Najnowsze

Opublikowano Marzec 13, 2016 Przez a303 W Apokalipsa

Powrót Wielkiego Babilonu a panowanie Antychrysta

Wiele proroctw dotyczących czasów ostatecznych, w których przyszło nam żyć, odnajdujemy w Księdze Daniela. Daniel był Żydem, wziętym w latach młodzieńczych do niewoli w Babilonii. Dla swoich proroczych zdolności król Nabuchodonozor II uczynił go nadwornych królestwa.

Pierwszy sen Nabuchodonozora

Najbardziej znane proroctwo Daniela to interpretacja pierwszego snu króla Nabuchodonozora. Król widział w swoim śnie posąg, który miał głowę ze złota, piersi i ramiona ze srebra, brzuch i biodra z miedzi, golenie z żelaza, stopy zaś częściowo z żelaza, częściowo z gliny. Jak wykłada Daniel poszczególne części ciała posągu to pogańskie królestwa władające światem, co też wypełniło się następująco:

Daniel2and7

  • głowa ze złota to królestwo Babilonu,
  • piersi i ramiona ze srebra to Medo-Persja, która zwyciężyła Babilon,
  • brzuch i biodra z miedzi to Grecja, która za Aleksandra Wielkiego zwyciężyła Medie i Persję,
  • golenie z żelaza i stopy częściowo z żelaza, a częściowo z gliny to Cesarstwo Rzymskie, które panowało po Grecji jako ostatnie pogaństwie królestwo.

W wizji króla posąg zostaje uderzony w stopy przez „kamień bez rąk”, który odłączył się od góry. Uderzenie kamienia kruszy cały posąg, a w jego miejscu wyrasta wielka góra, która obejmuje cały świat.

Daniel wykłada, iż kamieniem jest królestwo założone przez Boga, które zwycięży wszystkie królestwa pogańskie. Jak nauczają święci owy „kamień bez rąk” to Jezus Chrystus, który założył swoje Królestwo na ziemi – Kościół katolicki. Królestwo Chrystusowe zwyciężyło Rzymian bo ich do prawdziwej wiary nawróciło: męczarnie i cierpliwość męczenników zwyciężyły Rzym prześladujący Kościół Chrystusowy.

W tym miejscu warto odnotować, iż w innej wizji (roz. 7) Daniel zobaczył ww. pogańskie królestwa pod postaciami bestii:

  • Babilon ukazany został jako lew,
  • Medo-Persja jako niedźwiedź,
  • Grecja jako ryś,
  • Rzym jako straszliwa bestia z 10 rogami, która nogami swoimi depcze cały świat.

Drugi sen Nabuchodonozora

W kolejnym śnie (roz. 4 Księgi Daniela) król Nabuchodonozor widzi wielkie drzewo, o rozłożystych gałęziach, pięknych liściach i dorodnych owocach. Na rozkaz Boga drzewo to ma być ścięte, natomiast zastrzega Bóg, iż korzeń z pieńkiem ma zostać zabezpieczony łańcuchem. Daniel wykłada, iż drzewem tym jest sam król Nabuchodonozor, który panuje nad całą ziemią. Na rozkaz Boga władza króla Babilonu zostanie odebrana na „siedem czasów”, po czym król Babilonu na powrót, z wyroku boskiego, otrzyma władzę nad światem.

Siedem czasów, o których mówi Daniel, jest to siedem biblijnych lat, gdyż jeden rok w Biblii określany jest mianem „jednego czasu”. Biblijny rok posiada zaś 360 dni. Gdy przyjmiemy założenie dzień za rok, oznacza to, że siedem czasów to w sumie 2520 lat: 360  (dni) x 7 (czasów – lat).

Król Nabuchodonozor, którego dotyczy to proroctwo, zmarł w roku 561 p.n.e.. Jeśli do tej daty dodamy 7 czasów – 2520 lat – otrzymamy rok w którym Bóg na powrót daje władzę nad światem w ręce króla Babilonu. Jest to rok 1958 – początek rozproszenia prawdziwego Izraela – Kościoła katolickiego – oraz początek niewoli babilońskiej czasów ostatecznych.

Czytaj: Spisek na konklawe 1958 roku.

Kościół jest prawdziwym Izraelem

Przymierze Starego Testamentu zostało zawarte na fundamencie biologicznym oraz narodowościowym — było to Przymierze pomiędzy Bogiem a starożytnym narodem Żydowskim, biologicznym potomstwem Abrahama. Wybraństwo Żydów polegało na tym, aby zachowując wiarę mojżeszową doczekać się przyjścia Mesjasza, a następnie Dobrą Nowinę o jego Wcieleniu ponieść ludom całej ziemi, czego dokonali Apostołowie.

Jednak naród żydowski odrzucił Mesjasza, o którym świadczyli prorocy, i tym samym zakończył okres swego wybraństwa, które przekazane zostało Apostołom i ich następcom – nowemu ludowi Bożemu. Właśnie wtedy Izrael utracił swój biologiczno-narodowościowy fundament a rzeczywistym Izraelem, prawdziwym Królestwem Bożym, stało się duchowe potomstwo Abrahama, nie wg nasienia, ale wg obietnicy – tj. poganie i Żydzi którzy uwierzyli w Mesjasza i stanowią Jego Kościoła – Mistyczne Ciało Chrystusa.

„Porażka Izraela”, mówi Orygenes, „była okazją do powołania pogan. Zajęliśmy swoje miejsce i staliśmy się prawdziwym Królestwem Judy”. Zatem wraz z przyjściem Jezusa Chrystusa rzeczywistym Izraelem, prawdziwym potomstwem Abrahama, stał się Kościół katolicki – Królestwo Boże na ziemi. 

Powrót panowania królów Babilonu

Skoro zatem prawdziwy Izrael jest dziś królestwem nie ziemskim, jakim było królestwo starożytnych Żydów, ale królestwem duchowym, analogicznie, również Babilon powracający po 7 czasach, który obejmuje władzę nad światem w 1958 roku, jest królestwem duchowym.

Św. Jan ukazuje nam obraz tego duchowego Babilonu oraz jego królów pod symbolem nierządnicy babilońskiej zasiadającej na bestii o 7 głowach, na której czole widnieje imię „Wielki Babilon”.

siedmiogc582owa-bestia-apokalipsy-i-nierzc485dnica-xix-wieczny-miedzioryt-rosyjski_pl-wikipedia-org

Nierządnica przyobleczona jest w purpurę i w karmazyn (Obj. XVII, 4) co oznacza, iż duchowy Babilon przybierze zewnętrzne znamiona prawdziwego Izraela — w Kościele Katolickim biskupi są ubrani w purpurę, a kardynałowie w karmazyn (czerwień). Nierządnica ubrana jest w te kolory, ponieważ od zewnątrz wydaje się być Oblubienicą Chrystusa – ma hierarchię, ornaty, ceremonie, „papieża” itd. – ale od wewnątrz jest pełna bluźnierstwa (Obj. XVII, 3) — jej nauka jest odstępstwem od prawdziwej Ewangelii.

Wszetecznica zasiada nad wodami wielkimi (Obj. XVII, 1), które symbolizują ludy, narody i języki (Obj. XVII, 15) — duchowy Babilon, posiadając zewnętrzne znamiona Kościoła katolickiego, obejmuje swoim zasięgiem wszystkie zakątki ziemi.

Nierządnica zasiada na bestii. Bestia wyposażona jest w siedem głów oraz dziesięć rogów (Obj. XIII, 1). Na jej rogach znajdują się korony symbolizujące władzę świecką, co jest odniesieniem do Cesarstwa Rzymskiego, o czym napiszemy za chwilę. Głowy naznaczone są imionami bluźnierstwa co symbolizuje władzę duchową i jej bluźniercze nauki: herezje i błędy. Siedem głów posiada zatem podwójną symbolikę. Siedem głów oznacza siedem gór (Obj. XVII, 9), tj., jak wykładają Ojcowie, Rzym, który leży na siedmiu wzgórzach. Siedem głów symbolizuje również, jak wyjaśnia św. Janowi anioł w XVII rozdziale Objawienia, siedmiu królów duchowego Babilonu.

Zatem nierządnica babilońska – duchowy Wielki Babilon, który obejmuję władzę po 7 czasach od śmierci Nabuchodonozora (w 1958 roku), to nic innego jak odstępczy kościół podszywający się pod Kościół katolicki, a siedem głów bestii to siedmiu władców tego fałszywego kościoła – siedmiu antypapieży, którzy od 1958 roku rządzą w Rzymie.

Wg nauki Ojców Kościoła apostazja, czyli odpadnięcie od prawdziwej wiary narodów katolickich, jest przygotowaniem świata do objawienia się Antychrysta. O tym odstępstwie tak pisze św. Paweł w drugim Liście do Tesaloniczan:

„Niech was nikt nie zwodzi żadnym sposobem; albowiem Dzień Pański nie przyjdzie, jeśli najpierw nie przyjdzie odstępstwo, i będzie objawiony człowiek grzechu, syn zatracenia”.

Czy posoborowa sekta jest nierządnicą Babilonu przepowiedzianą w Apokalipsie? (Cz.1)

Czy posoborowa sekta jest nierządnicą Babilonu przepowiedzianą w Apokalipsie? (Cz.2)

Antychryst cesarzem Rzymu

Św. Jan nazywa Antychrysta „bestią”, ale równocześnie informuje nas, iż Antychryst jest jedną z „głów bestii”. W Biblii określenie mianem „bestii” odnosiło się do pogańskich królestw prześladujących Izrael. Św. Jan stosuje podwójną symbolikę i łączy pod postacią jednej bestii, z jednej strony Antychrysta, z drugiej strony ostatnie pogańskie królestwo, które na końcu czasów obejmuje władzę nad całym światem aby prześladować Kościół – prawdziwy Izrael.

Zgodnie z wizją z 7 rozdziału Księgi Daniela, ostatnim światowym pogańskim królestwem, które w czasach ostatecznych „powróci z otchłani” (Obj. 17, 8), a po którym nastanie panowanie Królestwa Chrystusa nad całym światem, jest Cesarstwo Rzymskie, przedstawione jako straszliwa bestia o 10 rogach, która nogami swymi depcze całą ziemię (Daniela 7, 19).

To, czym wyróżniało się Cesarstwo Rzymskie spośród innych starożytnych królestw, to kult cesarzy rzymskich, którym lud oddawał cześć jako bogom. W jednej osobie cesarza połączona była najwyższa władza świecka oraz duchowa/religijna, a sam cesarz czynił się równym Bogu. Głównym powodem prześladowania pierwszych chrześcijan było to, iż nie chcieli oni oddawać boskiej czci cesarzom, za co ginęli śmiercią męczeńską jako wrogowie Rzymu. Dopiero po nawróceniu Cesarstwa na religie katolicką władza duchowna została oddzielona od władzy świeckiej – duchownym przywódcą Cesarstwa Rzymskiego został papież, cesarz zaś sprawował władzę świecką, jednak w sprawach duchowych sam podlegał władzy Kościoła.

Objawienie św. Jana oraz Księga Daniela pokazują nam, iż na końcu czasów forma rządów sprawowania władzy nad światem powróci do takiej, jaka była w Cesarstwie Rzymskim. Dlatego właśnie św. Jan mianem „bestii” tytułuje równocześnie Antychrysta oraz pogaństwie królestwo czasów ostatecznych – bowiem Antychryst będzie najwyższym władcą duchowym – ogłosi się Bogiem – oraz równocześnie najwyższym władcą królestwa ziemskiego, nad którym obejmie władzę absolutną.

Antychryst królem Babilonu

Protokoły Mędrców Syjonu. Protokół XVII. 5. Król żydowski będzie rzeczywistym papieżem całego świata, patriarchą kościoła międzynarodowego.

Św. Jan mówi nam w Objawieniu, iż bestia tj. królestwo Antychrysta, posiada głowę lwa: „paszcza jej – jakby paszcza lwa” (Obj. 13, 2). Lew symbolizuje tutaj Babilon, o czym możemy przeczytać w 7 rozdziale Księgi Daniela. Jak wyżej wykazaliśmy Babilonia Wielka która powróciła w 1958 roku — tj. nierządnica babilońska zasiadająca w Rzymie, gdzie rządzi 7 królów — jest to odstępczy kościół z Watykanu, w którym władzę ostatecznie sprawować będzie 7 kolejnych antypapieży.

W Objawieniu św. Jana bestia posiada głowę lwa, ponieważ Antychryst jest jednym z 7 królów owego Babilonu, tj. jednym z 7 antypapieży zasiadających w Rzymie od 1958 roku, o czym św. Jan pisze w następujący sposób:

„Siedmiu królów jest. Pięciu ich upadło, jeden jest, a drugi jeszcze nie przyszedł: a gdy przyjdzie, na mały czas ma trwać. A bestia [Antychryst], która była, a nie jest, ta jest ósma, a jest z siedmiu, a idzie na stracenie”. (Obj. 17, 10-11)

W rozdziale 13 Objawienia św. Jan precyzuje, którą konkretnie głową jest Antychryst:

„A widziałem jedną z głów jej jakoby na śmierć zabitą, a rana śmierci jej uleczona jest. I dziwowała się wszystka ziemia idąc za bestią. (…) I widziałem drugą bestię wychodzącą z ziemie: a miała dwa rogi, podobne barankowym i mówiła jako smok. I używała wszystkiej władzy pierwszej bestii przed oczyma jej i uczyniła, że ziemia i mieszkający na niej kłaniali się bestii pierwszej, której śmiertelna rana była uleczona”.

Widzimy zatem, iż Antychryst to jeden z antypapieży odstępczego kościoła zasiadającego w Rzymie, ten konkretnie, który zostanie „jakby na śmierć zabity”, po czym pozornie zmartwychwstanie i obejmie władzę nad całym światem ogłaszając się być Bogiem.

2

W rozdziale 9 Księgi Daniela dowiadujemy się, iż stanie się to „w połowie tygodnia” — ostatnie 7 lat końca czasów prorok Daniel nazywa tygodniem (7 dni = 7 lat). Zgodnie z tym proroctwem w połowie tygodnia, czyli na 3,5 roku przed nastaniem Królestwa Chrystusowego, zostanie zniesiona Ofiara Mszy Świętej, a w świątyni Jerozolimskiej, która ma być wtedy odbudowana, zasiądzie Antychryst ogłaszając się Bogiem – co Daniel nazywa „ohydą spustoszenia”. Zaraz po tym gdy to się stanie Antychryst zaatakuje państwo Izrael, o czym daje świadectwo sam Jezus Chrystus (Mat. 24, 15-21):

„Gdy tedy ujrzycie brzydkość spustoszenia, która jest opowiedziana przez Daniela proroka, stojącą na miejscu świętem, kto czyta niech rozumie. Wtedy którzy są w Żydowskiej ziemi, niech uciekają na góry. A kto na dachu, niechaj nie zstępuje, aby co wziął z domu swego. A kto na roli, niech się nie wraca brać sukni swojej. A biada brzemiennym i karmiącym w one dni! A proście, aby uciekanie wasze nie było w zimie, albo w szabat. Albowiem na on czas będzie wielki ucisk, jaki nie był od początku świata aż dotąd, ani będzie”.

Antychryst bowiem, chociaż sam będący Żydem zostanie przez Żydów wyniesiony do władzy, to jednak „boga ojców swoich nie będzie miał za nic (…), ani będzie dbał na żadnego boga; bo przeciw wszystkim powstanie” – jak mówi prorok Daniel w rozdziale 11.

Szymon Klucznik/Katolik Integralny

Komentowanie zamknięte.