Najnowsze

Opublikowano Luty 6, 2016 Przez a303 W Żydomasońska rewolucja w "Kościele katolickim"

Lucyferiańska doktryna soborowego kościoła. Cz. 2.

Jak wykazałem w poprzednim tekście, zgodnie z nauczaniem Kościoła godność przybranych dzieci Bożych człowiek otrzymuje przez łaskę uświęcającą. Łaska jest zaś owocem chrztu oraz Wiary, o której tak mówi Sobór Trydencki:

„Wiara jest początkiem ludzkiego zbawienia, podstawą i korzeniem wszelkiego usprawiedliwienia; bez wiary niepodobna podobać się Bogu (Żyd. 11, 6) i do towarzystwa dzieci Bożych się dostać”. (Sess. VI c. 8. Denzinger: Enchiridion n. 801)

Godność dzieci Bożych posiadają wiec tylko te osoby, które mają Wiarę w Słowo Boże oraz żyją w łasce uświęcającej — nazywamy ich żywmy członkami Mistycznego Ciała Chrystusa. Ci, którzy w chwili śmierci będą posiadali łaskę – osiągną zbawienie. Ci, którzy umrą bez łaski uświęcającej – zostaną potępieni.

Soborowa sekta antychrysta odchodzi od tego katolickiego nauczania.

Wg soborowych antypapieży każdy człowiek, niezależnie od wyznawanej wiary, jest dzieckiem Bożym — i jest to prawda objawiona od Boga.

Jeszcze w trakcie trwania (anty)Soboru Watykańskiego II antypapież Jan XXIII w „encyklice” Pacem in terris odstępuje od katolickiej definicji dzieci Bożych.

„Jeśli zaś spojrzymy na godność osoby ludzkiej w świetle prawd objawionych przez Boga, to będziemy musieli niewątpliwie ocenić ją znacznie wyżej. Ludzie zostali bowiem odkupieni za cenę krwi Jezusa Chrystusa, stali się mocą łaski Bożej dziećmi i przyjaciółmi Boga i zostali ustanowieni dziedzicami chwały wiecznej”. (Pacem in terris 10)

Przyczyną sprawowania w człowieku łaski, mocą której człowiek staje się dzieckiem Bożym, jest dla antypapieża Jana XXIII sam fakt Odkupienia — nie ma potrzebny Wiary oraz chrztu — każdy człowiek dzięki Krwi Chrystusa posiada łaskę przez którą staje się przybranym dzieckiem Bożym i tym samym nabywa wielkiej godności.

Herezje tę później twórczo rozwija i systematyzuje antypapież Wojtyła. Zgodnie z nauką Jana Pawła II, którą przytacza z dokumentów (anty)Soboru Watykańskiego II (Gaudium et Spes 22), Chrystus przez Wcielenie „zjednoczył się jakoś z całą ludzkością” (szczegółowo pisałem o tym w poprzednim wpisie). W konsekwencji tego zjednoczenia dokonanego przy Wcieleniu każdy człowiek, bez względu na wyznawaną wiarę, miałby należeć do Mistycznego Ciała Chrystusa, tj. Kościoła katolickiego (powszechnego).

„Jeśli to Ciało Mistyczne Chrystusa jest (…) Ludem Bożym, to znaczy, że każdy człowiek jakoś objęty jest w nim tym tchnieniem życia, które pochodzi od Chrystusa. (…) Nie ma Kościół innego życia poza tym, jakim obdarza go Jego Pan i Oblubieniec. Właśnie dlatego tak bardzo musi być — również i Kościół — zjednoczony z każdym człowiekiem, skoro z nim zjednoczył się Chrystus w Tajemnicy Odkupienia”. (Redemptor hominis 18, 1)

Dzięki Wcieleniu Słowa cała ludzkość stanowi więc „Lud Boży”. Co więcej! To zjednoczenie Chrystusa z ludzkością skutkuje również wyniesieniem każdego człowieka do natury Boskiej i daje każdemu człowiekowi żywot wieczny. Dalej w Redemptor hominis czytamy:

„Zjednoczenie Chrystusa z człowiekiem jest mocą i źródłem mocy wedle tego, co tak zwięźle wypowiedział w Prologu swej Ewangelii św. Jan: Słowo „Wszystkim tym (…) którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali synami Bożymi” (J 1, 12). Jest to moc wewnętrznie przemieniająca człowieka, zasada nowego życia, które nie niszczeje i nie przemija, ale trwa ku żywotowi wiecznemu (por. J 4, 14). Żywot ten, przyobiecany i darowany każdemu człowiekowi przez Ojca w Jezusie Chrystusie (…) jest ostatecznym spełnieniem powołania człowieka”. (Redemptor hominis 18, 2)

O dziecięctwie Bożym każdego człowieka pisze również Wojtyła, zupełnie już jednoznacznie, w adhortacji Ecclesia in America z 1999 roku:

„Należy przypomnieć, że fundamentem, na którym opierają się wszystkie prawa ludzkie jest godność osoby. „Arcydzieło Boże, człowiek, jest obrazem i podobieństwem Boga. Jezus przyjął całą naszą naturę, z wyjątkiem grzechu; bronił godności każdej osoby ludzkiej bez wyjątku; umarł za wolność wszystkich. (…) Prawa i obowiązki człowieka mają uzasadnienie w godności człowieka jako dziecka Bożego„. Z tego powodu „wszelkie naruszenie godności człowieka stanowi obrazę samego Boga, którego jest obrazem”. Godność ta jest wspólna wszystkim ludziom bez wyjątku, ponieważ wszyscy zostali stworzeni na obraz Boga (por. Rdz 1,26)”. (Ecclesia in America 57)

Jak widzimy według soborowego nauczania człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Przez grzech pierworodny Adama utracił przymierze z Bogiem oraz nadprzyrodzoną godność dziecka Bożego — podobieństwo Boże. Jezus Chrystus jest tym, który przez Wcielenie przywraca całej ludzkości stan pierwotnej boskości — jednoczy się z każdym człowiekiem oraz podnosi ludzkość z upadku pierwszych rodziców do uczestnictwa w boskiej naturze — „przywraca synom Adama podobieństwo Boże, zniekształcone od czasu pierwszego grzechu” (Gaudium et Spes 22).

„W Jezusie Chrystusie świat widzialny, stworzony przez Boga dla człowieka (…) odzyskuje na nowo swą pierwotną więź z samym Boskim źródłem Mądrości i Miłości… I tak jak w człowieku-Adamie ta więź została zerwana, tak w Człowieku-Chrystusie zostaje ona nawiązana na nowo. (…)” (Redemptor hominis 8, 1)

Misja Kościoła

Skoro przez Wcielenie ludzkość wróciła do pierwotnego stanu sprzed upadku Adama — „odzyskała podobieństwo Boże” — dlaczego na świecie jest tyle zła i nieprawości? Ponieważ odkupiona ludzkość nie jest świadoma ani swojego zbawienia, ani swojej wielkiej nadprzyrodzonej godności, którą każdy człowiek posiada przez Chrystusa.

Stąd konieczność Kościoła, którego misją jest głoszenie Ewangelii — aby dobrą nowinę o bezwarunkowym zbawieniu każdego człowieka i jego boskości zanieść na krańce ziemi — uświadomić każdemu człowiekowi „objawioną przez Chrystusa prawdę o człowieku”.

„Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość… I dlatego właśnie Chrystus-Odkupiciel, jak to już zostało powiedziane, „objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi”. To jest ów — jeśli tak wolno się wyrazić — ludzki wymiar Tajemnicy Odkupienia. Człowiek odnajduje w nim swoją właściwą wielkość, godność i wartość swego człowieczeństwa. Człowiek zostaje w Tajemnicy Odkupienia na nowo potwierdzony, niejako wypowiedziany na nowo. Stworzony na nowo!” (Redemptor hominis 10, 1)

Prawdziwą Ewangelią (dobrą nowiną) nie jest już Objawienie człowiekowi prawdy o Bogu. Teraz prawdziwa Ewangelia to objawienie przez Chrystusa prawdy o człowieku. Nauka ta wypływa wprost z dokumentów Soboru Watykańskiego II, gdzie możemy przeczytać:

„Tajemnica człowieka wyjaśnia się naprawdę dopiero w tajemnicy Słowa Wcielonego. Albowiem Adam, pierwszy człowiek, był figurą przyszłego, mianowicie Chrystusa Pana. Chrystus (…) objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi i okazuje mu najwyższe jego powołanie„. (Gaudium et Spes 22)

W swoim komentarzu na temat powyższego artykułu Gaudium et Spes soborowy teolog kard. Joseph Ratzinger mówi:

„Jedno na pewno można powiedzieć, że tutaj, po raz pierwszy w tekście magisterium, występuje nowy typ chrystocetrycznej teologii, która, w stosunku do Chrystusa, rozważa teologię jako antropologię, która przez to po raz pierwszy staje się radykalnie teologiczną, w tym sensie, że poprzez Chrystusa uwzględnia również człowieka w rozważaniu Boga, odsłaniając w ten sposób najgłębszą jedność teologii”. [tekst ten jest cytowany przez o. Dörmanna na stronie 15 wydania anglojęzycznego jego książki, z przypisem trochę zagadkowym, niestety nie wyjaśnionym dla „niewtajemniczonych”: LThK, Freiburg i Br. 1968, Vol. XIV, s. 350].

Posłannictwo soborowego kościoła jest więc – jednym słowem – antropocentryczne, tj., skoncentrowane na człowieku. Tak na ten temat pisze antypapież Jan Paweł II:

„Poprzez otwarcie, jakiego dokonał Sobór Watykański II, Kościół i wszyscy chrześcijanie mogli osiągnąć jeszcze pełniejszą świadomość tajemnicy Chrystusa. (…) W Chrystusie i przez Chrystusa najpełniej objawił się Bóg ludzkości, najbardziej się do niej przybliżył — i równocześnie w Chrystusie i przez Chrystusa człowiek zdobył pełną świadomość swojej godności, swojego wyniesienia, transcendentnej wartości samego człowieczeństwa, sensu swojego bytowania”. (Redemptor hominis 11, 3)

Gdy tylko człowiek uświadomi sobie te wszystkie „prawdy” o sobie samym — wtedy staje się zdumiony swoją wielką godnością.

„Właśnie owo głębokie zdumienie wobec wartości i godności człowieka nazywa się Ewangelią, czyli Dobrą Nowiną. Nazywa się też chrześcijaństwem. Stanowi o posłannictwie Kościoła w świecie — również, a może nawet szczególnie — „w świecie współczesnym”. Owo zdumienie, a zarazem przeświadczenie, pewność, która w swym głębokim korzeniu jest pewnością wiary, ale która w sposób ukryty ożywia każdą postać prawdziwego humanizmu — pozostają najściślej związane z Chrystusem”. (Redemptor hominis 10, 2)

W powyższym kontekście łatwiej nam zrozumieć co Jan Paweł II mówił do Polaków w Warszawie w czasie swojej pierwszej pielgrzymki do Polski:

„Kościół przyniósł Polsce Chrystusa – to znaczy klucz do rozumienia tej wielkiej i podstawowej rzeczywistości, jaką jest człowiek. Człowieka bowiem nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa. A raczej: człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć tego kim jest, ani jaka jest jego właściwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostateczne przeznaczenie. Nie może tego wszystkiego zrozumieć bez Chrystusa. I dlatego Chrystusa nie można wyłączać z dziejów człowieka w jakimkolwiek miejscu ziemi”.

Podsumowanie

Według soborowej sekty antychrysta podszywającej się pod Kościół katolicki zbawienie całej ludzkości już się dokonało i każdy człowiek, bez względu na wyznawana wiarę:

1. należy do Kościoła Chrystusowego;

2. posiada boską naturę i godność dziecka Bożego;

3. jest zbawiony.

Misją Kościoła założonego przez Chrystusa jest oświecić całą ludzkość uświadamiając każdemu człowiekowi powyższe „prawdy”.

W następnej części postaram się napisać o tym, w jaki sposób soborowa sekta zmieniła naukę o naturze Kościoła.

Szymon Klucznik

Cz. 1. Dwie natury Chrystusa. Wcielenie i zjednoczenie.

Źródło: Katolik Integralny

Tags : ,

Komentowanie zamknięte.