Najnowsze

Opublikowano Maj 13, 2015 Przez a303 W Świat

„Urzędowa” pedofilia brytyjskich VIP-ów. Henryk Pająk

Komentarz: Prezentujemy Szanownym Państwu skromny fragment książki Henryka Pająka pt: Ostoje i plagi masonerii. Zainteresowanych całością pracy pragniemy poinformować, że książkę można nabyć u autora w Wydawnictwie RETRO pod nr. tel: 81 50 30 616.

a

Urzędowa (cudzysłów) dlatego, że brytyjscy politycy z najważniejszych kręgów, zdobni w tytuły „Lord”, „Sir”, tworzą zwartą sieć pedofilstwa bezkarnego, gdyż wzajemnie się popierają, osłaniają przed sądami i karami oraz są wzajemnie od siebie uzależnieni wiedzą o tych ohydnych czynach. Łączy ich jeszcze jedno – w większości są oni z nacji „szlachty jerozolimskiej”, co stanowi dodatkowy pancerz.

Pochylmy się nad tą kloaką. Zawdzięczamy tę niedyskrecję stronie stopsyjonizmowi, kilkuodcinkowemu cyklowi najnowszego wypieku, bo z kwietnia 2013 r. Znamienne jest to, że nazwisko jednego z autorów jest zastrzeżone, a nazwisko drugiego: Giovanni Di Stefano „zalatuje” pseudonimem.

(linki: część I, część II, część III, część IV, część V/redakcja W-P)

Już w 1998 roku, a więc 15 lat temu, zaczęły się ukazywać artykuły o kręgu wpływowych pedofilów związanych z adresem Downing Street 10. Dokładnie 6 września 1998 roku interne­towy blogger opublikował artykuł, w którym informował, iż „Sir” Jimmy Savile molestował seksual­nie dzieci pod tym właśnie adresem:

10 Downing Street. Ten zarzut padł oficjalnie w Izbie Gmin z ust parla­mentarzysty Toma Watsona. W artykułach z 1998 i 2010 roku pisano, iż służby bezpieczeństwa (wpływowych pedałów, bo przecież nie szarych obywateli) wie­działy o tej ohydzie już w 1995 roku.

„Sir” Jimmy Savile

„Sir” Jimmy Savile

Innym z tej cuchnącej kloaki jest „Lord” Gravile Jenner (Partia Pracy), tzw. arystokrata. Został on oskarżony o zgwałcenie piętnastolatka podczas wakacji w Glasgow. Na dzień przed złożeniem zeznań przez chłopca, sędzia został „zaproszony” na obiad z Jennerem.

Dobili targu: chłopiec nie może złożyć zeznań obciążających „Lorda” Jennera. Jenner nie został oskarżony o gwałt i powrócił do Izby Gmin witany tam owacją na stojąco. Autor arty­kułu tak to skomentował:

Podtrzymuję to, co dotąd powiedzia­łem i mówię od wielu lat, że Izba Gmin i Izba Lordów są pełne zboczeńców i gwałcicieli, a policja i sądy będą ich bronić do końca w każdy możliwy sposób, ponieważ są one w tym samym prywatnym klubie.

„Lord” Gravile Jenner

„Lord” Gravile Jenner

Kolejny milusiński miłośnik nieletnich, to „Lord” Kaufman. Także dobrze znany policji za napastowanie seksualne dzieci (chłopców).

„Lord” Kaufman

„Lord” Kaufman

Potężną szychą w rządzie M. Thatcher był „Lord” Leon Brittan (od spraw bezpieczeństwa).

„Lord” Leon Brittan

„Lord” Leon Brittan

Bardzo znany policji z gwałtów na chłop­cach. Policja „najechała” jego dom po tym, jak pewien chłopak szedł ulicą chwiejnym krokiem, na pół nagi. Opowiedział o Brittanie i jego przy­jaciołach. Pokazał policji jego dom. Policja otrzy­mała polecenie zabrania całego towarzystwa na posterunek, a tam już czekali funkcjonariusze służby bezpieczeństwa pedałów. Krótko po tym Leon Brittan został poproszony na spotkanie ze swym kolegą partyjnym, Williamem Hague w nietypowej porze i scenerii, bo o godzinie 5.45 rano, na plaży w Brighton. Tam powie­dziano Brittanowi, że ma zostać komisarzem (ludowym?) Wielkiej Brytanii przy Unii Euro­pejskiej, i że już nie będzie mógł być zaanga­żowanym w brytyjskie życie polityczne. W ten oto „plażowy” sposób Brittan został komisarzem unijnym.

Był nim przez wiele lat. Chodziło o to, aby wyłączyć go od wpływu na śledz­twa w sprawie korupcji. Pod jego nieobecność śledztwo doprowadziło wiele osób do złożenia dymisji z zajmowanych stanowisk.

A teraz postać bardziej znana, bo Anthony Charles Lynton Blair, były premier Wielkiej Bry­tanii. Czy ktoś w Polsce słyszał o tym, że został on formalnie oskarżony w sądzie na Bow Street za „natręctwo” i czyny lubieżne w publicznej toalecie z innym mężczyzną?

Anthony Blair

Anthony Blair

Starał się tam „uzyskać korzyść seksualną od innego mężczyzny”. Nie wiedział o tym, że toaleta jest obserwowana przez policję. Antek Blair został ukarany śmieszną grzywną 500 funtów i wyszedł z tego bez rozgłosu, a to podobno dlatego, że nikt nie wiedział, kim naprawdę był w tym sraczu, i dlatego, że Blair używał swoich trzech imion jako przykrywki swej tożsamości. „Charles Lynton” to imiona, pod którymi występował w tej sprawie. Jego przyjaciele zataili resztę – puścili go z tą grzywną, bo jest jednym z tego potężnego „konsorcjum” bry­tyjskich zwyrodnialców. Wzajemnie obdarowują się wysokimi stanowiskami, aby mieć obrońców w razie wpadki.

Następnym w tym gangu zboczeńców to Edward Heath. Autor cyklu demaskatorskich publikacji powołuje się na swoje rozmowy z jedną z ofiar. Ten chłopiec podał mu nazwiska innych ofiar, a także „łowców”, którzy dostarczają dzieci tym kanaliom.

Edward Heath

Edward Heath

Jednym z nich był „Sir” Jimmy Saville. Widzieli go pokrzywdzeni, jak zabierał chłopców na jacht Heath’a, gdy ten miał posiedzenie swojej partii.

Saville jest znany z „dostarczania” wielu wpływo­wym posłom dzieci, aby je mogli wykorzystywać seksualnie.

„Lord” Robertson, były szef NATO. Doskonale znany angielskiej policji z racji jego „upodobań” seksualnych. Zwalił go ze stanowiska rząd USA, bo władze europejskiej sitwy NATO-UE były za słabe. To natowscy urzędnicy USA dowiedzieli się o jego „skłonnościach” do wykorzystywania małych chłopców. Zagrozili Robertsonowi ujawnieniem swojej wiedzy, gdyby nie chciał ustąpić ze stanowiska. Ustąpił: „Rezygnuję z powodów rodzinnych”.

„Lord” Robertson.

„Lord” Robertson

Następny drapieżny sęp wobec dzieci, to William Hague. Był obiektem śledz­twa w połowie łat dziewięćdziesiątych, gdy wyszło na jaw, że połowa gabinetu rządowego M. Thatcher była „umoczona” w pedofilskim kręgu.

„Lord” (już były!) Advocate Heard był znany z przestępstw pedofilskich. Aż pewnego razu skradziono mu BMW Wykryto dwóch młodocianych sprawców kradzieży. Wtedy Heard powiedział policji, żeby ich zwolniono, a on nie wniósł oskarżenia! Dlaczego sędzia nie ścigał ich za kradzież? Bał się, że mogą zniszczyć Heard’a swoimi zeznaniami.

„Lord” McAlpine – były skarbnik partii „kon­serwatywnej”. Ten zboczeniec jest znany policji nie tylko w Wielkiej Brytanii, lecz również w innych krajach zachodnich. Bogata jest kartoteka jego sek­sualnego wykorzystywania dzieci. Jego popisowy numer przebiegał następująco: pakował dzie­ciaka do trumny, następnie symulował obrzęd pogrzebowy przez sypanie żwiru na wieko trumny; dziecko krzyczało w szale przerażenia a potem godziło się na wszystko czego zażądał „Lord” szaleniec McAlpine.

„Lord” McAlpine

„Lord” McAlpine

Wystarczy rzut oka na jego wyuzdaną gębę, aby uchwycić wspólny wyraz takich zboczonych pysków: obleśny uśmiech podstarzałego satyra, zbliżony do tego jakie malują się na gębach homoseksuali­stów. McAlpine jest podejrzany o zamordowanie dwóch chłopców i zakopanie ich ciał na swojej posesji. Informację o tym przekazał autorowi cyklu funkcjonariusz policji, zaangażowany w śledztwa przeciwko McAlpin’owi. Oficer miał pewność, że McAlpine popełnił kilka morderstw, lecz był on zbyt wysoko chroniony, aby możliwe było dobrać mu się do d…

Pisał o nim szereg publikacji autor Norton Wales Inquiry w związku ze śledztwami dziennikarskimi w sprawie seksualnego napastowania dzieci. Nie­stety, był i pozostał nietykalny, cieszy się swobodą i dalej może wykorzystywać ,a nawet zabijać dzieci w majestacie brytyjskiego prawa. Jest tak zdeprawo­wany, że wręcz niewiarygodny w tych wyczynach. Znalazło się video, dobrze ukryte przez śledczych dziennikarzy, gdzie widać dwóch innych zboczeńców w chwili wykorzystywania dzieci: jak je traktują i gwałcą. Film nagrano w Walii. Pewien popularny program telewizyjny wypożyczył kopię tego filmu, ale nie mógł on znaleźć się na ekranach i być upowszechniony. Stacja nie odważyła się uruchomić tego plugawego skandalu, choć jedna z oglądających go kobiet musiała wyjść na kilka minut z pomieszczenia, ponieważ doznała odruchów wymiotnych.

Autor tych wstrząsających artykułów pisze:

Jest dużo więcej spraw pobocznych, ale jestem nadal w trakcie ich badania i na razie nie mogę ujawnić nic więcej. Jednak chciałbym wiedzieć, co się stało z prawie 20 milionami fantów partii Konserwatystów, które jak rozumiem, są nadal na rachunku w raju podatkowym, jaki jest kontrolowany przez niego i byłą premier, Margaret Thatcher. Chciałbym również zapytać byłą premier, dlaczego broniła McAlpine’a, gdy informacje o tym zboczeńcu zostały jej przekazane przez służby bezpieczeństwa, i tylko dlatego że powstało wiele nacisków, dopiero wtedy usunęła ona tego dewianta ze stanowiska, zanim te informacje wyciekły.

Michael Portillo jest kolejnym zboczeńcem z przestępczego kręgu pedofilów. To byty członek Par­lamentu z Kensington-Chelsea, wpływowy członek partii „konserwatywnej”, znany z perwersyjnego wyko­rzystywania seksualnego dzieci, ale „lubi” także osoby dorosłe (homoseksualista), szczególnie swojego przyja­ciela i partyjnego kolegę – Petera Lilley’a. Cechuje go więc pewien „uniwersalizm”, „renesansowa wszech­stronność”. M.in.:

Dobrze się zabawiali z Portillo w budynku DTI w dzień wyborów w 1922 roku, klęczał przed nim na kolanach (jestem pewien, że nie muszę podawać dalszych szczegółów). Kiedyś poszedł do tego samego hotelu i podczas jednej z wizyt zostawił tam ściśle tajne dokumenty związane z systemami obronnymi Wielkiej Bry­tanii. Czy to był wypadek, czy też był szantażowany? Podróżuje również często na Isle of Wight z Lilley’em i innymi przyjaciółmi, gdzie mają dostęp do dzieci. Jest naprawdę obrzydliwy i powinien trafić do więzienia, bo tam jest jego miejsce.

Michael Portillo

Michael Portillo

Inny asior-pedał to Derek Laud. Już nieistniejące pismo „Scallywag” opisało przed laty, w szczegółach, pewne zdarzenie w Bryn Alyn. Gazeta twierdziła, że jeden z mężczyzn, do których nawiązywał opisywany tam osobnik, a który star­tował do wyborów jako rywal Bemie Granta w północnym Londynie, prowadził agencję PR-owską o nazwie Ludgate Communications i to przez kilka lat.

Derek Laud

Derek Laud

Ta „agencja” dostarczała dla wybranych pedalskich parlamentarzystów, młodych chłopców z domów dziecka, co stało się potem przedmiotem rozgałęzionego śledztwa w Północnej Walii. Derek Laud robił to w zmowie z Jan Greer Associate, wplątaną w skandal na tle romansu Hamilton Neil oraz płatności w imieniu Al Fayedów.

Ludgate Communications tkwiła w epicentrum dziennikarskiego śledztwa na temat procederu „chłopców do wzięcia”.

W swym mieszkaniu Pimlico oraz pod innymi wybranymi adresami w okolicach Dolphin Sąuare, Laud wyprawiał pedofilskie party, a my posiadamy zaprzysiężone oświadczenie od byłego chłopaka (obecnie składa zeznania w Walii), który twierdził, że był poddany ciężkiemu molestowaniu (wśród wielu innych) przez „Lorda” McAlpine, który był w tym czasie nielegalnym fundatorem partii torysów. Padły podejrzenia z ust tego chłopca oraz innych ofiar, że panowie Portillo i Lilley byli również gośćmi Dereka Lauda. Jesteśmy pewni, że ten wulkan jest o krok od wybuchu, zarówno w Północnej Walii, jak też innych miejscach. Michael Portillo zawsze publicznie odcinał się od Dereka Lauda, ale my tutaj znajdujemy go nie tylko jako bliskiego znajomego, ale najwyraźniej jako osobę w wewnętrznym kręgu jego prywatnych znajomych…

Henryk Pająk

Tags : , , ,

Komentowanie zamknięte.