Najnowsze

Opublikowano Październik 11, 2014 Przez NS W Dziennikarstwo śledcze

Katalog izraelskiego bestialstwa

Lawrence Davidson przedstawia litanię izraelskiego bestialstwa, od czystek etnicznych, które rozpoczęły się na dobre w 1948 roku i trwają do dzisiaj, aż do wojny głodowej prowadzonej przeciw Gazie oraz wymienia inne liczne akty bezmyślnego, małostkowego okrucieństwa.

1

Nieprzerwane zdziczenie i barbarzyństwo

W moim artykule ” America’s billboard wars: Zionists vs. the truth,  powiedziałem że organizacja syjonistyczna prowadzona przez islamofobkę, Pamelę Geller zajmuje się zamieszczaniem przesłań w autobusach i metrze, wzywających do poparcia dla Izraela. Te komunikaty twierdzą, że Izrael reprezentuje „cywilizowanego człowieka” w walce z dżihadem i jego „dzikością”. Zakwestionowałem w nim zakwalifikowanie Izraela do statusu cywilizowanego państwa, ale wracam ponownie do tematu wskutek niemal codziennych objawień nie mających precedensu bandyckich zachowań tego syjonistycznego tworu. To nie jest tak, że dżihadyści nie mogą czasem okazać się dzikusami; to polega na tym, że izraelski rząd wydaje się zupełnie być niezdolny do stania się czymś cywilizowanym. Na przykład:

Czystki etniczne

W dniu 16 października 2012 r. izraelska organizacja Yazkern gościła dziesiątki weteranów  wojny z 1948 r., rzekomej izraelskiej „wojny o niepodległość”, aby wyrobić sobie pogląd, czym była ta walka. Weterani snuli opowieści, jakie można określić wyłącznie świadomym działaniem w celu dokonania czystki etnicznej – systematycznego niszczenia całych palestyńskich wiosek i wielu masakr. Film dokumentalny izraelsko-rosyjskiej dziennikarki, Lia Tarachansky, zajmujący się tym samym problemem, Palestyńską Nakbą lub katastrofa, właśnie dobiega końca realizacji. Również zawiera zeznania izraelskich żołnierzy z tej wojny. Te najnowsze rewelacje uwiarygodnić mają w zamyśle twierdzenia „nowych historyków” Izraela, jak np. Ilan Pappe, którzy napisali książki na podstawie błyskotliwych „dowodów” z  rządowych archiwów pokazując, że jeszcze przed wybuchem wojny, która doprowadziła do powstania państwa Izrael, władze syjonistyczne planowały przeprowadzenie etnicznych czystek, mających oczyścić tak bardzo, jak to tylko możliwe Palestynę z ​​nie-żydów.

Celem działań organizacji Yazkern jest przebicie się do mediów z oczyszczoną z „nacjonalistycznej mainstreamowej narracji” wersji wydarzeń z 1948 r. i towarzyszącego temu monologowi zaprzeczeniu wszelkich praw do istnienia Palestyńskiej kontr-narracji.

OK. Izraelczycy byli dzikusami w 1948 roku i tylko niewielka mniejszość będzie w stanie to przyznać. Co po się działo po „wojnie o niepodległość”? Jak się okazuje, czystki etniczne nigdy się nie skończyły.

Dogodne, długotrwałe zaprzeczanie, że one kiedykolwiek się zaczęły, pomogło ukryć fakt ich nieprzerwanego charakteru. Jednak właśnie w tym tygodniu otrzymaliśmy wiadomość, że minister obrony Ehud Barak dał rozkaz do wyburzeń 8 Palestyńskich wiosek, w jakich mieszka 1500 mieszkańców, na południowych wzgórzach Hebronu. Pretekstem do wyburzeń było to, że ziemia jest potrzebna do ćwiczeniach wojskowych. Według „nowych historyków”, jest to standardowy środek rządu izraelskiego do przeprowadzania kolejnych czystek etnicznych. Jasne, że przez kilka lat izraelska armia będzie używać tej ziemi, na jakiej teraz znajdowały się zniszczone wsie. Potem nieuchronnie, powierzchnia ta stanie się miejscem nowego izraelskiego osadnictwa żydowskiego.

Głód

W dniu 20 października 2012 Al-Jazeera doniosła o izraelskich dokumentach wskazujących, że pomiędzy 2008 a 2010 izraelska armia pozwalała docierać  do Strefy Gazy dostawom żywności w oparciu o przelicznik dziennego zapotrzebowania na liczbę kalorii, co stanowiło dietę minimum dla półtora miliona ludzi, doprowadzając do  stanu niedożywienia.

Według izraelskiej organizacji praw człowieka Gisha „celem politycznym urzędników było toczenie wojny gospodarczej, jaka miała sparaliżować gospodarkę Strefy Gazy, a według ministerstwa obrony, tworzyć presję na rząd Hamasu”.

W zasadzie ten kęs bestialstwa miał miejsce przed 2008 r. Wróciwszy do roku 2006, Weissglass Dov , ówczesny doradca premiera Ariela Szarona, stwierdził że „chodzi o to, aby umieścić Palestyńczyków na diecie, ale nie dać im umrzeć z głodu”. Oczywiście precedensów takich można się doszukiwać w rzekomym traktowaniu europejskich żydów w latach 1930 i 1940-tych. Można zakładać, że to na podstawie tego pan Weissglass był świadomy takiej możliwości.

Jednak, podobnie jak z niehamowanym barbarzyństwem praktykowanym w „wojnie o niepodległość”, także w tym przypadku mamy do czynienia ze zdolnością do narodowego zaprzeczania faktom. Wg Gideona Levy piszącego dla Haaretz, „kraj ma wiele sposobów … zakopać głęboko szkielety albo ukryć je w szafie tak, żeby Izraelczycy zbytnio się tym nie przejmowali”. Wojskowi autorzy dokumentu, który wprawił ohydny „pomysł” Weissglassa  w bestialską praktykę, działają przecież w „kraju dotkniętym zupełną ślepotą”. Tak więc, obecny izraelski rząd nie musi się martwić o publiczne niepokoje w związku z powolnym, ale skutecznym niszczeniem systemu kanalizacji Gazy i uczynienia jej wody pitnej, nie do spożycia.

Swawolne i dowolne okrucieństwo

Następne w długiej kolejce są drobne akty okrucieństwa, które mogą być uznane za ostrzegawcze oznaki zdziczenia. Na przykład fakt, że izraelscy celnicy powstrzymywali arkusze egzaminacyjne w szkole wyższej aż do października 2012, przeznaczone dla  Zachodniego Brzegu. AMIDEAST, organizacja, która służy jako agencja dozorująca egzaminy na Terytoriach Palestyńskich, musi dostarczyć władzom izraelskim testy na kilka tygodni przed terminem egzaminów. Niemniej w tym jawnym akcie drobnej mściwości i arbitralności, celnicy przetrzymywali testy aż AMIDEAST musiał odwołać egzaminy. Jeden z obserwatorów zwrócił się z pytaniem: „Co mają testy do zapewnienia izraelskiego bezpieczeństwa?” Cóż, to może być tak, że w umyśle urzędnika celnego-dzikiego barbarzyńcy, im więcej Palestyńczyków ukończy szkołę, tym więcej może dokładnie i elokwentnie dać świadectwo izraelskiej polityce bestialstwa. W tym równaniu, po stronie Strefy Gaza, rząd USA został  zmuszony do odwołania małego programu stypendialnego dla studentów z Gazy, ponieważ Izraelczycy nie pozwolili uczniom opuścić swego więzienia na wolnym powietrzu, nawet jeśli miało to tylko polegać na chodzeniu do szkoły na Zachodnim Brzegu.

Dla każdego, kto mógłby chcieć prześledzić ponurą procesję aktów izraelskiego ucisku i barbarzyństwa przez porównywanie wydarzeń dzień po dniu, zalecam wizytę na witrynie internetowej  “Today in Palestine”, jaką obsługuje the International Middle East Centre.

Rzucenie wyzwania i odmowa

W obliczu tego uporczywego zachowania barbarzyńcy ze strony Izraela, publiczne poparcie dla tego kraju wreszcie zaczęło wyraźnie spadać w Stanach Zjednoczonych.

Niedawno , 15 czołowych przywódców kościelnych, reprezentujących główne wyznania chrześcijańskie, zwrócili się z listem otwartym do Kongresu wzywając do:

Podjęcia natychmiastowego dochodzenia w sprawie ewentualnych naruszeń przez izrael amerykańskiego prawa dotyczącego pomocy zagranicznej USA (US Foreign Assistance Act) oraz prawa dotyczącego kontroli eksportu broni (US Export Arms Control Act), jakie zakazują udzielania pomocy dla każdego kraju, który angażuje się w ciągłe akty łamania praw człowieka…. Wzywamy Kongres do przeprowadzenia przesłuchań mających na celu zbadanie stosowania się przez izrael do tych ustaw i żądamy sporządzania regularnych sprawozdań dotyczących tej zgodności oraz wstrzymanie pomocy militarnej w przypadku niezgodności.

Dotychczas Kongres pozostawał głuchy na takie wnioski, ale reakcja syjonistyczna tym razem była głośna i wyraźna. Liderem w tym wysiłku był szef organizacji o zafałszowanej nazwie „Anti-Defamation League” (ADL-liga przeciw zniesławieniu), Abraham Foxman. Oskarżając przywódców chrześcijańskich o „rażący brak wrażliwości” (można by zapytać, jaki poziom wrażliwości trzeba mieć, żeby być oprawcą?), Foxman postanowił ukarać duchownych, odmawiając udziału w trwającym „dialogu międzyreligijnym”. Reakcja syjonistyczna na nazwanie ich własnych działań mianem zachowania dzikusa, jest klasycznym przykładem zaprzeczenia.

Konkluzja

Mając „wielki mózg” to posiadanie obosiecznej broni w ręku.

To oznacza, że możemy myśleć na różne sposoby, tworzyć rodzaj twórczej myśli, a nawet sprawować pewien rodzaj samokontroli nad własnymi impulsami, jeśli zależy nam na tym, aby spróbować.

Jednak oznacza to również, że możemy być manipulowani tak, żeby myśleć, że nie musimy tego próbować – że jesteśmy ofiarami, nawet wtedy, gdy znęcamy się nad innymi oraz że jakakolwiek krytyka naszych działań jest tylko kolejnym przykładem naszego własnego bycia ofiarą. Kultura Izraela i ogólnie kultura syjonizmu to ciągle trwający projekt manipulacji samym sobą, aby osiągnąć właśnie taki stan umysłu. I w dużym stopniu żydom udało się do osiągnąć. Ostatni sondaż przeprowadzony w Izraelu pokazuje, że „większość [izraelskich żydów] publicznie domaga się, aby państwo dyskryminowało Palestyńczyków … co w istocie odsłania, jak bardzo i głęboko zakorzeniony jest rasizm w społeczeństwie izraelskim”.

Syjoniści nie są jedynymi specjalistami w zaprzeczaniu. Stany Zjednoczone, główny sojusznik Izraela, od zawsze też były dobre w tym gambicie. Po atakach z 9/11, jakiekolwiek  rozważanie możliwości, że polityka zagraniczna USA na Bliskim Wschodzie mogła znacznie przyczynić się do zmotywowania terroryzmu, było jak klątwa, było nie do pomyślenia, i nadal jest mimo że minęła dekada. Zamiast rzucić twarde spojrzenie na nasze własne zachowanie, my po prostu dalej rozszerzamy nasze możliwości jawnego zamordowania każdego, kto zakwestionuje naszą politykę i stawi jej czoła. Nasza odpowiedź jest nakierowana na zabijanie dronami albo w inny sposób – na coraz bardziej barbarzyński sposób, jakiego nauczyliśmy się od Izraelczyków.

Machiavelli, który zawsze bardziej polegał na ciemniejszej stronie rzeczy, powiedział kiedyś:

Ktokolwiek zechce przewidzieć przyszłość musi dostrzegać sprawy z przeszłości; gdyż ludzkie losy i wydarzenia przypominają te z poprzednich czasów. Wynika to z faktu, że są wynikiem działania ludzi, którzy od zawsze powodowani byli i zawsze będą tymi samymi namiętnościami, a przez to z konieczności dadzą takie same wyniki.

Ale mimo wszystko, czy to rzeczywiście nieuniknione?

Źródło: http://www.redressonline.com/2012/10/israels-catalogue-of-savagery/

autor: Lawrence Davidson

a

Tags : , , , , ,

Komentowanie zamknięte.