Najnowsze

Opublikowano Listopad 14, 2012 Przez a303 W Bez kategorii

Masoneria w walce z cywilizacją chrześcijańską

Temat mojej pracy będzie trącał o kilka wydarzeń mających znacznie w obrębie państw które opiszę, ale i o wydarzenia mające wpływ na całą kulę ziemską w zakresie przemian polityczno -terytorialnych jak i ideologicznych. Praca ta będzie tylko krótkim zarysem dotyczącym masonerii jako instytucji której jedną z cech są działania zza kulis. Masoneria to dla jednych tajemnicza i niezwykle agresywnie nastawiona organizacja wobec chrześcijaństwa, a dla innych to humaniści których zadaniem jest zbudowanie świata sprawiedliwego, pełnego miłości, równości i dobra.

Masoneria.

W zamyśle tej pracy jej początek będzie spisany po to by przybliżyć same terminy którymi będziemy operować w kontekście masonerii, choć praca ta jest przeznaczona dla osób które mają już jakąś wiedzę na temat wolnomularzy. No właśnie wolnomularze – czyli kamieniarze nie będący pod wpływem żadnego cechu i korporacji muratorów swobodnie podróżujący z miejsca na miejsce. Historycznie ten termin pojawił się już w wieku XIII. Trzeba dodać, że owi kamieniarze w wieku XVI w Brytanii informowali o swoich kwalifikacjach zawodowych za pomocą specjalnych znaków i słów, nie znanych dla osób spoza fachu. Kolejnym pojęciem które warte jest zapamiętania jest loża która w średniowieczu oznaczała chatę czy tymczasową konstrukcję w której prowadzono przygotowawcze prace budowlane. To krótki rys historyczny niezależnych murarzy którzy pracowali w lożach by wznosić wspaniałe budowle często pod patronem Kościoła chrześcijańskiego. Wolnomularze z czasem ewoluują w strukturę silnie zhierarchizowaną oraz objętą co raz większą tajemnicą. Symbolika ( sekretny język) loże (miejsca spotkań ) i wolnomularze ( masoni ) obrali pewien plan, plan ten wskazywał na zbudowanie nowego ładu światowego pod panowaniem wielkiego architekta wszechświata który jest dla masonów Bogiem.

Hierarchia masonerii jest wzorowana na piramidzie, ta struktura pozwala nie wtajemniczać w szerszy plan tych którzy zajmują niższe miejsca na piramidzie. Masoni są dobierani na zasadach ścisłej selekcji. Miejsce ich spotkań – loże przypominają obecnie kaplice lub kościoły są często nazywane warsztatami – miejscami do przebudowy. Poszczególne loże funkcjonujące na terenie danego kraju łączą się w Wielkie Loże lub w Wielkie Wschody. To te loże skupiają masonów pierwszych stopni wtajemniczenia na których indoktrynują ich bracia wyższych stanów. Za przykład najłatwiejszy dla zobrazowania tej struktury posłuży nam organizacja masońska rytu szkockiego składająca się z 33 stopni wtajemniczenia. Trzy pierwsze stopnie to tzw. stopnie teoretyczne tworzące masonerię błękitną, właściwa masoneria tworzy się od stopnia czwartego i ma trzy formacje:

1) Stopnie kapitularne wznoszą się od 4 do 18 (nie wszystkie są dziś w użyciu), tworząc masonerię czerwoną.

2) Stopnie filozoficzne wznoszą się od 19 do 30 (również niektóre z nich są stopniami historycznymi), tworząc masonerię czarną.

3) Stopnie administracyjne wznoszą się od 31 do 33 stopnia, tworząc masonerię białą.” 1

Mason na stopniach kapitularnych wdrażany jest w tajemnice gnostyckiej magii, co z punktu widzenia chrześcijaństwa jest pierwszym etapem do ścisłej zależności od złego ducha. Stopnie filozoficzne wtajemniczają w kabałę, co jest uzależnieniem od demonicznych wpływów. Stopnie administracyjne to czysty satanizm ( monizm gnostycki – Lucyfer jest Bogiem ) jeśli chodzi o „hart ducha” masona. Druga funkcja, to funkcja władzy nad braćmi niższego stopnia wtajemniczenia. Masoneria błękitna jest najbardziej liczną masonerią i stanowi przedsionek dla masonerii właściwej. Sama rekrutacja do tej struktury polega na wyszukiwaniu najbardziej wartościowych jednostek w społeczeństwie pod względem uzdolnień, bogactwa, wykształcenia i pochodzenia. To kumulacja najcenniejszej elity politycznej, biznesowej i środowisk intelektualnych.

Iluminaci.

Momentem przełomowym dla masonerii i zarazem dramatycznym dla cywilizacji chrześcijańskiej jest powstanie tajnego stowarzyszenia pod nazwą Zakonu Iluminatów – 1 maja 1776 roku. Założył je żydowski przechrzta Adam Weishaupt wstępując do loży masońskiej „Teodor Dobrej Rady” wysuwając projekt połączenia Iluminatów z masonerią. Formalne zjednoczenia nastąpiło na Kongresie w Wilhelmsbad w 1782 roku, to dzień w którym Iluminaci stali się izbą wyższą masonerii. Weishaupt w doktrynie filozoficzno – duchowej rzucił wyzwanie trzech fundamentom cywilizacji: chrześcijaństwu, patriotyzmowi i instytucji rodziny. Spartakus – bo takie przybrał imię zakonne jasno określił cele do zrealizowania:

– zniszczeni monarchii i wszelkich uporządkowanych form rządów narodowych

– zniesienie własności prywatnej i dziedziczenia tej własności

– zniszczenie wszystkich religii, a chrześcijańskiej w pierwszej kolejności

– zniszczenia patriotyzmu, ducha narodowego

– zniszczenie rodziny, życia rodzinnego

– zniesienie instytucji małżeństwa

– ustanowienie grupowego, pozarodzinnego wychowania dzieci.” 2

Zakon rekrutował się wyłącznie spośród masonów. W 1783 roku brat Filon – baron von Knigge zbuntowany członek Iluminatów pisał o „Spartakusie”:

Brzydzę się oszustwem i rozwiązłością i zostawiam go, by wysadził się w powietrze razem ze swoim Zakonem.” 3

Inny wolnomularz który opuścił Zakon pisał z przerażeniem:

Spisek jaki się układa, jest tak dobrze pomyślany, że będzie nie możliwością dla monarchii i Kościoła my umknąć !” 4

Gdy popatrzymy na stan obecny zniszczeń monarchii – jako sposobu sprawowania władzy oraz na przerażającą erozję Kościoła u jego podstaw czyli w doktrynie to trudno odmówić racji temu stwierdzeniu. Gdy rząd w Bawarii został powiadomiony o zagrożeniach płynących z funkcjonowania Iluminatów spiskowcy zostali ujawnieni, zakazano ich działalności, a rewizja siedziby ujawniła dokumenty dzięki którym można było czerpać dalszą wiedzę o tym tajnym stowarzyszeniu. Siłą Zakonu były kontakty we wpływowych sferach europejskich w tym zwłaszcza wśród bankierów, głównie Rothschildów. Po opuszczeniu Bawarii w 1782 roku Zakon znalazł schronienie we Frankfurcie mateczniku i bastionie – Rothschildów. Weishaupt tak pisał o chwilowych nie powodzeniach:

Rozważałem wszystko i tak przygotowałem, że gdyby Zakon miał tego dnia lec w gruzach, to za rok ustanowię go ponownie i będzie on świetniejszy niż kiedykolwiek. Z pomocą tego planu pokierujemy całą ludzkością. W ten sposób i z zastosowaniem najprostszych środków, wprawimy wszystko w ruch i podpalimy.” 5

I zaczęli podpalać.

Rewolucja francuska.

Próbą generalną dla masonerii oraz planów wprowadzenia w życie koncepcji Spartakusa była rewolucja francuska. Choć podczas trwania jakobińskiego ludobójstwa wszystkie loże we Francji były zamknięte to trzeba pamiętać, że masoneria skutecznie zdetonowała samą rewolucję. Rozpoczęciem rewolucji był słynny marsz na Bastylię 14 lipca 1789 roku, sama rewolucja trwała niemal dziesięć lat. Zmiana jaka wtedy nastąpiła zmieniła nie tylko całą Francję, ale i Europę. Model absolutyzmu zastąpiła oświecona demokracja – rządy ludu, ludu który ucierpiał najwięcej przez te systemowe przeobrażenie. Samo hasło rewolucji wolność, równość, braterstwo jest tworem masonerii to oni podyktowali te słowa jako zbawienne dla mas wobec znienawidzonej monarchii. Oddajmy głos samym masonom:

Wolność, równość, braterstwo to trzy pojęcia najgenialniejszego oszustwo, jakie kiedykolwiek wymyślono, oby oszukać demokrację… Masoni zbierają się z reguły po to, oby oszukiwać tych, którzy sami najbardziej oszukują” 6

Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela została zredagowana przez francuskich braci – masonów. Jak wiemy sama rewolucja francuska dała początek nowym systemom politycznym które z czasem ewoluowały. By z tej perspektywy prawidłowo rozszyfrować masońskie hasło rewolucyjne musimy stwierdzić jasno:

Wolność – liberalizm, równość – socjalizm, braterstwo – brać masońska panująca nad wszystkim.

By ukazać prawdziwe oblicze francuskiej rewolucji musimy przybliżyć jeszcze jeden aspekt owego wydarzenia. Metodykę wprowadzania tego szczytnego hasła w życie na terenach ówczesnej Francji. Obywatele – prosty lud po mimo szczytnych haseł nie miał wielkiego wyboru, musiał się podporządkować lub wybrać śmierć. Gilotyny dla opornych oraz eksterminacja kontrrewolucjonistów ( hasło dobrze znane wieki później ) wyrażono „ ustawą wobec podejrzanych” było to jawnym podburzaniem do samosądów i aktów przemocy. W tym czasie najwyższe stanowiska zajmowali masoni Danton – minister sprawiedliwości w Tymczasowej Radzie Wykonawczej, oraz jego duchowi bracia Marat i Robespierre. Elementarnym przykładem „poszanowania” praw człowieka przez przyjaciół ludzkości z Paryża było wysłanie wojsk rewolucyjnych do Wandei. Niektórzy historycy nie boją się pisać w tym kontekście o ludobójstwie – jako etymologicznym zniszczeniu ludu. Po wielkiej batalii w której źle uzbrojeni i nie zwykle odważni wieśniacy walczący pod sztandarem Najświętszego Serca nad którym widniał napis Dieu et le Roy – Bóg i król, jakobiński generał Westermann pisał do Paryża ( oazy wolności, równości i sprawiedliwości ) do Komisji Zdrowia Publicznego:

Obywatele Republikanie, Wandea już nie istnieje! Dzięki naszej wolnej szabli umarło wraz ze swoimi kobietami i dziećmi. Skończyłem grzebać całe miasto w lasach i bagnach Savenay. Wykorzystując mi dane uprawnienia , dzieci rozdeptałem końmi i wymordowałem kobiety, aby nie mogły dalej płodzić bandytów. Nie żal mi ani jednego więźnia. Zniszczyłem wszystkich” 7

Niszczenie domów i upraw także miało swój cel: sprawić oby Ci którzy ocaleją umarli z biedy i głodu. Dane jakie gromadzą odważni historycy podają o wymordowaniu w ciągu osiemnastu miesięcy na terytorium 10.000 km²  120.000 osób, co daje 15 % całej populacji. Gdyby ten ułamek odnieść do ludności Francji obecnie dało by to około 8 milionów istnień ludzkich. „Demokraci” z Paryża byli protoplastami wielu barbarzyństw wykorzystanych przez późniejsze SS. Z wygarbowanej skóry mieszkańców Wandei robiono buty dla urzędników ( z delikatnych skór kobiet robiono rękawiczki) . Przegotowywano setki trupów aby uzyskać z nich tłuszcz i mydło. Ówczesnymi komorami gazowymi dla wieśniaków i księży były statki wyprowadzane na środek rzeki i zatapiane. Masowe powstanie które miało miejsce w Wandei jest symbolem obrony chrześcijaństwa które zostało brutalnie stłamszone z polecenia tych którzy miłowali wolność, równość i braterstwo pozostawiając tylko jedną alternatywę wobec swoich haseł – śmierć.

Risorgimento” – zjednoczenie Włoch.

Wojna piemoncka o opanowanie Półwyspu która przeszła do historii pod nazwą „Risorgimento” i dała zjednoczenie Włoch po przez pogwałcenie ówczesnego prawa narodów stanowiąc tym samym pewien nietykalny dogmat co do interpretacji historii. Samo pisanie czy mówienie niepochlebnych rzeczy o powstaniu i jego przywódcy jest wysoce ryzykowane i może skazać na ostracyzm szczególnie jeśli chodzi o środowiska włoskich intelektualistów, ( podobnie funkcjonuje w Polsce silna mitologizacja Piłsudzkiego ). Gdy opieramy naszą wiedzę o dokumenty źródłowe sprawa powstania Włoch nabiera nie co innego charakteru, jako brutalnej wojny religijnej prowadzonej przez masonerię przeciw Kościołowi Katolickiemu. Pod pozorami walki o jedność narodową podcięto duszę narodu czyli korzenie Tradycji Katolickiej. Podobnie jak to miało miejsce w czasie rewolucji francuskiej lud włoski musiał złożyć daninę z krwi chcąc pozostać wiernym tradycji swoich Ojców. Wojna ta trwała kilka dekad, wpychając laicką władzę między prosty lud pozbawiając go często źródeł utrzymania.

Za pomocą ustawy Siccardiego z 1850 roku., ustawy o kasacie zakonów z 1855 roku oraz późniejszych aktów prawnych rząd piemoncki przejął majątki rolne, a następnie sprzedawał je za bezcen niezmiernie zachłannym, wielkim właścicielom ziemskim. Ci w niedługim czasie doprowadzili chłopów do skrajnego ubóstwa.” 8

Charakterystycznych przykład działań wojsk Piemontu było małe królestwo leżące na Południu, cieszące się suwerennością od 1734 roku, pod panowaniem włoskiego króla. Królestwo to cechował względny dobrobyt, duża flota okrętów ( druga flota w Europie po brytyjskiej) , znikomy dług publiczny, najniższe daniny w Europie oraz duże rezerwy złota. Południowa kolonia stawiła zaciekły opór, rząd z Piemonty wysłał 120 tysięcy dodatkowych bagnetów by stłamsić rebelie. Żołnierze toczyli krwawą, bratobójczą wojnę którą propaganda przedstawiała jako walkę z bandytami. Owi bandyci przeciwstawiali się w sposób naturalny próbie podporządkowania pod dyktando nowej władzy, analogicznie jak miało to miejsce w Wandei podczas oświeconej rewolucji francuskiej:

Bandyci ? My, którzy walczymy na swojej ziemi, broniąc strzech naszych ojców ? A wy którzyście przybyli, aby grabić cudze mienie, macie uchodzić za prawych ?” 9

Ściśle z wydarzeniami towarzyszącymi „Risorgimento” związana jest postać Giuseppe Garibaldiego którego nazwisko widniało w każdym mieście, miasteczku lub wsi w nazwie jakiejś ulicy, dworca lub parku. Garibaldi rozpoczął swoją karierę w masonerii w Urugwaju, w Montevideo w roku 1844. Uwieńczył ją w Turynie 33 stopniem wtajemniczania Rytu szkockiego w roku 1862. Kuratela brytyjskiej masonerii pozwoliła sfinansować wyprawę sycylijską której przywódcą był Garibaldi. Ocenił to oficjalny historyk masonerii włoskiej, Aldo Alessandro Mola, stwierdzając:

[…] wyprawa tysiąca odbywała się od początku aż do końca pod egidą brytyjską lub, jeśli kto woli, pod patronatem masonerii brytyjskiej.” 10

Garibaldi swoje życie poświęcił na dechrystianizację narodów, z pewnością narodu włoskiego i walkę z Kościołem. W liście z roku 1869 do loży Prawdziwy Postęp Społeczny w Genui, mason 33 stopnia jakim był już wtedy Garibaldi pisał:

[…] Tak ! Zadaniem Masonerii, która niesie Powszechne Przymierze Demokratycznego i ludzkiego Braterstwa, jest zwalczanie despotyzmu i kleru – obu tych reprezentantów obskurantyzmu, niewolnictwa i nędzy.’’ 11

Po proklamowaniu Królestwa Włoch można było przystąpić do zwalczania obskurantyzmu, niewolnictwa i nędzy zapewniając Żydom i protestantom równe prawa, laicyzując szkolnictwo, obejmując księży przymusową służbą wojskową, zniesieniem szkół kościelnych oraz próbą upowszechnienia kremacji zwłok by Kościół nie mógł „żerować na zmarłych”. Władza papieża legał w gruzach, masoneria zatriumfowała. Kolejne lata obfitują w plądrowanie Kościołów i profanowanie Eucharystii, samowole i napaści, okradanie i poniżanie Katolików wszystko to dzieje się na tzw. „ziemiach wyzwolonych”. Zenitem bestialstwa była próba wrzucenia ciała Piusa IX to Tybru. Miało to miejsce w nocy 13 lipca 1881 roku podczas przenoszenia jego zwłok by pochować papieża zgodnie z jego wolą ( dopiero po trzech latach ) w Bazylice Św. Wawrzyńca. Trudności w tym pogrzebie robiła liberalna władza która godząc się na ten pogrzeb wystosował warunki, aby uroczystość miała charakter prywatny i odbyła się nocą. Sama ceremonia odbywała się wśród gwizdów tłumów oraz pod ochroną wojska oraz policji. Buta braci masońskich i brak szacunku dla wartości chrześcijańskich objawiła się nazajutrz piórem brata Alberto Mario w masońskiej gazecie codziennej „ La lega Della Democrazia” :

Przenoszono wczoraj ścierwo Piusa IX, jego zabalsamowane zwłoki zostały złożone do krypty wśród gwizdów tłumów. Nasze serca odpowiadały echem na te gwizdy. Pius IX był durniem. Uosabiał Kościół Katolicki, który jest dziś zredukowany do monstrualnego głupstwa. Rzymskim klerykałom dostało się za przenosiny tego Papieża ojcobójcy i pajaca. Zostali wygwizdani. Witamy te gwizdy z zadowoleniem. Ale spotkałyby się one z jeszcze większym aplauzem z naszej strony, gdyby szczątki tego wielkiego imbecyla zostały wrzucone z Mostu Św. Anioła do Tybru” 12

Rzym wreszcie uwolniony od doktryny katolickiej i wartości chrześcijańskich, Rzym pogański i laicki odrodzony dla wartości „obywatelskich” był dziełem masonerii, czy utracił wiarę ? Dla wielu ją utracił, ale dopiero ponad sto lat później podczas „Vaticanum II”. Jedną z ofiar prześladowań liberalnych władz które dotknęły duchowieństwo był późniejszych papież Leon XIII który jako jeden z dziewięciu kardynałów stanął przed sądem. W encyklice poświęconej masonerii z roku 1884 „Humanum Genus”, już jako najwyższa głowa Kościoła Jego Świątobliwość Leon XIII piszę:

Papieże, nasi poprzednicy, którzy wykazywali sumiennątroskę oduchowe zbawienienarodówchrześcijańskich, szybkodowiedzieli się,kim jest tenśmiertelny wrógi czegochce, nawet jeśli prawie nigdy niewyszedł zciemności tajnegospiskunaświatło dzienne, a zatem szerzyłswojenauki orewolucji,nawoływaliksiążęta inarody doostrożności, żeby nie pozwolili dać sięzłapaćw szkodliwesztuczki ipułapki, które przygotowano by ich oszukać.”13

Sztuczki, pułapki, intrygi, rewolucje to przecież dzisiaj tylko teorie spiskowe, więc nie ma czego się obawiać.

Rewolucja październikowa.

Trzeba pamiętać, że rewolucja „rosyjska” była dziełem garstki rewolucjonistów głównie działających w dużych miastach. Około 85 % ludności Rosji czasu rewolucji żyło na wsi, ci ludzie nie wzięli udziału w rewolucji. Klasa robotnicza za pomocą której wywołano rewolucje była również pochodzenia chłopskiego – Byli to ludzie bez rolni i wykorzenieni ze wsi, źle znoszący życie w mieście, dający się łatwo podburzyć przez sowicie sponsorowanych agitatorów. Komunizmu u podstaw swej idei, z założenia jest ustrojem ateistycznym w którym nie ma miejsca dla Boga. Rosja carska wzbudzała nienawiść wysokich kręgów masonerii, ponieważ była carska i chrześcijańska. Ideowa spuścizna „Spartakusa” pozwoliła na rozpętanie piekła na ziemi Rosjanom. Celnie jedność bolszewizmu i masonerii oddał metropolita Rosyjskiej Zagranicznej Cerkwi Prawosławnej Antonin:

Wszystkie zasady, wszystkie metody, które bolszewicy stosują do zniszczenia Rosji, są bardzo bliskie masonerii. Piętnastoletnie praktyki bolszewickie pokazały światu, jak uczniowie dokładnie stosują się do ich nauczycieli i jak pogromcy rosyjskiego narodu są wierni programom masonerii w walce z Bogiem i Cerkwią, z chrześcijańskimi zasadami, z rodziną, z chrześcijańskim państwem, z chrześcijańską kulturą i ze wszystkim tym, co ukształtowało naszą Ojczyznę.”14

Metropolita powiedział to w roku 1932 wtedy Rosjanie mieli za sobą ludobójczą wojnę domową, upadek państwa i administracji, upadek caratu i jego masakrę, powszechny terror, grabież majątku narodowego, unicestwienie Cerkwi Prawosławnej, śmierć głodową około 10 milionów ludzi, kolektywizację oraz pięć milionów sierot. Oto skutek tej krucjaty barbarzyńców na słowiański naród. Śmiertelnym wrogiem masonerii był premier Rosji od 1906 roku – Piotr Stołypin, człowiek wielkiego talentu administracyjnego wielkiej woli i odwagi. Stołypin jako wielki reformator rosyjskiego rolnictwa przy poparciu cara udzielał wielomilionowych kredytów setkom tysięcy rosyjskich chłopów. Wielu chłopów migrowało na zachodnie tereny Syberii gdzie otrzymali za darmo ziemię i pomoc na zagospodarowanie:

Między 1907 i 1914 rokiem pod wpływem reformy rolnej Stołypina 2 miliony rodzin chłopskich stało się indywidualnymi właścicielami ziemi . W styczniu 1916 roku 6,2 miliona rodzin chłopskich złożyło podania w sprawie kupna ziemi. Lenin widział związek między reformami Stołypina i następną rewolucją. […] Jak Lenin był blisko klęski świadczy o tym ten fakt, że gdy w 1917 roku Lenin wezwał chłopów do „odebrania ziemi” już trzy czwarte ziemi było w prywatnych rękach.” 15

Na premiera Stołypina dokonano kilku zamachów. Pierwszy odbył się podczas przyjęcia na jego daczy, w wybuchu zginęło 27 osób ( w tym kobieta z niemowlęciem ), 32 osoby zostały ranne, sam premier uszedł z życiem. Zginął w teatrze w Kijowie we wrześniu zastrzelony z zimną krwią przez żydowskiego prawnika mordercę – Mordechaja Bogrowa.

Preludium do października roku 1917 i wydarzeń z tym związanych była rewolucja lutowa w Rosji. Rewolucja lutowa była dziełem rosyjskich tajnych lóż masońskich które były częścią Wielkiego Wschodu. Rząd Tymczasowy pod wodzą Aleksandra Kiereńskiego składał się z samych masonów. Sama rewolucja i jej przygotowanie była sponsorowana przez wielką finansjerę ( bankierów niemieckich, francuskich i angielskich, a także bankierów z Wall Street w Nowym Jorku). To co dała rewolucja październikowa w swej konsekwencji to ogrom cierpienia ludzkiego który trudno porównać z jakimś innym wydarzeniem w historii świata. Dobrze recenzują to słowa masona najwyższego 33 stopnia wtajemniczenia który w ramie w ramie z Leninem stanął na czele rewolucji październikowej, Lwa Trockiego:

Powinniśmy Rosję zamienić w pustynię zasiedloną białymi Negrami, którym damy taką tyranię, jaka nigdy nie śniła się najgorszym despotom wschodu (…). Tyrania ta nie będzie prawicowa tylko lewicowa, i nie biała tylko czerwona, lub przelejemy takie rzeki krwi, przed którymi wzdrygną się i zbledną wszystkie klęski kapitalistycznych wojen (…). Najwięksi bankierzy zachodu będą współpracować z nami. Jeśli my wygramy rewolucję, to na jej cmentarnych szczątkach ustalimy władzę syjonizmu i staniemy się taką potęgą, przed którą cały świat padnie na kolana. My pokażemy, co znaczy pełna władza. Drogą terroru, krwawych łaźni doprowadzimy rosyjską inteligencję do całkowitego otępienia, do zidiocenia, do życiowego upodlenia (…).” 16

Kiedy czerwoni konkwistadorzy opanowali władzę w Rosji rozpoczął się terror który zapowiadał „brat” Trocki. Tylko pogłębiła się skala masowych mordów, dotykała ona wszystkich stanów i klas społecznych nie tylko elit rosyjskich. By zobrazować skalę barbarzyństwa oraz terroru wobec chrześcijańskiego narodu rosyjskiego podam kilka przykładów z wprowadzania „najlepszego ustroju na świecie” w carskiej Rosji. Bolszewicka „Prawda” z trzeciego stycznia 1918 roku dekretowała skalę odwetu za próby czynnego oporu:

Za każdą naszą głowę – sto waszych ! ” 17

Marginalnie, Niemcy podczas okupacji ziem polskich byli dla nas łaskawsi, stosując ten „przelicznik” bardziej humanitarnie, proporcjonalnie – za jedną głowę naszą, dziesięć waszych. Kiedy stopniowo gaszono powstania „ białych” ( wojsk wiernych Rosji carskiej ) powstań to nowa władza organizowała systematyczne, metodyczne i na masową skalę mordowanie rosyjskich działaczy, urzędników, duchownych, członków organizacji patriotycznych i politycznych. Sam Lenin – mason 31 stopnia wtajemniczenia nakazał meldować swojemu sekretarzowi każdego ranka, ilu popów rozstrzelano dnia poprzedniego, zastrzelenie było w tamtym czasie wysoce „humanitarną” formą ludobójstwa. Jak podaję w swojej książce Juri Lima :

Dostojnikom kościelnym wydłubywano oczy, wycinano języki i palono żywcem. Byli tacy czekiści, którzy zwykli rozcinać brzuchy swoich ofiar, po czym wyciągali kawałek jelita cienkiego, przybijali go do słupa telegraficznego i batem zmuszali nieszczęsne ofiary do biegania wokół słupka w kółko, aż całe jelito wyszło i ofiara umierała. Biskupa Woroneża ugotowano żywcem w wielkim garze, po czym mnichów, przystawiając im do głów pistolety, zmuszono ich do wypicia tej zupy.” 18

By uzmysłowić czytelnikowi skalę ogromu bestialstwa które działo się w tamtym czasie miałem w zamiarze zacytować jakiś fragment wspomnień świadka owych wydarzeń księcia Mikołaja Dawidowicza Żewachowa. Po przeczytaniu tych fragmentów, uznałem, że jedynie co mogę zrobić dla czytelnika tej pracy to dodać odnośnik do całości fragmentów tych wspomnień . „19

Jak mocno znienawidzono monarchię świadczy los rodziny carskiej która została zamordowana z zimną krwią przez czerwonych zwyrodnialców. Masakra objęła cara, carycę, cztery córki, syna, lekarza, kucharza, lokaja i służącą – 11 osób. Jedna z ostatnich liczących się rodzin carskich wieku XX skończyła wrzucona do szybu na głębokość sześćdziesięciu metrów dobita granatami. Tak do zagłady Rosji i jej władców odniósł się w słowie do narodu, patriarcha Tichon:

Tak, teraz spełniło się przerażające dzieło: rozstrzelano byłych władców […] My powinniśmy kierując się Słowem Bożym osądzić tę zbrodnię, w przeciwnym razie krew rozstrzelanych spadnie i na nas, nie tylko na tych, którzy to zrobili. Właśnie za to nazywają nas kontrrewolucjonistami. Za to wtrącają do więzień. Za to nas rozstrzeliwują … „ 20

Symbolem walki z caratem i chrześcijańskim państwem było zburzenie Soboru Chrystusa Zbawiciela w Moskwie, zbudowanego na cześć wojny ojczyźnianej – 1812 roku. Świątynia była ozdobiona przez najlepszych malarzy rosyjskich, była pomnikiem historii całej Rosji. Symbolem – esencją, zburzona z wielkim trudem przy pomocy materiałów wybuchowych. Rozbita – posłużyła jako budulec do budowy metra. Ogrom zniszczeń, regresu cywilizacyjnego oraz skala bestialstwa jaka dotknęła chrześcijański naród rosyjski jest nie do opisania i nie do wyobrażenia, tak samo jak i konsekwencje które dotknęły Polskę w przyszłości. Naród rosyjski i naród polski stał się ofiarą tego samego kata.

Meksyk.

Lata dwudzieste i trzydzieste XX wieku to przykład jednej z mniej znanych rewolucji antychrześcijańskich, rewolucji w Meksyku. Oto historia dyskryminacji chrześcijan jako jaskrawy przykład antychrześcijańskiego fanatyzmu płynącego z ideologii braci fartuszkowych. Historia masonerii w Meksyku sięga aż do wieku XVIII gdy na terenie całego kraju działy 102 loże. Siła masonerii w Meksyku objawiła się przeforsowaniem antykościelnego ustawodawstwa w roku 1874. Pięciu kolejnych prezydentów osiągnęło najwyższe stopnie wtajemniczenia w rycie szkockim. Kolejnym ciosem w kościół na terenie Meksyku było uchwalenie konstytucji z roku 1917, silnie antyreligijnej i dyskryminującej pełniących posługę. Stan ten pozbawiał duchownych wszelkich praw publicznych i politycznych co Papież Pius XI w swoje encyklice dotyczącej prześladowań wiernych w Meksyku „Inquis Afflictisque” określił jako umieszczenie ich w tej samej grupie co przestępcy i ludzie chorzy umysłowo. Ponadto konstytucja pośrednio lub bezpośrednio dekretowała:

 

– Zakazywała członkom zakonów i kongregacji składania ślubów ubóstwa, czystości i posłuszeństwa.

– Ograniczała świadczenia posług religijnych do budynków kościelnych.

– Stanowiła, że wszelka własność Kościoła oddana zostanie państwu.

– Zabraniała księżom i zakonnikom prowadzić szkoły.

– Zakazywała nauczania religii nawet w szkołach prywatnych.

– Odmawiała uznawania dyplomów i stopni naukowych nadawanych przez szkoły będące kontrolą Kościoła. „ 21

 

Na uwagę w kwestii Meksyku zasługuje jej prezydent Plutarco Elias Calles, mason i fanatyczny wróg religii, główny sprawca niszczącego wewnętrznego konfliktu wokół Kościoła i religii. Sam prezydent zafascynowany był władzą sprawowaną już wtedy w bolszewickiej Rosji. By oddać w pełni swoje przekonania, trzem kolejnym synom nadał imiona: Lucyfer, Belzebub, Lenin. Calles wykorzystując fakt opanowania władzy w Meksyku przez masonerię użył do swoich celów armii, próbując doprowadzić do schizmy wewnątrz Kościoła, tworząc – Meksykański Apostolski Kościół Katolicki. W tym celu pozbawiano kolejne parafie prawowiernych duchownych i przekazywano je wspieranym przez władze schizmatykom. W lipcu 1925 roku prezydent Calles wydał dekret zwany prawem Callesa idący dalej w ograniczeniach dla religii katolickiej niż konstytucja. Jednym z praw tego dekrety była przymusowa rejestracja kleru. Miało to ułatwić akcję stronie rządowej. Odzewem na sprzeciw Kościoła były aresztowania przywódców organizacji katolickich i opornych księży. Krwawe represje rządowe doprowadziły do powstania tzw. „Kościoła katakumb”:

 

Nieliczni księża byli przeprowadzani nocami, ukradkiem, przez zaufanych ludzi z rąk do rąk, choć za udzielanie im pomocy groziło rozstrzelanie. Msze św. odprawiano potajemnie po domach, częstokroć zamiast dzwonka ministrant stukał palcem w podłogę.” 22

 

Brutalne represje wobec duchownych w Meksyku zrodziły sprzeciw rzeszy katolików który doprowadził do tzw. powstania Cristeros. W powstaniu wzięło udział około 50 tysięcy chłopskich powstańców. Rząd nazwał ich „bojownikami Chrystusa” lub „Chrystusowcami”. Prości chłopi którzy byli świadkami scen przybywania żołnierzy do swoich wiosek zamykania kościoła, aresztowania księdza, strzelania do protestujących w konsekwencji powieszenia księdza, spalenia kościoła i gwałtów na swoich kobietach wywołali bunt. W krwawych walkach wojny domowej lat 1926 – 1929 (tzw. Cristiadzie) poległo około 40 tysięcy powstańców, 60 tysięcy wojsk rządowych. Wynikiem walki był także ponad 500 tysięczny exodus uchodźców na emigrację do Stanów Zjednoczonych oraz znaczące zniszczenia w licznych prowincjach Meksyku. Oto jaskrawy przykład fanatyzmu antyreligijnego wprowadzonego przez oświeconych wolnomularzy miłujących dobro, sprawiedliwość, wolność i braterstwo jako podstawy nowego porządku światowego.

Hiszpania.

Kolejnym krajem który chciałbym opisać w swojej pracy jest Hiszpania lat trzydziestych wieku XX.W roku 1931 do władzy w Hiszpanii przez zwycięstwo wyborcze dochodzi lewica która tworzy rząd z liberałami. Wszelkie wpływy w ośrodkach władzy osiągnęli ludzie związani z masonerią tradycyjnie wrogo nastawioną wobec Kościoła i religii. By postawić sprawę jasno zacytujmy:

„hiszpańscy masoni byli nie tylko antyklerykalni, ale również aktywnie antyreligijni”23

Gdy władza rządu republikańskiego umacniała się, akcja przeciw Kościołowi katolickiemu zyskiwała poparcie w co raz bardziej licznych środowiskach socjalistycznych, anarchistycznych i komunistycznych. Początkiem było rozsiewanie plotek o jezuitach którzy zatruwają studnie, mnichach porywających i mordujących dzieci oraz zakonnicach które oddają się wszelkim perwersjom seksualnym. Przełomem w relacjach kościół – państwo był maj roku 1931 gdy spalono przeszło 100 kościołów, w czerwcu prymas Hiszpanii musiał uchodzić z kraju. W październiku tego samego roku prezydent Azana obwieścił, że Hiszpania przestała być katolicka. Jako, że standardem od czasów rewolucji we Francji gdzie prawo człowieka stałą się wyższą wartością niż obowiązki wobec Boga rząd rozpoczął zmianami konstytucji.

We wprowadzonej przez rząd republikański konstytucji doszło do znaczącego ograniczenia swobód religijnych. Władze usunęły religię ze szkół, rozwiązano liczne zakony i skonfiskowano ich mienie. Księżom zakazano wykonywania zawodu nauczyciela. Zabraniano pogrzebów kościelnych bez przedstawienia pisemnego świadectwa dowodzącego, że zmarły przed śmiercią wyraził życzenie, aby być pochowanym zgodnie z obrządkiem katolickim. Nawet organizowanie procesji religijnych uzależniono od posiadania uprzedniego obowiązkowego pozwolenia rządowego.” 24

Widać, że bracia masoni skorzystali z doświadczeń swoich braci z Meksyku. Upadek rządu liberalnego i lewicowej klęsce wyborów roku 1933 nie ugasił konfliktów wokół religii i Kościoła. Skrajny antyklerykalizm komunistyczny przyniósł w Asturii kolejne zniszczenia i podpalenia kościołów w roku 1934 między lutym i lipcem spalono 170 kościołów. Zniszczono i spalono ponad 100 klasztorów i innych obiektów kościelnych, w tym klasztor karmelitanek wraz z biblioteką, zawierającą rękopisy świętej Teresy. Co raz częściej dochodziło do mordowania księży i zakonnic, podpaleń szkół katolickich – lewicowa policja pozostała bierna na te akty barbarzyństwa. Bezkarność tych działań wobec Kościoła była nie wątpliwie jedną z głównych przyczyny wybuchu krwawej hiszpańskiej wojny domowej ( 1936-1939 ). Po wygranych wyborach 17 lutego 1936 roku i nieudanej próbie integracji przez środowiska prawicowe i centrowe do władzy doszły siły socjalliberalne. Przez cały okres wojny domowej władze republikańskie prowadziły bezwzględną politykę ateizacji społeczeństwa hiszpańskiego. Dekrety rządowe nakazywały:

’’Zamknięcie i skonfiskowanie wszystkich świątyń. Wprowadzono również całkowity zakaz wszelkiej posługi kapłańskiej.’’ 25

Tryumfował satanizm: zamiast piłek kopano czaszki świętych, milicjanci paradowali w szatach liturgicznych, podobnie jak „lud” podczas rewolucji francuskiej. Profanowano cmentarze, w Huesca wyciągnięte z grobów zwłoki i poukładano w pozycjach kopulacyjnych, w innych miejscach zmumifikowane szkielety stawiano w pozycji stającej u wejść do krypt kościelnych.” 26

Przez trzy lata walk bratobójczych rewolucjoniści służący chyba tylko Lucyferowi pod komendą bolszewików i masonerii dokonali następujących zniszczeń:

Sprofanowano 25 800 hiszpańskich kościołów, a kaplic i klasztorów zniszczono całkowicie 17 000;

Zamordowano około 8 000 duchownych, w tym setki zakonnic;

Rozstrzelano i zamęczono 500 000 osób;

Ponad milion poległo w walkach po obu stronach.” 27

Obrońcą Katolickiej Hiszpanii okazał się gen. Franco obrońca krzyża i wiary wspomagany przez miliony katolików. By zobrazować ten heroizm i akty poświęcenia pozwólmy przemówić jednemu z katów który relacjonował:

Co za cholerni durnie! Nikt nie mógł zamknąć im mordy! Przez całą drogę śpiewali i wychwalali Chrystusa Króla! ” 28

Papież Pius XI w swojej pierwszej publicznej wypowiedzi w sprawie wojny domowej w Hiszpanii oskarżył republikanów o „ iście szatańską nienawiść do Boga” trudno o lepszy komentarz.

Masoneria – sekta z doktryną.

Unifikacja i uniwersalizm to jedno z wielu wcieleń masonerii które realizuje zza kulis na globalnej lub lokalnej scenie politycznej. Wszystkie próby połączeń strukturalnych terytoriów mają podłoże w pracach w lożach i w koncepcjach stamtąd płynących. By uzyskać pełnie spectrum pewnych mechanizmów które „obracają świat” musimy poznać pewną zasadę w budowaniu nowego świata: „Solve et coagule’’ – dziel i łącz. Ten paradoks który może pozostać dla wielu tylko niedorzecznością słowną ma nam do przekazania pewien modus operandi masonerii. Dziel i łącz działa na zasadzie rozmontowywania całości tylko po to by móc zbudować coś po nowemu, na nowych zasadach wedle nowych reguł, na masońskich kanonach. Stany Zjednoczone, Unia Europejska, Związek Sowiecki jako wielkie eksperymenty społeczne w zarządzaniu milionami istnień ludzkich przed utworzeniem oficjalnego światowego rządu mają pewien wspólny czynnik – symbol. Symbol znajdujący się na fladze w postaci gwiazdy pięcioramiennej która jest podpisem tych samych architektów politycznych projektów w które wpisany jest system antychrześcijański jako fundament. Katolicyzm w swoim założeniu nawet gdyby traktować jako filozofię zakłada Boga wszechmogącego, źródło wszelkiej władzy, od której pochodzi władza na ziemi. Prawa boskie są fundamentalne dla chrześcijan, dziesięć przykazań jest moralnym filarem tej religii. Prawo które jest więcej niż prawem, a obowiązkiem wobec Boga najwyższego i wskazaniem jak postępować wobec drugiego człowieka. Wpływ na masy i potęga duchowo – moralna którą roztaczał i roztacza Kościół w imieniu Boga przed którym każda istota powinna klęknąć jest dla masonerii nie do zniesienia. Masoneria w swojej doktrynie chce odebrać tą władzę od siebie niezależną, postawić człowieka w miejsce Boga, przez to uznać własne samowładztwo i doskonałość. Człowieka w miejsce Boga który będzie tworzył prawo i decydował co jest dobre, a co złe. Ile zła, cierpienia milionom istnień ludzkich wyrządziła ta perfidna i obłudna sekta przez swoje działania pokazała historia nie tylko ta mniej znana ukazana w tej pracy, ale historia którą zna większość. Kiedy człowiek zaczyna tworzyć prawo może dojść do ludobójstwa, masakry, cierpienia rodzin i do niewyobrażalnego kataklizmu społecznego jakim jest wojna. Wojna dla pokoju, ograniczenia dla wolności, demokracja dla braku wyboru i alternatów, kłamstwo podana jako prawda czy nie taka fałszywa semantyka króluje i dziś ? Ta praca jest tylko wstępem do dyskusji na temat masonerii jako instytucji która nie wątpliwie istnieje w naszej rzeczywistości i odcisnęła piętno w historii ludzkości, choć jej rola pozostanie dyskusyjna. Z powodu ograniczeń objętościowych tej pracy które i tak nadszarpnąłem licząc na wyrozumiałość czytelników nie opisałem rewolucji w Portugali, Soboru Watykańskiego II, zmiany naszego godła w roku 1927, zamordowania Aldo Moro we Włoszech, przedterminowych wyborów roku 2007 w Polsce. Tematy te mają jedną wspólną cechę, zza kulisowy wpływ masonerii, by potwierdzić tą chęć wpływania na wszystko co otacza przeciętnego „profana”( niewtajemniczonego, światowca ) oddajmy głos samym bracią:

Musi się czuć masonerję wszędzie, nie powinno się jej odkryć nigdzie „29

Może udać się autorowi tego krótkiego szkicu o wpływie masonerii na wydarzenia w historii poszerzyć objętość tej pracy czyniąc z niej pracę licencjacką i odkryć masonerię jeszcze gdzieniegdzie.

Autor pracy – M.W.

 

Bibliografia.

  1. W. Uszkujnik. Paradoksy Historii. Unia Nowoczesnego Humanizmu. Gdańsk 1996,wydanie II, poprawione i uzupełnione.
  2. Henryk Pająk, Rosja we krwi i nafcie 1905 – 2005, Wydawnictwo RETRO, Lublin 2007.
  3. Frank L. Britton, Za plecami komunizmu, Przekład Florian Szary, Wydawnictwo NORTOM, Wrocław 1996.
  4. Henryk Pająk, Bestie końca czasu, Wydanie III, Wydawnictwo RETRO, Lublin 2005.
  5. A.G. Michel, Państwo w okowach masonerii, Pierwsze wydanie: Katowice 1937, Wydanie drugie: Komorów 2010, Przekład Dr Kazimierz Marian Morawski, Wydawnictwo Antyk- Marcin Dybowski.
  6. Kazimierz Marian Morawski, Włodzimierz Moszczyński, Co to jest masoneria, Pierwsze wydanie: Warszawa 1939, Wydanie drugie: Komorów 2010, Wydawnictwo Antyk- Marcin Dybowski.
  7. Vittorio Messori, Czarne Karty Kościoła, Przekład ks. Antoni Kajzerek, Wydanie 2, Drukarnia Archidiecezjalna w Katowicach 2011.
  8. Epiphanius, Ukryta strona dziejów, nowy porządek świata, nowy ład ekonomiczny, globalizm, masoneria i tajne sekty, Tłumaczenie: Jacek W, Komorów 2008, Wydawnictwo Antyk- Marcin Dybowski.
  9. Guido Grandt, Czarna księga masonerii, Tłumaczenie: Małgorzata Gawlik, Wydawnictwo WEKTORY, Kobierzyce 2010.
  10. Angel Millar, Masoneria zarys dziejów, Tłumaczenie: Hanna Pawlikowska – Gannon, Wydawnictwo Elipsa, Poznań 2010.
  11. Roman Konik, W obronie świętej inkwizycji, Wydawnictwo WEKTORY, Kąty Wrocławskie 2004.
  12. Praca zbiorowa pod redakcją ks. Tadeusza Kiersztyna, Zatrute źródło, wydanie drugie, poprawione, Kraków 2010.
  13. Juri Lima, Spod znaku skorpiona. Powstanie i upadek Imperium Rosyjskiego, tłumaczenie: Aleksandra Gordon, Sztokholm 2002.
  14. Paul A. Fisher, Szatan jest ich Bogiem – encykliki papieskie i wolnomularstwo, Wydawnictwo WERS, Poznań 1995.
  15. Arnaud de Lassus, Masoneria czyżby papierowy tygrys ?, Oficyna Wydawnicza FULMEN, Warszawa 1994.
  16. Jerzy Chorodowski, Kto kogo prowadzi ? Szkice o zjednoczeniu Europy i globalizmie, Tom 23 serii wydawniczej Nowy porządek świata, Wydawnictwo WERS, Poznań 2003.
  17. Maurice Pinay, The Plot Against the Church, Tłumacznie: Aleksandra Gordon, rok wydania 1962.

Linki do filmów w temacie:

  1. „Czekista”. Aleksander Rogożkin, online: http://www.youtube.com/watch?v=piBtBsAQJJ0 [dostęp: 22.10.2012].
  2. “ Masoneria – ukryte siły”. Jean-Marie Riviere, online : http://www.youtube.com/watch?v=GaCBYmYo8Bo [dostęp: 22.10.2012].
  3. „Warto rozmawiać – Masoneria”. Program publicystyczny Jana Pospieszalskiego. Obecnie nie dostępny online, w posiadaniu autora tej pracy.

1 Praca zbiorowa pod redakcją ks. Tadeusza Kiersztyna, Zatrute źródło, wydanie drugie, poprawione, Kraków 2010, str. 5.

2 Jerzy Chorodowski, Kto kogo prowadzi ? Szkice o zjednoczeniu Europy i globalizmie, Tom 23 serii wydawniczej Nowy porządek świata, Wydawnictwo WERS, Poznań 2003, str. 23.

33Henryk Pająk, Bestie końca czasu, Wydanie III, Wydawnictwo RETRO, Lublin 2005, str. 14.

4 Tamże, str. 14.

5 Tamże, str. 16.

6 Guido Grandt, Czarna księga masonerii, tłumaczyła: Małgorzata Gawlik, Wydawnictwo WEKTORY, Kobierzyce 2010, str. 104.

7 Vittorio Messori, Czarne Karty Kościoła, Przekład ks. Antoni Kajzerek, Wydanie 2, Drukarnia Archidiecezjalna w Katowicach 2011, str. 105.

8 Epiphanius, Ukryta strona dziejów, nowy porządek świata, nowy ład ekonomiczny, globalizm, masoneria i tajne sekty, Tłumaczenie: Jacek W, Komorów 2008, Wydawnictwo Antyk- Marcin Dybowski, str. 129.

9 Tamże, str. 130.

10 Tamże, str. 129.

11 Tamże, str. 132.

12 Tamże, str. 138.

13 Maurice Pinay, The Plot Against the Church, Tłumacznie: Aleksandra Gordon, rok wydania 1962, str.23.

14 Henryk Pająk, Rosja we krwi i nafcie 1905 – 2005, Wydawnictwo RETRO, Lublin 2007, str. 69.

15 Frank L. Britton, Za plecami komunizmu, Przekład Florian Szary, Wydawnictwo NORTOM, Wrocław 1996, str.

16 Praca zbiorowa pod redakcją ks. Tadeusza Kiersztyna, Zatrute źródło, wydanie drugie, poprawione, Kraków 2010, str. 21.

17 Henryk Pająk, Rosja we krwi i nafcie 1905 – 2005, Wydawnictwo RETRO, Lublin 2007, str. 90.

18 Juri Lima, Spod znaku skorpiona. Powstanie i upadek Imperium Rosyjskiego, tłumaczenie: Aleksandra Gordon, Sztokholm 2002, str. 92.

20 Henryk Pająk, Rosja we krwi i nafcie 1905 – 2005, Wydawnictwo RETRO, Lublin 2007, str. 66.

21 Paul A. Fisher, Szatan jest ich Bogiem – encykliki papieskie i wolnomularstwo, Wydawnictwo WERS, Poznań 1995, str. 7.

22 Praca zbiorowa pod redakcją ks. Tadeusza Kiersztyna, Zatrute źródło, wydanie drugie, poprawione, Kraków 2010, str. 44.

26 Henryk Pająk, Bestie końca czasu, Wydanie III, Wydawnictwo RETRO, Lublin 2005, str. 52.

27 Praca zbiorowa pod redakcją ks. Tadeusza Kiersztyna, Zatrute źródło, wydanie drugie, poprawione, Kraków 2010, str. 46.

28 Henryk Pająk, Bestie końca czasu, Wydanie III, Wydawnictwo RETRO, Lublin 2005, str. 52.

29 Kazimierz Marian Morawski, Włodzimierz Moszczyński, Co to jest masoneria, Pierwsze wydanie: Warszawa 1939, Wydanie drugie: Komorów 2010, Wydawnictwo Antyk- Marcin Dybowski, str. 60.

 

Źródło: http://prawoslawnypartyzant.wordpress.com/2012/11/10/masoneria-w-walce-z-cywilizacja-chrzescijanska/

Komentowanie zamknięte.