-16).

Wielki ucisk

Państwo żydowskie zostanie zaatakowane przez wojska Kalifatu, a Antychryst, który dzięki Żydom dojdzie do władzy, rozpocznie na całym świecie świętą wojnę dżihad w której każdy niewierny stanie przed wyborem: przyjęcie islamu albo śmierć. Zdarzeniom tym będą towarzyszyć wielkie kataklizmy: trzęsienia ziemi, powodzie, wybuchy wulkanów, tsunami i inne. Będzie to czas w którym Bóg sprawiedliwie ukarze upadłą ludzkość co jest ukazane w Objawieniu św. Jana pod symbolem wylewania 7 czasz gniewu bożego na ziemię (Roz. 16).

Chrześcijanie, którzy uwierzą w „miłość prawdy” tj. za sprawą działalności pasterzy prawdziwego Kościoła katolickiego nawrócą się na prawdę Ewangelii zostaną od gniewu bożego zachowani i w cudowny sposób „zjednoczeni na górze Syjon”. Chrześcijanie sekt protestanckich, którzy nie przyjmą znamienia bestii z pierwszego 3,5 roku, ale równocześnie odrzucą naukę prawdziwego Kościoła jako zwodzenie Antychrysta, zostaną na wielki ucisk – są oni ukazani w 7 rozdziale Objawienia jako wielka rzesza wychodząca z ucisku. Mają w rękach palmy ponieważ przez męczeństwo będą mogli zachować swoją duszę od potępienia: „Wielu powie Mi w owym dniu: Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia? Wtedy oświadczę im: Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości!” (Mat. 7, 22-23).

Rozdział 17 Objawienia mówi nam, iż z Antychrystem władzę nad światem obejmie również 10 królów. Jak czytamy w wersecie 16, w nienawiści mieć będą fałszywy kościół z Rzymu i go zniszczą. Ojcowie Kościoła interpretujący powyższe fragmenty nauczają, iż Rzym zostanie spalony „ogniem z nieba”. Możemy się domyślać, iż chodzi o bombę atomową, która zostanie przez islamistów spuszczona na Rzym: „I podniósł jeden Anioł mocny kamień jakoby młyński wielki i wrzucił w morze, mówiąc: Tym pędem wrzucona będzie Babilonia, i miasto ono wielkie, i już dalej nie będzie znaleziona” (Obj. 18, 21).

Przyjście Eliasza i nawrócenie Żydów

Z Księgi Machabejskiej wiemy, iż zanim Chrystus przyjdzie powtórnie na ziemię Eliasz, który został zabrany do nieba, przyjdzie aby nawrócić Żydów. Święci Kościoła mówią nam, iż Eliasz rozpocznie swą działalność po zabiciu przez Antychrysta papieża, gdy zabraknie najwyższego pasterza. Jakub Wujek pisze, iż jego działalność rozpocznie się gdy Antychryst zakończy panowanie ale na 45 dni przed przyjście Jezusa na sąd. W każdym razie wiemy, iż dzięki Eliaszowi Żydzi nawrócą się na prawdziwą wiarę.

Gdy to się stanie Chrystus przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Przypatrywałem się, aż postanowiono trony, a Starowieczny usiadł, szata jego biała jako śnieg, a włosy głowy jego jako wełna czysta, stolica jego płomienie ogniste, koła jej ogień rozpalony. Rzeka ognista a bystra wychodziła od oblicza jego, tysiąc tysięcy służyło mu, a po dziesięć tysięcy kroć sto tysięcy stało przy nim: zasiadł sąd, i księgi otworzono. (Daniela 7, 9-10).

Szymon Klucznik

Tags : , ,

Komentowanie zamknięte.