Najnowsze

Opublikowano Marzec 18, 2013 Przez stophasbara W Metapedia

Kartka z kalendarza: 18 marzec – dzień urodzin Paula Rassinier

źródło: http://en.metapedia.org/wiki/Paul_Rassinier

Paul Rassinier

Paul Rassinier ( 18 marzec 1906 – 29 lipiec 1967 r. ) jest znany jako ojciec rewizjonizmu holocau$tu. Za udział w II WŚ, Rassinier był Rassinierodznaczony wieloma orderami jako członek francuskiego ruchu oporu. W październiku 1943 roku został aresztowany przez gestapo pod różnymi zarzutami, w tym pod zarzutem przemytu żydowskich uchodźców przez granicę francusko-szwajcarską. Zesłany został do obozu pracy w Buchenwaldzie. Potem przeniesiono go do obozu w Dora, gdzie przebywał do końca wojny.

Po wojnie Rassinier wrócił do rodzinnej Francji i został wybrany do Zgromadzenia Narodowego. Został odznaczony najwyższym odznaczeniem przez rząd francuski za zaangażowanie w ruchu oporu w czasie wojny. Rassinier, który był z wykształcenia historykiem, zaczął dokumentować swoje własne doświadczenia na temat niemieckiego systemu obozowego.

Po opublikowaniu swych najwcześniejszych utworów, Rassinier zdał sobie sprawę, że powojenne historie innych więźniów zawierają chwytliwe opowiastki i ogromne przeinaczenia oraz są znacznie przesadzone. Napisał:

Pewnego dnia uświadomiłem sobie, że stworzono całkiem fałszywy obraz niemieckich obozów oraz to, że powstał uniwersalny obraz istnienia obozów koncentracyjnych, nie jednego, który możnaby było rzucić pod nogi narodowych socjalistów. Osoby deportowane, z których wielu było komunistami – były w wielkiej mierze odpowiedzialne za wiodący nurt międzynarodowego myślenia politycznego i one doprowadziły do powstania tego zupełnie błędnego przekonania. Nagle poczułem, że przez swoje milczenie stałem się wspólnikiem tego niebezpiecznego działania„.

Rassinier zaczął demaskować fałsze zawarte w dziełach współwięźniów. Ogromny wysiłek położył na to, aby obalić książkę Raula Hilberga „Zagłada europejskich żydów” (Destruction of the European Jews). Rassinier poszedł tak dalece w swej krytyce, że powiedział, iż w przyszłości o książce Hilberga „nie będzie się w ogóle mówiło, a jeśli już, to tylko po to, żeby wspomnieć o czymś zupełnie bezwartościowym albo jako przykład najbardziej skandalicznego wypaczenia historii naszych czasów„.

Rassinier sceptycznie komentował ponure historie komór gazowych, które właśnie wtedy zaczynały wchodzić do powszechnego obiegu. Napisał na ten temat: „W 1950 roku, wciąż za mało danych, aby wydać jednoznaczny werdykt w sprawie istnienia komór gazowych w obozach. Dokumenty, jakie są do tego potrzebne, a także te, jakie istnieją obecnie, na to nie pozwalają, bowiem są niekompletne, niedokładne, w oczywisty sposób apokryficzne sfałszowane„.

W artykule z 1964 r. p.t. „Dramat europejskich żydów”, Rassinier wyraził poglądy jeszcze mocniejsze, że nie było procederu rozpowszechnionego gazowania ani nie istniała żadna polityka eksterminacji żydów w Europie . On również, jako pierwszy z rewizjonistów, przedstawił pierwszą prawdziwą analizę ilościową żydowskich ofiar wojny. Doszedł w niej do wniosku, że podczas 12-letnich rządów narodowych socjalistów wyniosły one od 987.592. do 1.589.492.

Później stał się jeszcze bardziej pewny poglądu o fałszywości twierdzeń w sprawie komór gazowych. W wyniku swych badań doszedł do wniosku podczas pisania „The Real Eichmann Trial” (prawdziwy proces Eichmanna), że „Nigdy nie było żadnych komór gazowych, ani żadnych eksterminacji tą metodą w Auschwitz-Birkenau„.

Ok. roku 1960, prace Rassiniera zostały odkryte przez Harry Elmera Barnesa. Barnes, który był znany w świecie rewizjonistów ze swych prac poświęconych I WŚ, zaczął publikować liczne prace dowodzące, że podobna sytuacja ma miejsce w sprawie wydarzeń II WŚ. Prace Rassiniera wywarły wielki wpływ na Barnesa. Barnes powoływał się na Rassiniera w swoim artykule p.t. „Rewizjonizm a pranie mózgu”, komentując „próbuje się zniechęcić i rzucić cień podejrzeń na outsiderów takich, jak wybitny francuski historyk Paul Rassinier, który podjął próbę demaskacji fałszów zawartych w przesadzonych opowieściach o okrucieństwie„.

W połowie lat 60-tych, Barnes skompletował dzieła Rassiniera w tłumaczeniu na angielski. Wtedy na Barnesa nałożono wieloletnią cenzurę w amerykańskiej branży wydawniczej. Żadne wydawnictwo nie miało odwagi opublikować prac Rassiniera. Barnes nie zgodził się na milczenie. Osobiście skopiował 40 kopii maszynopisu angielskich tłumaczeń i rozesłał je do swych zawodowych współpracowników.

W 1978 roku, ze względu na aktywność Harry Elmera Barnesa, The Noontide Press zebrało i wydało cztery najważniejsze dzieła Rassiniera: „Crossing of the Line”, „The Lie of Ulysses”, „Ulysses Betrayed by his Own” oraz „The Drama of the European Jews”.

Dzieła wybrane:

Le Passage de la Ligne, 1948

Le Mensonge d’Ulysse, 1950

La Discours de la Chance Dernière (introductory essay to a doctrine of Peace on the theme: „Neither Moscow nor Washington”) 1953

Candasse ou la Huitieme peche kapitał, 1955

Le Parlement aux sieciowe des Banques, 1955

Ulysse trahi par les siens, 1960

L’Equivioque Revolutionnaire, 1961

La Veritable Proces Eichmann ou Les Vainquiers incorrigibles, 1962

Le Drame des Juifs Européens, 1964

Les Responsables de la guerre seconde Mondiale, 1967

Komentowanie zamknięte.