Najnowsze

Opublikowano Kwiecień 24, 2014 Przez Jan W Rosja

Rosja – Putin: misja wykonalna

a1aRosja – Putin: misja wykonalna.

W latach 90-tych XX wieku wydawało się, że Rosja stacza się w przepaść, że nie ma takiej siły, która może powstrzymać destrukcyjne procesy w naszym kraju. Zachodni politycy skrzętnie podliczali jak podzieli się niedawne supermocarstwo i jaki zysk otrzymają trans-nacjonalne korporacje z podziału jej bogactw naturalnych. Jednakże wrogowie Rosji nie wzięli pod uwagę cywilizacyjnej specyfiki Rosji. Tak jak ,w swoim czasie, nie wzięli jej pod uwagę Napoleon i Hitler.

Wyzwania współczesności i fenomen Putina.

Wyzwania na które Rosja musiała odpowiadać w ostatniej dekadzie XX wieku były nie mniej poważne od tych z którymi zderzyła się w okresie inwazji na kraj Hitlera. W obu przypadkach zadziałały mechanizmy obronne ruskiej cywilizacji. W pierwszym wypadku, podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, duchowe fundamenty ruskiej cywilizacji pozwoliły narodowi rosyjskiemu drogą cierpień, ofiar i wyrzeczeń, zmobilizować się w potężną siłę i zniszczyć wroga. W drugim przypadku, w czasie Pieriestrojki i w latach 90-tych, duchowe impulsy ruskiej cywilizacji powstrzymały zdecydowaną większość rosyjskiego narodu od przyjęcia liberalnej pokusy przebudowy kraju w tym kierunku, który był potrzebny Zachodowi dla utwierdzenia jego pełnej władzy nad Rosją rozczłonkowania Rosji, pozbawienia jej narodu dziedzictwa kulturowego i historycznej pamięci. W obu przypadkach mechanizmy obronne cywilizacji ruskiej stworzyły warunki do pojawienia się ludzi, którzy stali się konstruktywną i wiodącą siłą. I nie jest to zaskakujące, że ci ludzie wyszli z warstw wrogich historycznej Rosji, w swoim czasie, winnych ogromnych zbrodni przeciwko przeciwko naszemu krajowi. Tak jak Stalin z szeregów „gwardii leninowskiej” tak i Putin także wyszedł z liberalnego klanu „gwardii jelcynowskiej” aktywnych wrogów i niszczycieli Rosji. W okresie rządów Jelcyna liczba ludności kraju spadała w skali milionów rocznie. Putin doszedł do władzy także niepostrzeżenie jak w swoim czasie uczynił to Stalin. Postawiony przez Jelcyna jako jego następca, zachował się on inaczej niż oczekiwały tego siły, które marzyły o ostatecznym zniszczeniu Rosji. Uważały go one za ślepego i skrupulatnego wykonawcę ich woli, uważali go za politycznego „golema”, który będzie bez szemrania wypełniać rozkazy swoich „panów”. Bieriezowski tak bardzo był o tym przekonany, że nie krępował się mówić o tym głośno. Tak, Putin umiał przedzierzgnąć się i dlatego on, bezwarunkowo, miał określone duchowe skłonności. Według jego mentalności i sposobu myślenia jest on człowiekiem cywilizacji ruskiej, który wyrósł na jej duchowych wartościach. Putin kocha Rosję i pragnie jej dobra. I to, być może, jest w nim najważniejsze. Nawet te błędy, które popełnił podczas realizacji swojej polityki, zwłaszcza w dziedzinie gospodarki, są kompensowane przez tę wewnętrzną siłę rosyjskiego poczucia narodowego i patriotyzmu, które on w sobie nosi…Główna zasługa Putina (dopóki jego misja do końca nie jest wypełniona) leży w tym, że wykorzystując sprzeczności pomiędzy klanami światowych sił zakulisowych, zdołał powstrzymać destrukcyjne procesy, które miały miejsce w naszym społeczeństwie i, przynajmniej, zahamować grabież Rosji. Trzeba zauważyć, że procesy destrukcji teraz mają miejsce w całym świecie, jednakże w Rosji, w porównaniu do USA i ich zachodnioeuropejskich satelitów, procesy te są wolniejsze. Putinowi, tak jak w swoim czasie Stalinowi, udało się ograć, związaną ze światowymi siłami zakulisowymi, „piątą kolumnę ” w kraju. Klęska kluczowych żydowskich oligarchów, Gusinskiego, Bieriezowskiego, Chodorkowskiego, znacznie osłabiła ekonomiczną pozycję „piątej kolumny”. Liberałowie, uważający siebie za całkowitych panów kraju, zaczęli odwoływać się do Zachodu. Ale pomimo ogromnych wpływów pieniężnych do „piątej kolumny”, zwrot pieniędzy od niej był znikomy. Próba organizacji rewolucji pomarańczowej w 2012 roku nie powiodła się. Bołotnaja Płoszczadź i jej liderzy stali się symbolem niemocy liberalizmu w Rosji. Niemniej jednak najbardziej destrukcyjne impulsy przeciwko rosyjskiej cywilizacji idą z Zachodu. Putin podkreśla, że poważne wyzwanie rosyjskiej tożsamości związane jest z wydarzeniami, które zachodzą w krajach euro-atlantyckich. Na początku XXI wieku ludzkość weszła w całkowicie nową epokę z którą w parze idzie inna architektura świata i pełna i całkowita, ponowna ocena wartości. Główną przyczyną wszystkich istniejących w świecie zagrożeń jest tradycyjny system kapitalistyczny, porządek zachodniej cywilizacji, stale prowokujący konflikty i agresje. Zachodni postęp przekształcił państwową władzę. Odmienił ją z narodowej i niezależnej władzy we władzę kontrolowaną przez ponadnarodową elitę, którą można nazwać zakulisowymi, światowymi siłami spiskowymi. Rozwój władzy ponadnarodowej elity doprowadził do utraty narodowych suwerenności i narodowych tożsamości w licznych krajach. Główną formą zarządzania współczesnym zachodnim społeczeństwem jest sterowana i kontrolowana demokracja w warunkach której, pod płaszczykiem pseudodemokratycznych procedur (wybory, głosowanie, itd.), dominuje władza absolutna ponadnarodowej elity. Z pomocą kontrolowanych środków masowego przekazu ludziom wmawia się, że są oni wolni i żyją w wolnych krajach. Ale w rzeczywistości deklarowana wolność okazuje się fikcją a ostateczny wybór jest dokonywany przez ponadnarodową elitę. Sterowana demokracja to władza wąskiej grupy bardzo bogatych ludzi i obsługujących ich politycznych „działaczy”. To właśnie ci ludzie zakulisowo decydują kto będzie rządzić, poczynając od najwyższego poziomu krajowego a kończąc na poziomie lokalnym. Typowymi przedstawicielami demokracji sterowanej są USA i kraje Europy Zachodniej. W tych krajach pod przykrywką demokratycznej retoryki egzystuje najbrutalniejsza dyktatura ponadnarodowej elity. Spontaniczny demontaż systemu zachodniej cywilizacji doprowadził już teraz do nieuniknionego zniszczenia instytucji politycznych obsługujących kapitalizm, wywołał kryzys całego systemu władzy na Zachodzie. Nie ma wątpliwości, że liczni zachodni politycy spróbują utrzymać swoją władzę nad społeczeństwem i krajami satelickimi metodą nasilenia agresywnych operacji wojennych, globalnej polityki hegemonistycznej, militaryzacji stosunków międzynarodowych. Stany Zjednoczone, przykładowo, w tragicznych dla tego kraju warunkach, mogą sprobować rozpętać globalną wojnę ażeby, w wyniku tej wojny, spisać ogromny dług Ameryki wobec całego świata, nie wykluczając ustanowienia systemu kapitalizmu wojennego, którego podstawą będą siły zbrojne USA i bloku NATO. Katastrofalne wydarzenia, które rozwijają się dzisiaj na Zachodzie dotknęły i Rosję. Smutno patrzeć jak w tę jamę jak w czarną dziurę zasysa i nasz kraj. Putin nie jest niezależny w wyborze rozwiązań i instrumentów w dziedzinie gospodarki światowej. I nie dlatego, że wypełnia on dyrektywy Zachodu. On nie jest niezależny ponieważ używa obcych Rosji, zachodnich instrumentów i metod regulacji. Pragnie on naprawiać nasz rozsypujący się kapitalizm tymi samymi metodami, które i doprowadziły do jego niszczenia. Zamiast wsparcia realnej produkcji w Rosji nasz rząd rzuca ogromne środki na konserwację pasożytniczych struktur finansowych, banków i zbankrutowanych organizacji pośredniczących. Zamiast inwestowania pieniędzy w ojczystą gospodarkę, budowę dróg, fabryk, wdrażanie zaawansowanych technologii, biliony dolarów z naszych państwowych struktur i Państwowego Funduszu Rezerwowego znajdują się w amerykańskim skarbie, amerykańskich i europejskich bankach i innych finansowo-kredytowych organizacjach Zachodu. Dlaczego tak się dzieje i co można w tej sytuacji przeciwstawić, wydawałoby się, miażdżącej wszystko na swojej drodze sile „wielkich pieniędzy”?

Putin i rosyjskie wartości.

Upadek imperium sowieckiego obalił w proch nie tylko ideały komunizmu ale i bardzo zaszkodził duchowym wartościom ruskiej cywilizacji, które były wykorzystywane przez komunistów, przyniósł szkodę narodowej świadomości narodu rosyjskiego. W konsekwencji Putin mówił o tym jak byli „zszokowani ludzie agresywną presją na swoje tradycje, swój zwykły sposób życia i naprawdę boją się zagrożenia utraty tożsamości narodowo-państwowej…” Sworzeń mocujący tkankę naszej cywilizacji to naród rosyjski i rosyjska kultura. Właśnie akurat ten sworzeń narodu rosyjskiego prowokatorzy i nasi wrogowie będą wszystkimi siłami próbować wyrwać z Rosji, pod, na wylot fałszywą, melodię o „rasowej czystości”, o konieczności „zakończenia dzieła z 1991 roku i ostatecznego zniszczenia imperium siedzącego na szyi rosyjskiego narodu”. Ażeby w ostatecznym rachunku zmusić ludzi aby swoimi rękoma zniszczyli własną Ojczyznę…Samookreślenie rosyjskiego narodu jest poli-etniczną cywilizacją, zespoloną przez ruskie jądro kulturowe. I ten wybór naród rosyjski potwierdzał raz za razem i nie na plebiscytach i referendach ale krwią i całą swoją tysiącletnią historią…Będąc od najmłodszych lat, z powodu wychowania domowego i sowieckiej edukacji, nosicielem niektórych wartości ruskiej cywilizacji, Putin, być może, poszerzył swoją wiedzę na temat ruskiej cywilizacji z dzieł wielkiego rosyjskiego myśliciela, metropolity sankt-petersburskiego i ładożskiego, Joanna (Snycziewa), który, tak jak i przyszły prezydent, w pierwszej połowie katastrofalnych lat 90-tych, żył i pracował w Petersburgu. W XX wieku w Petersburgu znane są dwie wielkie, prawosławne osobistości. Jedna z nich otworzyła wiek XX a druga zyskała sławę w końcu XX wieku. Pierwszy to święty Joann Kronsztadzki, ostrzegał naród przed zbliżającą się katastrofą, wskazując na jej sprawców. Drugi to metropolita Joann (Snycziew), który nakreślił drogi wyjścia z tej katastrofy. Po osobistych spotkaniach z metropolitą Joannem stało się dla mnie jasne, że pojęcie „ruska cywilizacja” ma dla władyki szczególne znaczenie i widoczna jest w ideałach Cerkwi Rosyjskiej. Jądrem światopoglądu metropolity Joanna jest nauczanie o Świętej Rusi, które jest kluczem do zrozumienia całej ruskiej ideologii i jest duchowym fundamentem dla przyszłego odrodzenia Wielkiego Rosyjskiego Imperium. Zgodnie z nauczaniem metropolity Joanna, Święta Ruś to specyficzny , zbawienny byt narodu rosyjskiego, czyniący go ostoją Chrześcijańskiej Wiary w całym świecie. Ofiarna służba ideałom dobra, prawdy i sprawiedliwości, zyskiwanie Ducha Świętego, dążenie do bezgrzeszności i doskonałości i do przekształcenia duszy, uczyniły Rosjan narodem Boga, nowym narodem wybranym przez Boga, ale nie w sensie opozycji wobec innych narodów i dążenia do panowania nad nimi, ale w sensie przewodzenia w walce ze światowym Złem, w walce o budowę prawosławnego królestwa królestw.

Święta Ruś objawia się w następujących pojęciach:

-duchowa jedność-nierozerwalność Wiary i życia; Wiara określa życie i nadaje mu sens

-Filolaklia-kryterium prawdziwego chrześcijańskiego życia i świętości

-niezachłanność-przewaga duchowo-moralnych motywów życia nad materializmem

-soborność (kolegialność)-rozpłynięcie się osobowości w Cerkwi, państwie, prawosławnym ludzie

-autokracja, monarchizm, imperialna świadomość ludzi

-patriotyzm-miłość ziemskiej ojczyzny jako przedproża Królestwa Niebieskiego. Po Wierze w Boga, patriotyzm jest najwyższym wyrazem duchowości człowieka

Wybrańska służba Rosjan, ich walka ze światowym Złem, w opinii metropolity, nie powinna być fundamentem „rosyjskiego nacjonalizmu”. Ciężkie doświadczenia spadające na Rosjan są konsekwencją tego, że oni, w ciągu ostatnich stuleci, byli „bogonośnym” narodem, głównym strażnikiem Wiary Chrześcijańskiej. Dlatego właśnie na Rosjan spadł najstraszniejszy cios ze strony wrogów rodzaju ludzkiego. Pojęcie „Rosjanie”, mówił metropolita, nie jest wyłącznie cechą etniczną. Współudział w służbie narodu rosyjskiego może podjąć każdy uznający boskie źródło tej służby, utożsamiający siebie z rosyjskim narodem duchowo, celowo i w sensie istnienia, niezależnie od narodowości. W naszym kraju, w opinii władyki, kwestia narodowa była przede wszystkim zewnętrzną formą, za którą ukrywało się dążenie Rosjan do zachowania swojej Wiary i imperialnej ideologii. Wszystkie pozorne sprzeczności, społeczne, gospodarcze, polityczne, miały drugorzędne znaczenie, a główną kwestią dla rdzennego Rosjanina zawsze pozostawała kwestia Wiary, Świętej Rusi, ideologii imperialnej, których wspomnienia były przechowywane w zakamarkach jego duszy. Odrodzenie Świętej Rusi, Imperium Rosyjskiego w całej wielkości i jedności prawosławia, autokracji (samodzierżawia) i narodowości, to główny sens życia człowieka ruskiej cywilizacji. Rozpatrując osobliwości rozwoju ruskiej cywilizacji należy zwłaszcza zauważyć, że w Rosji utworzyło się, inne niż na Zachodzie, pojęcie postępu, roli państwa i gospodarki w życiu społeczeństwa. Jeżeli na Zachodzie postęp naukowo-techniczny jest głównym wskaźnikiem rozwoju ludzkości to dla rosyjskich myślicieli znaczenie ma tylko jeden rodzaj postępu a mianowicie duchowo-moralne doskonalenie człowieka, przekształcenie jego duszy. Tak wybitny rosyjski myśliciel i działacz państwowy, hrabia S.S. Uwarow, wiązał postęp ludzkiego społeczeństwa, przede wszystkim z postępem ludzkiego ducha, słusznie zauważając, że postęp materialny degraduje człowieka do poziomu rzeczy. S.S. Gogotskij w artykule „Dwa słowa o progriessie” (1859) pisał, że w ślepym zauroczeniu „progressywnością postępu”, w jego nieodpartym naśladowaniu, społeczeństwo najczęściej traci fundamentalną wartość swojej kultury. Naukowy, techniczny, materialny postęp to wyzwanie rzucone Bogu, jest to żałosne dążenie ludzkiej pychy do zmagania się ze Stwórcą. Dążenie do komfortu, bogactwa, zubaża duszę człowieka, stawia na pierwszym planie jego biologizm, jego cechy fizjologiczne. Ostateczny wskaźnik materialnego postępu: chciwość, pożądliwość rzeczy i komfortu, łapczywe posiadanie pieniędzy i bogactwo, jest sprzeczny z wartościami Nowego Testamentu. Ruch po drodze postępu to ruch w kierunku końca świata, to jest przygotowanie ludzkości do Sądu Ostatecznego. Filozof S. Frank jak najsłuszniej nazywał postęp nieodwracalnym, nadchodzącym dojrzewaniem ludzkości do Sądu Ostatecznego. Przemienianie ludzkości metodami Świętej Rusi jest bezpośrednio przeciwne ruchowi świata po drodze postępu naukowo-technicznego i materialnego. W XX wieku tę myśl najgłębiej wyraził męczennik, arcybiskup wieriejski Iłarijon (Hilarion) (Troickij): „Ideałem prawosławia jest nie postęp a transformacja…Nowy Testament nie zna postępu w europejskim sensie tego słowa, w sensie ruchu naprzód w jednej i tej samej płaszczyźnie. Nowy Testament mówi o transformacji natury i o ruchu w następstwie tego nie naprzód ale ku górze, do nieba, do Boga”. Państwo jednak, które w historii ruskiej cywilizacji wypełnia funkcję katechona (powstrzymującego) w sposób naturalny dąży do zjednoczenia z Cerkwią a organizacja cerkiewna nabiera charakteru państwowej struktury. Autokratyczna władza carska ucieleśnia duszę narodu, który powierza swój los woli Bożej. Autokratyczna władza carska stoi i ponad arystokracją i ponad ludem, dążąc do tego żeby każda klasa społeczeństwa miała równe prawa z innymi klasami (I.D. Bieliajew). Car jest zwierzchnikiem całego historycznego życia narodu. Państwowa historia Rosji, pisał jeden z głównych teoretyków państwowej teorii ruskiej cywilizacji, K.S. Aksakow, zasadniczo jest różna od historii innych krajów europejskich. Przeciwstawienie dwóch głównych sił napędowych historii: ludu (ziemi) i państwa (władzy) to główna i wiodąca myśl Aksakowa. W jego opinii w Zachodniej Europie te dwie siły nielegalnie zmieszały się, lud dążył do władzy i z tej walki bierze się ustrój konstytucyjny. W Rosji jednak lud i państwo pokojowo współistniały („siła władzy-carowi, siła opinii-ludowi”) aż do reform Piotra I, kiedy szlachta, inteligencja, oderwały się od ludu a państwo zaczęło uciskać „ziemię”. Lud ruski, pisał Aksakow, jest ludem niepaństwowym ( w tym sensie, że nie dąży do władzy). Właśnie to wyjaśnia, według jego opinii, wielowiekową ciszę w Rosji. Równowaga sił została naruszona przez Piotra I, który był pierwszym monarchą zakłócającym stosunki pomiędzy państwem a ludem. Aksakow przedstawił Aleksandrowi II „Zapiski o wnutrienniem sostojanii Rossii” (Uwagi o wewnętrznym stanie Rosji) gdzie w szczególności wyrzucał rządowi tłumienie wolności moralnej ludu i despotyzm prowadzący do moralnej degradacji narodu. W 1898 roku jeden z ideologów ruskiej cywilizacji S.F. Szarapow wydał książkę „Tieorija gosudarstwa u słowianofilów” (Teoria państwa słowianofilów) w której przekonująco udowadniał, że ustrój państwowy Rosji powinien opierać się na połączeniu autokratycznej władzy absolutnej rosyjskiego cara z szerokim rozwojem systemu samorządu, nie pozostawiając miejsca na nadużycia biurokracji i na urzędniczą samowolę. Rodzi się pytanie o odrodzeniu samorządu gminnego. Na początku XX wieku idee ruskiej cywilizacji o jedności Cerkwi i państwa rozwinął filozof Ł.P. Karsawin. Państwo dążące do realizacji chrześcijańskiego ideału powinno ostatecznie połączyć się z Cerkwią. Ruska cywilizacja oferuje, różny od zachodniego, model rozwoju gospodarczego zorientowanego nie na dążenie do zysku i bogacenie się ale na określony duchowo-moralny porządek świata. Rozumienie ekonomii przechodzi na poziom religijny. To była alternatywa wobec dominujących w świecie poglądów ekonomicznych. Zamiast, właściwej zachodniej gospodarce, ekspansji konsumpcji i pogoni za zyskiem, ruska cywilizacja proponuje chrześcijańską drogę gospodarki, ekonomię trwałego dobrobytu. Ruska gospodarka jest oryginalna, jej cechy są całkowicie przeciwstawne cechom gospodarki europejskiej. Obecność wspólnotowych i spółdzielczych stosunków przydaje gospodarce ruskiej charakteru moralnego. Ruscy chłopi są kolektywnymi właścicielami ziemi. Nie są oni zagrożeni zupełną ruiną albowiem ziemia nie może być od nich oderwana. Podstawy ekonomiczne cywilizacji ruskiej były w znacznej mierze przedstawione w pracach S.F. Szarapowa. Ideałem gospodarki ruskiej cywilizacji może być tylko niezależna od krajów zachodnich rozwinięta gospodarka, regulowana przez silną władzę autokratyczną posiadającą tradycyjny moralny charakter. Nawet wartość nabywcza rubla powinna opierać się na moralnym porządku ogólnonarodowego zaufania do jednej, silnej i Najwyższej Władzy w rękach której spoczywa zarządzanie obrotem pieniężnym. Państwo autokratyczne powinno odgrywać w ekonomii taką rolę jaką na Zachodzie odgrywają największe banki i giełdy. Państwo ogranicza możliwości spekulacyjnego zysku i bogacenia się, tworzy warunki przy których pasożytniczy kapitał dążący do władzy nad światem już nie jest w stanie istnieć. Zamiast chwiejnej i zmiennej waluty, związanej ze wszystkimi zawirowaniami globalnego rynku, ideolodzy ruskiej cywilizacji proponują wprowadzenie pieniędzy absolutnych, będących w dyspozycji centralnej instytucji państwowej regulującej obrót pieniężny. Wprowadzenie pieniędzy absolutnych likwiduje władzę giełdy, spekulację i lichwę. Przedsiębiorstwo prywatne nie powinno mieć charakteru spekulacyjnego ale charakter produkcyjny powiększający bogactwo narodowe. Opierając się na ruskiej cywilizacji można zrozumieć istotę pasożytniczego kapitału, który stworzył taki porządek świata, który pozwala garstce bankierów rządzić absolutną większością ludzkości. Finansowe manipulacje ze złotą walutą wzbogacają niewielką grupę bankierów na koszt reszty ludzkości. Zasoby naturalne kraju przechodzą pod władzę międzynarodowych bankierów, przemysł krajowy ponosi wielkie straty. Zasoby gospodarcze kraju automatycznie przepompowywane są na rzecz bankierów światowych, których powstrzymać może tylko twarda władza autokratycznego państwa. Pozycja światowych bankierów Zachodu w XIX wieku i w XX wieku i w wieku obecnym była i jest główną przyczyną kryzysowych wstrząsów w gospodarce. Działalność światowych bankierów jest wyzwaniem wobec całej ludzkości. Odpowiedź na to wyzwanie, z pozycji ruskiej cywilizacji, jest następująca: zamiast pasożytniczej gospodarki kapitalizmu, gospodarki konsumpcjonizmu, której fundamentem jest drapieżne wykorzystywanie zasobów naturalnych w interesie wąskiej grupy właścicieli, stworzenie narodowej gospodarki trwałego dobrobytu przewidującej sprawiedliwy podział renty naturalnej. Zamiast gospodarki surowcowej, opartej na eksporcie surowców naturalnych za granicę, stworzenie autarkicznej gospodarki w warunkach której surowce naturalne będą przetwarzane w kraju a za granicę będą eksportowane gotowe produkty o wysokiej technologii. Podporządkowanie finansowo-kredytowego i bankowego systemu rzeczywistej produkcji a nie odwrotnie. Ażeby rozwiązać te problemy koniecznym jest ustanowienie państwa opartego na tradycjach ruskiej cywilizacji, zdolnego do zjednoczenia potęgi państwa i prywatnej inicjatywy. W przyszłości takie państwo powinno połączyć się z Cerkwią Prawosławną a parafia cerkiewna powinna stać się główną komórką społeczeństwa. Czy prezydent Putin zdoła poprowadzić Rosję tą drogą to czas pokaże.

Olieg Płatonow

Za: http://rusprav.org/%D0%BF%D1%83%D1%82%D0%B8%D0%BD-%D0%BC%D0%B8%D1%81%D1%81%D0%B8%D1%8F-%D0%B2%D1%8B%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%BD%D0%B8%D0%BC%D0%B0/

Data publikacji: 7.04.2014

Przekład: RX

Tags : , , , ,

Komentowanie zamknięte.