Najnowsze

Opublikowano Styczeń 2, 2014 Przez a303 W Historia

Przemowy nad grobem Romana Dmowskiego

02 stycznia 2013 – po złożeniu wiązanek i zapaleniu zniczy działacze endeccy wygłaszają przemowy adresowane do Zmarłego Romana Dmowskiego. Jest 75-ta rocznica śmierci Prezesa.

********************

Przedstawiamy przedruk z gazety „Naród w walce” z dnia 8 stycznia 1939roku, nt śmierci Romana Dmowskiego. Są to wypowiedzi o Wielkim Polaku, ludzi z jego epoki, którzy wiedzieli co zrobił dla swej Ojczyzny Roman Dmowski. Warto zwrócić uwagę, na roznice pomiędzy tamtymi wypowiedziami – a tymi z dzisiejszych czasów. Róznica, to efekt działań wojny – wymordowanie naszych elit, które rozumiały czym jest polityka i wiedziały co to jest interes narodowy, oraz efekt lat PRLu – którego oficerowie mieli za zadanie, zniszczyć polskich narodowców nie tylko fizycznie, ale i moralnie w oczach społeczeństwa. Dziś mamy tego owoce. Mozna to porównać, do gryzącego psa, do którego wyciągamy ręke z pomocą. Dziś ogłupiały naród nie tylko nie docenia, nie zdaje sobie sprawy z dokonań Romana Dmowskiego dla odzyskania niepodległości i odbudowania państwa. Niech wypowiedzi z tej gazety, nie skazone tym antynarodowym działaniem wojny i PRLu, uwidocznią w skróce Jego zasługi. (Z zachowanego numeru tej gazety, brak kilku fragmentów – wyrwane – stąd kilka opuszczeń w przedruku – znak – (…) )

Umarł Roman Dmowski. Po pełnym pracy, walki i zasług życiu, odszedł od nas ten, który był „Poloniae lumen clarisalmuns” – najjaśniejszym światłem Polski.

Zamknęły się na wieki oczy jednego z największych od czasów Bolesława Chrobrego – Polaków. Odszedł człowiek, który dzięki swej znajomości Polski i świata wiedział zawsze, gdzie jest prawda i gdzie jest wieczny interes Polski.

Całe życie Dmowskiego było ściśle związane z Polską, bo był on jednym z tych ludzi, których Opatrzność zsyła narodowi, by mu byli drogowskazem w jego drodze życiowej.

Gdy po zwątpieniu, jakie zrodziła klęska roku 1863 zaczęła się organizować myśl polska, gdy naród wydał pokolenie, które postanowiło odzyskać dla narodu polskiego warunki normalnego i wszechstronnego życia, zjawiło się trzech ludzi – Jan Popławski, Zygmunt Balicki i Roman Dmowski, którzy nie tylko dali polsce jasne wskazania polityczne, oparte na wiecznych i niewzruszonych zasadach myślenia politycznego, lecz stworzyli organizację, która w myśl tych wskazań była inicjatorką i wychowawczynią czynu polskiego, która nagromadziła siły i skupiła ludzi, gotowych do czynu i pracy w chwili decydującej. (…)

Ruch ten stworzył warunki i wydał ludzi, na których mogła być oparta polityka polska w czasie wielkiej wojny europejskiej i w chwili likwidacji tej wojny. Zasługą dziejową Dmowskiego, stawiającą Go w rzędzie największych budowniczych państwa polskiego, jest Jego polityka, związana z wyzwoleniem i odbudowaniem państwa polskiego. Zycie całe poświęcił na rzecz odzyskania niepodległości narodu. To było treścią jego snów i marzeń młodzieńczych, to było przedmiotem Jego rozmyślań w czasie, gdy rozpoczynał wiek męski, to było treścią Jego myśli i pracy politycznej w okresie przełomowym…

To, że powstanie w wyniku wojny państwo polskie, było wypisane w księdze dziejów. To wszakże, że powstało w granicach, jakie posiada, jest niewątpliwą zasługą Romana Dmowskiego. Granice Polski obecnej nie są dziełem przypadku, zanim zostały urzeczywistnione, były w wyobraźni Romana Dmowskiego, a wyobrażenie konkretnej postaci państwa polskiego było wynikiem głębokiego i wszechstronnego przemyślenia roli dziejowej i warunków, w których powstało i rozwijało się w ciągu wieków państwo polskie.

Polsce odrodzonej, państwu odbudowanemu dał Roman Dmowski ideę i ideologię. Nie miał, niestety, w tym państwie takiej pozycji, jaka Mu się należała i jaka była potrzebna (…)”

Za: http://www.owp.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=11&Itemid=3

Tags : , ,

Komentowanie zamknięte.