Najnowsze

Opublikowano Czerwiec 20, 2012 Przez stophasbara W Bez kategorii

RELIGIJNE KORZENIE GOSPODARKI RYNKOWEJ

Źródło: http://www.rusnation.org/sfk/0612/0612-21.shtml

Data publikacji: grudzień 2006

Tłum. RX

Prawa ekonomiczne głoszą po raz kolejny, że dobrobyt każdego narodu zależy od poziomu rozwoju sił wytwórczych. Właśnie produkcja, której wskaźnikiem jest osławiony PKB, jest głównym motorem każdej gospodarki, bez rozwoju której następuje stagnacja. Wydawałoby się, że prawidłowa polityka gospodarcza powinna być oparta przede wszystkim na sektorze produkcyjnym. W nim powinny być najwyższe zarobki, praca w produkcji powinna być najbardziej prestiżowa. Ale w dzisiejszej, tak zwanej gospodarce rynkowej, wszystko dokładnie jest na odwrót. Najbardziej prestiżowy jest sektor finansowy a także sektory, które pozwalają na ogromną spekulację, na przykład branża handlu nieruchomościami. Właśnie tam są największe dochody, zwłaszcza w sektorze lichwy i spekulacji najwięcej jest żydów i właśnie pod banki kierowane i posiadane przez żydów stworzona jest „gospodarka rynkowa”.

To nie jest absolutnie przypadek. Talmud uczy żyda traktować własność wszystkich nie-żydów za „gefker”, co oznacza rzecz nie należącą do nikogo, bezpańską.

„Własność wszystkich nie-żydów ma taki charakter jak gdyby znaleziona została na pustyni. Należy ona do tego kto pierwszy ją przejmie” (Bababatra, 54,2).

W Talmudzie jest przykazanie według którego otwarty rozbój i kradzież są zabronione ale zezwala się kupować i handlować w sposób nieograniczony za pomocą oszustwa, przebiegłości i podstępu. Własność nie-żydów nie należy do nikogo, jest bezpańska.

„Jeżeli żyd wykorzystuje nie-żyda to w niektórych miejscach zakazuje się wchodzenia w stosunki z tą osobą w celu uniknięcia szkody, która może być wyrządzona temu pierwszemu ale w innych miejscach ten zakaz nie obowiązuje. Każdy żyd może tej osobie pożyczać pieniądze obciążone lichwą i okradać ją albowiem mienie nie-żyda jest „gefker” (bezpańskie) i kto wcześniej je zajmie to do tego należy” (Hoshen-ha-Mishpat 56; Bababatra 8).

Wynika z tego, że wszystkie zasoby i bogactwo nie-żydów powinny należeć do „narodu wybranego”.

„Według Talmudu”- pisał rosyjski historyk S. Gromieka- „Bóg przekazał żydom wszystkie narody na własność” (Wawa-Katta, 38).

„Cały Izrael to dzieci królewskie a obrażanie żyda jest obrażaniem Boga” (Sihab, 67,1) i „podlega karze śmierci jak za obrazę Majestatu” (Sanhedryn, 58,2).

„Pobożni ludzie z innych narodów będą pełnić rolę żydowskich rabów” (Sanhedryn 91, 21, 1051).

Z tego punktu widzenia bardzo konsekwentnie i z bestialskim okrucieństwem uzasadnia się w Talmudzie tezę, że cały majątek w świecie należy do żydów a posiadający go chrześcijanie są tylko tymczasowymi, „nielegalnymi” właścicielami, uzurpatorami, którym wcześniej czy później zostanie ten majątek skonfiskowany przez żydów.

„Kiedy żydzi wywyższą się nad inne narody Bóg odda je żydom do ostatecznego wytępienia”

Historyk judaizmu I. Liutostański podaje przykłady ze starych wydań Talmudu, który uczy żydów, że przejmowanie własności gojów jest miłe Bogu. Objaśnia on w szczególności naukę Samuela o tym, że oszukiwanie goja nie jest grzechem i dlatego nauczyciel opowiada jak on sam swego czasu w kawałeczku żelaza, które sprzedawał goj, kupił w rzeczywistości kawałeczek złota i ugodził się z gojem dać mu za to rzekome żelazo 4 zuzy (około 60 kopiejek) a dał mu w końcu 1 zuzę. Samuel przyznawał, że było to całkowicie niewłaściwe żeby wstydzić się przed człowiekiem, który nie umie liczyć pieniędzy i odróżniać złota od żelaza (Baba-Kamma, 113,2).

Rabin Kagan kupił u jednego goja 120 beczek wina za cenę 100 beczek, trzeci rabin sprzedał gojowi drewno palmowe i wydał swemu słudze takie polecenie: „Idź i ukradnij kilka polan jako że goj nie zna dokładnej liczby polan, które mu się należą” (Baba-Kamma 113,1).

Rabin Mojżesz powiedział: „Jeżeli goj liczy pieniądze i pomyli się to żyd zauważywszy to, powinien mówić, że nic o tym nie wie”.

Rabin Brenz mówi: „Jeśli żydzi nabiegają się w różne miejsca przez cały tydzień aby oszukiwać chrześcijan to w szabat oni razem się zbierają, przechwalając się jeden przed drugim swoimi oszukaństwami i mówią: „Trzeba wyrywać gojom serca z piersi i zabijać nawet najlepszych z nich, oczywiście jeśli jest to możliwe” (Sanhedryn 76,2).

Rabin Mojżesz naucza: „Żydzi grzeszą kiedy zwracają zgubione rzeczy odszczepieńcom i poganom jak i zarówno wszystkim, którzy szabatu nie przestrzegają (Sanhedryn 132, 8).

Rabin Rashi mówi: „Kto gojowi zwraca zgubione rzeczy ten uważa goja za równego żydowi” (Sanhedryn, 1).

Majmonides naucza: „Grzeszy ten kto zwraca zagubione rzeczy nie-żydowi ponieważ w takim przypadku on zwiększa moc bezbożnych”.

Rabin Cheruhet (Czeruhet) dodaje: „Jeśli goj trzyma u siebie depozyt żyda, depozyt za który żyd pożyczy mu pieniądze i goj zgubi ten depozyt a żyd go znajdzie to żyd nie powinien oddawać gojowi znalezionego depozytu ponieważ obowiązek zwrotu zgubionej rzeczy zniknął w tym momencie kiedy żyd znalazł ten depozyt. Jeśli znalazca pomyślał, że trzeba znaleziony depozyt zwrócić na chwałę imienia bożego to trzeba mu powiedzieć: „Jeżeli chcesz chwalić imię boże to rób co do ciebie należy””.

Talmud naucza, że jeżeli żydzi, że jeżeli żydzi i Majestat Boga to jedno i to samo to rozumie się samo przez się, że do żydów należy cały świat. Na tej podstawie Talmud wyraźnie mówi: „Jeżeli wół należący do żyda weźmie na rogi wołu należącego do goja to żyd zwolniony jest z winy albo od zadośćuczynienia za stratę” dlatego, że powiedziano: „Objawił się Pan, Bóg, i zmierzył ziemię i oddał gojów pod władzę Izraelitów. Tak jak dzieci Noego nie wypełniły siedmiu przykazań to Pan, Bóg, oddał cały ich majątek Izraelitom”.

Dziećmi Noego, według Talmudu i rabinów, nazywają się wszystkie narody świata w przeciwieństwie do dzieci Abrahama. Rabin Albo naucza wspólnie z innymi rabinami, że Bóg dał żydom władzę nad mieniem i krwią wszystkich narodów. W Talmudzie istnieje otwarte uprzedzenie wobec rolnictwa i uprawy ziemi.

„Nie ma bardziej złego zajęcia jak uprawa ziemi”- mówi się w tej żydowskiej księdze.

„Jeśli ktoś ma 100 srebrników w handlu to może on codziennie jeść mięso i pić wino ale jeżeli ktoś ma 100 srebrników w rolnictwie to może on zaledwie jeść chleb z solą”.

Zaleca się zajęcia związane z handlem i lichwą. Ażeby osiągnąć ostateczny cel wyznaczony dla żydów w Talmudzie czyli zostanie panami majątku gojów, należy według rabinów, zajmować się lichwą. Według Talmudu „Bóg nakazał pożyczać gojom pieniądze ale nie inaczej jak na procent i dlatego zamiast okazywania im pomocy my powinniśmy czynić im szkodę nawet jeśli mogą być oni dla nas przydatni”.

Traktat „Baba Metzia” kładzie nacisk na konieczność uprawiania lichwy i radzi żydom przyuczanie dzieci do pożyczania pieniędzy na procent „żeby mogły one od dzieciństwa zasmakować słodyczy lichwy i zawczasu uczyły się nią posługiwać”.

W ten sposób współczesna gospodarka rynkowa jest konstruowanym przez setki lat mechanizmem przy pomocy którego przedstawiciele „narodu wybranego” przejmują naszą własność.

Komentowanie zamknięte.