Najnowsze

Opublikowano Sierpień 7, 2014 Przez a303 W Dziennikarstwo śledcze

Obama powinien ujawnić ukraińskie dowody

W związku z zestrzeleniem Malaysia Airlines Lot 17 nad Ukrainą przekształcającym lokalną wojnę domową w konfrontację z Rosją, amerykańscy weterani wywiadu ponaglają prezydenta Obamę do ujawnienia posiadanych przez niego dowodów o tragedii i wyciszenia całego zamieszania.

a

Amerykańska wersja wydarzeń.

MEMORANDUM DO:                      Prezydent

OD:                                        Veteran Intelligence Professionals for Sanity (VIPS)

[Weterani Służb Wywiadu na rzecz Rozsądku]

TEMAT:                                 Wywiad o zestrzeleniu malezyjskiego samolotu

Podsumowanie

Napięcie amerykańsko-rosyjskie zwiększa się w niepewny sposób z powodu Ukrainy, i nie mamy pewności że Pana doradcy w pełni doceniają niebezpieczeństwo eskalacji. The New York Times i inne media drażliwe kwestie sporne traktują jako rzeczywistość, opierając się na amerykańskich źródłach rządowych.

Dwanaście dni po zestrzeleniu Lotu 17, Pana administracja nadal nie ujawnia skoordynowanej oceny wywiadu, podsumowującej istniejące dowody dla ustalenia odpowiedzialności – a jeszcze mniej przekonująco poparcia powtarzanej opinii, że samolot został zestrzelony dostarczoną przez Rosjan rakietą w rękach ukraińskich separatystów.

a

Sekretarz stanu John Kerry w rozmowie z dziennikarzami 23 lipca 2014 w Ramallah, Zachodni Brzeg (zdjęcie rządu USA)

Pana rząd nie przedstawił żadnych obrazów satelitarnych pokazujących, że separatyści mieli taka broń, i jest kilka innych „psów które nie szczekały”. Wiarygodność Waszyngtonu, i Pana, będą maleć, jeśli Pan nie zechce – albo nie może – przedstawić bardziej wiarygodnych dowodów na opinie rządu. W dalszej części przedstawiamy opinie byłych pracowników służb wywiadowczych o skumulowanej sumie 260 lat doświadczenia w różnych częściach amerykańskiego wywiadu.

My niżej podpisani byli oficerowie wywiadu, chcemy podzielić się z Panem naszym niepokojem o przedstawionych do tej pory dowodach obwiniających Rosję za zestrzelenie 17 lipca Lotu 17. Jesteśmy emerytowanymi pracownikami służby rządowej i żaden z nas nie jest na liście płac CNN, Fox ani innych stacji. Celem naszego memorandum jest przedstawienie świeżej, innej opinii.

Jako weterani wywiadu przyzwyczajeni do czekania, poza sytuacjami wyjątkowymi, na rozstrzygające informacje zanim wyda się wyrok, uważamy, że zarzuty przeciwko Rosji powinny opierać się na solidnych, o wiele bardziej przekonujących dowodach. I to w takim samym stopniu odnosi się do incydentów zapalnych, takich jak zestrzelenie samolotu pasażerskiego. Jesteśmy również zaniepokojeni tym amatorskim sposobem, w jaki pokazuje się rozmyte i cienkie dowody – serwowane – niektóre z nich przez „media społecznościowe”.

Będąc profesjonalistami wywiadu, jesteśmy zażenowani amatorskim wykorzystywaniem stronniczych informacji wywiadu. Jako Amerykanie, oczekujemy, że jeśli Pan faktycznie jest w posiadaniu stanowczych dowodów, to znajdzie Pan sposób ich niezwłocznego upublicznienia. Oskarżając Rosję o odpowiedzialność bezpośrednią lub pośrednią, sekretarz stanu John Kerry był szczególnie stanowczy. Ale nie ma dowodów. Jego opinia wydaje się przedwczesna i nosi znamiona próby wywierania presji na śledczych.

Przedstawianie Rosji w czarnych kolorach

Dostrzegamy niesamowite podobieństwo do wcześniejszego zastosowania amerykańskiej „dyplomacji publicznej”, z której mogą nauczyć się cennych lekcji ci bardziej zainteresowani prawdą niż wykorzystywaniem tragicznych wypadków dla korzyści propagandowych. Mówimy tu o zachowaniu administracji Reagana w bezpośrednim następstwie zestrzelenia koreańskiego Lotu 007 nad Syberią 30 sierpnia 1983. Poniżej przedstawiamy krótkie podsumowanie tej tragicznej sprawy, bo podejrzewamy, że nie był Pan odpowiednio o tym poinformowany. Podobieństwa będą dla Pana oczywiste.

Zaletą naszej wieloletniej służby jako oficerów wywiadu jest to, że pamiętamy to czego byliśmy naocznymi świadkami. Rzadko zapominamy najważniejsze wydarzenia, w których graliśmy rolę analityków lub inne. Ujmując to inaczej, większość z nas „wie dokładnie gdzie wtedy byliśmy”, gdy sowiecki myśliwiec zestrzelił koreański samolot pasażerski 007 nad Syberią 30 sierpnia 1983, ponad 30 lat temu. Wtedy byliśmy oficerami wywiadu w „czynnej służbie”. Pan miał wtedy 21 lat, a wielu z Pana otoczenia dzisiaj byli jeszcze młodsi.

Dlatego wydaje się możliwe, że Pan dowie się o sprawie KAL 007, że tak powiem, po raz pierwszy, że teraz Pan stanie się bardziej świadom poważnych konsekwencji dla stosunków amerykańsko-rosyjskich odnośnie zestrzelenia Lotu 07, i że doceni Pan uniemożliwienie doprowadzenia relacji z Moskwą do całkowitej ruiny. Naszym zdaniem, ryzyko strategiczne tutaj pomniejsza wszystkie inne względy.

Godziny po tym tragicznym zestrzeleniu 30 sierpnia 1983, administracja Reagana wykorzystała swoją doskonałą machinę propagandową do przekręcenia dostępnych informacji sowieckiego wywiadu na temat winy za zabicie wszystkich 269 osób na pokładzie KAL 007. Samolot zestrzelono po tym kiedy zboczył z kursu setki kilometrów, i wszedł w przestrzeń powietrzną Rosji nad wrażliwymi obiektami wojskowymi na Kamczatce i Sachalinie. Radziecki pilot próbował sygnalizować pilotom samolotu by lądował, ale piloci KAL nie reagowali na wielokrotne ostrzeżenia. Pośród zamieszania co do tożsamości samolotu – samolot szpiegowski USA był w pobliżu kilka godzin wcześniej – radziecka kontrola naziemna nakazała pilotowi otworzyć ogień.

Wkrótce potem Sowieci zdali sobie sprawę z tego iż popełnili straszny błąd. Amerykański wywiad również wiedział z wrażliwych podsłuchań, że ta tragedia była skutkiem błędu, a nie stanowczym aktem mordu (tak jak 3 lipca 1988, USS Vincennes zestrzelił irański samolot cywilny nad Zatoką Perską, zabijając 290 osób, akt który prezydent Ronald Reagan lekceważąco tłumaczył jako „zrozumiały wypadek”).

Żeby przedstawić najczarniejszą sprawę przeciwko Moskwie za zestrzelenie samolotu KAL, rząd Reagana ukrył odciążające dowody amerykańskich podsłuchów elektronicznych. Mantrą Waszyngtonu było: „Moskwa umyślnie strąca samolot pasażerski”. Newsweek na okładce umieścił nagłówek „Mord w powietrzu” [Murder in the Sky]. (Najwyraźniej niewiele się zmieniło, okładka Timesa w tym tygodniu mówi „Druga zimna wojna” [Cold War II] i „Niebezpieczna gra Putina” [Putin’s dangerous game]. Wiodący artykuł Simona Schustera „W Rosji, zbrodnia bez kary” [In Russia, Crime Without Punishment], zasłużyłby na A-Plus na kursach Williama Randolpha Hearsta „Żółte dziennikarstwo 101” [Yellow Journalism 101.

Kiedy zestrzelono KAL 007, Alvin A Snyder, dyrektor działu TV i filmu Amerykańskiej Agencji Informacyjnej, został powołany do wspólnego wysiłku „gromadzenia takiej sterty obelg o Związku Sowieckim jak możliwe”, jak napisał Snyder w książce z 1995 „Wojownicy dezinformacji” [Warriors of Disinformation].

On i jego koledzy również zasłużyli na A-Plus za zdobycie „mediów głównego nurtu”. Na przykład Ted Koppel z ABC zauważył z patriotyczną dumą: „Była to jedna z tych okazji, kiedy jest bardzo mała różnica między tym co wypuszczą organy propagandowe rządu USA i sieci komercyjne”.

„Załatwianie” wywiadu wokół polityki

“Opinię jaką chcieliśmy przekazać, było to, że Związek Sowiecki z zimną krwią dokonał barbarzyńskiego aktu”, napisał Snyder, dodając, że administracja Reagana posunęła się nawet do przedstawienia 6 września 1983 Radzie Bezpieczeństwa ONZ podrobionej transkrypcji z podsłuchu.

Dopiero 10 lat później, kiedy Snyder zobaczył całą transkrypcję – łącznie z fragmentami ukrytymi przez administrację Reagana – w pełni zrozumiał jak wiele głównych elementów amerykańskiej prezentacji było fałszywych.

Podsłuchy pokazały, że pilot sowieckiego myśliwca myślał, że ściga amerykański samolot szpiegowski, i że miał problem zidentyfikowania samolotu w ciemności. Zgodnie z instrukcjami kontroli naziemnej, pilot obleciał samolot KAL i przechylił skrzydła by nakazać samolotowi lądowanie. Pilot powiedział, że oddał również strzały ostrzegawcze. Tej informacji „nie było na pokazanej nam taśmie” – napisał Snyder.

Dla Snydera stało się oczywiste, że szkalując Sowietów, administracja Reagana przedstawiła fałszywe oskarżenia w ONZ, jak również Amerykanom i światu. W swojej książce Snyder uznał swoją rolę w tym oszustwie, ale wyciągnął cyniczny wniosek. Napisał: „Morał z tej historii jest taki, że wszystkie rządy, łącznie z naszym, kłamią kiedy to pasuje ich celom. Najważniejsze jest by w kłamstwie być pierwszym”.

Pełne bólu próby Pana administracji i stenografów w mediach obwiniania Rosji za strącenie Lotu 17, wraz z nie do pozazdroszczenia historią wiarygodności Johna Kerry’ego, prowadzą nas do niechętnego wniosku, że opisywany przez Snydera syndrom może również działać w Pana administracji, to znaczy, że etos „wypuszczenia najpierw Pana kłamstwa” zastąpił „poznacie prawdę”. Co najmniej uważamy, że sekretarz Kerry wykazał się nieprzyzwoitym pośpiechem w determinacji by być pierwszym przy bramie wyjściowej.

Obie strony nie mogą mówić prawdy

Zawsze szczyciliśmy się tym, że nie byliśmy narwańcami, a raczej sporządzaliśmy analizy wywiadu w oparciu o dowody. Dowody ujawnione do tej pory nie przejdą dokładnej kontroli, nie pozwolą na orzeczenie która strona kłamie o zestrzeleniu Lotu 17. Nasze doświadczenie zawodowe będzie skłaniało się by podejrzewać Rosjan – niemal instynktownie. Nasze najnowsze doświadczenie, szczególnie obserwując nieroztropność sekretarza Kerry’ego w skupianiu się na jednym po drugim fałszywym raporcie jako „dowodzie”, przeszło długą drogę w kierunku zrównoważenia naszych wcześniejszych opinii.

Wydaje się, że zawsze, gdy Kerry powołuje się na rzekome „dowody”, które można sprawdzić – jak podrobione antysemickie ulotki rozmieszczane we wschodniej Ukrainie i zdjęcia rzekomych rosyjskich żołnierzy sił specjalnych, którzy rzekomo prześlizgnęli się do Ukrainy – „dowód” idzie „w dym”, jak powiedział kiedyś Kerry w innym kontekście. Mimo to, te błędne interpretacje wydają się być małymi grzeszkami w porównaniu z większymi potworkami jak opinia którą Kerry wygłosił 30 sierpnia 2013 nie mniej niż 35 razy, że „wiemy” o tym iż rząd Bashara al-Assada był odpowiedzialny za incydenty chemiczne w pobliżu Damaszku 9 dni wcześniej.

3 września 2013 – po Pana decyzji odwołania ataku na Syrię by zaczekać na pozwolenie od Kongresu – Kerry dalej parł o atak w oświadczeniu przed absolutnie przychylnym Senackim Komitetem Spraw Zagranicznych. Następnego dnia Kerry wywołał bardzo osobistą krytykę ze strony prezydenta Putina, który powiedział: „On kłamie, i wie że kłamie. To smutne”.

Równie poważne, w pierwszym tygodniu września 2013, kiedy Pan i prezydent Władimir Putin sporządzaliście ostatnie poprawki do umowy, zgodnie z którą syryjska broń chemiczna miała być oddana do zniszczenia, John Kerry powiedział coś, co zastanawia nas do dziś. 9 września 2013 Kerry był w Londynie, wciąż promując atak na Syrię za przekroczenie „czerwonej linii” ustanowionej przez Pana przeciwko użyciu przez Syrię broni chemicznej.

Na oficjalnej konferencji prasowej, Kerry gwałtownie odrzucił możliwość, by Bashar al-Assad kiedykolwiek zrezygnował z broni chemicznej, mówiąc: „On tego nie zrobi, tego nie można zrobić”. Zaledwie kilka godzin później, Rosjanie i Syryjczycy ogłosili porozumienie iż Syria zrobi dokładnie to co Kerry wykluczył jako niemożliwe. Pan wysłał go do Genewy na podpisanie umowy, i została formalnie zawarta 14 września.

Jeśli chodzi o malezyjski samolot zestrzelony 17 lipca, uważamy iż Kerry, jak zwykle, rzucił się na wydanie wyroku, a jego niesamowita historia wiarygodności stanowi ogromną wadę w manewrowaniu dyplomatycznym i propagandowym vis-a-vis Rosja. Proponujemy by położył Pan kres tej niewywołanej ofensywie „dyplomacji publicznej”. Jeśli jednak zdecyduje się Pan to kontynuować, to proponujemy spróbować znaleźć mniej nadszarpniętego męża stanu, mężczyznę czy kobietę.

Wybór z dwojga

Jeśli materiały wywiadowcze o zestrzeleniu są tak słabe, jak wydaje się, sądząc po rozmytych strzępkach, które zostały ujawnione, zdecydowanie proponujemy odwołać wojnę propagandową i poczekać na ustalenia osób odpowiedzialnych za śledztwo w sprawie zestrzelenia. Natomiast jeśli Pana administracja ma więcej konkretnych materiałów dowodowych, to zalecamy rozważyć zgodę na ujawnienie, nawet jeśli może być pewne ryzyko szkody dla „źródeł i metod”. Zbyt często ten wzgląd wykorzystuje się do tego by zapobiec przedostaniu się informacji do sfery publicznej, gdzie powinna się znaleźć, jak w tym przypadku.

W przeszłości były krytyczne momenty, w których prezydenci uznawali potrzebę uchylenia tajności by pokazać, co można nazwać „przyzwoity szacunek dla opinii ludzkości”, a nawet do uzasadnienia działań militarnych.

Jak ujął to starszy weteran CIA, Milton Bearden, są sytuacje, gdy więcej szkód bezpieczeństwu narodowemu USA przynosi „ochrona” źródeł i metod niż ich ujawnianie. Na przykład, Bearden zauważył, że Ronald Reagan ujawnił poufne źródła wywiadowcze pokazując sceptycznemu światu powód ataku na Libię w odwecie za zamach bombowy na Dyskotekę La Belle w Berlinie Zachodnim 5 kwietnia 1986. W zamachu zginęło dwóch żołnierzy USA i Turczynka, i rannych było ponad 200 osób, w tym 79 amerykańskich wojskowych.

Przechwycone wiadomości między Trypolisem i agentami w Europie jasno wykazały, że za atakiem stała Libia. Oto ich fragment: „O 1:30 tego ranka przeprowadzono z sukcesem jedną z akcji, bez zostawienia żadnych śladów”.

Dziesięć dni po zamachu, Ameryka dokonała odwetu, wysyłając ponad 60 myśliwców do ataku na stolicę libijską Trypolis i miasto Benghazi. Operację tę postrzegano jako próbę zabójstwa płk Muammara Gaddafiego, który przeżył, ale w wyniku bombardowań zginęła jego adoptowana 15-miesięczna córka, razem z co najmniej 15 innymi cywilami.

Trzy dekady temu, był jeszcze większy wstyd wiążący się z zabijaniem dzieci. Kiedy wzrastało oburzenie świata po amerykańskich atakach bombowych, administracja Reagana pokazała przechwyconą, odkodowaną wiadomość wysłaną przez Libijskie Biuro Ludowe w Berlinie Wschodnim, uznającą „sukces” ataku na dyskotekę, dodając ironicznie niedokładną przechwałkę „bez zostawienia żadnych śladów”.

Rząd Reagana podjął decyzję zrezygnowania z bardzo czułego źródła wywiadowczego, jego zdolności do przechwytywania i rozszyfrowywania libijskich przekazów. Ale gdy reszta świata wchłonęła te dowody, międzynarodowe zrzędzenie ucichło, i wielu odwet na Trypolisie uznało za uzasadniony.

Jeśli ma Pan towar . . .

Jeśli Ameryka ma bardziej przekonujące dowody niż to co ujawniła do tej pory dotyczące odpowiedzialności za zestrzelenie Lotu 17, to uważamy, że byłoby najlepiej, aby znaleźć sposób ich upublicznienia – nawet ryzykując utratę „źródeł i metod”. Ponadto proponujemy, by Pan poinstruował swoich podwładnych, aby nie pomniejszali amerykańskiej wiarygodności ujawniając kluczowe informacje za pośrednictwem mediów społecznościowych, takich jak Twitter i Facebook.

Reputacja posłańca co do wiarygodności jest również kluczowa w tej sferze „dyplomacji publicznej”. Skoro teraz jest już dla Pana jasne, naszym zdaniem sekretarz Kerry jest bardziej ciężarem niż zaletą w tej sprawie. Podobnie jeśli chodzi o dyrektora Wywiadu Narodowego Jamesa Clappera, jego złożone pod przysięgą przed Kongresem 12 marca 2013 zeznania, które, jak później przyznał, były „wyraźnie błędne”, odnośnie gromadzenia informacji przez NSA, powinny go zdyskwalifikować. Clappera powinno się trzymać z dala od sprawy Lotu 17.

Co jest potrzebne, jeśli ma Pan towar, to Ocena Interagencji Wywiadu – rodzaj stosowany w przeszłości do przedstawiania materiałów wywiadowczych. Słyszymy pośrednio od pewnych naszych byłych kolegów, że to co wygaduje sekretarz Kerry nie zgadza się z prawdziwym wywiadem. Tak było w sierpniu ubiegłego roku, kiedy Kerry stworzył unikalny instrument, który nazwał „oceną rządową (nie wywiadu)”, obwiniając, bez żadnego wiarygodnego dowodu, Bashara al-Assada, o ataki bronią chemiczną w pobliżu Damaszku, kiedy uczciwi analitycy wywiadu nie chcieli się z tym zgodzić, i zamiast tego zatykali nosy.

Uważamy, że musi Pan znaleźć uczciwych analityków wywiadu i ich wysłuchać. Następnie, może Pan się przekona by podjąć kroki w celu ograniczenia ryzyka, że stosunki z Rosją mogą eskalować z „drugiej zimnej wojny” do konfrontacji zbrojnej. W całej szczerości, widzimy niewiele powodów by sądzić, że sekretarz Kerry i Pana inni doradcy doceniali ogrom tego zagrożenia.

W naszym ostatnim (z 4 maja) memorandum do Pana, Panie Prezydencie, ostrzegliśmy, że gdyby Ameryka chciała „zatrzymać krwawą wojnę domową między wschodnią i zachodnią Ukrainą, i zapobiec rosyjskiej interwencji wojskowej we wschodniej Ukrainie, może Pan to zrobić, zanim przemoc wymknie się całkowicie spod kontroli”. 18 lipca dołączył Pan do , czołowych przywódców Niemiec, Francji i Rosji, wzywając do natychmiastowego zawieszenia broni. Najlepiej poinformowani obserwatorzy uważają, że Pan może doprowadzić ukraińskich przywódców do zawarcia porozumienia. Im dłużnej Kijów kontynuuje ofensywę przeciwko separatystom we wschodniej Ukrainie, tym bardziej takie oświadczenia Ameryki wyglądają na hipokryzję.

Podtrzymujemy nasze rekomendacje z 4 maja, by usunął Pan zalążki tej konfrontacji, poprzez publiczne zaprzestanie wszelkich chęci włączenia Ukrainy do NATO, i żeby było jasne, że jest Pan gotów spotkać się niezwłocznie i osobiście z prezydentem Rosji Putinem, w celu omówienia sposobów rozbrojenia kryzysu i uznania uzasadnionych interesów różnych stron. Sugestia o wczesnym szczycie otrzymała niezwykły rezonans w kontrolowanych i niezależnych mediach rosyjskich. Ale nie w mediach „głównego nurtu” w Stanach Zjednoczonych. Ani też nie dostaliśmy odpowiedzi od Pana.

Oczekujemy na odpowiedź.

Przygotowane przez VIPS Steering Group

William Binney, b. dyr. techniczny World Geopolitical & Military Analysis, NSA; współzałozyciel SIGINT Automation Research Center (emerytowany)

Larry Johnson, CIA & State Department (emerytowany)

Edward Loomis, NSA, Cryptologic Computer Scientist (emerytowany)

David MacMichael, National Intelligence Council (emerytowany)

Ray McGovern, b. oficer piechoty/wywiadu US Army i analityk CIA (emerytowany)

Elizabeth Murray, Deputy National Intelligence Officer for Middle East (emerytowany)

Coleen Rowley, Division Counsel & Special Agent, FBI (emerytowany)

Peter Van Buren, Departament Stanu USA, oficer służb zagranicznych (emerytowany)

Ann Wright, płk. US Army (emerytowany), oficer służb zagranicznych (w stanie spoczynku)

– – –

Niektóre z komentarzy:

F G Sanford on July 29, 2014 at 6:42 pm napisał:

Memorandum do:      Prezydent Federacji Rosyjskiej V V Putin

Od:                             SVR Directorate PR, Foreign Intelligence Analysis Special Projects

Section

Temat:                       Ocena Memorandum, List b. specjalistów wywiadu USA opubl. 29

lipca 14

Classification:             SECRET/EYES ONLY/DO NOT REPRODUCE

Dotyczy:                     Wcześniejsza ocena VIPS Memorandum opubl. 4 maja 14

1.Treść wspomnianego memorandum zawiera streszczenie obecnego impasu, istotnych historycznych opisów w odpowiednich ramach kontekstowych, ryzyka związanego z eskalacją retoryki, zalecenia dla ujawnienia odpowiednich danych wywiadowczych, a także zalecenia właściwego dialogu. Należy pamiętać, że w naszej analizie z 4 maja 14, stwierdziliśmy, że wystąpi eskalacja przemocy. To twierdzenie opierało się na państwowych celach finansowych narzuconych przez postawę MFW dotyczącą rewizji pakietu pomocowego, gdyby marionetkowemu reżimowi w Kijowie nie udało się stłumić sprzeciwu na ziemiach wschodnich. Prognozy te zostały specjalnie zatwierdzone bez żadnych dwuznaczności.

2. Jako filia analizy politycznej, nie mamy dostępu do danych elektronicznych, foto-rozpoznawczych czy satelitarnych. Powiedziawszy to, uważamy, że mechaniczny wynik mówi sam za siebie i jest drugorzędny wobec sytuacji politycznej. Katastrofalna awaria mechaniczna, rakieta ziemia-powietrze, rakieta powietrze-powietrze lub rundy standardowych pocisków przeszywających kalibru 30 mm z działa, wszystkie są możliwe; tylko wyjaśnienie rakiety ziemia-powietrze może być ostatecznie udowodnione przez dane satelitarne i elektroniczne. Inne scenariusze wymagają badań sądowych dla rozstrzygającej weryfikacji. Podjęto się wielkich trudów by wykluczyć takie badanie przez bezstronnych ekspertów. A zatem może nigdy nie pojawić się przysłowiowy „dowód winy”.

3. Gry wojenne symulujące zniszczenie samolotu cywilnego są męczące, podejście od dołu i z tyłu za pomocą ognia armaty lub głowicy fragmentacyjnej są rutynowo skuteczne. Dane radarowe mogą potwierdzić obecność ścigającego wrogiego samolotu. Pozorny brak jakichkolwiek dowodów przeciwnych (chyba, że dowody celowo się ukrywa) pokazuje, że jest to najbardziej prawdopodobny scenariusz.

4. Produkcja przemysłowa Ameryki i UE nadal spada, według wielu wskaźników, ale aktywa finansowe dalej zwiększają wartość. Zgoda na „wykupy” w Ameryce i Europie, jest metaforą ukrywającą negatywne stopy procentowe gospodarki niebezpiecznie balansującej na niezabezpieczonych inwestycjach spekulacyjnych. Szacujemy, że zobowiązania te mogą przekroczyć $14 bilionów, aberracje giełdowe mogą być katastrofalne. Tylko wojna może zapewnić podstęp, dzięki któremu taki „domek z kart” może być zarządzany. Suwerenne prerogatywy narzucone przez „stan wyjątków” wymagałyby aktywnych działań wojennych.

5. Niemcy nie będą się solidaryzować, ale można je wprowadzić w wir walki. Środowisko polityczne w Polsce jest całkowicie dysfunkcjonalne, a kraje bałkańskie nie mają nawet resztek autonomii politycznej. Śmieszny scenariusz przedstawiony przez NATO, jest taki, że one muszą dostać „zapewnienie”. One są nieumyślnie opisywane jako płaczące dzieci, które wołają swoje matki, bo one są przygotowywane do zapewnienia bufora między Niemcami i Ukrainą, jagnięta na rzeź na rozkaz ich treserów z MFW / UE / EBC /NATO.

6. Nie jesteśmy w stanie stwierdzić, żeby obecny mieszkaniec wspomnianego urzędu miał autonomię poza zdolnościami tytularnymi. Nie ma widocznego partnera do negocjacji. Byłoby mądre, żeby „zapewnić” Niemcy, że odwet będzie skierowany daleko za linie frontu wyimaginowane przez obecne „zapewnienia” NATO. Lekkomyślna desperacja motywująca te ryzykowne gesty sugeruje strach motywowany nieuchronną katastrofą finansową i groźbą zamieszek w kraju. Każdy pretekst może wystarczyć do przyspieszenia agresji.

Z wyrazami szacunku

(podpis)

Przewodniczący Podkomitetu

– – –

Richard Steven Hack napisał July 29, 2014 at 8:50 pm:

Poniżej video Sergieja Glazjewa, doradcy ekonomicznego Putina. Musicie to zobaczyć, bo on ma zupełną rację – i taka niewątpliwie jest jego rada dla Putina. http://vineyardsaker.blogspot.com/2014/07/could-glazev-be-right-request-for-your.html

Szczerze mówiąc, spodziewam się iż Putin, w świetle dzisiejszej eskalacji wojny przez Ukrainę, która wystrzeliwuje rakiety balistyczne o krótkim zasięgu na cywilów we wschodniej Ukrainie, zarządzi strefę zakazu lotów nad Ukrainą wschodnią, tak jak zrobił Obama w Libii. Jeśli ukraiński rzad będzie kontynuował wojnę z milicją, to oczekuję że Putin przeprowadzi kampanię powietrzną przeciwko siłom ukraińskim na wschodzie. Jeśli ukraiński rząd się nie wycofa, to oczekuję że Putin poszerzy kampanię powietrzną na kijowski rząd, tak jak Obama zrobił z Gaddafim w Libii.

Jeśli Ameryka albo NATO spróbują wprowadzić wojska na Ukrainę by przeciwdziałać tym posunięciom, to spodziewam się że Putin wyda ostrzeżenie o możliwości przeprowadzenia natychmiastowej inwazji na pełną skalę i aneksacji Ukrainy. Ameryka i NATO nie zdołają poruszać się wystarczająco szybko by zapobiec takiemu posunięciu, jeśli Putin zamierza to zrobić.

Takie posunięcie ustawiłoby Amerykę/NATO na kursie kolizyjnym wojny nuklearnej.

Opinia publiczna i presja międzynarodowa muszą zmusić Obamę do wycofania się zanim doprowadzi nas na skraj III wojny światowej (albo IV wojny światowej, jak nazywa to Glasjew).

Putin wymanewrował Obamę w kwestii syryjskiej sprawy ataku bronią chemiczną, i będąc „oszałamiającym narcyzem” (jak nazywa go Norman Finkelstein), ma obsesję by zrujnować dzień odwetu Putina. Trzeba go powstrzymać, zanim wylądujemy w wojnie nuklearnej.

– – –

Mike Rennie napisał July 30, 2014 at 11:24 am:

Może jakiś młody analityk w Anglii ujawni prawdziwą zawartość tych czarnych skrzynek wysłanych im do analizy. . .

Jak Katharine Gun, nieśmiała i mądra 28-latka, która była specjalistką od mandaryńskiego w GCHQ, rządowym centrum inwigilacji w Cheltenham, która dokonała przecieku o tajnym planie Ameryki i Anglii w 2003 szpiegowania delegatów Rady Bezpieczeństwa ONZ by szantażować ich po to, by poparli inwazję na Irak, zanim została aresztowana, straciła pracę i musiała stanąć przed sądem zgodnie z Official Secrets Act.

To pokazało Brytyjczykom, że amerykańska NSA wydała rozkaz pracownikom brytyjskiej agencji bezpieczeństwa gromadzenia „wszelkich informacji, które amerykańskim decydentom zapewnią wyniki korzystne dla amerykańskich celów, albo uniknąć niespodzianek”. To obejmowało szczególną uwagę na „wahające się kraje” w Radzie Bezpieczeństwa: Angola, Chile, Bułgaria i Gwinea, jak również ekstra uwagę na sprawy Pakistanu z ONZ”.

– – –

David Sheridan napisał July 30, 2014 at 1:17 am:

Po tak długim czasie, podejrzewam iż każdy ujawniony przez Amerykę obraz satelitarny będzie sfałszowany.

– – –

inbox4kt@gmail.com napisał July 30, 2014 at 4:30 pm:

Chciałbym żeby Europa i Ameryka przestały kłamać o tym co dzieje się na Ukrainie. Ponad 1.000 osób zginęło podczas tzw. „operacji antyterrorystycznej”. Oni zabijają własnych ludzi, Ukraińców, używając zakazanej broni. To nikogo nie obchodzi. Ważniejsze są sankcje przeciwko Rosji!

– – –

Olga napisała July 31, 2014 at 8:36 pm:

Dzisiaj natknęłam się na wywiad z ukraińskim faszystą Bogdanem Butkewiczem i nie mogłam uwierzyć w to co mówił. Nie mogłam znaleźć tego po angielsku, ale przetłumaczę gdyż znam rosyjski i ukraiński. Powiedział, że ludzi z Donbasu nie powinno się w ogóle brać pod uwagę, i Donbas trzeba wykorzystywać tylko jako źródło zasobów. Powiedział, że w regionie Doniecka było około 4 mln ludzi, i 1,5 mln ludzi z 4 mln to absolutne utrapienie, i że łatwo było rozwiązać problem Donbasu: tych ludzi powinno się zabić. Ludzie tego rodzaju teraz rządzą Ukrainą i to jest naprawdę przerażające.

[. . .]

Obama Should Release Ukraine Evidence

Źródło: http://consortiumnews.com/2014/07/29/obama-should-release-ukraine-evidence/

Opracowanie i tłum z j. ang. Ola Gordon.

29.07.2014

Tags : , , , ,

Komentowanie zamknięte.