Najnowsze

Opublikowano Czerwiec 11, 2014 Przez a303 W NWO

Korzenie europejskiego zła

aŻydostwo jest niewątpliwym historycznym czynnikiem, który na swój sposób wywiera istotny wpływ na bieg wydarzeń światowych. Ale z jakiejś zadziwiającej przyczyny a raczej z powodu jakiejś iluzji, wszyscy naukowcy lekceważą ten element historii światowej, nie biorą go w ogóle pod uwagę tak jakby nie istniał. Kiedy któryś z bezstronnych historyków na podstawie bezspornych faktów wypowiada się na temat historycznej roli żydów to podejmuje ryzyko, że zostanie stygmatyzowany jako „antysemita” i „niepoczytalny fanatyk”. Uprzedzenie, które w tej kwestii żydzi potrafili narzucić ludzkości jest tak mocno zakorzenione, że naukowcy wolą rozprawiać „o prawach psychologicznych”, „fenomenach masowej świadomości” lub „makroekonomicznych paradygmatach”, nie wspominając ani słowem o czynniku żydowskim jakby w ogóle on nie istniał albo był on zupełnie neutralny i niezdolny do wywoływania czegokolwiek. A oto co pisał o żydach, jeszcze w wieku XIX, bardzo kompetentny w kwestii żydowskiej historyk, żyd Darmeschteter: „narodowe tajne stowarzyszenie żydów jest źródłem wszelkich religijnych sporów, które przez wieki tworzą konflikty w łonie chrześcijaństwa”. Wpływ tajnej potęgi żydów opiera się na całym szeregu tajnych stowarzyszeń utworzonych z wykształconych chrześcijan, stowarzyszeń, które poprzez wszystkie wieki są powiązane ze sobą przez tajną żydowską władzę, której celem jest psucie i demoralizowanie wszystkiego co nie należy do jej narodu. Wszystkie herezje uderzające w chrześcijański świat u samego źródła są inspiracją tajnej władzy żydowskiej. „Wszystkie sekty założone przez Izrael przeciwko Kościołowi”- pisał inny historyk Charles Abbot- „zawsze były nakierowane także przeciwko społeczeństwu i ludzkości”. Od samego początku ery chrześcijańskiej pojawia się czysto żydowskie nauczanie czyli gnostycyzm. Założycielem najstarszej sekty gnostyckiej, według wszelkich danych, jest główny rywal Świętego Apostoła Pawła, żyd Szymon Mag.

„Studiował on w neoplatońskich szkołach Aleksandrii pod kierownictwem żyda Filona, zwanego „żydowskim Platonem”- pisze francuski badacz D’Aste.

„Zbieżność nauk Szymona Maga z naukami Filona jest oczywista”- twierdzi historyk Amelineau- „a Szymon Mag ze wszystkich mu współczesnych jest najbliższy swojemu żydowskiemu nauczycielowi”. Spośród innych sekt gnostyckich tamtych czasów, zrodzonych z judaizmu, najbardziej znana jest sekta kainitów.

„Tajemne masońskie mity mówią, że budowniczy Świątyni Salomona, Hiram, wywodził swoje pochodzenie od Kaina, który rzekomo zrodził się ze związku Ewy z Lucyferem. Ze związku Hirama i królowej Saby (Także posiadającej pochodzenie od Kaina) powinna wiecznie trwać drużyna pracowników, która po wsze czasy zbiera się w jego imię”.

Tak pisze masoński historyk Lecutee.

Już w II wieku spotykamy bardzo liczną sektę judaizujących chrześcijan pod nazwą „ebionici”, odrzucającą nauczanie apostoła Pawła, przestrzegającą obrzezania, świętującą sobotę (szabat) i zachowującą wszystkie żydowskie przepisy dotyczące pokarmów. Podobne sekty powstają i później w rożnych krajach świata chrześcijańskiego. Na początku III wieku żyd Manes zapoczątkował okultystyczne, czyli tajemne nauczanie, oparte na Kabale. W konsekwencji manicheizm został przyjęty przez żydów, którzy stworzyli sekty patarinów, kafarów, lucyferianów, albigensów, templariuszy a następnie przyjęty został przez różnorakie sekty masońskie aż do naszych czasów. Oto co pisze mason Redares o tej nauce: „Manicheizm dążył do zniszczenia wszystkich religii, głosił powszechną równość i wolność, obojętność wobec każdego ludzkiego postępku, wspólność własność żon”. Oczywiście, że ta przeciwna prawu naturalnemu nauka była katastrofalna dla tych, którzy ją przyjmowali. Żydzi wprowadzali manicheizm do serc tych narodów, które pragnęli osłabić lub zniszczyć. Podczas panowania cesarza Juliana Apostaty, żydzi okazywali mu aktywną pomoc w jego prześladowaniach chrześcijan. „Przenikliwy Julian”- pisze francuski historyk Allar- „od razu dojrzał w żydach najlepszych sojuszników w prowadzeniu przeciwko chrześcijanom zaciekłej, nieustannej a tym bardziej podstępnej, prawdziwej wojny”.

Ślady niszczycielskiej działalności żydów widoczne są nie tylko w okresie wczesnochrześcijańskim ale i później, w średniowiecznej Europie. Za panowania Ludwika Pobożnego (lata 814-840) w monarchii Franków „żydzi cieszyli się prawem swobodnego podróżowania po całym państwie. Mogli”- pisze żyd Graetz- „pomimo licznych kościelnych zakazów, korzystać nie tylko z pracy chrześcijańskich robotników w swoich przedsięwzięciach gospodarczych ale i mogli swobodnie handlować niewolnikami, mogli kupować ich za granicą i sprzedawać ich na obszarze kraju. Duchowieństwu zabraniano chrzczenia żydowskich niewolników…Dla wygody żydów dni handlowe na bazarach przeniesiono z soboty na niedzielę. Żydzi zostali uwolnieni od kar cielesnych i tortur a wrogie żydom prawa i przepisy kościelne zostały milcząco pozbawione siły ich egzekwowania. Żydzi mogli bez obaw wyrażać swoje szczere opinie o chrześcijaństwie, o cudach mających miejsce za pośrednictwem świętych i relikwii oraz o kulcie ikon…”.

Można sobie wyobrazić jakie to były „opinie”!

„Chrześcijanie”- pisze dalej Graetz- „odwiedzali synagogi, napawali się żydowskimi nabożeństwami i woleli kazania żydowskich kaznodziejów od kazań swojego duchowieństwa…W konsekwencji przychylności dworu okazywanej żydom, wielu chrześcijan przeszło na judaizm, uważając go za prawdziwą religię, przestrzegali oni szabatu (sobota) jako dnia świątecznego i pracowali w niedziele”.

Nawet historyk-mason Michel zmuszony był przyznać, że Francja ówczesnych czasów była „przekształcona w Judeę”.

„Hiszpania lub mahometańska Andaluzja”- kontynuuje Graetz- „w tamtych politycznych i kulturalno-historycznych warunkach były szczególnie odpowiednimi miejscami aby stać się, w miejsce Babilonu, centrum kierowniczym całego żydostwa”.

Pomimo faktu, że w ówczesnych prawach istniały ograniczenia dotyczące żydów, to były one martwe ponieważ nie egzekwowano ich i dlatego, w rzeczywistości, istniało pełne żydowskie równouprawnienie. Wreszcie papież Grzegorz VII zwrócił uwagę na prześladowania i ucisk rodzimej ludności przez żydów w Hiszpanii i na Soborze Rzymskim w 1075 roku ustanowił prawo kanoniczne zakazujące żydom „posiadania jakiejkolwiek przewagi i władzy nad chrześcijanami”. Jednakże król kastylijski Alfons VI, który znajdował się całkowicie w rękach żydów, wahał się i zwlekał z wprowadzeniem papieskiego prawa. Pod koniec XI wieku panoszenie się żydów rozlało się po prawie całej Europie. W Czechach, na Morawach i w Polsce posiadali oni ogromne bogactwa i posiadali także chrześcijańskich niewolników. Taka sama sytuacja istniała na terenie ówczesnych Niemiec. Okazja do zrzucenia żydowskiego jarzma dla ludności Europy pojawiła się dopiero przed Pierwszą Krucjatą. Ludność otwarcie wystąpiła przeciwko swoim ciemiężycielom. Wszędzie rozpoczęły się żydowskie pogromy. W Rouen, Metz’u, Speer, Wormacji, Trewirze, Maisz, Kolonii, Neisse, Veflingofene, Aldenare, Merze, Terpen, Ratyzbonie i wielu innych miastach. Jednakże Pierwsza Krucjata nie miała dla żydów prawie żadnych konsekwencji. Otrząsnęli się wkrótce z pogromów i znowu wprowadzili niewyobrażalny ucisk ludności chrześcijańskiej we wszystkich krajach europejskich.

Źródło: http://www.rusnation.org/sfk/0411/0411-07.shtml

Data publikacji: listopad 2004

Tłum. RX

Tags : ,

Komentowanie zamknięte.