Najnowsze

Opublikowano Sierpień 1, 2017 Przez a303 W Rosja

Potencjał produkcyjny Rosji. Analiza Ekspertów

Potencjał produkcyjny Rosji. Ocena bieżącej sytuacji (przez zespół ekspertów: Abramow A.W., Kaszin W.A., Boczarow M.A., Simczera W.M. przyp. tłum.)

a

Oferujemy uwadze czytelników raport „Program praktycznych kroków w celu przywrócenia potencjału produkcyjnego w Rosji. Priorytetowe działania do realizacji w latach 2017-2018 (Wersja do dyskusji i komentarzy)”, przygotowany przez autorski zespół ekspertów w składzie:

Władimir A. Kaszin — dr. nauk ekonomicznych. Radca państwowy Urzędu Skarbowego II stopnia, członek Zarządu Centrum Analiz i Ekspertyz „Modernizacja”, w latach 2002-2011 pierwszy zastępca dyrektora Federalnych Wyodrębnionych Przedsiębiorstw Państwowych. Instytut Rozwoju Systemu Podatkowego, dyrektor naukowy ds rozwoju;

Michał Dawidowicz Abramow kandydat nauk technicznych, wiceprezes CAiE „Modernizacja”, odpowiedzialny wykonawca;

Michał Aleksandrowicz Boczarow — kierownik Centrum Studiów Strategicznych;

Wasilij Michajłowicz Simczera — dr. nauk ekonomicznych, profesor, zasłużony działacz nauki RF, dyrektor Instytutu Naukowo
-Badawczego Statystyki;

Rozwijana  przez zespół autorski strategia „Gospodarki zdrowego rozsądku” opiera się na naukowej ocenie i uzasadnionych zaleceniach, których praktyczna realizacja, jak potwierdzają prezentowane w raporcie dane i fakty, już w najbliższych latach może zapewnić nie tylko pokonanie przewlekłego kryzysu, ale i znaczny wzrost krajowej produkcji i poziomu życia ludności Rosji. Na podstawie przedstawionych ocen w raporcie sformułowano pierwszoplanowe środki mające na celu przyspieszenie realizacji wysuniętych zaleceń.

Przytaczamy pierwszą część raportu, poświęconą ocenie bieżącej sytuacji gospodarczej Rosji.

Foto: „To musiało się wydarzyć. Ogromny obszar całkowicie w centrum Moskwy, bardzo łakomy kąsek…dla wszystkich. A zakład…a co zakład? Zakład im. Lichaczewa umarł już wiele lat temu. Rozwłóczono jego zwłoki, i oswobodzono plac pod nową zabudowę. Tym razem elitarnego zespołu mieszkaniowego i nowego mikrorejonu. Odeszła cała epoka przedsiębiorstwa.

Ogromnego przedsiębiorstwa…

(C) Fotoreportaż: Aleksander „Russos” Popow.

http://russos.livejournal.com/1222600.html

CZĘŚĆ 1. GOSPODARKA ROSJI. OCENA SYTUACJI

(pozostałe jeszcze nie opublikowane)

Nasz kraj wkroczył w nową ekonomiczną rzeczywistość, związaną nie tylko z spadkiem światowych cen na ropę i gaz, stałym wzrostem potęgi i ekonomii Chin, naszego najbliższego sąsiada, ale także wprowadzeniem przez wiele krajów antyrosyjskich sankcji, uczestnictwem Rosji w konflikcie syryjskim, przyłączeniem Krymu i  – w całokształcie  – z wydarzeniami na Ukrainie, zmianami prezydentury w USA i Francji, z całkowitym odnowieniem władz w tych krajach i wieloma innymi czynnikami

Wg stanu na początek 2017 roku Rosja pozostaje w stanie prawie pełnej izolacji wobec reszty świata. Przy tym, znajduje się pod presją destrukcyjnych sankcji, doświadczając trudności wzrostu i żyjąc ponad stan. Zadłużenie zewnętrzne szybko rośnie. W  1990 r. to zadłużenie wynosiło $61,8 mld., w 1999 – $188,4 mld., w 2016 r. – $518,6 mld., to znaczy w okresie 17 lat, nasz dług zewnętrzny w dolarach wzrósł 8,4 raza. Dzisiaj na każdego obywatela RF przypada dług wobec innych krajów w rozmiarze 3,5 tysiąca dolarów.

Nasza ludność także żyje ponad stan. W 2010 r. zadłużenie kredytowe i z tytułu zajęć wynosiło 4,0 trylionów rubli, a w w 2016 r. – 10,8 trylionów rubli, to jest w RF (bez podmiotów małej przedsiębiorczości, banków, kompanii ubezpieczeniowych i jednostek  budżetowych). Sumaryczne zadłużenie wynikające z zobowiązań przedsiębiorstw i organizacji w okresie 2000 – 2017, wzrosło z 3,6 trylionów rubli do 92,0 trylionów rubli, to jest 25,5 raza, osiągając 10,5 tys. dolarów na głowę mieszkańca. Przy tym 54% stanowi zadłużenie z tytułu kredytów i zajęć komorniczych. Do tego należy dodać, że w ocenie ekspertów, suma wywiezionych z RF kapitałów w okresie  1991 r. – 2016 r., wyniosła ponad 1,5 tryliona dolarów, przy czym za okres lat 1991-1999, około 500 mld dolarów, a od 2000 r. do 2017 r. – około 1 tryliona dolarów. Oficjalnych danych na temat wywozu kapitałów, Rosstat (Federalna Służba Statystyki Państwa) nie dostarcza.

Wysokie zadłużenie poskutkowało przyspieszonym wzrostem nie rentownych przedsiębiorstw, których udział wzrósł z 14% w 1990 r. do 26% w 2016, w tym odpowiednio z 7,7% do 29,0 w przemyśle, z 14,7% do 17,2% w rolnictwie, z 7,6% do 24,1% w budownictwie i z 20,7 do 32,6% w transporcie i komunikacji.

W porównaniu z 1990 rokiem katastroficznie zmniejszył się zakres produkcji większości towarów, wśród nich: o 94,8% to jest do 5,2% uległa redukcji produkcja obrabiarek, produkcja traktorów do 3%, dźwigów do 6,3%, buldożerów do 3,5%, kombajnów zbożowych do 9,8%, zgniatarek i pras kuziennych do 8,9%, samochodów ciężarowych o 20%, trolejbusów do 8,1%, mototocykli do 1,7%, tkanin wełnianych do 2,3%, tkanin bawełnianych do 20,1%, produkcja tkanin lnianych do 5,8%, obuwia skórzanego do 10,2% , dzianin trykotażowych do 13,8% . Podobnej zapaści produkcji nasz kraj nie doznał nawet w najstraszniejszych  czasach wojny domowej i Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w latach 1941-1945. 1 Maja 2017 roku miała miejsce demonstracja pracownicza na Placu Czerwonym w Moskwie. Wśród demonstantów zabrakło pracowników Fabryki Samochodów АЗЛК, „Czerwonego Proletariusza”, Moskiewskich Zakładów Telewizyjnych „Rubin”, Dugiej Wytwórni Zegarków „Sława”, Zakładów Produkcji Narzędzi im. Sergo Ordżonikidze, Zakładów „Dynamo”, Fabryki „Triechgornaja Manufaktura”, Priesnienskiego (Пресненского) Zakładu Budowy Maszyn, Zakładu „Stankolit” («Станколит») i wielu, wielu innych. Wymienione przedsiębiorstwa  zakończyły swą działalność w rezultacie reform w latach 1991-2016. W sumie w Rosji w okresie reform zakończyło działalność powyżej 80 tys. zakładów, fabryk i przedsiębiorstw rolniczych. Większość z tych przedsiębiorstw zakończyła swoją działalność nie w złych latach 90-tych a w okresie lat 2000-2016. Typowy przykładem jest smutny los giganta naszego przemysłu, Z-dów ZIŁ, założonych jeszcze przed rewolucją. W latach 70-80 z taśm montażowych Zakładów zjeżdżało około 200 tys. samochodów, pracowało tam około 80-85 tys. ludzi. 1200 pracowników obsługiwało 700 metrową linię montażową. Co półtorej minuty zjeżdżał z niej samochód ciężarowy. Spis z 1 stycznia 2014 roku obejmował 2305 zatrudnionych. W lipcu 2016 r. w ZIł pracowało 600 ludzi. 2 Sierpnia 2016 r. obchodzono jubileusz stulecia ZIŁ-a. Przybyli na „obchody” do uśmierconych zakładów Chińczycy, dla których ZIŁ w swoim czasie zbudował analogiczny zakład, doznali szoku.

a
Ruiny ZIŁ w Moskwie, 2011 r. Fotoreportaż Leonida Warłamowa:

http://mmet.livejournal.com/70154.html

W środku 2014 roku oficjalny przedstawiciel Minpromtorg˙a ( Ministerstwo Przemysłu i Handlu RF), – vice-minister S.Cyba oświadczył: „Rosyjska Gospodarka jest uzależniona w wysokim stopniu od dostaw produkcji i oprzyrządowania z importu.

Jest faktem, że w wielu strategicznych gałęziach przemysłu zakres importu dla zaspokojenia potrzeb, przewyższa 80%, stwarzając całościowe zagrożenie, zarówno dla bezpieczeństwa narodowego jak i dla konkurencyjności rosyjskiej ekonomii.”

Destrukcja dotknęła wszystkich gałęzi. W tej liczbie lotnictwa.

W 1990 r. w Rosji było 1450 lotnisk a w 2015 – jedynie 282 lotnisk. W 2002 r. wdrożono Perspektywiczny Federalny Program  (ФЦП) „Rozwój Lotnictwa Cywilnego”, zgodnie z którym w 2015 roku w  Rosji miało być wyprodukowanych 2800 samolotów. Realizacja programu miała zabezpieczyć coroczne dostawy daleko i krótko – dystansowych samolotów rosyjskiej produkcji do roku 2015 w ilości 95-100 sztuk rocznie. W okresie 5 lat (2005-2009) wyprodukowano 43 samoloty. W 2016 – 30 samolotów, w tym 29 samolotów „Superjet-100” («Суперджет-100»), w 60 procentach zawierających zagraniczne komponenty; a na planowanych do dostawy od 2018 r. samolotach МС-21 przewidziano wyposażenie ich w amerykańskie silniki i zachodnią elektronikę.

Dzisiaj obywatele Rosji latają głównie Boing’ami i Aerobus’ami.

Ważny element w gospodarce kraju stanowią produkcja i wykorzystanie metali z grupy ziem rzadkich. Tu kompletna klęska, mimo, że udokumentowane zasoby tych metali, stawiają Rosję na drugim miejscu na świecie  (28 mln ton) za Chinami (36 mln ton). Wspomniane metale to nieodzowne składniki dla produkcji, telewizorów, komputerów, lodówek, pralek,samolotów, okrętów nawodnych i podwodnych, wszelkiej jakościowej optyki, aparatury kosmicznej i wielu innych. Poziom zapotrzebowania na wspomniane metale określa stopień rozwoju gospodarki. Związek Radziecki w w 199o0 r. wydobywał 8500 ton (3 miejsce na świecie), w tym na potrzeby własne 8000 ton. Potrzeby obecnej Rosji – to 400 ton, z czego 300 ton pochodzi z zakupów w Chinach a jedynie 100 ton – z dostaw własnych. Potrzeby USA – 16 tys. ton, Europy – 20 tys. ton, Chin – 70 tys. ton, a wg niektórych ocen, nawet powyżej 100 tys. ton – co znaczy – 175 razy więcej,  niż Rosja.

Rosja cierpi na niedostatek zagranicznego kapitału. Do obcokrajowców należy powyżej 70% akcji giełdowych i nie mniej niż 65% wielkich rosyjskich własności, w tej liczbie: w dziedzinie budowy maszyn na potrzeby energetyki -95,2% , w metalurgii kolorowej -76,6% , w czarnej metalurgii 67,7%, w produkcji wyposażenia dla kolejnictwa – 75,4%, w przemyśle wydobywczym 55,8% , w przemyśle chemicznym -50,7%  itp. itd.

Trzecia część aktywnych inwestorów (a to główni beneficjenci w Rosji) –  to fundusze z USA i jeszcze jedna trzecia z kontynentalnej Europy oraz Wielkiej Brytanii. Udział tytularnych właścicieli w Rosji stanowi 1/3 ogółu aktywów z malejącą tendencją. Bezpieczeństwo produkcji przemysłowej Rosji stoi pod wielkim znakiem zapytania. Wg danych Ministerstwa Rolnictwa, udział kapitału zagranicznego w produkcji żywności już osiągnął 60% i stale rośnie. Za każdym razem kiedy tylko na rosyjskim rynku pojawia się krajowy producent lub marka, zyskujące popularność konsumentów, natychmiast są przejmowane przez zagraniczne korporacje, do których należy przeważający udział w większości segmentów rosyjskiego rynku
produktów żywnościowych i napoi:

-powyżej 60% rynku mleczarskiego,
-powyżej 70% produkcji soków,
-około 80% rynku mrożonek warzyw i owoców,
-powyżej 90%  rynku konserw owocowych i warzywnych,
-powyżej 80% rynku piwowarskiego.

Krajowe kompanie dotychczas utrzymują i zabezpieczają przewodnictwo na rynkach przetwórstwa mięsnego i pieczywa, jednak  w niektórych segmentach przebija się generalna tendencja przejmowania mniejszych przedsiębiorstw przez wielkie korporacje, w tej liczbie zachodnie.

Nawet przedsiębiorstwa produkujące „rdzennie rosyjskie” towary należą do obcokrajowców. Za przykład niech posłużą produkty mleczne – „Domek na wsi” i „wesoły mleczarz”, woda – „Jessientuki” («Ессентуки» ?), soki – „Owocowy Sad”, „Ulubiony”,”Tonus”, „Ja”, „Dobry”, kwas pitny „Kubek i Beczka”, bułki „Jubileuszowe”, czekolada «Воздушный», ze sloganem
„Rosja – szczodra dusza”, tort waflowy „Kaprys”, czekoladki «Коркунов» należą do USA;  «Простоквашино»(maślanka) i«Растишка» (twarożek dla dzieci), a także samochód „Łada” – do Francji, czekoladki „Biełoczka” (wiewiórka) i „Miszka na Północy”, – do Norwegii;  lody „48 kopiejek” – do Szwajcarii;  piwo „Bałtika”, „Niewskoje”, „Żiguljowskoje” – do Danii,  piwo „Ochota” (polowanie), „Trzy Niedźwiedzie” – do Holandii; piwo „Klinskoje” – do Belgii itp.

Ponad 90% materiału siewnego w Rosyjskiej Federacji kupuje się zagranicą, podobnie jak inwentarz rozpłodowy, a także np. 30% (700-800 mln sztuk) jaj inkubacyjnych pochodzi z importu. W 1990 r, Rosja nie kupiła nawet jednego jajka.

Władzom rosyjskim, mimo gromkich oświadczeń, w minionych – wystawionych na sankcje – latach nawet w jednym rolnictwie, jak widać, nie udało się dokonać lustrzanego zastępstwa importu i zrealizować rzeczywiste przejście na krajową produkcję polegając na własnych siłach, a więc prawdziwego wybawienia z opresji obcej zależności.

Obecny klimat w przedsiębiorczości wyklucza rozwój gospodarczy. Przedsiębiorcę można „posadzić” za byle – rzeczywiste lub przypisane – przewinienie: za „nierzetelnie” naliczony podatek od wartości dodanej w fakturach, które otrzymuje od dostawców; za „nieuzasadnione korzyści podatkowe”; za łapówki dla kupującego, bez których on odmawia zakupu; za wypłaty pracownicze „w kopertach”, co pozwala wypłacać 30-40% więcej, niż bez kopert; za”wziątki” dla Sanepidu lub pożarników, żeby nie wstrzymali produkcji z wydumanych powodów; i za wiele, wiele innych. W Rosji nie sposób być byznesmenem nie naruszając przepisów.

Ogólnie negatywny wpływ kultywacji patologicznego klimatu przedsiębiorczości w skoncentrowanej formie odbija się na wskaźnikach makroekonomicznych, które w szczególności, w odniesieniu do PKB na mieszkańca, z roku na rok spadają.

W. W. Putin w końcu Grudnia 1999 roku mówił: „Aby osiągnąć produkcję PKB na głowę na poziomie  współczesnej Portugalii lub Hiszpanii – krajów, nie będących światowymi liderami gospodarki, nam trzeba -przykładowo 15 lat”.

Po 17 latach (w 2016 roku) PKB na głowę mieszkańca; w Portugalii przewyższa rosyjski –  2,6 raza,  w Hiszpanii – 4,6 raza. W więcej niż 60 krajach ten wskaźnik jest wyższy niż w Rosji. Na przykład na Łotwie i na Litwie PKB przewyższa rosyjski 1,9 raza, w Estonii –  2,4 raza, w Polsce -1,7 raza itd. Nawet w Chinach z ich 1,4 mld ludności PKB przewyższa rosyjski 1,1 raza. A chociaż w 1991 roku PKB Chin był niższy niż u nas, to dzisiaj – po nominale – w dolarach, jest wyższy od naszego 8 razy. Z upadkiem ekonomii pada również sfera społeczna. Ulega degradacji opieka zdrowotna, oświata i nauka, kultura.  Nędza, alkoholizm i narkomania deprawują Rosjan i wydatnie skracają długość ich życia. Redukcji ulega liczba szkół, szpitali, poliklinik, przedszkoli ( patrz tabela 1).

Tabela 1. Liczba szkół, szpitali, poliklinik i przedszkoli w latach 1991 – 2015.

a

http://www.rossiyanavsegda.ru/uploads/other/2017/07/11/simcht1.png

Sytuacja w kraju krytyczna. Taką może ona pozostawać jeszcze kilka lat, ale może też ulec nagłej zapaści w nadchodzącym czasie. I chociaż rząd nie radzi sobie z wyzwaniami, to do zmian się nie kwapi.

Wkrótce wybory nowego Prezydenta Rosji. Ludzie i partie, aspirujące do władzy,powinny przedstawić Narodowi Rosyjskiemu konstruktywny program ( jako alternatywa istnieje patrz:

http://rusrand.ru/docconf/partiya-novogo-tipa-my-poydem-drugim-putem

„Partia Nowego Typu. Pójdziemy inną drogą”- przyp. redakcji portalu Centrum Sułakszina*).

Mnogie „Strategie Rozwoju”, opracowane przez wielu autorów i zespoły wyglądają nieprzekonywająco.  Te strategie wyliczają liczne problemy, ale żadna z nich nie oferuje konkretnych rozwiązań albo przedkłada rekomendacje bez przekonywujących uzasadnień. Lamenty na temat konieczności obniżenia podatków, inflacji, obniżenia oprocentowania kredytów – jakby nie brzmiały wiarygodnie to pozostają niekonstruktywne. Równie wiarygodnie można utwierdzać, że lepiej być zdrowym i bogatym niż biednym i chorym. Wspólnym niedostatkiem wielu strategii pozostaje to, że proponują one sanacje w ramach istniejących uwarunkowań. Stosowna analogia:  w burcie statku ogromna dziura, uszkodzony silnik, wiatr niesie statek na rafy, a załoga po dowództwem kapitana, zamiast łatać dziurę i naprawiać silnik, sporzy się przy kreśleniu kursów  i  nanoszeniu namiarów.

W obecnym w Rosji klimacie, rozwój przedsiębiorczości jest niemożliwy, niezależnie od wybranego kursu. Istniejące w Rosji mechanizmy i instrumenty rozwoju wymagają wymiany lub kapitalnego remontu. Wśród nich  – w pierwszej kolejności – system podatkowy, kredyto-finansowy, taryfowo-celny i sądowniczy.

——————————————————-

Przypisy:

* портал Центра Сулакшина : http://rusrand.ru/ideas/partiya-novogo-tipa

Opinie Rosjan na temat sytuacji w Ich Kraju:

1. Odważny deputowany grzmi w Dumie RF – nazywając rzeczy po imieniu. 721 komentarzy!

2. Wybitny rosyjski (radziecki) reżyser, piętnuje szokującą rzeczywistość RF. 1241 komentarzy!

3. Opinie zwykłych Rosjan – na wyrywki z ulicy – komentarze na temat systemu władzy.

4. Rosja w upadku. 20 mln Rosjan zagrożonych głodem, 50% w nędzy. 464 komentarzy.

Relacje Znanego dziennikarza, Jurija Prońko (Юрий Пронько)

———————————
rozmiar tekstu: 2400 słów

źródło:

http://rusrand.ru/analytics/proizvoditelnyy-potencial-rossii-ocenka-tekuschey-situacii

tytuł:

Главная-Экспертная аналитика

Производительный потенциал России. Оценка текущей ситуации

Zespół autorów w składzie: Абрамов А. В. Кашин В. А. Бочаров М. А. Симчера В. М.

11 ИЮЛЯ 201

Tłumaczenie: (1a)bezmetki

Rozpowszechnianie  zawartości przetłumaczonych artykułów  dozwala się wyłącznie na darmowych platformach elektronicznych (ze wskazaniem adresu tekstu źródłowego i nick’a autora tłumaczenia).

Tags : , , , ,

Komentowanie zamknięte.