Najnowsze

Opublikowano Sierpień 26, 2014 Przez a303 W Dziennikarstwo śledcze

Śmierć Jamesa Foleya: mnóstwo pytań, żadnych odpowiedzi

Miał 39 lat. Był kochany przez wszystkich. Każdy nazywał go Jim. Dla upamiętnienia go dziesiątki kolegów zmieniło swoje awatary na portalach społecznościowych na czarne.

a

James Foley był takim typem człowieka, który po rozmowie z tobą przez minutę, nazywał cię bratem. Liczne z ostatnich tweets Jamesa były o Palestynie. Izrael bombardował ją w listopadzie 2012 również. To wtedy został porwany w Syrii.

Dwaj moi koledzy którzy spędzili z nim dużo czasu w Libii, Orkhan Djemal i Athanasios Argirakis, pamiętają jak Foley mieszkał w Bengazi w tanim, $30 za noc hotelu, i używał stary sprzęt, ale na mikrofonie miał ochraniacz redukcji szumów, bardzo ważny na pustyni. Pamiętają że miał mały wygodny plecak z wbudowanym termosem, bardzo przydatny do popijania – niezastąpiony na pustyni.

W przeciwieństwie do większości dziennikarzy, Jim był prawdziwym przekaźnikiem wiadomości, a nie reporterem.

Musiał być na miejscu kiedy cokolwiek się działo, wysyłał materiały i spieszył się goniąc za wiadomościami. Ale każdego ranka widziało się go przy stole na śniadaniu, w czystej kowbojskiej koszuli, uśmiechniętego i przyjaznego – oczywiście jeśli nie zatrzymał się na noc gdzieś na froncie.

Teraz widzę wiele zdjęć Jima w mediach, i ledwo go rozpoznaję. Zawsze był rozczochrany, z rozjaśnionymi słońcem włosami, z białymi kółkami pozostałymi po okularach słonecznych na opalonej twarzy. Zawsze przyjazny. Prawdziwy amerykański kowboj, otwarty, i w przeciwieństwie do wielu dziennikarzy, w ogóle nie było w nim snobizmu. Żartował sobie z mojego angielskiego, i prosiłem Claire o tłumaczenie jego niemożliwego do zrozumienia amerykańskiego akcentu” – mówi jego przyjaciel Orkhan Djemal.

Pewnego dnia wymienialiśmy się historyjkami o różnych drogach stania się dziennikarzami. Jim powiedział, że ukończył leśnictwo, ale z jakiegoś powodu to mu nie pasowało.

Był otwartym człowiekiem, zawsze chętnym znosić trudne sytuacje, i miał głęboką potrzebę przebywania w strefie wojennej.

Dziennikarstwem zajął się późno, mając 35 lat, i natychmiast wyjechał do najbardziej niebezpiecznych miejsc. Jego raporty były zbalansowane i sprawiedliwe wobec rebeliantów. Oto co napisał o sobie: „Informowałem z Iraku, Afganu [sic], Libii i Syrii. . . Mnóstwo pytań, żadnych odpowiedzi„.

Pewnego dnia w 2011, grupa dziennikarzy udała się na linię frontu. W jakiś sposób wszyscy się rozproszyli, i wtedy nagle siły Kadafiego rozpoczęły atak. Rebelianci wskoczyli w samochody i uciekli zanim Jim i dwaj inni faceci mogli do nich dołączyć. Próbowali zatrzymywać auta, ale okazało się iż należały do zbliżających się sił Kadafiego.

Żołnierze rządowi natychmiast otworzyli ogień. Antoine, dziennikarz z RPA, został postrzelony w brzuch. Żołnierze odmówili zabrania go do szpitala, powiedzieli że i tak nie zdąży tam dojechać. Zostawili go i aresztowali Jima i drugiego kolegę.

Trzymano ich w więzieniu przez miesiąc, a następnie postawiono przed sądem, ukarano grzywną $300 za nielegalny wjazd do kraju i wydano roczny zakaz przyjazdu do Libii.. Zadzwoniłem do Jima i powiedziałem mu, że chciałbym przeprowadzić z nim wywiad na temat jego pobytu w więzieniu. Jim roześmiał się i powiedział, że nie ma wystarczająco dużo opowieści na wywiad, bo w więzieniu spędził tylko 36 godzin, a potem przeniesiono go do willi. Więc powiedział: ‚Jeśli chcesz wywiad na temat mojego pobytu w willi, to serdecznie zapraszam’. Takim był zabawnym facetem. Następnie deportowano ich do Tunezji, a później udał się do Syrii. Chciał byśmy odnaleźli ciało Antoine’a, ale nikt nie był w stanie zlokalizować miejsca gdzie miał umrzeć” – mówi Djemal, dziennikarz-kolega Jima w Libii.

Kiedy Jim przebywał w trypoliskiej willi, amerykańscy politycy spotkali się z jego rodziną, przesyłali słowa wsparcia i obietnice iż zrobią co tylko mogą by Jamesa ratować.

Ale kiedy schwytano go w Syrii, nikt niczego nie obiecywał.

Zdjęcie z video na youtube.com

Zdjęcie z video na youtube.com

Video zachęca do stawiania pytań

To video wyraźnie wygląda dziwnie, ale z jakiegoś powodu nikt nie zadaje oczywistych pytań. Jest zbyt profesjonalne. Ręka zabójcy wygląda dziwnie na ramieniu Jima, podczas gdy Jim zbiera wszystkie siły by zachować spokój i móc mówić. Egzekucja wygląda dziwacznie. Bardzo dziwne jest to, że na miejscu były co najmniej 2 kamery i żadnych świadków, nawet poza kadrem. Żadnych ubocznych hałasów.

Żadne islamskie prawo nie sankcjonuje tej egzekucji. James Foley nie zwalczał rebeliantów i nie wyrządził im żadnej krzywdy.

Dlaczego rebelianci mieliby porwać biednego wolnego strzelca, który pracował wśród nich, i na pewno nie sympatyzował z ich wrogami, pozostanie tajemnicą syryjskiego ruchu rebelianckiego.

Palestyńczyk Ankhar Kochneva, który spędził tam 5 miesięcy jako zakładnik, uważa, iż większość rebeliantów ma słabe wykształcenie. Oni nie doceniają dziennikarza, i chcą dostać haracz, nawet jeśli oczywiste jest iż nikt go nie zapłaci.

Za Jamesa Foleya zażądano multimilionowego haraczu w dolarach. Raporty się różnią, ale możliwe jest że porywacze zażądali $132 mln,co było niemożliwe.

Strona [page] domagająca się jego uwolnienia zebrała tysiące podpisów. Raporty [Reports[ w mediach stawały się rzadsze.

I nagle pokazało się to przerażające video z jego egzekucji.

Igor Bezler, lider rebeliantów na wschodniej Ukrainie, kiedyś nakręcił video o rebeliantach dokonujących egzekucji na ukraińskich żołnierzach, które wywołało silną reakcję. Później, jeden z tych „egzekucjonowanych” udzielił wywiadu, opisując w jaki sposób Bezler zainscenizował egzekucję, a następnie pozwolił porwanym spotkać się z żonami i karmił je tak jak swoich bojowników. Więc, tak, od czasu do czasu spotyka się teraz szlachetnych zbirów, ale to nie jest częste.

W rzadkich przypadkach dziennikarza można poświęcić dla sprawy. Kiedy się go zabija, oznacza to, że media zajmą się tą sprawą, i co ważniejsze, to może nawet wywołać wojnę.

Na przykład brytyjski dziennikarz Alex Thomson informował z miasta Al-Qusair, niedaleko granicy libańskiej, latem 2012. Powiedział, że rebelianci byli wyjątkowo nieprzyjaźni i wysłali go na drogę gdzie napotkał na ogień sił rządowych.

Kiedy ta grupa rebeliantów została pokonana w Syrii w maju 2012, bojownicy Hezbollah przeszukali opuszczone forty, i znaleźli broń i mundury. Powiedzieli, że większość z nich pochodziła z Izraela. Pewien dowódca Hamasu sam mi powiedział, że obrońcy Al-Qusair mieli izraelskich instruktorów.

We wrześniu 2001, po 11 IX, ale przed amerykańskimi bombardowaniami, do Afganistanu przyleciała brytyjska dziennikarka Yvonne Ridley, gdzie schwytali ją Talibowie. Później często mówiła, że miała silne poczucie iż zachodnie służby wywiadowcze bardzo się starały zmusić Talibów do jej egzekucji, żeby Ameryka miała kolejny powód do bombardowania Afganistanu. Ale Talibowie ją uwolnili.

W 2005, włoska dziennikarka Giuliana Sgrena została porwana przez rebeliantów w Iraku. Zajmowała się anty-amerykańskim oporem w Faludży i bardzo sympatyzowała z irackimi rebeliantami. Wielu zastanawiało się dlaczego rebelianci porwali swojego największego sojusznika w zachodnich mediach. Włosi ją uratowali, mimo że Amerykanie robili wszystko by ich powstrzymać. Ostatecznie, kiedy auto z Giulianą mknęło na lotnisko, amerykańscy żołnierze otworzyli do niego ogień. Giuliana wielokrotnie mówiła, że amerykańskie służby wywiadowcze nie chciały jej ratować. Cudownie przeżyła atak, kiedy włoski oficer uratował jej życie, zasłaniając ja własnym ciałem.

Julian Assange zdobył sławę po opublikowaniu video odrzucanego przez wszystkie wiodące media, które pokazuje amerykańskich pilotów helikoptera strzelających do dziennikarzy Reutersa w Bagdadzie w 2007. Słychać w nim śmiejących się i żartujących pilotów strzelających do ciężarówki, która przybyła by ewakuować rannych.

W 2003, podczas inwazji na Bagdad, amerykańskie wojsko celowo zaatakowało Hotel Palestyna, mimo że wiedzieli iż przebywali w nim korespondenci czołowych mediów z całego świata.

W listopadzie 2012 i w ostatniej kampanii w lipcu, Izrael wybrał sobie za cel biura prasowe.

Dużo czasu wymagałoby wymienienie wszystkich przypadków kiedy dziennikarze stanowili umyślny cel.

Do tej pory Irak jest rekordzistą pod względem liczby zabitych dziennikarzy – w ciągu 11 lat amerykańskiej okupacji zginęło tam 370 dziennikarzy. Większość z nich zginęła z rąk sił okupacyjnych, a nie rebelianckich.

W ostatniej wypowiedzi, James Foley zaapelował o życie korespondenta Time’a, Joela Sotloffa, którego razem z nim więziono.

Wszystko co miał do powiedzenia amerykański rząd w reakcji, było to iż był zaszokowany brutalnym mordem dziennikarza. Barak Obama wygłosił oświadczenie i poszedł grać w golfa. Amerykański rząd odmówił „negocjacji z terrorystami” i nadal bombardował stanowiska bojowników Islamskiego Państwa.

a

Dlaczego Izrael mówi że ISIS jest jak Hamas?

Kiedy międzynarodowe sieci TV pokazały egzekucję Jamesa Foleya, premier Izraela Netanyahu powiedział, że Hamas jest jak Islamskie Państwo (IS, wcześniej ISIS), a IS jest jak Hamas.

Jestem skłonna powiedzieć, że ten ponury film zostanie wykorzystany do wielu celów politycznych i militarnych. Izrael był pierwszym stosującym tę metodę – choć jego potęga militarna mogła stłumić opór w palestyńskiej enklawie pomimo zorganizowania piekła trwającego 40 dni. Video ścięcia dziennikarza jest dobrym powodem rzucania cienia na Palestyńczyków i zmuszenia do postrzegania ich tak jak ubranego w czerń egzekucjonera.

Liczba gazańskich ofiar przekracza teraz 2.000, w tym 25% stanowią dzieci. Konflikt palestyński teraz wrócił na nagłówki, choć wydaje się iż wydarzenia w Libii, Syrii i Iraku wkrótce sprawią, że wszyscy o tym zapomną.

Zainicjowana 8 lipca operacja izraelska wywołała masowe protesty przeciwko Izraelowi, i za poparciem Palestyny.

Początkowo, co wykazał Izrael, jej celem było zniszczenie grup zbrojnych, ale to co teraz widzimy to że tych grup nie rozbrojono, że stały się silniejsze, i teraz mogą infiltrować teren Izraela – one dosłownie pojawiają się z podziemia w bazach, domach i kibucach, i atakują wojsko.

Operacja ta okazała się być słaba – palestyńskie rakiety dochodzą do strategicznych celów wewnątrz Izraela, łącznie z placówkami wojskowymi, nuklearnymi i lotniskami.

Żelazna kopuła, znacznie sponsorowana przez Amerykę tarcza obronna, może przechwytywać mniej niż 1 / 3 palestyńskich rakiet.

W ciągu tych 40 dni, wszystko co Izrael mógł zrobić to zabić trzech dowódców Brygad al-Qassam, oraz żonę i córkę Muhammada Al-Daifa, szefa tych brygad.

Palestyńscy działacze umieścili zdjęcia zabitych [killed] i pokazali, że ci ludzie nie wyglądają jak ubrany w czerń egzekucjoner, który poderżnął gardło niewinnego człowieka.

Następnie tysiące wyszły na ulice by pochować tych trzech dowódców, na przekór dronom latającym przez cały czas po palestyńskim niebie.

I mimo że Izrael upiera się że Hamas to terroryści, to negocjuje z nim. To Ameryka zmusiła Izrael do stołu negocjacyjnego.

Palestyńczycy zgodzili się na te pośrednie rozmowy mając przy sobie listę żądań uzgodnioną przez wszystkie frakcje – zniesienie blokady, usunięcie punktów kontrolnych, budowę portu i lotniska, i uwolnienie 104 więźniów.

Palestyńskim rybakom Izrael zaproponował możliwość łowów w promieniu 9 mil [13.5 km] od wybrzeża i częściowo otworzył przejścia graniczne dla 5.000 Palestyńczyków dziennie.

Ale zjednoczona delegacja palestyńskich ugrupowań nie aprobowała tego – Izrael albo zniesie blokadę, albo dalej będą stawiać opór.

Izrael wznowił ostrzeliwanie Gazy. Palestyńczycy odpowiedzieli. W piątek sparaliżowali lotnisko w Tel Awiwie – drugi raz w czasie trwającej wojny.

To te niepowodzenia zmusiły Netanyahu do powiedzenia, że egzekucjonerzy Hamasu i Państwa Islamskiego to gałęzie tego samego drzewa.

Izrael przegrywa wojnę propagandową. To przypomina mi pewnego Gilada Shalita, izraelskiego żołnierza przetrzymywanego przez 5 lat, powód operacji płynny ołów, który, kiedy go uwolniono, powiedział iż Palestyńczycy są narodem mającym prawo do sprawiedliwości.

a

Reuters / Alaa Al-Marjani

Czy śmierć dziennikarza jest sztuczką służb bezpieczeństwa?

Kiedy fiolet uzna się za ciepły kolor, ludzie raczej się z toba nie zgodzą. Historia o palestyńskim oporze jest dobrze udokumentowana, więc stratą czasu jest oskarżanie Palestyńczyków o rzeczy których nie zrobili.

Grupy palestyńskie nigdy nie chwytały ani nie zabijały dziennikarzy. Oni nie podżynają gardeł, nie nagrywają video takich zbrodni. Zamiast tego, potępiaja takie czyny.

W swojej ostatniej wypowiedzi James Foley obwinił Amerykę za bombardowanie Iraku i inne czyny.

Wzywam przyjaciół i bliskich, aby powstali przeciwko moim prawdziwym mordercom, rządowi Stanów Zjednoczonych. Bo to co się stanie ze mną jest tylko wynikiem ich samozadowolenia i przestępczości. Moje przesłanie dla moich ukochanych rodziców: oszczędźcie mi trochę godności i nie przyjmujcie żadnej rekompensaty za moją śmierć, bo są to ci sami ludzie, którzy skutecznie wbili ostatni gwóźdź do mojej trumny ostatnią kampanią lotniczą w Iraku” – oświadczył James tuż przed ścięciem.

Zakładając to Netanyahu niechcący przypomina światu, że Izrael morduje Palestyńczyków amerykańską bronią i bronią produkowaną za amerykańskie pieniądze. Dlatego paradoksalnie jego wypowiedź o Hamasie / Państwie Islamskim jest bardziej niebezpieczna niż sam Izrael.

Portale społecznościowe zalane są zdjęciami setek palestyńskich dzieci zabijanych w tych atakach. Teraz jest jedna więcej ofiara – dziennikarz. Czy teraz nie wydaje się, że te dzieci i James Foley zostali zabici przez tych samych podżegaczy – Amerykę i Izrael?

Dziennikarstwo jest zawodem który nie pozostawia wiele spuścizny. Zapomina się raporty i filmy z konfliktów zbrojnych i wojen. Nieliczni dziennikarze staną się Hemingwayem, Churchillem czy Robertem Capa.

James Foley poświęcił swoje życie by otworzyć nowy rozdział w naszym zawodzie – swoimi ostatnimi słowami ujął istotę naszej pracy: ‚Wy nas zabijacie’.

Death of James Foley: A lot of questions, no answers

Źródło: http://rt.com/op-edge/182652-isis-foley-video-questions/

Tłumaczenie: Ola Gordon.

O autorce: Nadieżda Keworkowa jest korespondentką wojenną która opisywała wydarzenia podczas arabskiej wiosny, konflikty militarne i religijne na świecie, i ruchy antyglobalistyczne.

a

Tags : , ,

Komentowanie zamknięte.