Najnowsze

Opublikowano Sierpień 3, 2014 Przez NS W Metapedia, Polska

Strategia żydowska ewolucji grupowej wg Metapedii

Komentarz: Poniższy artykuł ma wiele klikalnych odnośników do równie wielu źródeł na które się powołuje. Aby móc z nich skorzystać odsyłamy do źródła poniższego artykułu, czyli na Metapedię, z adresu pod artykułem. Artykuł uzupełniliśmy materiałem wideo, który teorie K. MacDonalda przedstawia w gigantycznym, bo trwającym niecałe 5 minut, skrócie/a303

Strategia żydowska ewolucji grupowej odnosi się do teorii, najgruntowniej opracowanych przez Kevina MacDonalda, które twierdzą, że są wyjaśnienia ewolucyjne, jakie potrafią opisać cechy żydów, żydowskie wpływy oraz jak były i są te wpływy używane przez żydów, a także opisują zasady ruchu oporu przeciwko żydom ze strony gojów (co żydzi i ich sojusznicy oczywiście nazywają „antysemityzmem”).

a

Chabad Lubawicz, Nowy Jork.

Przegląd

Podstawową ideę tych teorii można opisać w ten sposób: Europejczycy zostali ewolucyjnie ukształtowani przez środowisko zamieszkałe przez ich przodków w taki sposób, że stali się w wysokim stopniu indywidualistami ze stosunkowo małym poziomem etnocentryzmu, co przyczyniło się do ich największych osiągnięć, ale w tym samym czasie spowodowało, że stali się podatni na infiltrację swego świata przez żydów, którzy zostali ukształtowani w całkiem innym środowisku rodowym, które ukształtowało z nich twór wysoce kolektywistyczny i etnocentryczny.

Środowisko przodków Europejczyków było zimne i surowe. Największym problemem przeżycia w nim nie było współzawodnictwo z innymi grupami, ale warunki środowiska fizycznego. To spowodowało, że wytworzyli w sobie niski poziom etnocentryzmu, niewielkie odczuwanie ksenofobii oraz obraz moralnej perspektywy niezależnej od przynależności do grupy. Niska gęstość zaludnienia wykluczała istnienie wielopokoleniowych rodzin i faworyzowała zawieranie egzogamicznych małżeństw. Przetrwanie wymagało samodzielności oraz niezależności, indywidualistycznego rozumowania.

Te cechy można dostrzec w kulturze europejskiej, gdyż przejawiają się we wcześnie przyjętych w jej ramach cechach charakterystycznych, jak obecność małych gospodarstw domowych, egzogamii, czy systemów gospodarczych i naukowych opartych na indywidualizmie w zakresie osiągnięć i kreatywności.

Środowisko żydów było odmienne, mniej surowe. Największym problemem przeżycia była konkurencja ze strony innych grup. To powodowało powstanie wysokiego poziomu etnocentryzmu, nasilenie ksenofobii, wysoki poziom agresywności wobec obcych, a także powstanie moralności, gdzie dobre jest to, co jest dobre dla grupy. Większa gęstość zaludnienia pozwalała na istnienie wielopokoleniowych rodzin i faworyzowała endogamiczny typ małżeństw. Przetrwanie zależało od działań zbiorowych grupy, co przyczyniało się do poddania się obowiązywaniu norm grupowych i oficjalnego przywództwa.

Te ogólne cechy charakterystyczne dla Bliskiego Wschodu były następnie kształtowane przez praktyki kulturowe w obrębie judaizmu, co obok innych cech, wytworzyło eugeniczny wzrost inteligencji.

O żydach twierdzi się, że mają 4 ważne cechy:

Wysoki poziom etnocentryzmu. Powoduje to wytworzenie kumoterstwa i kolektywistycznych zachowań wobec członków własnego klanu. Wiąże się z powstaniem stanu wysokiego poziomu iluzji, jaka może wynikać z wpływu często podświadomego, ale wyraźnego odróżniania od siebie tych, którzy są w grupie od tych, którzy są poza nią.

Zatem żydzi często  podświadomie stosują całkiem odmienne standardy moralne wobec nie-żydów niż te, jakie stosują wobec innych żydów, a jednocześnie z oburzeniem żądają od nie-żydów, aby nie faworyzowali swojej własnej grupy, podczas gdy w tym samym czasie, żydzi uważają za rzecz godną pochwały, własne wysiłki we wspieraniu innych żydów na różne sposoby. Innym skutkiem jest tworzenie i silne poparcie ideologii, które zakładają  kolektywizm w ramach grupy, np. marksizm i socjalizm.

Wysoka agresywność. W szczególności wobec wszystkich spoza własnej grupy. MacDonald pisze, że: „W badaniu zleconym przez program American Jewish Committee wśród żydów w Baltimore w 1962 roku, dwie trzecie respondentów przyznało, że inni żydzi są natrętni, wrogo usposobieni, wulgarni, materialistyczni, a to jest przyczyną antysemityzmu. A byli to tylko ci, którzy byli gotowi się do tego przyznać”.

Wysoka intensywność przeżyć emocjonalnych. Intensywne przeżywanie emocji charakteryzuje ludzie skłonnych do intensywnych przeżyć zarówno pozytywnych, jak i negatywnych emocji. Może to być traktowane jako behawioralny wzmacniacz lub energetyzer. Wywołuje wśród innych efektów również silne żądze/popędy, mocne zaangażowanie, prostolinijność oraz tendencję do widzenia świata w barwach czarno-białych.

Wysoka inteligencja: o żydach i inteligencji. (odrębna definicja – przypis)

Etnocentryzm można definiować na podstawie opisu sporządzonego przez J. Philippe Rushtona w sprawie teorii genetycznego podobieństwa. Dowodzi ona, że ludzie z ewolucyjnych powodów będą bardziej lgnąć do siebie i tworzyć sojusze, gdy ci ludzie są genetycznie do siebie podobni. Genetyczne podobieństwo można oceniać wg licznych metod, jak podobny wygląd, osobowość, obyczaje, zainteresowania, wzorce językowe, itp. Teoria podobieństwa genetycznego przewiduje, że przynajmniej żydzi aszkenazyjscy, którzy są ze sobą ściśle powiązani genetycznie, powinni ciążyć ku sobie i tworzyć sojusze między sobą, zwłaszcza że żydzi mają szczególnie silną tendencję do przyciągania się wzajemnie z tymi, którzy są genetycznie podobni. MacDonald pisze, że żydzi mogą nawet rozpoznawać się nawzajem w przypadku braku specjalnych typów ubrań czy fryzur.

Istnieją anegdotyczne dowody na prawdziwość tego stwierdzenia. Teolog, Eugene Borowitz pisze, że żydzi starają się odszukać się wzajemnie w różnych sytuacjach społecznych i czują się „bardziej u siebie”, gdy odkryją, kto jest żydem. „Większość żydów twierdzi, że są wyposażeni we wrażliwy czujnik interpersonalny, wskazujący kto jest przyjacielem, a kto wrogiem, jaki pozwala im wykryć obecność innego żyda, mimo noszenia silnego kamuflażu„. Inny żydowski pisarz komentuje ten niesamowity zmysł poczucia jedności, jaki ma z innymi żydami i swą umiejętność rozpoznawania innych żydów w miejscach publicznych, talent nazywany nawet przez niektórych żydów „J-dar.” Podczas kolacji z narzeczoną nie-żydowskiej krwi, natychmiast został rozpoznany przez innych żydów jako żyd, i doszło do  nawiązania bezpośredniej „więzi braterstwa” między nimi, z której wykluczono jego nie-żydowskiego towarzysza.

Robert Reich, Sekretarz w administracji Clintona napisał o swoim pierwszym spotkaniu twarzą w twarz z przewodniczącym Zarządu Rezerwy Federalnej, Alanem Greenspanem: „Nigdy wcześniej się nie widzieliśmy, ale ja tam go znam od zawsze. Jedno spojrzenie, jeden zwrot, i wiem, gdzie się wychował, jak dorastał, skąd ma to zacięcie i poczucie humoru. On to – Nowy Jork. Jest żydem. Wygląda jak mój wujek Louis, jego głos to głos wujka Sama. Czuję się tak, jakbyśmy byli razem na niezliczonych weselach, bar micwach i pogrzebach. Znam jego strukturę genetyczną. Jestem pewien, że w ciągu ostatnich pięciuset lat, być może nawet wcześniej, mieliśmy tego samego przodka„. [1]

Dzieła

Pierwsze trzy książki są najbardziej znane i opisują jego teorię, ale MacDonald napisał również inne prace w tej tematyce.

Opisując ewolucję swych poglądów w trakcie pracy nad trylogią, MacDonald mówi w przedmowie do wydania The Culture of Critique:

Myślę, że jest zauważalna zmiana mojego tonu poczynając od pierwszej książki do trzeciej, z tego względu po prostu (chciałbym tak myśleć), że dowiedziałem się dużo więcej i przeczytałem dużo więcej. Ludzie często mówią po przeczytaniu pierwszej książki, że wygląda na to, iż podziwiam żydów, ale przestają tak twierdzić, gdy przeczytają dwie  ostatnie, a zwłaszcza CofC (The Culture of Critique). To dlatego, że od czasu napisania pierwszej książki aż do CofC, ogromnie zmieniłem się jako człowiek. [2]

a

Ludzie, którzy mogą mieszkać tylko sami ze sobą: judaizm jako strategia ewolucji grupowej, tworzący Lud Diaspory, 1994 [A People That Shall Dwell Alone: Judaism as a Group Evolutionary Strategy, with Diaspora Peoples]

MacDonald opisuje judaizm de facto jako coś, co zawiera strategię ewolucyjną grupy, co ogranicza egzogamię, żąda egzekwowania zasady segregacji kulturowej, promuje wewnątrz-grupową dobroczynność oraz współpracę gospodarczą, a także tworzy eugeniczną i środowiskową presję, jaka wytwarza wysoki poziom inteligencji, umiejętności pozyskiwania zasobów, opiekę rodzicielską oraz grupową lojalność. Bada w niej dowody z żydowskiej historii, kultury i genetyki na poparcie swojej tezy, twierdząc że judaizm jest oparty na silnej i genetycznie uwarunkowanej predyspozycji do etnocentryzmu, cechy charakterystycznej ogólnie dla kultur Bliskiego Wschodu, lecz szczególnie ostrego rysu powstałego w wyniku selektywnych skutków wynikających z żydowskich praktyk kulturowych. Praktyki te mogą datować się na 600-500 r.p.n.e., gdy w czasie tzw. niewoli babilońskiej, Biblia hebrajska została zredagowana przez przywódców religijnych, aby promować żydowską spójność grupy, segregację i endogamię. Analizuje w niej wysoki prestiż nauk rabinicznych i bada skomplikowane i obszerne pisma żydowskie, dochodzi do wniosku de facto o istnieniu eugenicznych mechanizmów, jakie wypromowały żydowską inteligencję werbalną.

Dalej twierdzi, że żydzi byli powszechnie używani jako grupa pośrednicząca pomiędzy elitą rządzącą (zwłaszcza dotyczy to elit obcych) a rodzimą ludnością tubylczą, co bardzo często przynosiło szkodliwe skutki dla tej ostatniej grupy. Ułatwione przez silne mechanizmy kontroli społecznej w ramach tradycyjnej społeczności, żydowskie działania gospodarcze często charakteryzowały się wysokim stopniem nepotyzmu oraz w grupową charytatywnością połączoną z silnymi objawami niechęci wobec żydów, którzy współpracowali z gojami przeciwko żydowskim interesom, albo tym, którzy protegowali przedsiębiorstwa innowierców lub pomagali „poganom” w działalności gospodarczej.

Separacja i źródła cierpień: Ku teorii ewolucyjnej antysemityzmu, 1998 [Separation and Its Discontents: Toward an Evolutionary Theory of Anti-Semitism]

Opierając się na swojej pracy A People that Shall Dwell Alone, MacDonald twierdzi, że antysemityzm może być analizowany jako konsekwencja walki o zasoby, w której każda grupa racjonalnie próbuje realizować własne interesy, a nie-żydzi często reagują na obecność skutecznej strategii ewolucji grupowej, stosowanej przez żydów, a antysemityzm nie jest wcale przejawem irracjonalnej złości. MacDonald bada antysemityzm w trzech okresach zinstytucjonalizowanego antysemityzmu: Cesarstwa Rzymskiego w IV wieku n.e.;  Inkwizycji na Półwyspie Iberyjskim w XIV wieku; w okresie niemieckiego narodowego socjalizmu 1933/45. Dalej analizuje różne mechanizmy stosowane przez żydów w celu zminimalizowania antysemityzmu, jak delegalizację niewłaściwego zachowania podczas prześladowań, lobbing, łapówki oraz wykorzystywanie osobistych relacji z gojami, czy wyświadczanie usług niezbędnych dla elity innowierców. Strategie zarządzania wizerunkiem obejmują m.in. rekrutację gojów do wsparcia spraw żydowskich, jak również kontrolowanie publicznego wizerunku judaizmu poprzez cenzurę oszczerczych materiałów oraz upowszechnianie naukowych nośników służących żydowskim interesom.

Dalej omawia długą historię racjonalizacji judaizmu i twierdzi, że żydzi, w szczególności silnie identyfikujący się z żydostwem, będą stosunkowo silniej podatni na taktykę samooszukiwania się, ignorując lub racjonalizując negatywne informacje o sobie i swojej grupie. Wreszcie omawia kwestię, czy judaizm przestał być strategią ewolucyjną z powodu obecnej skali małżeństw mieszanych wśród niektórych grup diaspory żydów, twierdząc jednak że nie przestał nią być i że nadal się rozwija.

Kultura krytyki: Ewolucyjna analiza żydowskiego zaangażowania w dwudziestowieczne ruchy intelektualne i polityczne, 1998 [The Culture of Critique: An Evolutionary Analysis of Jewish Involvement in Twentieth-Century Intellectual and Political Movements]

MacDonald zajmuje się badaniem ruchów intelektualnych i politycznych, jak antropologią Boasiańską (Franza Boasa – przypis), ruchem lewicowców i ich ideologią polityczną i zachowaniem, psychoanalizą, intelektualistami z The New York City oraz Szkołą Frankfurcką, twierdząc że wszystkie one zostały narzucone obiegowi myśli przez tych, którzy silnie identyfikowali się jako żydzi, i uważali swój udział w tych ruchach jako służenie żydowskim interesom. Dalej opisuje żydowskie wysiłki w celu kształtowania polityki imigracyjnej w USA w opozycji do interesów Europejczyków. Ważną tezą jest, że wszystkie te działania mogą być postrzegane jako próby przekształcenia społeczeństw zachodnich w sposób, który mógłby zneutralizować lub zakończyć antysemityzm oraz zapewnić ciągłość żydowskiej grupie czy to w sposób jawny, czy też w pół-jawny.

Kończy książkę omawiając przyszłe skutki masowej imigracji.”Przewiduje się, że segmenty osób o europejskim pochodzeniu wśród narodów świata w końcu zdadzą sobie sprawę, że były podatne na promocję zabójczej dla nich ideologii wielokulturowości i ideologii indywidualizmu wynarodowienia. Jeśli analiza antysemityzmu przedstawiona w poprzedniej książce (SAID) jest prawidłowa, należy oczekiwać reakcji naśladowania aspektów judaizmu poprzez przyjęcie zasad służenia grupie, kolektywistyczne ideologie i organizacje społeczne”.

Pisze, że nie jest jasne, czy: „bierna strategia będzie wystarczająca do stabilizacji lub odwrócenia obecnego upadku narodów europejskich w Nowym Świecie, a nawet w ojczyznach ich przodków; czy proces będzie przeradzał się w autodestrukcyjny ruch, jak to miało miejsce w hiszpańskiej inkwizycji; czy też będzie inicjować umiarkowane i trwałe odwrócenie się od radykalnego indywidualizmu ku zrównoważonej strategii grupowej. Pewne jest to, że starożytna dialektyka między judaizmem a Zachodem będzie trwać w dającej się przewidzieć przyszłości„.

Zrozumienie żydowskich wpływów: Badania w sferze etnicznego aktywizmu, 2004 [Understanding Jewish Influence: A Study in Ethnic Activism]

Trzy eseje i wprowadzenie przez nieżyjącego już Samuela Francisa.

„Cechy pochodzenia żydowskiego aktywizmu” [„Background Traits for Jewish Activism”] – przedstawia cztery cechy opisane powyżej w przeglądzie.

„Syjonizm i wewnętrzna dynamika judaizmu” [„Zionism and the Internal Dynamics of Judaism”]

„Neokonserwatyzm jako ruch żydowski” [„Neoconservatism as a Jewish Movement”] – zawiera też omówienie działań wojennych na Bliskim Wschodzie prowadzonych przez mocarstwa zachodnie.

Bunty Kulturowe: Eseje na temat zachodniej cywilizacji, wpływów żydowskich i antysemityzmu, 2008 [Cultural Insurrections: Essays on Western Civilization, Jewish Influence, and Anti-Semitism]

Te same trzy eseje jak w pozycji wyżej, ale zawiera też 11 innych esejów, wstęp i przedmowę Virginii Abernethy.

NWO: Talmudyzacja świata innowierców. Teoria ewolucji grupowej.

Krytyka

Nie dziwi więc, że ta bardzo politycznie niepoprawna teoria została ostro skrytykowana. Krytyka obejmowała zaprzeczanie argumentom na temat ras, zaprzeczanie argumentom o związkach rasy i inteligencji, oskarżenia o nieprawidłowe użycie źródeł, a także oskarżenia o niewłaściwe stosowanie zasad ewolucyjnych. MacDonald zazwyczaj odpisywał szczegółowo na krytykę. Zobacz sekcję linków zewnętrznych.

Multimedia

Mark Potok opowiada o syjonistycznych żydach

Wzorzec destabilizacji – John Kaminski

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Gh3F1BCsZ_8

odnośniki:

  1. ↑ Kevin MacDonald. Background Traits for Jewish Activism. Understanding Jewish Influence I. http://www.kevinmacdonald.net/UnderstandJI-1.htm.
  2. ↑ preface to the paperback edition of The Culture of Critique

linki zewnętrzne:

Kevin MacDonald

  • Homepage
    • Summaries and Reviews of the Books
    • Replies to My Critics
    • The Slate debates
    • Campaign against me by the Southern Poverty Law Center
    • Can the Jewish Model Help the West Survive?
    • Online articles
  • Articles by Kevin MacDonald at the The Occidental Observer

krytyka:

The Marx of the anti-Semites – John Derbyshire, March 10, 2003, The American Conservative.

inne:

  • Professor Kevin MacDonald’s critique of Judaism: legitimate scholarship or the intellectualization of anti-semitism? – George Michael, Journal of Church and State, September 22, 2006
  • Is Kevin MacDonald a Scholar? – Frank Salter, Human Ethology Bulletin, September 2000, Vol. 15(3), pp. 16-22.
  • Civil rights group condemns work of CSULB professor – Karl Peterson, 2004, Daily Forty-Niner.

Źródło: http://en.metapedia.org/wiki/Jewish_group_evolutionary_strategy

Tags : , ,

Komentowanie zamknięte.