Najnowsze

Opublikowano Marzec 11, 2015 Przez a303 W Dziennikarstwo śledcze, Historia

Miejsce zła: Baalbek i heksagram

Pogański znak sześcioramiennej gwiazdy, heksagram używany był przez starożytnych Druidów i astrologów, a później przez kult Ba’ala i kult Molocha w starożytnym imperium akadyjskim (ok. 2334–2154 p.n.e.). Znak stał się znany jako Pieczęć Shulmanu (Salomona).

9-11 conspiracy hexagram

Wielka Świątynia „króla Salomona” to budowla Shulmanu I lub Shalmanesera I, króla asyryjskiego (ok. 1274–1245 p.n.e.). To jeden z pierwszych asyryjskich królów, którzy dali się poznać z tego, że dokonywali masowej deportacji pokonanych wrogów do różnych ziem swego królestwa zamiast zwyczajnego wymordowania ich wszystkich. Król ten podbił cały region od Taidu (Tadmor) do Irridu (Eridu), od Góry Kashiar do Eluhat, od fortec w Sudu i Harranu aż do Karkemisz nad Eufratem. Zbudował pałace w Assur i Niniwie, odbudował „świątynię świata” w Baalbek i założył miasto Nimrud.

220px-KingshalmaneserI

Asyryjczycy byli obyci w posługiwaniu się sztukami tajemnymi przy budowie jednej z największych świątyń i cudów starożytnego świata, a opisane to zostało w bardzo tajemniczej pracy Testament Salomona (znany również jako Mniejsze Klucze Salomona), jaki ma związek z masonerią.

http://one-faith-of-god.org/old_testament/apocrypha/solomon/solomon_0000.htm

Fakty

Lokalizacja: 34 ° 0 ’25 „N, 36 ° 12′ 14” E

Oryginalna nazwa: Ba’al Bek

Rok powstania: 1270 p.n.e.

Założyciele: król Salomon (Shulmanu I) lub Salmanasar I, król asyryjski (1274 pne – 1245 pne).

Funkcja: najświętsza świątynia Baala/Molocha

Etymologia: Ba’al (Pan) + Bek (bóg)

1-wsza zmiana nazwy na: Heliopolis (323 pne)

location_sum_baalbek

Co to jest?

Około 86 km na północny wschód od miasta Bejrut we wschodnim Libanie stoi kompleks świątynny Baalbek. Położony jest na szczycie wysokiego wzniesienia (1170 m), na wschód od rzeki Litani, z rozległym widokiem na żyzną dolinę Bekaa. Jego ruiny są jedną z najbardziej niezwykłych i zagadkowych świątyń z czasów starożytnych. Na długo zanim Rzymianie podbili to miejsce i zbudowali ogromną świątynię Jowisza, w Baalbek znajdowała się największa budowla z bloków kamiennych, jakie odnaleziono na świecie.

baalbek_plan

Rzymski Partenon

Baalbek było oficjalnym Olimpem i Partenonem Rzymian i Imperium Rzymskiego oraz ich najbardziej świętym kompleksem świątynnym na świecie.

Pierwotne konstrukcje pozostałe w ruinach to: Wielki Dwór; świątynia Baala/Jupitera położona na masywnych przed-rzymskich kamiennych blokach znanych jako Trilithon; tzw świątynia Bachusa; okrągła świątynia uważana za powiązaną z boginią Wenus.

 baalbek_old

Wielki Dwór, jakiego budowę rozpoczęto za panowania Trajana (98-117), mierzy 135×113 metrów, zawierał wiele różnych budynków sakralnych i ołtarzy, był otoczony wspaniałą kolumnadą złożoną ze 128 różowych granitowych kolumn. Te wspaniałe kolumny, 20 metrów wysokości o ogromnej wadze, zostały wydobywane w kamieniołomie Aswan, Egipt, ale w jaki sposób zostały one przetransportowane drogą lądową i morską do Baalbek pozostaje zagadką inżynierii do dziś. Obecnie stoi zaledwie sześć kolumn, reszta zostały zniszczona przez trzęsienia ziemi lub wywieziona w inne miejsca (np. Justynian przywłaszczył osiem z nich do bazyliki Hagia Sophia w Konstantynopolu).

Budowę świątyni Baala/Jupitera rozpoczęto za panowania cesarza Augusta pod koniec I wieku p.n.e., a zakończono po 60 roku n.e. Największa religijna budowla, jaka kiedykolwiek została wzniesiona przez Rzymian, ogromne sanktuarium Jowisza Heliopolitanus, zostało otoczone 104 masywnymi granitowymi kolumnami, przywiezionymi z Aswan w Egipcie, i utrzymywało świątynię w kręgu 50 dodatkowych kolumn, wysokości prawie 19 m. Uważa się, że świątynia została poświęcona triadzie bóstw: Hadad (Baal/Jupiter), bogu nieba; Atargates (Astarte/Hera), żona Hadad; Merkuremu, ich synowi.

Budowle królestwa asyryjskiego i neoasyryjskiego

Przed przywróceniem i projektami rozbudowy przez różnych cesarzy rzymskich, Baalbek było miejscem jednej z największych i najbardziej znanych świątyń w całej historii – świątyni wielkiego króla Salomona (Shulmanu I) lub Salmanassara I, króla Assyrii. (1274 pne – 1245 pne).

 baalbek_03

Ogromne kamienie wielkości ponad 10 metrów długości, czterech wysokości i trzech grubości ważą około 450 ton każdy. Dziewięć tych bloków widać po północnej stronie świątyni, dziewięć na południu, a sześć na zachodzie (inne też mogą istnieć, ale wykopaliska archeologiczne nie objęły jeszcze wszystkich odcinków Wielkiego Tarasu). Powyżej sześciu bloków po zachodniej stronie są trzy nawet większe kamienie, zwane Trilithon, których masa przekracza 1000 ton każdy.

Kolejny jeszcze większy kamień leży w kamieniołomie wapienia ćwierć mili od kompleksu Baalbek. Waży szacunkowo 1200 ton, ma wymiary ponad 20 metrów x 5 x 4,5, co czyni go największym kawałkiem kamienia, jaki kiedykolwiek obrobiono na świecie.

 Baalbek-Trilithon-Ancient-Technology

Niesamowita waga i wymiary tych fundamentów świątyni wielkiego króla Salomona z Asyrii doprowadziła wielu pisarzy do powątpiewania, czy taka praca była w ogóle możliwa. Niektórzy sugerowali istnienie dawno zaginionych starożytnych maszyn, a nawet udział sił nadprzyrodzonych. Sami Asyryjczycy byli obyci i zastosowali te sztuki tajemne przy budowie jednej z największych świątyń i cudów starożytnego świata, a opisane to zostało w bardzo tajemniczej pracy Testament Salomona (znany również jako Mniejsze Klucze Salomona).

Wygnanie dynastii arcykapłanów, wiek Kybele i Frygów

Około 1159 roku pne szczególnie niszczycielski rój meteorytów związany z migracją komety, którą Grecy nazywali Phaethon, zdewastował ziemie całego Lewantu aż do regionu Anatolii na północy i Arabii na południu. Chmury pyłów i możliwa zmiana klimatu spowodowały nieurodzaj i głód na całym wschodzie starożytnego świata, powodując jednoczesny upadek królestwa Hetytów i królestwa Asyrii.

Okropności, jakie spadły z nieba, dopuściły stare demoniczne bóstwa do głosu, a stare bożki jak Baal, na jakiś czas utraciły swe znaczenie. Na całym Bliskim Wschodzie wzrosła popularność Molocha, a ludzie poświęcali dzieci i siebie nawzajem temu demonicznemu bożkowi ognia.

W rejonie Anatolii szybko powstało nowe imperium, znane jako państwo Frygów, którzy czcili Cybele i jej formy zmaterializowane w postaci czarnych meteorytów – czegoś, co spowodowało tyle zniszczeń.

Frygowie przejęli kontrolę nad całym regionem, w tym Baalbek, najpóźniej w 1070 roku p.n.e., zmuszając starą dynastię kapłańską do pójścia na wygnanie. Niektórzy kapłani wrócili do Egiptu i skutecznie namówili kapłanów Amona-Ra, którzy teraz kontrolowali Górny Egipt, aby wybudować świątynię na wyspie Yeb (Elephantine Island). Pozostałości wygnańców wybudowały nowe świątynie w Sychem, Shomron i Beit El.

Wiek imperiów

Asyryjczycy odzyskali Baalbek około 740 roku p.n.e., a za panowania króla Salomona V (Shalmaneser V, król Asyrii 727 do 722 pne), większość wygnanych „izraelickich” kapłanów Królestwa Izraela zostało pozabieranych z nowych ziem, gdzie osiedli po wygnaniu, i wrócili oni do kompleksu świątynnego Baalbek i jego renowacji.

Niektóre rodziny kapłańskie wynegocjowały z Salomonem zgodę na pozostanie i uczestnictwo w budowie nowych świątyń w regionie Samarii. Stali się oni Domem Menasheh (Manasse), zaciekłymi wrogami Domu Hammon (Hanan), których zmuszono do powrotu do Baalbek.

Heliopolis

Po śmierci Aleksandra w 323 roku p.n.e., Fenicją władali kolejni królowie z egipskiej dynastii Ptolemeuszów oraz syryjskich Seleucydów aż do przybycia Rzymian. Kapłani Ba’al Hammon zostali wygnani po raz kolejny i zmuszeni do budowy własnej osady znanej jako Ba’al Hammon między Tyrem i Acre za zgodą Domu Menasheh (Samarytanie), który teraz kontrolował Samarię.

Nazwa Baalbek został teraz zmieniona na Heliopolis, co oznacza „Miasto Słońca”, nazwę używaną przez Ptolemeuszy w Egipcie między 323 a 198 r.p.n.e., aby wyrazić znaczenie tego miejsca dla Egipcjan.

W pismach historycznych Ambrosiusa Teodozjusza Macrobiusa, gramatyka łacińskiego, który żył w V wieku naszej ery, boga tego miejsca nazywano Zeus Heliopolitanus (bożek grecki), a o świątyni wspomina on jako miejscu wyroczni, podobnym do takich miejsc, jak Delphi i Dodona w Grecji, czy świątynia Amona w Siwa w Egipcie.

Rzymianie

Złoty wiek rzymskiego budownictwa w Baalbek/Heliopolis rozpoczął się w 15 roku p.n.e., kiedy Juliusz Cezar rozmieścił tu legion wojska i zaczął budowę wielkiej świątyni Jowisza. W ciągu następnych trzech stuleci, kolejni cesarze zmieniali się w stolicy cesarstwa w Rzymie, a Heliopolis zapełniało się najpotężniejszymi budowlami religijnymi, jakie rzymskie imperium zbudowało w swej historii.

 baalbek_02

Wielu cesarzy rzymskich urodziło się w Syrii, zatem nie było niczym niezwykłym, że promowali kult lokalnych bóstw pod przyjętymi dla nich nazwami rzymskimi. Bez względu na charakter kultu przed-rzymskiego w Baalbek, kult Baala wytworzył hybrydę boga Jowisza, ogólnie określanego jako Jupiter Heliopolitan. Rzymianie również zasymilowali kult bogini Astarte z Afrodytą czy Wenus, a bóg Adonis został zidentyfikowany z Bachusem.

 baalbek_01

Chrześcijaństwo i koniec Baalbek

Heliopolis pozostał najświętszą strukturą świątynną do czasów, gdy Chrześcijaństwo zostało uznane za oficjalną religię Cesarstwa Rzymskiego w 313 r.n.e., wskutek czego chrześcijańscy cesarze bizantyńscy i ich żołnierze zbezcześcili tysiące pogańskich sanktuariów. Pod koniec IV wieku, cesarz Teodozjusz zniszczył wiele znaczących budowli i rzeźb, i zbudował bazylikę z kamieni pobranych z miejsca świątyni Jowisza. To oznaczało koniec rzymskiego Heliopolis. Miasto słońca upadło i zapadło we względne zapomnienie.

Milczenie Biblii

Jako bez wątpienia najstarsze i najważniejsze święte miejsce w regionie, poświęcone bogom, których większość żydowskich plemion czciła przez ponad tysiąclecie, jest czymś zdumiewającym, że Baalbek jest wymienione zaledwie jeden raz w oficjalnym starożytnym skrypcie żydowskim. A nawet i w tym przypadku, wspomniane jest pod pseudonimem, w taki sposób, że pozostaje to niejasne.

Fragmenty biblijne (I Księga Królewska, 9: 17-19) wspomina imię króla Salomona w związku z miejscem, jakie może być starożytnym Baalbek („Salomon zaś zbudował Gezer i dolne Bet-Choron, a także Baalat i Tamar w okolicy pustyni”), ale większość uczonych waha się, czy można postawić znak równości między tym Baalat a Baalbek i dlatego przeczą co do związku między Salomonem i ruinami.

Pomijając sam fakt, że Salomon był wielkim królem asyryjskim, główny powód tej niesamowitej ciszy może wynikać z faktu, że arcykapłani Ba’ala i Molocha praktykowali bardzo nikczemne i najmroczniejsze rytuały, w tym składanie ofiar z dzieci, składanie ofiar z ludzi, uprawianie prostytucji świątynnej, kazirodztwa, homoseksualizmu i rytualnego kanibalizmu.

moloch_sacrifice

Ponadto, arcykapłani Baalbek stali się arcykapłanami Izraela, a Dom Hanan nawet otrzymał swoją nazwę od swego pierwotnego demonicznego bożka Ba’al (Hamon) Hammon. Nic dziwnego więc, że żydowskie pisma pierwszy raz spisane w tekst kanoniczny przez Ezdrasza w 455-450 roku p.n.e., oraz poddane potem mocnej edycji próbują nic nie wspominać o prawdziwej przeszłości.

Baalbek było ważnym miejscem w świecie starożytnym. W miejscu tym poświęcono wiele tysięcy niewinnych ludzi w czasie budowy oraz jako ofiary dla bożków zła.

jp-H3-1

madonna-bapthomet

źródła:

http://grizzom.blogspot.co.uk/2013/07/the-ancient-origins-of-six-pointed-star.html

http://one-evil.org/conten/entities_locations_baalbek.html

przygotował: Pluszowy Miś

Tags : , , , , , , , , , , , , , ,

Komentowanie zamknięte.