Opublikowano Listopad 11, 2012 Przez a303 W Bez kategorii

Poradnik Uczestnika Marszu Niepodległości

Źródło: http://lazacylazarz.nowyekran.pl

Czyli co powinien wiedzieć polski patriota, który chce w Święto Niepodległości we własnej ojczyźnie być na Marszu Niepodległości zorganizowanym przez społeczeństwo i czuć się bezpiecznie.

Sam Marsz Niepodległości bez wątpienia będzie bezpieczną imprezą. Osoby w nim uczestniczące tak jak w tamtym roku sympatycznie przemaszerują w miłej atmosferze skandując i śpiewając. Na prowokacje policyjne i ataki lewackie będziecie głownie narażeni w czasie dojazdu lub przed dotarciem do centrum Marszu, z jednej strony Placu Defilad (prawdopodobnie przeciwnej niż czoło Marszu) który Policja sobie wybierze do sprowokowania i tłumienia zamieszek) na ulicach bocznych na trasie Marszu, po zakończeniu Marszu przez organizatorów oraz w momencie jak będziecie udawali się do domów, szli na kolację, w okolicach dworców i przystanków, oraz w trakcie podróży powrotnej do swojego miasta. Są przygotowywane prowokacje ale nie będą dotyczyły ludzi maszerujących z dziećmi, politykami, artystami czy w zwartych grupach. Natomiast trzeba uważać na wszystkie miejsca gdzie ciasno i ciemno, gdzie dużo samochodów, bram, niewielki ruch innych przechodniów, jakieś ścieżki, kładki, przejścia podziemne czy krzaki.
Tych miejsc staramy się uniknąć by zminimalizować kłopoty.
Uwaga, przed Marszem ustalcie sobie ze wszystkimi znajomymi punkt gdzie się spotkacie po wszystkim. Możecie się pogubić, stracić komórki, mieć kłopoty. Niech każdy z grupy ma zadanie odpowiadać za kontakt z jedną osobą. Gdy się zbierzecie po wszystkim w umówionym miejscu to nie ruszacie się póki nie ustalicie co się dzieje z brakującą osobą. Może potrzebować pomocy, w przypadku gdy będzie miał kłopoty to dzwonicie na telefon alarmowy Nowego Ekranu. Pomożemy.
Oto kilka zasad dodatkowych.
Na Marsz Niepodległości nie idziemy samotnie i samotnie nie poruszamy się w okolicach Marszu. Poruszamy się co najmniej w parach mając oczy na około głowy. Gdy widzimy awanturującą się grupę w maskach (lub bez masek) której nie znamy, omijamy ją wielkim łukiem nie reagując na ewentualne zaczepki. Każdy ma ze sobą komórkę ustawioną na czuwającą kamerę, tak by jednym-dwoma przyciskami można zacząć nagrywanie. W przypadki zaczepki, prowokacji lub ataku w naszą stronę, rozpraszamy się odbiegając od siebie i natychmiast rejestrując siebie nawzajem – w ten sposób zarejestrujemy zdarzenie co być może pozwoli uchronić znajomego (znajomych) przed fałszywym oskarżeniem i zidentyfikować sprawców. Jeśli macie materiał i wiecie o jakimś skandalicznym zdarzeniu to natychmiast kontaktujecie się z biurem interwencyjnym Nowego Ekranu
•numer stacjonarny –  22 828 99 96 ,
•komórkowy –  605 189 904 , – ten telefon zapisz sobie na ręku przed wyjściem.

lub z naszym dziennikarzem, który będzie w okolicach Marszu z laptopem on line i może natychmiast umieścić film w sieci – 791901301

To bardzo ważne, dzięki temu film nie zostanie utracony a dowód nie przepadnie w przypadku utraty telefonu. Dlatego od takiego zdarzenia trzeba jak najszybciej się oddalić i nawiązać kontakt.

Oprócz telefonu, aparatu fotograficznego czy kamery powinniśmy mieć przy sobie:

– dowód osobisty,

– legitymację nadającą uprawnienia (studencką, prasową itp.)

– bilet na powrót

– niewielką gotówkę

– szalik – chroni przed gazem łzawiącym

– niedrogi zegarek

– kurtkę nieprzemakalną

– butelkę z wodą

– wafelek

– Palący niech wezmą papierosy i zapalniczki.

– Flagę z drzewcem – w końcu to Marsz Niepodległości, a kij się przyda do obrony.

– można wziąć pieprz w sprayu lub inny tego typu lkegalny a mały środek obrony (ważne dla pań)

– latarkę,

– Maska Anonimusa – ważna wtedy gdy nie udało się uniknąć prowokacji Policji. Wcześniej mamy w kieszeni.

Maskowanie na demonstracji jeszcze nie jest niezgodne z prawem!

W komórce powinien być wpisany nr alarmowy zawierający w tytule ICE do żony, dziewczyny, mamy lub brata – dzięki niemu znalazca komórki albo inny uczestnik zdarzenia będzie wiedział do kogo zadzwonić.

Nie bierzemy:

– całego portfela z mnóstwem niepotrzebnych rzeczy,

– kart kredytowych i debetowych,

– laptopów i innych wrażliwych urządzeń,

– drogich zegarków,

– noży, kastetów, łańcuchów itd.

– alkoholu (nawet w takim szczeniaczku) i żadnych narkotyków

– wielkiego plecaka z ciuchami,

– Rękawiczek narciarskich lub rowerowych mogących być uznane przez Policje za bojowe (kazus Daniela Kloca).

– Butów na szpilkach lub pantofli w których niewygodnie biegać.

– żadnej bazy danych, notesów itd.

Jeszcze 2 słowa co do ubioru. Róbmy tak by dzięki niemu unikać kłopotów a nie sobie przysparzać.

Dobrym pomysłem jest odpięcie kolczyków z uszu (i z innych miejsc) by uniknąć dodatkowych obrażeń i zredukować do minimum liczbę elementów, o które można się zaczepić, a przez które także, w razie zamieszek, łatwo będzie nas rozpoznać. Ubiór trzeba zestawić według praktycznie uwzględnionych warunków: pogody, poruszania się, nie zwracania na siebie uwagi oraz ochrony najbardziej wrażliwych części ciała! Dobrze aby ubiór nie był zbyt charakterystyczny, w razie kłopotów ułatwi twoją identyfikację. Kolor czarny dobrze maskuje niuanse sylwetki – choć ja polecam typowy buro-szary. Na wypadek użycia armatek wodnych z barwiąca wodą można mieć szczelnie zapakowane ubranie zapasowe. Unikaj policyjnych zdjęć i kamer  oraz „dziennikarzy” TVN, TVP i Polsat- mogą być użyte jako dowody przeciwko tobie, chyba, że filmuje Twój kumpel lub Nowy Ekran. Po akcji warto zmienić ubranie, jeśli jego wygląd wskazuje, że brałeś w niej udział. Policja może poszukiwać uczestników na podstawie zdjęć i filmów, zdarzają się aresztowania na ulicach w kilka godzin po manifestacji.

Dla tych co zamierzają być tam gdzie wisi “dym”:

– żadnego makijażu, malowania twarzy, kremów – w razie użycia gazu łzawiącego (np. CN/CS), który szczególnie nasyca się w tłuszczach, przez co dłużej i silniej działa! W przypadku braku maski przeciwgazowej, prowizoryczną ochronę przed gazem zapewniają maseczki lub chusty nasączone octem czy wodą. Na oczy dobre są okulary narciarskie, hutnicze lub dobre pływackie (szczelne i nieparujące). Doraźnie wystarczy wilgotny szalik.

– Jeśli cię stać to wymień swoje soczewki kontaktowe na nietłukące się okulary! Jeśli masz stare, awaryjne okulary – załóż je (zawsze mniejsza strata), dorób sobie do nich sznurek.

– Dziewczyny jeśli zachodzi potrzeba muszą mieć ze sobą podpaski. Należy unikać używania tamponów, albowiem w przypadku aresztowania, nie będziecie miały możliwości ich zmiany (tampony, które nie są zmieniane po upływie 6 godzin, mogą stać się przyczyną infekcji) na demonstracji tampony mogą się przydać jedynie do tamowania krwi, gdy leci z nosa.

– Pamiętaj, abyś miał przy sobie lekarstwa jeśli musisz je regularnie przyjmować, albowiem policja w razie aresztowań lub zamieszek na demonstracji nie będzie się troszczyć o twoje zdrowie – musisz zatroszczyć się o nie sam.

Na Marszu Niepodległości  pozostań z ludźmi, których znasz. W określonej sytuacji nie zaszkodzi wziąć się pod rękę i iść w “łańcuchach”. Nie tylko, dlatego, iż nastrój jest od razu lepszy, a także łatwiej można koordynować wykrzykiwanie haseł. A szczególnie przyda się to wtedy, gdy łańcuchy stworzą niezawodną ochronę – kiedy wściekli stróże prawa, tajniacy i inne rozgniewane oszołomy będą próbować się wmieszać w pochód demonstracji. Zwracaj uwagę na to, aby pomiędzy poszczególnymi łańcuchami nie powstawały luki i żądaj od ludzi biegających pomiędzy nimi, aby się włączyli do łańcucha lub poszli gdzie indziej. Może brzmi to dla Ciebie dziwnie bądź śmiesznie – jednak bez stworzenia małych grup i łańcuchów w razie ataku nie mamy szansy z zorganizowanymi oddziałami prewencji lub innymi agresorami. Tłum reaguje jak opisywał Le Bon czyli ma agresję najbardziej agresywnego, odwagę najbardziej tchórzliwego a inteligencje najgłupszego uczestnika – chyba, że stworzy się zwartą grupę i kontroluje akcję oddolnie. W grupkach zwartych po 2 osoby można też wracać z Marszu.

Przy prowokacjach i akcjach policji

Nie wpadać w panikę. SPOKÓJ. Iść normalnie jakby się nic nie stało. Jeśli robi się zbyt gorąco to też SPOKÓJ – stanąć, nabrać głęboko powietrza i zażądać od innych tego samego. Jak najszybciej rozpocząć tworzenie łańcuchów, jeśli nie można, to w przypadku ataku policji: zwarcie i zależnie od okoliczności sitting na jezdni lub powolne wycofywanie. NIGDY NIE UCIEKAĆ! Wielokrotnie dzięki tworzeniu samych łańcuchów i sitingu na jezdni przez przyjaciół i pomocników oraz przez samo stanie zostały odparte ataki policji na demonstrację, oraz można było zapobiec rozpadowi demonstracji, aresztowaniom i ewentualnemu pozostawieniu leżących rannych na pastwę policji, czy wyciąganiu przez policję pojedynczych demonstrantów z kolumny przemarszu.

Jeżeli zakładamy aktywną obronę a mamy do tego prawo w przypadku bardzo agresywnych ataków i bandyckich zachowań policji (z przekroczeniem wszelkich uprawnień) lub lewackich grup.

Wspólną zasadą działania oddziałów do tłumienia zamieszek jest szyk bardzo przypominający starożytną falangę – policjanci idą w ściśniętym szeregu, trzymając tarcze blisko siebie i rozbijając po drodze każdy opór. Podstawą sukcesu jest rozbicie takiego szyku. Tu bardzo użyteczne są barykady, zza których można razić podchodzących policjantów kamieniami i innymi pociskami. Dodatkowo, przy bardziej zorganizowanym bloku, można pokusić się o działania pozorowane – jeden szereg po krótkim starciu wręcz symuluje ucieczkę. Bardzo prawdopodobne, że policjanci rusza w pogoń. Wtedy łamią szyk i stają się zbieraniną pojedynczych osób. Wtedy może ich zaatakować druga grupa, która z znienacka wyskakuje zza rogu budynku. Innym wariantem jest rozbiegnięcie się uciekających na boki i zasypanie biegnących policjantów kamieniami przez drugą grupę. Do rozbijania szyku idealnie też nadają się koktajle mołotowa. Ważne jest, aby każda dziura, każdy wyłom natychmiast był atakowany dużą ilością kamieni.

Policja konna zwykle naciera w małych grupach i ma na celu zrobienie psychologicznego wrażenia. Należy starać się, aby nie poddać się panice i usunąć się na boki, a następnie zaatakować policjantów z boku lub z tyłu. Ważne jest, aby pamiętać, że naszym celem nie jest koń, tylko siedzący na nim gliniarz. Konie te są specjalnie szkolone, nie wystraszą się wiec ani krzyków, ani innych hałasów, ani nawet większości ciosów. Jedną z dobrych metod, jednocześnie nieszkodzących zwierzętom, jest spryskanie ich gaśnicą pianową – płoszy to konie, jednocześnie nie czyniąc im krzywdy. To samo tyczy się jednostek z psami, które co prawda nie są zbyt popularne, ale mogą zostać użyte. Zwierzęta można trzymać na dystans wsadzając im w zęby kije od flag, czy generalnie zajmując ich uwagę jakimiś przedmiotami, podczas gdy inni starają się unieszkodliwić policjanta.

Jedną z groźnych taktyk policji jest stosowanie oddziałów do wyłapywania osób z tłumu. Jest to niewielka, kilko lub kilkunastoosobowa ekipa policjantów, która nagłym i ostrym atakiem rusza w tłum, wyciąga potrzebną im osobę, po czym wycofuje się. Najlepszą metodą obrony przed nimi jest zwarcie szyku i złapanie się mocno pod ręce, aby było im ciężko wychwycić pojedynczą osobę. Taki atak polega na szybkości i zaskoczeniu, więc jeśli będą musieli się mozolnie przebijać przez waszą żywą blokadę to zrezygnują. Polska policja nie stosuje raczej tej taktyki, ale w innych krajach jest to częste.

Bardzo pomocne przy obronie samego bloku są rozwinięte na przedzie i po bokach duże transparenty. Utrzymują one szyk w porządku i utrudniają szybkie wyciąganie ludzi z bloku. Do tego bardzo ważne jest, aby blok składał się z grup ludzi którzy się znają i sobie ufają nie przypadkowej zbieraniny uczestników. Utrudnia to infiltrację i podnosi morale.

Odbijanie aresztowanych:

Osobną sprawą jest odbijanie aresztowanych. Generalnie należy zawsze przynajmniej spróbować to zrobić, gdyż często zatrzymana osoba może mieć poważne konsekwencje za udział w akcji. Jeśli jednak widzicie, że nie macie żadnych szans, policjanci na tyle przewyższają was liczebnie, że każde działanie jest samobójstwem, wtedy lepiej odpuścić. Należy pamiętać, że odbijanie aresztowanych może grozić poważnymi problemami, najczęściej są to zarzuty o napaść na policjanta.

Samo odbijanie polega na szybkim ruszeniu w stronę zatrzymanego zwartą grupą, niekoniecznie dużą, ale stwarzającą wrażenie zdeterminowanej. Następnie zagrożoną zatrzymaniem osobę jedni starają się wyciągnąć z rąk policji, podczas gdy inni zajmują samych policjantów.

Inaczej sprawa wygląda z tajniakami – wtedy możecie sobie pozwolić na więcej, ale uwaga – zazwyczaj są to osoby szkolone do takich celów, potrafią wiec sobie nieźle radzić i zwykle są w jakiś sposób uzbrojeni. Od dawna też już w policji są kobiety, więc niech nikt nie stara się patrzyć na to zagrożenie stereotypowo. Dobrze jest mieć zawsze oczy szeroko otwarte. Gdy tajniak próbuje kogoś wyciągnąć jest niewiele czasu na reakcje – policjanci wokół będą starali się przyjść na pomoc i przejąć zatrzymaną osobę. Najlepszą radą jest szybki i zdecydowany atak, mający na celu zneutralizowanie tajniaka i wyrzucenie go poza obręb demonstracji. Pamiętajcie, że priorytetowym celem jest odbicie zatrzymanego, kopanie się z tajniakiem bo tajniacy (o czym się przekonaliście na filmach z tamtego roku) kopią naprawdę brutalnie i celnie! Gdy już zagrożona osoba jest z powrotem w rękach „swoich”, należy szybko zacieśnić szereg lub uciec.

Tak zwana „napaść na policjanta”

Według prawa: jeżeli policjant bije kogoś na twoich oczach, nie wolno ci reagować ostro, podniesienie ręki na policjanta na służbie jest przestępstwem. Reagować można tylko słownie lub starać się osłonić kogoś własnym ciałem. Zawołaj świadków! Jeżeli policjant bije ciebie, nie reaguj aż do chwili wyraźnego zagrożenia zdrowia lub życia. Inaczej może ci grozić kara za „przeszkadzanie policjantowi w wykonywaniu obowiązków”, staraj się zapamiętać bijących (stopnie, znaki szczególne, numery blachy). Teoretycznie, jeśli policjant przekracza swoje uprawnienia masz prawo się bronić jednak w praktyce sąd NIGDY Tobie nie uwierzy! Jeśli więc nie zamierzasz stać biernie, nie możesz dać się potem złapać!
Dla dziennikarzy obywatelskich: Policjant zawsze musi przedstawić się z imienia i nazwiska oraz numeru służbowego. Nie może też ukrywać twarzy. Można wiec i powinniśmy go filmować w trakcie interwencji oraz zadawać pytania identyfikujące. Pamiętajcie by w miejscach gorących zawsze był ktoś kto rejestruje to komórką z pewnej odległości lub ktoś kto może wzywać pomoc.
Aha nawet na 2-3 dzień po Marszu (albo i później), gdy się dowiecie o jakichś nadużyciach władzy lub losach kolegów wymagających interwencji dzwońcie do Nowego Ekranu. Znajdziemy prawników i zorganizujemy wsparcie medialne.
Przy obrażeniach ciała
Jeśli ty lub ktoś z twojego otoczenia zostanie ranny, należy zwrócić się ochrony Marszu Niepodległości, która ma kontakt ze służbami medycznymi. Gdy nie można znaleźć grupy medycznej, zorganizuj ze swoimi przyjaciółmi odtransportowanie rannego. W przypadku poważniejszych obrażeń – zawiadamiamy po prostu pogotowie 999. Jeśli chcecie/musicie odwiedzić szpital to na izbie przyjęć możecie spokojnie powiedzieć, jak to mianowicie było i od razu poprosić o obdukcję. Nie zapomnijcie zawiadomić przyjaciół i nas o takim przypadku.
Jeszcze raz zwracam uwagę – po Marszu nie wracajcie sami. Nie narażajcie się na pobicie bez świadków lub aresztowanie groźnego agresywnego faszysty-terrorysty niemal.
Przy zgłoszeniach telefonicznych zdarzenia którego byliście świadkami do Nowego Ekranu podajecie następujące informacje:
– Miejsce i czas zatrzymania, względnie inne użyte policyjne środki jak usuwanie demonstrantów, atak armatkami wodnymi, pałowanie, gaz, etc.
– Imię i nazwisko aresztowanego, rannego, świadka lub opis tej osoby.
– Co się stało – bicie, kopanie, za co, etc.
– Zapamiętaj liczbę policjantów oraz ich wygląd (wąsik, wielokrotnie nie wystarczy do identyfikacji). Nie zapamiętuj szczegółów munduru – wszystkie są takie same. Możesz za to zapamiętać tablicę rejestracyjną lub numer boczny pojazdu policyjnego.
Co do szczegółów prawnych:
Policjanci, który cię zatrzymują muszą:
1.    podać stopień, imię i nazwisko; policjanci nie umundurowani okazują legitymację służbową tak, byś miał możliwość odczytać i zanotować nazwisko policjanta i nazwę organu, który wydał legitymację,
2.    podać podstawę prawną oraz przyczynę podjęcia czynności służbowej (Rozporządzenie RM z 17.09.1990).
Domagaj się tego. Jeżeli oddziały prewencji nie mają widocznych blach muszą je okazać ich dowódcy. Masz prawo zapisać sobie numery identyfikacyjne i nazwiska. Zrób to. Policjant nie może ci w tym przeszkodzić (w razie odmowy właśnie spisz numer boczny lub/i rejestracyjny radiowozu i wnieś skargę – pomożemy Ci w tym). Jeśli nie zabrałeś dokumentów i cię zatrzymano, ktoś z dowodem musi potwierdzić twoją tożsamość. Jeśli cię zatrzymano – nie dyskutuj, nie stawiaj się, nie szarp.
Przy zatrzymaniach
Jeśli zostałeś zatrzymany, zwracaj na siebie uwagę wszystkich w około na ulicy (okrzyki bólu) i wykrzykuj swoje imię i nazwisko, aby ci, którzy stoją dookoła i zrejestrują zdarzenie wiedzieli kim jesteś (rejestrujący powinni usłyszane imie i nazwisko wyraźnie powtórzyć do mikrofonu kamery lub komórki) i aby mogli przekazać informację o twoim zatrzymaniu dalej (znajomym, rodzinie, NE).  Jeśli podczas zatrzymania czy w drodze na komisariat lub na nim (przed spisaniem Ciebie czy zabraniem dokumentów) – będzie możliwość ucieczki – UCIEKAJ! Honor oficera nakazywał obowiązek ucieczki z niewoli. Co wolność to wolność.
Jeśli to się nie uda – postaraj się odzyskać jak najszybciej spokój i pamiętaj od tego momentu nic już nie mówisz!
Po takim zdarzeniu zapraszamy od razu do Redakcji Nowego Ekranu – Nowy Świat 54/56 II piętro na gorącą relację do kamery lub bez, z ujawnieniem twarzy lub bez – wedle życzenia. Jeśli nie masz ochoty to biegnij od razu do domu, ale potem przyjdź z tym do nas.
Wiadomości te powinni otrzymać organizatorzy i związane z nimi media (Nowy Ekran), albowiem często zdarza się tak, iż ofiary dowiadują się wiele miesięcy, po, że toczy się przeciw nim postępowanie sądowe np. o napaść na funkcjonariuszy, wtedy taki protokół jest bardzo cenny.
W drodze na komisariat
W czasie jazdy na komisariat rozmawiaj z innymi zatrzymanymi na temat waszych praw, ale ani słowa o tym co ty/wy zrobiłeś/zrobiliście. Pamiętaj, iż może być między wami szpicel, lub podsłuchuje policjant, nawet jak wydaje ci się, że wszystkich dobrze znasz.
Zwracaj uwagę na innych i okaż się być odpowiedzialnym, jeśli oni z pewnymi sytuacjami (aresztowanie, stres) gorzej sobie radzą niż ty. To uspokoi także ciebie, mów im, iż od tej chwili najlepiej jest siedzieć cicho (tj. odmówić zeznań). Wymień się ze swoimi współwięźniami nazwiskami, adresami, aby ten, który pierwszy wyjdzie mógł poinformować organizatora/ACK.
Jeśli masz przy sobie jakieś przedmioty “nielegalne”- gaz, broń, petardy etc i nie wyrzuciłeś ich przy zatrzymaniu, zostaw je pod ławką w samochodzie.
Akcja solidarnościowa
Jeżeli to nie Ty zostałeś zatrzymany tylko któryś/ -aś z kolegów / koleżanek, pamiętaj oni czekają na pomoc. Nikogo nie można zostawić samemu sobie!
Jeśli zostaną zatrzymane jakiekolwiek osoby wszyscy udajemy się pod komisariat, na którym są one przetrzymywane! Bardzo pomocne są pikiety pod więzieniem z żądaniem wypuszczenia zatrzymanych. Jeśli nie możesz pójść – dzwoń na komisariat i domagaj się informacji na temat zatrzymanych. Solidarność naszą bronią! Jednocześnie zawiadom Nowy Ekran. Pomożemy.
Na komisariacie
Procedura jest taka: Najpierw policjant, który cię zatrzymał (lub inny) spisuje protokół zatrzymania (PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY), w którym dokładnie określa godzinę zatrzymania i przyczyny, pyta się o dane osobowe (tj. spisuje z dowodu). W protokole są rubryki dot. zapytania o stan zdrowia, a także o to czy wnosisz skargę do sądu na zatrzymanie.
Na napisanie skargi na zatrzymanie masz 7 dni, nie musisz jej pisać na komisariacie. Sąd najczęściej zaraz po zdarzeniu nie dysponuje innymi dowodami niż zeznania policjantów, więc i tak skarga taka niewiele wniesie. Zatem warto wstrzymać się z wniesieniem skargi i napisać ją bez stresu, gdy znajdziesz się już na wolności, będziesz mógł się do tego przygotować, skonsultować z prawnikiem.
No chyba, że będziesz odpowiadać w trybie sądu 24 godzinnego – wtedy nie ma na co czekać. Zawiadamiajcie rodzinę, znajomych z prośbą o dotarcie do prawników i mediów. Telefon do Nowego Ekranu czy adres mailowy znajdą bez problemu w internecie. Już wie o nas 16 mln Polaków a 1,5-2 mln czyta nas miesięcznie.
Co do pytania przesłuchującego cię policjanta o twój stan zdrowia – powiedz o wszystkich obrażeniach przy zatrzymaniu. Poza tym zapyta się on, kogo o tym powiadomić (o tym niżej), a potem … poprosi o podpis. Na protokole jest informacja o powodzie zatrzymania, z którym na pewno się nie zgadzasz. Nie musisz go podpisywać! Nie daj się nabrać na formułkę: „Podpisz, że nie chcesz podpisać”!
Żądaj kopii protokołu. Musi się na niej znaleźć oryginalny podpis przesłuchującego. Kserokopia dokumentu lub jej kalkowa odbitka nie są dokumentami. Od tego momentu nic nie mów! Odmów składania zeznań – masz do tego prawo.
Potem przeszukają cię, chyba że zrobili to wcześniej. Przy kontroli osobistej masz prawo żądać obecności osoby wskazanej przez siebie. Kontrola osobista musi być dokonana przez osoby tej samej płci. Żądaj by wydali ci protokół przeszukania odzieży oraz pokwitowanie odbioru rzeczy.
Nie mogą ci zabrać dokumentów (najwyżej do spisania danych) ani pieniędzy – resztę niestety – tak.
Żądaj jednak zawsze (kulturalnie, ale stanowczo) by wydano ci protokół przeszukania odzieży oraz pokwitowanie odbioru rzeczy – pamiętaj, że policjanci niekiedy kradną!
Potem potrzymają cię trochę w celi lub tzw. przejściówce do czasu, aż przesłucha cię śledczy (protokół przesłuchania lub notatka służbowa). I tu musisz uważać!
Przy stwierdzaniu tożsamości jesteś tylko zobowiązany do podania, danych dotyczących ciebie tzn.: imię, nazwisko, datę urodzenia i mniej więcej dane o twoim zawodzie (robotnik, urzędnik, student, bezrobotny). Ani słowa więcej! Nic o rodzicach, szkole, firmie, pogodzie, po prostu: NIC!
Nic nie mów! Odmów składania zeznań – masz do tego prawo!
Żadnych danych do sprawy. Żadnego wdawania się w ideologiczne dyskusje. Nie daj złapać się na sztuczki psychologiczne, ani na dobrych wujków i ciocie, którzy mają całkowite zrozumienie dla twojej sprawy, ani też na brutalnych gliniarzy, którzy chcą Tobie od razu nakłaść po mordzie. Zachowaj orientację i swój mózg pod kontrolą. Zapomnij te wszystkie misterne i taktyczne posunięcia, które przechodzą tobie przez głowę, jak możesz nabrać policję i jak możesz sam siebie wyciągnąć z tego nieprzyjemnego położenia! Oni są lepsi w wyciąganiu niż ty w kłamaniu czy ukrywaniu – więc NIC NIE MÓW, zwłaszcza, że masz do tego prawo. Każda sytuacja jest korzystniejsza od tej, aby wymyślić coś cwanego, aniżeli ta, kiedy siedzisz na komisariacie. Nawet jeśli mówią, iż będzie na twoją korzyść, jeśli złożysz zeznania, które będą obciążać innych, albo że szybciej wyjdziesz im szybciej coś zeznasz. Nie wierz im – tak czy inaczej wyjdziesz po kilku godzinach (poza naprawdę ekstremalnymi wypadkami).
Jeśli uważasz, iż jest tobie zarzucana rzecz, z którą nie masz nic wspólnego – siedź cicho i nic nie mów! To co ciebie może odciążać może kogoś innego obciążyć. Nie znaczy to byś się obciążał – po prostu nic nie mów, zwłaszcza wtedy kiedy przekonują cię “jasne, nic nie mów, tamten i tak już nam wszystko powiedział” – to stara ściema.
Patriotyzm to nie tylko maszerowanie ale i honorowe obowiązki. Kto wie, może jeszcze Tobie lub nie jednemu przydadzą się tego rodzaju doświadczenia i ćwiczenie charakteru. Jest wszak coraz gorzej.
Po pytaniach dotyczących twoich danych osobowych na początku będą stawiane całkiem “niewinne pytanie”: „Jak długo Pan/i mieszka już w…?”, „Czy przyjechał/a Pan/i tutaj samochodem?, “Na którym semestrze Pan/i jest?… Kiedy się już zorientują, że zaczynasz, może opornie, lecz odpowiadać – zwietrzą swoją szansę i będą bezlitośnie dalej wiercić dziurę w brzuchu, a kiedy nie będziesz odpowiadać na inne pytania to : “Co jest w tym złego jeśli, powie mi Pan/i, czy mieszka razem z XY?; “Dlaczego Pan/i nie chce mi tego powiedzieć?”; „I tak będzie można stwierdzić, do kogo należy ten samochód, nawet jeśli Pan/i sam/a nam tego nie powie”, etc.
Nie dadzą tobie spokoju, jeśli będziesz z nimi rozmawiać o czymkolwiek.
Całkiem inaczej wygląda sytuacja w momencie, kiedy jasno stawiasz sprawę – jak najbardziej wyraźnie i możliwie monotonnie powiesz, iż odmawiasz składania zeznań. Na każde pytanie, ale to na każde pytanie odpowiadasz jednym tonem jak zdarta płyta “Odmawiam składania zeznań!”- chłodno, bez nerwów, ale stanowczo:
“Czy pada deszcz na zewnątrz?” – “Odmawiam składania zeznań!”
“Czy chce Pan/i papierosa lub kawę?” – “Odmawiam składania zeznań!”
“Czy chce Pan/i rozmawiać z kimś innym?” – “Korzystam z prawa do odmowy składania zeznań!”.
Nie bój się, nikt nie będzie uważał ciebie za durnia, nawet jeśli twój przeciwnik będzie tak się zachowywał. On/a bardzo szybko się skapuje, iż jesteś całkiem poważny, nie dasz się oszukać i wiesz dokładnie co masz robić, w rezultacie szybko się podda. To oznacza dla ciebie w każdym przypadku najpierw wyjście z młyna przesłuchań, a później pójście do domu (choćby policjant mówił ci coś wręcz przeciwnego).
Jeśli uważasz, iż już tak głęboko tkwisz w kłopotach, że aż chcesz się do wszystkiego przyznać, abyś nie był zbyt surowo skazanym – i tak trzymaj gębę na kłódkę! To nie policja decyduje o twym wyroku. Po tym jak ty lub twój adwokat otrzymacie wgląd do akt lub będziecie mogli zasięgnąć u niego poradę, trzeba będzie ustalić dobrą strategię. Jeśli jednak coś powiedziałeś (poza “jestem niewinny”), nawet najlepszy adwokat nie będzie w stanie nic tobie pomóc. Po za tym możesz nieświadomie wciągnąć innych ludzi. Jeszcze jeden argument dla całkiem upartych: zeznanie w sądzie jest ważniejsze od tego złożonego na komisariacie – na gorąco, pod wpływem emocji – może tobie tylko zaszkodzić!
Masz prawo do poinformowania kogoś telefonicznie o twym zatrzymaniu. To nie tak, że dadzą ci zadzwonić – po prostu oni dzwonią pod wskazany numer i informują o zatrzymaniu. Podaj numer Nowego Ekranu zapisany na ręku a nam podaj kogo mamy zawiadomić.
Jeśli policjanci będą tego odmawiać, denerwuj ich i nalegaj, możesz grozić skargą. Nie daj się jednak sprowokować czy wyprowadzić z równowagi.
Pobicie na komisariacie
Przemoc ze strony policji na komisariacie nie jest regułą, ale przy Marszu Niepodległości jest wysoce prawdopodobna. Jeśli nie trafiłeś na jakiegoś psychopatycznego zwyrodnialca, to bicie może mieć zasadniczo dwa cele:
– policjant z jakiegoś względu (głośna akcja, naciski z góry) bardzo chce się wykazać i zmusić cię do zeznań, tu oczywiście trudno coś poradzić, zależy to od twojej odporności psychicznej;
– policjant nic na ciebie nie ma, a wyjątkowo coś chce mieć, wtedy bicie ma ciebie sprowokować do uderzenia go – czynna napaść na policjanta to poważny zarzut, więc uważaj – nie myśl, że jak opowiesz sądowi jak było, to cię przeproszą i wypuszczą, sąd zawsze wierzy policji!
Masz prawo żądać badania lekarskiego!
W protokole zatrzymania istnieje odpowiednia rubryka, która brzmi: „Czy zatrzymany lub policjant składał wniosek o badania lekarskie i jak ten wniosek rozpatrzono?”
Często jednak jest tak, że nie będą chcieli dopuścić Cię do lekarza. Powinieneś wówczas niezwłocznie po wyjściu udać się do zakładu medycyny sądowej bądź w mniejszych miejscowościach do biegłego lekarza sądowego w celu dokonania obdukcji. Jeżeli nie znasz adresu lub jest np. pierwsza w nocy to udaj się do najbliższego pogotowia. Jeśli jej nie wykonują prosić o informację o miejscu gdzie przyjmuje chirurg z odpowiednimi kwalifikacjami – niestety obdukcja kosztuje ok. 150 zł) albo uzyskaj chociaż kartę informacyjną z pogotowia, szpitala czy od chirurga. Powinni wydać Ci zaświadczenie, że się do nich zgłosiłeś i podać potrzebny adres. Z tym zaświadczeniem powinieneś się zjawić w zakładzie medycyny sądowej lub u biegłego lekarza sądowego jak to jest najszybciej możliwe, np. rano. To bardzo ważne nawet przy małych obrażeniach, inaczej nie będziesz miał żadnych argumentów na swoją obronę, tymczasem oskarżą cię o cokolwiek (napaść na funkcjonariusza to jedno z najmodniejszych).
Wynik obdukcji może Ci być potrzebny przy ewentualnej obronie w sądzie. Na jego podstawie możesz również wytoczyć sprawę policji o pobicie!
PAMIĘTAJ CAŁY CZAS!!!
Policja zawsze więcej straszy niż może zrobić – nie daj się zastraszyć, nie przejmuj się tym co mówią, ale też bądź uważny i nie lekceważ wroga.
Nie musisz zeznawać – masz prawo odmówić zeznań. Co więcej – masz prawo kłamać, mataczyć, nie mówić prawdy w swojej sprawie.
Nie dotyczy cię więc oskarżenie o składanie fałszywych zeznań (chyba, że jesteś świadkiem!).
Tak czy inaczej wyjdziesz – po kilku godzinach, lub maksymalnie po 48 h. Nie stresuj się, jakby miało być inaczej. Jeśli będzie, to na zasadzie sytuacji wyjątkowej i z hukiem w mediach. Będziesz sławny 😉
Przesłuchanie „na świadka”
Numer ze świadkiem polega na tym, że w ten sposób chce się zmusić do zeznawania – świadek teoretycznie nie może kłamać i nie może odmówić składania zeznań. Zgodnie jednak z art. 183 Kodeksu Postępowania Karnego: „świadek może uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo.” Zapamiętaj ten artykuł! Jeżeli chodzi o pytania nie związane z Tobą, to im mniej widziałeś, pamiętasz, wiesz i znasz tym lepiej. Staraj się jednak nie kłamać w sprawach oczywistych i łatwych do sprawdzenia oraz co do przebiegu wydarzeń, możesz się tym narazić na zarzut składania fałszywych zeznań lub utrudniania śledztwa.
Często ze świadka, jak już się wygada, robi się podejrzanego – lecz to są już późniejsze etapy sprawy.
Jak długo będziesz siedzieć?
Jako podejrzany o popełnienie wykroczenia
Po demonstracji zwykle (w 99%) wychodzi się po 2-6 godzinach, choć teoretycznie mogą  trzymać 48h. Ale tak długie trzymanie nie jest im na rękę – muszą dawać nam jeść, wyprowadzać siku etc. Więc po straszeniu wychodzimy na wolność. Jeżeli jednak będzie zarzut czynnej napaści na policjanta to są 24 godzinny i pełne 48 h odsiadki. Chyba, że sąd utrzyma areszt jak w przypadku Starucha. Ale to sprawa by była wyjątkowa. Jeśli sąd nie wyda wyroku w 24h to muszą Cię wypuścić
Do stwierdzenia tożsamości
Niby nie ma stanu wojennego, nie masz obowiązku noszenia dokumentów, ale jeśli nie zabrałeś dokumentów i dałeś się zatrzymać – to będą cię trzymali tak długo aż ktoś z dowodem nie potwierdzi że ty to ty. Zwykle trwa to kilka godzin, a w tym czasie nachodzą twą rodzinkę i sąsiadów.

Jako świadek

…raczej nie będą cię trzymali, spróbują przesłuchać, postraszą i wyjdziesz po kilku godzinach.

Jako oskarżony o popełnienie przestępstwa

Podstawą do aresztowania tymczasowego są przesłanki: obawa matactwa, ukrywania się i ucieczki, zastraszania świadków.

Wysil się i udowodnij sędziemu, że przesłanki te nie zachodzą, bo np. się uczysz, pracujesz, masz chorą matkę i nigdzie nie uciekniesz, a świadków nie znasz, lub są to policjanci, więc ich nie zastraszysz etc. Tu ważna uwaga do osób które nie mieszkają na stałe w miejscu zameldowania, jeżeli sprawa wygląda na poważną, masz zarzuty z Kodeksu Karnego, podaj swój prawdziwy adres zamieszkania. Policja często sprawdza adres, który podałeś, jeżeli sąsiedzi lub współlokatorzy powiedzą że nie widzieli cię od kilku miesięcy, może to być podstawą do zastosowania tymczasowego aresztu (obawa przed ukrywaniem).

Postaraj się by o rozprawie wiedziała ekipa Nowego Ekranu, będziemy wtedy z kamerą i przypilnujemy praworządność sędziego rozsławiając tę osobę na cały Internet.

Sądy 24-godzinne i postępowanie przyspieszone

Od 2007 roku obowiązuje nowelizacja “Kodeksu Karnego”, która wprowadziła tzw. sądy 24 godzinne. Zgodnie z nią do “Kodeksu Postępowania Karnego” włączono nowy rozdział pt. “Postępowanie przyspieszone”. Jest on stosowany wobec sprawców czynów zagrożonych karą nieprzekraczajcą 2 lat pozbawienia wolności. Przewidziano go min. dla osób, które dopuściły się tzw. występków o charakterze “chuligańskim”, tj.: zniszczenie mienia, groźby karalne, znieważenie, czy naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza, o co może zostać oskarżony każdy uczestnik demonstracji.

Sprawy prowadzone w trybie przyspieszonym rozstrzygają sądy rejonowe. Warunkiem koniecznym ich rozpoznania jest ujęcie sprawcy przez na gorącym uczynku lub bezpośrednio potem oraz doprowadzenie go przed oblicze sądu w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania. Jeżeli policjant prowadzący sprawę uzna, że kwalifikuje się ona do rozpoznania w trybie przyspieszonym, przygotowuje stosowny wniosek, który po zatwierdzeniu przez prokuratora jest kierowany do sądu. Pismo to zastępuje tradycyjny akt oskarżenia, ale nie musi zawierać jego uzasadnienia. Prezes sądu zarządza doręczenie wniosku oskarżonemu i jego obrońcy, wyznaczając im czas na przygotowanie się do obrony. Oskarżony (podejrzany) może skorzystać z pomocy obrońcy spośród adwokatów z urzędu pełniących obligatoryjne dyżury przy sądzie rejonowym, jednak w przypadku wydania wyroku skazującego zostanie obciążony kosztami jego honorarium. Oczywiście, zawsze może mieć własnego adwokata z wyboru, co jest rozwiązaniem znacznie lepszym, gdyż jest on skuteczniejszy.

Sąd orzekający jednoosobowo powinien wydać swój wyrok w ciągu 24 godzin. Zatrzymanego należy natychmiast zwolnić, jeśli w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania nie zostanie przekazany do dyspozycji sądu. W razie potrzeby w procesie może zostać ogłoszona przerwa trwająca do 14 dni. Jeżeli jednak przed rozprawą główną lub w jej toku sąd stwierdzi, że sprawa nie podlega rozpoznaniu w trybie przyspieszonym – dalej jest prowadzona w trybie uproszczonym. Podobnie, jeśli po rozpoczęciu przewodu sądowego i przeanalizowaniu ujawnionych okoliczności uzna on możliwość wymierzenia kary powyżej 2 lat pozbawienia wolności – rozstrzyga o zastosowaniu środka zapobiegawczego i przekazuje sprawę prokuratorowi w celu przeprowadzenia postępowania przygotowawczego na zasadach ogólnych, w trybie zwyczajnym.

Kiedy znowu będziesz na zewnętrz…

Zgłoś się koniecznie do Nowego Ekranu!

Natychmiast po popełnieniu przestępstwa przez policjanta złóż zawiadomienie o przestępstwie. Masz też 7 dni na wniesienie zażalenia na zatrzymanie. Skieruj je do komendy rejonowej policji, na której terenie zdarzenie nastąpiło oraz do odpowiedniej Prokuratury najlepiej Okręgowej (warto również napisać skargę do komendanta wojewódzkiego policji i RPO). Pamiętaj, by złożyć zawiadomienie jak najszybciej, biorąc potwierdzenie wpłynięcia na kopii, lub zachowując dowód nadania. Wnioski o ściganie – zgłoszenia przestępstw napisz własnymi słowami, tak jak potrafisz, do prokuratury dołącz listę świadków (jeśli są) i obdukcję lekarską.
JEŻELI JEDNAK ZADBACIE BY BYĆ W ŚRODKU MARSZU, NIE SZUKACIE LINII FRONTU Z POLICJĄ ORAZ LEWIZNĄ I MACIE MINIMUM SZCZĘŚCIA to ¾ tych rad nie będzie was dotyczyć. Pójdziecie, przejdziecie i przyjdziecie spokojnie do domu, a tam z TVN dowiecie się, że byliście niemal na froncie wojny domowej.
BY JEDNAK DOMOWNICY NIE BYLI SKAZANI TYLKO NA ZAKŁAMANE DONIESIENIA MAINSTREAMU TO ZAPRASZAM NA RELACJĘ NOWEGO EKRANU NA ŻYWO Z MARSZU NIEPODLEGŁOŚCI w NIEDZIELĘ 11.11.12 o godz. 15.00 którą będę miał zaszczyt prowadzić:
Łażący Łazarz
Korzystałem z informacji kodeksowych, doświadczenia własnego i kolegów oraz z Internetu. Jeśli o czymś zapomniałem to dodajcie w komentarzach.

Komentowanie zamknięte.