Najnowsze

Opublikowano Kwiecień 15, 2012 Przez a303 W Świat

“Państwo mafijne” w Kosowie i Camp Bondsteel: Krok ku ciągłej obecności wojsk USA w Europie płd-wsch. Kuriozalna waszyngtońska strategia dla Kosowa może zniszczyć NATO

Źródło: http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=30262

12/04/2012

Artykuł F. Williama Engdahla, tłum. wMordechaj

W jednym z najdziwniejszych komunikatów na temat polityki zagranicznej wydanych przez kuriozalną administrację Obamy, amerykańska Sekretarz Stanu, Hillary Clinton, ogłosiła, że Waszyngton wyświadczy dla Kosowa „pomoc”, aby mogło ono dołączyć do NATO oraz wejść w skład państw Unii Europejskiej. Poczyniła to zapewnienie krótko po ostatnim spotkaniu z premierem Kosowa, Hashimem Thaci, jakie miało miejsce w Waszyngtonie, podczas którego chwaliła postępy rządu Thaciego w kierunku „integracji europejskiej oraz dbałość o rozwój gospodarczy” (1). Jej oświadczenie bez dwóch zdań spowodowało poważną troskę o sprawy dostaw paliw wśród urzędników rządowych i wojskowych w wielu różnych stolicach europejskich. Tylko garstka ludzi rozumie, jak szalony jest plan Clinton wepchnięcia Kosowa do NATO i UE.

Podstawy geopolityczne Kosowa

Kontrowersyjny kawałek nieruchomości, zwany dzisiaj Kosowo, był częścią Jugosławii i pozostawał częścią Serbii aż do kampanii bombowej NATO z 1999 r., jaka zniszczyła to, co pozostało po Serbii Milosevica oraz otworzyła drogę dla USA, z podejrzaną pomocą państw UE, szczególnie Niemiec, do wyrwania z obszaru byłej Jugosławii małych, zależnych pseudo-państw. Kosowo stało się jednym z nich praktycznie w tym samym okresie, gdy utworzono Macedonię. Słowenia i Chorwacja wcześniej już zostały oderwane od Jugosławii z silną asystą ministerstwa spraw zagranicznych Niemiec.

Krótki przegląd wydarzeń wiodących do secesji Kosowa z Jugosławii pomoże dojrzeć, jak ryzykownym krokiem jest nadanie Kosowu członkostwa w NATO i/lub członkostwa w UE dla przyszłości Europy. Hashim Thaci, obecny premier Kosowa, zrobił swą robotę za pośrednictwem Departamentu Stanu USA, a nie poprzez wolne demokratyczne wybory w tym kraju. Kosowa nie uznaje jako państwa ani Rosja ani Serbia ani ponad 100 innych państw. Jednakże, zostało ono natychmiast uznane, gdy zadeklarowało swoją niepodległość w 2008 r. przez administrację Busha i Berlin.

Członkostwo Kosowa w UE, kolejnego pseudo-państwa w tej strukturze, nie jest czymś, co dodaje zbytnich trosk sekretarz Clinton, lecz dla integracji UE zdecydowanie może przysporzyć wielu problemów. Choćby sprawa bezrobocia sięgającego nie mniej niż 60 %. To trzeci niechlubny wynik na świecie. Gospodarka zawsze była piętą achillesową tego regionu w byłej Jugosławii, a dziś jest jeszcze gorzej. Jednak prawdziwym problemem dla przyszłości pokoju w UE oraz jej bezpieczeństwa jest natura państwowa Kosowa, jaka jest wytworem Waszyngtonu z końca lat 90-tych.

Państwo mafijne i Camp Bondsteel

Kosowo jest małą parcelą ziemską w jednym z najbardziej strategicznych miejsc w całej Europie, takie jest geopolityczne stanowisko USA, dla celów wojskowych USA jest obiektem kontroli przepływu ropy i rozwoju wypadków politycznych względem bogatego w ropę regionu Bliskiego Wschodu i jego relacji z Rosją i zachodnią Europą. Aktualne uznanie samozwańczej Republiki Kosowa pod egidą USA jest kontynuacją polityki USA na Bałkanach, jaka została wprowadzona w życie od chwili bezprawnego zbombardowania Serbii przez USA i NATO w 1999 r., pozanatowską strefę wpływów, co nie zostało nigdy zaaprobowane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ, a co zostało dokonane na podstawie domniemania, że armia Milosevica była wówczas o krok od dokonania ludobójczej masakry na Albańczykach w Kosowie.

Kilka miesięcy przed bombardowaniem celów w Serbii, jednych z najcięższych po II WŚ, jeden z urzędników wywiadu USA w czasie prywatnej rozmowy z wyższym oficerem armii chorwackiej w Zagrzebiu, opowiedział o amerykańskiej strategii wobec byłej Jugosławii. Według słów Amerykanina, Pentagon już wtedy miał cel w postaci przejęcia kontroli nad Kosowem, aby zabezpieczyć swoją bazę wojskową w celu panowania nad całym regionem Europy płd-wsch aż do granic ziem roponośnych na Bliskim Wschodzie.

Od czerwca 1999 r., gdy siły natowskie okupowały Kosowo (KFOR – NATO Kosovo Force), było ono jeszcze wówczas formalnie częścią Jugosławii, a samo Kosowo technicznie pozostawało pod mandatem Narodów Zjednoczonych, na podstawie rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa ONZ. Również Rosja i Chiny wyraziły zgodę na ten mandat, który dawał siłom KFOR uprawnienia do zakończenia walk etnicznych i różnych wypadków wybuchów okrucieństw pomiędzy serbską mniejszością narodową oraz albańskimi muzułmanami, stanowiącymi większość ludności Kosowa. W warunkach tej rezolucji nr 1244 Kosowo pozostawało częścią Serbii i stanowiła ona pokojowe rozwiązanie jej statusu. Prawo ONZ zostało jawnie zlekceważone przez USA, Niemcy oraz inne kraje UE w 2008 roku.

Bezzwłoczne uznanie przez Niemcy i USA niepodległości Kosowa w lutym 2008 r. zbiegło się znacząco z wyborem na prezydenta Serbii pro-waszyngtońskiego Borisa Tadica, który kilka dni przed tym wydarzeniem został prezydentem na drugą kadencję. Wraz z wyborem Tadica, Waszyngton mógł liczyć na ustępliwą reakcję serbską na swój ruch wobec Kosowa.

Wkrótce po bombardowaniach Serbii w 1999 r., Pentagon zajął 1000 akrów terenu w Kosowie w miejscowości Uresevic opodal granicy z Macedonią i przyznał kontrakt budowlany dla korporacji Halliburton, w której akurat wówczas Dick Cheney był szefem zarządu. Wkrótce potem rozpoczęła się tam budowa jednej z największych baz wojskowych USA poza jego granicami, Camp Bondsteel, gdzie dziś staconuje ponad 7000 żołnierzy.

Pentagon ma już 7 nowych baz wojskowych w Bułgarii i Rumunii nad Morzem Czarnym, w tym Graf Ignatievo i Bezmer w Bułgarii oraz bazę lotniczą Mihail Kogalniceanu w Rumunii, jakie wykorzystywane są do przeprowadzania operacji wojskowych w Afganistanie i Iraku. Baza w Rumunii jest miejscem specjalnego wydziału wojskowego Pentagonu –  Joint Task Force–East. Kolosalny Camp Bondsteel w Kosowie oraz używanie i unowocześnianie zatok Adriatyku na wybrzeżu chorwackim i Czarnogóry dla rozmieszczenia floty USA uzupełnia obraz militaryzacji obszaru Bałkanów.

Strategiczny plan USA dla Kosowa przewiduje w pierwszym rzędzie wykorzystanie wojskowe, ale w drugim tle wyłania się sprawa przerzutu narkotyków. Głównie idzie o pokrzyżowanie interesów Rosji oraz kontrolę nad obszarami roponośnymi Morza Kaspijskiego. Przez ogłoszenie niepodległości, Waszyngton zyskał w swych szeregach słabe państwo , jakim łatwo może kierować. Tak długo, jak było ono częścią Serbii, pozostawanie pod kontrolą militarną NATO byłoby politycznie niepewne. Obecnie Kosowo jest pod zarządem jako wojskowa satrapia NATO, których siły KFOR liczą 16 tysięcy żołnierzy, gdy samo Kosowo liczy sobie ok. 2 mln ludzi. Camp Bondsteel jest jednym z elementów ofensywnych baz operacyjnych i „liliowych poduszeczek” wg nazewnictwa Rumsfelda, dla działań wojskowych wymierzonych na wschód i południe. Formalne wprowadzenie Kosowa do UE i NATO pozwoli okrzepnąć tej bazie wojskowej USA w sytuacji, gdy taki plan nie powiódł się w stosunku do Gruzji pod władzą protegowanego Saakashvili w roku 2008.

Korytarz transport heroiny

Kontrola wojskowa USA-NATO nad Kosowem służy kilku celom w ramach większej agendy geopolitycznej Waszyngtonu. Przede wszystkim pozwala na większą kontrolę USA nad obszarem, przez który potencjalnie przebiegać będą ropociągi i gazociągi do UE z obszaru Kaspijskiego i Bliskiego Wschodu oraz na kontrolę korytarzy transportowych do UE z Morza Czarnego. Pozwala również zabezpieczyć wart wiele miliardów dolarów handel heroiną, który zdaniem specjalistów ONZ od narkotyków, wzrósł do rekordowych wymiarów od czasu amerykańskiej okupacji Afganistanu.

Kosowo i Albania są głównymi szlakami tranzytowymi heroiny do Europy. Wg raportu Departamentu Stanu z 2008 r. w sprawie międzynarodowego handlu narkotykami, niektóre kluczowe dla tego interesu szlaki przebiegają przez Bałkany. Kosowo jest wymieniane jako ważne miejsce transportu heroiny z Turcji i Afganistanu do Zachodniej Europy. Te transporty przechodzą pod czujnym okiem rządu Thaciego.

Od czasów swych interesów z ludem Meo w Laosie podczas wojny wietnamskiej, CIA zajmuje się ochroną szlaków narkotykowych w najważniejszych miejscach ich przerzutu, aby częściowo finansować swoje tajne operacje. Skala międzynarodowego handlu narkotykami jest obecnie tak wielka, że o największych amerykańskich bankach, jak Citigroup, mówi się, że czerpią znaczącą część swoich przychodów z procederu prania brudnych pieniędzy.

Jednym z ważniejszych przyczyn skandalicznego postępku Waszyngtonu i innych państw w postaci niezwłocznego uznania niepodległości Kosowa jest fakt, że dobrze oni wiedzieli, iż rząd oraz obie największe partie polityczne są kierowane przez członków zorganizowanej przestępczości kosowskich Albańczyków.

Hashim Thaci, premier Kosowa i szef Demokratycznej Partii Kosowa, jest byłym liderem terrorystycznej organizacji, jaką szkoliło NATO i USA, która nazywała się Armia Wyzwolenia Kosowa (KLA), po albańsku UCK. W kosowskich kręgach przestępczych jest on znany jako Hashim „Wąż” z uwagi na osobistą bezwzględność wobec przeciwników.

W 1997 r., specjalny wysłannik Clintona na Bałkany, Robert Gelbard, opisał KLA, jako „terrorystyczną grupę bez cienia wątpliwości”. Była jednak czymś znacznie większym. Była organizacją mafijną opartą na klanach, wobec tego nie dającą się infiltrować, jaka kontrolowała nieformalny czarny rynek w Kosowie. Do dzisiaj partia Thaciego utrzymuje bliskie koneksje z przestępczością zorganizowaną, zdaniem wielu europejskich źródeł policyjnych.

22 lutego 2005 r., wedle raportu niemieckiego BND, opatrzonego klauzulą „ściśle tajne”, jaki przy jakiejś okazji przedostał się na widok publiczny: „Poprzez udział głównych graczy – np. Thaci, Haliti, Haradinaj – istnieje bardzo ścisła zależność między polityką, gospodarką oraz międzynarodową przestępczością zorganizowaną w Kosowie. Organizacje przestępcze stojące za kulisami wydarzeń podsycają polityczną niestabilność. Nie mają one żadnego interesu w budowaniu działającego zgodnie z prawem państwa, co mogłoby być szkodliwe dla ich rozkwitającego biznesu”. (3)

KLA rozpoczęła działalność w 1996 r. od zbombardowania obozów uchodźców serbskich, ofiar wojen w Bośni i Chorwacji. KLA ciągle nawoływała do “wyzwolenia” obszarów Czarnogóry, Macedonii i części Grecji północnej. Thaci ledwo spełniał warunki ustanowienia regionalnej stabilności. 44-letni Thaci to osobisty protegowany Madeleine Albright od lat 90-tych, gdy był jeszcze zwykłym gangsterem. KLA od początku miała wsparcie CIA i niemieckiego BND. Podczas wojny w 1999 r.KLA otrzymywała bezpośrednie wsparcie NATO. Odkąd znalazł się w rękach USA w połowie lat 90-tych, Thaci założył Grupę Drenica, syndykat kryminalny w Kosowie mający powiązania z organizacjami mafijnymi Albańczyków, Macedończyków oraz Włochów. Specjalny raport ze stycznia 2007 r., przygotowany dla Komisji UE, opatrzony klauzulą “VS-Nur für den Dienstgebrauch” (tylko do użytku służbowego) wydostał się do mediów. Opisywał on w szczegółach przestępczą działalność KLA i następcy tego tworu pod nazwą Partia Demokratyczna pod wodzą Thaci.

Raport Rady Europy z grudnia 2010 r., ujawniony w dzień po tym, jak komisja wyborcza w Kosowie ogłosiła zwycięstwo partii Thaciego, w jakim oskarżono mocarstwa zachodnie o współudział w działalności przestępczej przez ignorowanie faktu, że Thaci kieruje kręgiem przestępców dokonujących akty kryminalne: „Thaci i pozostali członkowie „Grupy Drenica” są konsekwentnie nazywani „głównymi graczami” w raportach wywiadowczych na temat struktur mafijnych w Kosowie. Odkryliśmy, że „Grupa Drenica” miała swego szefa – lub stosując terminologię siatek zorganizowanej przestępczości, swego „bossa”, a jest nim obecnie szanowany działacz polityczny… Thaci” (4).

Raport stwierdza, że Thaci sprawuje “kontrolę z użyciem przemocy” nad handlem heroiną. Dick Marty, śledczy UE, przedstawił raport dyplomatom europejskim ze wszystkich państw członkowskich. Odpowiedzią była cisza. Waszyngton stał za Thacim. (5)

Ten sam raport Rady Europy na temat zorganizowanej przestępczości w Kosowie oskarżał mafię Thaciego o handel ludzkimi organami. Osoby z wewnętrznego kręgu Thaciego zostały oskarżone o udział w porywaniu ludzi do Albanii w okresie powojennym, gdzie wielu Serbów zostało zamordowanych w celu pobrania od nich nerek, jakie zostały sprzedane na czarnym rynku. W sprawie, jaka toczyła się przed sądem okręgowym w Pristinie w 2008 r. w sprawie handlu organami, wyszło na jaw, że pobierano je od ubogich ofiar dla kliniki znanej jako Medicus – powiązanej z KLA w 2000 r. (6)

Powstaje zatem pytanie, dlaczego Waszyngton, NATO, UE, a szczególnie i ważnym zakresie rząd Niemiec, są tak chętne w legitymizacji oderwania się Kosowa? To pseudo-państwo kierowane od wewnątrz przez siatki zorganizowanej przestępczości jest łatwe do kontroli przez NATO. Daje to gwarancję, że słabe państewko jest o wiele łatwiej oddać pod dominację natowską. W połączeniu z natowską kontrolą Afganistanu, gdzie rodzi się heroina kontrolowana na terenie Kosowa przez premiera tego państwa, Pentagon buduje sieć osaczenia Rosji, jaka ma wszelkie cechy nie dające jej nazywać pokojową.

Zależność Thaciego od dobrej woli USA i NATO zapewnia jego rządowi możliwość robienia tego, co sobie zażyczy. W zamian, Thaci gwarantuje USA wielki militarny nabytek konsolidujący im warunki ciągłej obecności w strategicznie ważnym miejscu południowej Europy. To bardzo ważny krok w ustanowieniu natowskiej kontroli nad Eurazją oraz daje USA wielką przewagę na gruncie analizy równowagi sił w Europie. Nie dziwi więc, że Moskwa nie zaakceptowała tego rozwoju wypadków ani powstania wielu innych państw. USA dosłownie bawi się dynamitem, potencjalnie nawet nuklearną wojną na Bałkanach.

Przypisy

1 RIA Novosti, US to Help Kosovo Join EU NATO: Clinton, April 5, 2012, accessed in

http://en.rian.ru/world/20120405/172621125.html.

2 Rick Rozoff, Pentagon and NATO Complete Their Conquest of The Balkans, Global Research, November 28, 2009, accessed in

www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=16311.

3 Tom Burghardt, The End of the Affair: The BND, CIA and Kosovo’s Deep State, accessed in

http://wikileaks.org/wiki/The_End_of_the_Affair%3F_The_BND%2C_CIA_and_Kosovo%27s_Deep_State.

4 The Telegraph, Kosovo’s prime minister ‚key player in mafia-like gang,’ December 14, 2010, accessed in

http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/kosovo/8202700/Kosovos-prime-minister-key-player-in-mafia-like-gang.html.

5 Ibid.

6  Paul Lewis, Kosovo PM is head of human organ and arms ring Council of Europe reports, The Guardian, 14 December 2010.

Tags : , ,

Komentowanie zamknięte.