Najnowsze

Opublikowano Czerwiec 9, 2017 Przez a303 W NWO

Jezus Chrystus nie był żydem cz. IPrzyklejony

Benjamin H. Freedman, żydowski historyk-badacz-naukowiec, Common Sense (Zdrowy rozsądek) 2.1.53 i 5.1.59

Tłumaczenie: Ola Gordon

a

„Tzw. Żydzi oszukali chrześcijan w najbardziej bezbożny sposób w historii, uważany za najskuteczniejszą broń. „

„Ta technika ‘wielkiego kłamstwa’ pierze mózgi amerykańskich chrześcijan, by wierzyli, że Jezus Chrystus był „Królem Żydowskim,” w tym sensie że tzw. dzisiejsi ‘Żydzi’ nazywają się ‘Żydami.’ Określenia tego użyto po raz pierwszy w angielskim tłumaczeniu Starego i Nowego Testamentu, setki lat zanim tzw. Żydzi porwali wyraz ‘Żyd’ w XVI11 w., by przypodobać się chrześcijanom, że wiąże ich pokrewieństwo z Jezusem Chrystusem. To rzekome pokrewieństwo bierze się z mitu o ich wspólnym pochodzeniu z tzw. ‘Żydami’ z ziemi świętej historii Starego Testamentu, fikcji opartej na legendzie.”

„Amerykańscy chrześcijanie mało podejrzewają, że pierze im się mózgi przez 24 godziny każdego dnia w radio i telewizji, gazetach i czasopismach, w filmach i sztukach, w książkach, robią to przywódcy polityczni już na stanowiskach i ich szukający, przywódcy religijni z ambon i na zewnątrz kościołów, liderzy w dziedzinie edukacji i poza zajęciami programowymi, oraz wszyscy liderzy w biznesie, profesjach i finansach, dbający o bezpieczeństwo ekonomiczne, którzy wysługują się tzw. „Żydom” historycznie pochodzenia chazarskiego.

Niczego nie podejrzewających chrześcijan ustawia się po drugiej stronie zapory, utrudniającej im dostęp do źródeł, których nie mają powodów podejrzewać. Niepodważalne fakty dostarczają niepodważalny dowód uczciwości historycznej, że tzw. „Żydzi” na całym świecie, pochodzący z Europy wsch. są niewątpliwie historycznymi potomkami Chazarów, pogańskiego turecko-fińskiego starożytnego mongoloidalnego narodu głęboko w sercu Azji, jak mówi historia, którzy walczyli w krwawych wojnach od I w. pne w Europie wsch., gdzie założyli swoje chazarskie królestwo. Z jakiegoś tajemniczego powodu historia królestwa Chazarów rzuca się w oczy na skutek jej nieobecności w programach w szkołach i na uczelniach.

„Historyczne istnienie królestwa chazarskiego tzw. „Żydów,” ich wzrost i upadek, zniknięcie na stałe królestwa Chazarów jako narodu z mapy Europy, oraz jak król Bulan i naród chazarski ok. 740 AD stali się tzw. „Żydami” poprzez konwersję, ukrywała przed amerykańskimi chrześcijanami cenzura nałożona przez tzw. „Żydów,” historycznie pochodzenia chazarskiego, we wszystkich mediach USA i masowej komunikacji przez nich kierowanych. Później w 1945 r. ten autor podawał „fakty z życia” Chazarów do publicznej wiadomości na terenie całego kraju, publikował wyniki wielu lat intensywnych badań tej sprawy. Publikacje te były sensacyjne i bardzo skuteczne, ale widocznie gniewały tzw. „Żydów,” którzy nadal szkalowali tego autora wyłącznie z tego powodu. Od 1946 roku, przeprowadzali przeciwko niemu brutalną kampanię, dążąc tym samym do dalszego ukrycia faktów, z oczywistych powodów. Dlaczego obawiają się prawdy?

W oryginalnym wydaniu z 1903 roku Encyklopedii żydowskiej w nowojorskiej bibliotece publicznej, oraz w bibliotece kongresu, t. 4, s. 1-5, jest najbardziej wszechstronna historia Chazarów. Również w nowojorskiej bibliotece publicznej jest 327 książek największych na świecie historyków oraz inne źródła, poza Encyklopedią żydowską, na temat historii Chazarów, napisane pomiędzy III i XX w. przez ówczesnych Chazarów i przez współczesnych historyków.”

Za Jego życia, żaden człowiek i w żadnym miejscu nie był opisywany jako „Żyd”. Fakt ten popierają teologia, historia i nauka. Kiedy Jezus był w Judei, nie była ona „ojczyzną” przodków tych, którzy obecnie stylizują się na „Żydów”. Ich przodkowie nigdy nie postawili stopy w Judei. Żyli oni w tym czasie w Azji, ich „ojczyźnie,” i byli znani jako Chazarowie. W żadnym z rękopisów oryginalnych Starego czy Nowego Testamentu, Jezusa nie nazywano „Żydem.” Termin ten powstał w końcu XVIII w. jako skrót terminu Judejczyk i odnosi się do mieszkańca Judei, bez względu na rasę czy religię, podobnie jak termin „Teksańczyk” oznacza osobę żyjącą w Teksasie.

Pomimo potężnych wysiłków propagandowych tzw. „Żydów,” nie byli w stanie udowodnić na podstawie źródeł historycznych, że jest choćby jeden zapis, sprzed tego okresu, o rasie, religii czy narodowości, odnoszących się do „Żyda.” Sekta religijna w Judei, w czasach Jezusa, do której samozwańczy „Żydzi” obecnie odnoszą się jako do „Żydów,” były znani jako „faryzeusze.” Współczesny „judaizm” i „faryzeizm” w czasach Jezusa oznaczają to samo..

Jezus brzydził się i potępił „faryzeizm,” stąd słowa: „Biada wam uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, węże, pokolenie żmij.”

JESUS WAS NOT A Jew

http://www.biblebelievers.org.au/iesusiew.htm

– o – 0 – o –

CHRYSTUS NIE BYŁ ŻYDEM

Christ was Not a Jew

Willie Martin

Uwaga: W tym eseju Willie Martin próbuje wyjaśnić problemy zrównywania narodu żydowskiego z Judeą i Izraelem. W istocie twierdzi, że prawdziwy Judejczyk czy Izraelita jest czystej krwi potomkiem konkretnego izraelickiego plemienia. Natomiast Żydzi są hybrydami wielu ras, z których żadna nie kwalifikuje się ani jako Juda ani Izrael. Skoro nie ma nic takiego jak czystej krwi Żyd, to żaden Żyd nie jest Izraelitą. Sefardyjscy Żydzi faktycznie pochodzili z edomickich plemion, a nie z Dwunastu Plemion. I podobnie aszkenazyjscy Żydzi są ludem nie-izraelickim, którzy w VII wieku AD przeszli na judaizm.

Ponadto, potwierdzają to liczne żydowskie źródła, judaizm pochodzi z nauk faryzeuszy. Skoro faryzeusze nigdy nie byli częścią 12 Plemion, to judaizmu nie nauczano ani nie prak­tykowano w czasach Starego Testamentu. Tę religię poprawnie nazywa się mozaizmem, a nie judaizmem. – Pastor Eli James.

Dla większości judeo-chrześcijan, którzy nie rozumieją tego, że ich pastor, ksiądz, minister czy jak go nazywacie, albo kłamie, albo nie wiedzi tego kiedy mówi „Jezus był Żydem”. A jeszcze kiedy ktoś deklaruje, że Chrystus nie był Żydem, pojawia się natychmiastowa reakcja: „Oczywiście On był Żydem”. A jeszcze ilu twierdząc, że Jezus był Żydem, robi to w wyniku badań dowodów genealogicznych? Niedawno była dyskusja o genealogicznych listach u Mateusza i Łukasza. Dlatego zbadajmy dowody i zobaczmy jaki będzie wynik.

Nie ma żadnych dowodów na to, aby zweryfikować lub podtrzymać tych, którzy przyjęli trady­cyjne nauki judeo-chrześcijańskiego Kościoła, które głoszą, że Chrystus był Żydem. To twier­dzenie wygłasza się z pełnym zrozumieniem, że są ci którzy będą się spierać, nie dlatego, że posiadają przeciwne dowody, ale ponieważ broniliby nauki doktrynalnej, nawet wbrew praw­dzie, z uczciwego błędu, albo dlatego, że oni mają jakiś program żeby oszukać wyznawców Chrystusa.

Twierdzenie, że Jezus był Żydem, jest rezultatem wierzenia przez wieki opartego na nauce judeo-chrześcijańskiego Kościoła, którego liderzy założyli, bo nie wiedzieli lepiej, albo chcieli kontynuować to oszustwo, bo ono wzbogaca ich wizerunek i finanse, od antychrystów którzy mają własny program głoszenia tego kłamstwa, że Chrystus musi być Żydem. Tak jak judeo- chrześcijanin jest w błędzie zakładając, że wszyscy Izraelici są Żydami, tak błądzą zakłada­jąc, że wszyscy urodzeni z rodu Abrahama, Izaaka i Jakuba / Izraela muszą być, z racji urodzenia, Żydami.

Wraz z potrzebą uznania, że nie wszyscy Izraelici są Żydami, naprawdę nieliczni są, trzeba pamiętać, że słowo Żyd miało dużo szersze znaczenie niż przypisanie do grupy rasowej. W ściśle religijnym sensie stosowanie określenia Żyd przypisuje się tym którzy są z żydowskiej wiary i modlą się w synagodze.

Spójrzmy na kilka fragmentów Pisma często cytowanych dla potwierdzenia opinii, że Jezus był Żydem. Chrystus spotkał Samarytankę która rzekła do Niego: „Jakżeż Ty będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić?” Żydzi bowiem z Samarytanami unikają się nawzajem”. (Jan 4:9) Ona po Jego szatach poznała, że jest wyznawcą żydowskich nauk i chodzi do synagogi. Zastanawiała się że mógł poprosić ją o coś, bo bardzo religijny Żyd nie zadawał się z jej ludem. To nie był powód rasowy, a religijny, i Jezus ignorował panujące wtedy uprzedzenia.

Między Żydami i Galilejczykami panowała jeszcze większa antypatia niż zwykle. Chrystus, jak się dowiadujemy, został błędnie uznany za Żyda przez tę kobietę. Innym razem zastanawiał się kiedy zobaczył „Prawdziwego Izraelitę, w którym nie ma podstępu”, i lubimy myśleć, że powiedział to z uśmiechem. Czy potrzebujemy by nam mówiono, że On wiedział jak oni są podstępni? Przykładów jest wiele w całym Nowym Testamencie, i nawet dzisiaj gdzie pojawiają się różnice rasowe. I z żydowskiej strony wszystko to potwierdza sam Talmud, w którym jest rasowe tabu przeciwko ludom z północy. Na pewno jest to ogromne przekręcenie prawdy, to twierdzenie, że Chrystus był Żydem, teraz wykorzystywane przez Żydów i nowoczesnych judeo-chrześcijan w niesamowitej misji Chrystusa dla całego świata. Niedawno historyk powiedział: „Każdy kto twierdzi, że Chrystus był Żydem jest albo ignorantem albo nieszczerym: ignorantem kiedy myli rasę z religią, nieszczery kiedy zna historię Galilei i częściowo ukrywa, częściowo przekręca bardzo pokręcone fakty na rzecz swoich uprzedzeń religijnych, albo, być może, żeby zdobyć przychylność Żydów”. (Houston Stewart Chamberlain, Podwaliny XIX wieku / Foundations of the XIX Century, s. 211)

Wielkim faktem w dziejach świata jest to, że CHRYSTUS PRZYSZEDŁ. To nawet zaznaczyło początek tej ery. Od tego oznaczamy czas – do tyłu i do przodu. Jego znaczenie uznane jest na całym świecie. Dlaczego więc Izraelici, a szczególnie chrześcijańscy Izraelici, pozwalają żeby największy fakt został wchłonięty przez tradycje judaizmu?

Gdyby pochodził z narodu żydowskiego, to mogłoby się przyczynić do nieznośnej arogancji tego nieprzyjaznego i niegodziwego narodu, narodu z przeszłością za którą trzeba by ciągle przepraszać. Gdyby to było częścią boskiej mądrości, że pojawił się pośród judaizmu, niesympatyczne tło musi być wyjaśnieniem, poprzez kontrast z Jego boskością. Przyszedł pośród żydostwa w tamtym czasie historii, bo wiedział, że będą próbować ukraść pierworództwo ich prawdziwym dziedzicom, i niemal oszukają cały świat by uwierzył że oni byli Izraelem. I to jest powodem Jego oświadczenia: 22 „GDYBYM NIE PRZYSZEDŁ I NIE MÓWIŁ DO NICH (Żydów), NIE MIELIBY GRZECHU. TERAZ JEDNAK NIE MAJĄ USPRAWIEDLIWIENIA DLA SWOJEGO GRZECHU. 23 KTO MNIE NIENAWIDZI, TEN I OJCA MEGO NIENAWIDZI. 24 GDYBYM NIE DOKONAŁ WŚRÓD NICH DZIEŁ, KTÓRYCH NIKT INNY NIE DOKONAŁ, NIE MIELIBY GRZECHU. TERAZ JEDNAK WIDZIELI JE, A JEDNAK ZNIENAWIDZILI I MNIE, I OJCA MEGO. 25 ALE TO SIĘ STAŁO, ABY SIĘ WYPEŁNIŁO SŁOWO NAPISANE W ICH PRAWIE: NIENAWIDZILI MNIE BEZ POWODU”. (Jan 15:22-25)

Wielu z pierwszych chrześcijan, którzy jeszcze nie wyłonili się z kultu judaizmu, i z powodu braku perspektyw, zasługuje na przebaczenie za krótkowzroczność. Ale jak to dziś możliwe, aby jakikolwiek chrześcijanin zdradził Chrystusa dla żydowskiej dumy, arogancji i dwulicowości, po tych wszystkich latach, tych wiekach dowodów, że On nie należał i nie należy do narodu żydowskiego!

Dwie rzeczy ci wcześni chrześcijanie zrobili, tak jak wielu z nas mogłoby zrobić, żeby artykułować tę Nową Religię osobistą i historyczną przeszłością: pierwsza – odwołali się do tradycji mesjańskiej „żydowskiej” (izraelicko-mozaicznej), dość naturalnie, ponieważ byli albo Żydami, albo zjudaizowanymi; druga – wrócili do „żydowskich” [Stary Testament] proroctw (nie mieli Biblii do czytania i studiowania tak jak my), podobnie jak Grecy mogliby wrócić do greckich proroctw, gdyby urodził się w Grecji.

Świadectwo o nadejściu Chrystusa, niezależnie od twierdzeń antychrześcijan i ich papug, nie ogranicza się tylko do pisarzy Nowego Testamentu, ani nawet do „ojców kościoła”, jak można się przekonać konsultując się z następującymi nazwiskami:

Pierwsze: Józef Flawiusz, rzymski gubernator Galilei, najbardziej znany ze starożytnych żydowskich historyków (37-95 AD)

Drugie: Tacyt, rzymski historyk (55-120 AD)

Trzecie: Pliniusz Młodszy, rzymski historyk (112-??? AD)

Czwarte: Suetonius, rzymski historyk (70?-140? AD)

Piąte: Lucian, grecki eseista (połowa II w. AD)

Świadectwo tych jak i im podobnych jest tym ważniejsze, że jest niechętne a nawet wrogie. Oni widzieli zdumiewające szerzenie się chrześcijaństwa „jak zarazy”, jak jeden z nich to ujął, wymazując każdą formę ich tubylczej greko-rzymskiej religii. Oczywiście byli zaniepo­kojeni i przeciwni, tym bardziej z powodu niepokoju Żydów.

Wśród współczesnych (prof. S M Woodbridge, DD, LLD) można zacytować następujące komentarze o Chrystusie:

Thomas Carlyle: „Jezus z Nazaretu jest najbardziej boskim symbolem; wyżej ludzka myśl jeszcze nie doszła, symbol o charakterze wieloletnio nieskończonym”.

J J Rousseau: „Dla ludzi wymyślić taki subtelny charakter, uczyniłoby twórców cudowniej­szymi niż istota którą przedstawiają”.

Goethe: „Ewangelie uważam za absolutnie prawdziwe, bo z nich świeci odbity blask wznio­słości wychodzący od osoby Chrystusa, tak boskiego rodzaju, jak tylko boskość mogła poka­zać się na ziemi’.

Fichte: „Nie ma żadnego rozsądnego człowieka, który nie chyliłby się przed tak zdumiewa­jącym zjawiskiem”

J P Richter: „Życie Chrystusa dotyczy tego, który, będąc najświętszym wśród Potężnych, swoimi przebitymi dłońmi podniósł z zawiasów imperia, odwrócił bieg stuleci, i nadal rządzi wiekami’.

Napoleon I: „Jezus Chrystus nie był człowiekiem, między Nim i wszystkimi innymi jest dystans nieskończoności. Pomyśl o cezarze rządzącym swoim imperium z głębi swojego mauzoleum, a jeszcze są miliony gotowe umrzeć za Chrystusa”.

I pokazuje się, że Piłat napisał nad krzyżem tytuł: „Jezus z Nazaretu Król Żydów”. TO WYKORZYSTUJĄ CI KTÓRZY Z JEZUSA ZROBILIBY RASOWO ŻYDA, ŻEBY POTWIERDZIĆ SWOJĄ DEKLARACJĘ IŻ BYŁ ŻYDEM. Ale czy to że był królem Żydów koniecznie robiło z Niego Żyda? Król Jerzy VI, który kiedyś zasiadał na tronie Wielkiej Brytanii był też królem Indii, ale czy to robiłoby z niego Hindusa? Oczywiście że nie. Historia wiele razy pokazuje, że król narodu niekoniecznie należy do tego samego narodu.

Pismo deklaruje, że królewska linia byłaby z domu Dawida, bo Bóg zawarł przymierze z Dawidem obiecujące ciągłość jego tronu. Gdyby Jezus był królem Żydów, to musiałby pocho­dzić z domu Dawida, bo poprzez ten dom miała być spełniona obietnica o nadchodzącym królu. Dlatego ta sprawa sprowadza się do tego: jeśli Jezus był Żydem, to dom Dawida jest żydowski. W związku z tym konieczne jest ustalenie cech rasowych domu Dawida, żeby dostać odpowiedź na pytanie czy Jezus był Żydem czy nie. To że Jezus był z domu Dawida uczy Stary Testament i potwierdzają Ewangelie. Dlatego ustalimy narodowość Jezusa ustalając narodowość domu Dawida.

W Piśmie jest jasne, że naród i rasę wybierano przez tego kto, zgodnie z obietnicą, Przycho­dzący, który miał być Zbawcą, Jezusem Chrystusem Królem, przyjdzie. Była to linia Abraha­ma poprzez Izaaka i Jakuba / Izraela. Ale potomkowie Abrahama, nawet przez Izaaka i Jakuba, są pokazywani w różnych gałęziach ludzkiej rasy. Turek i Arab są potomkami Abra­hama, ale nie przez Jakuba. To „przez 12 synów Jakuba” miała być spełniona obietnica o Przychodzącym. Jeden syn z dwunastu został wybrany do tego celu!

W badaniach błogosławieństw danych przez Jakuba swoim 12 synom (jak napisano w Rodz 49), berło, albo ród królewski, miał przyjść tylko przez Judę, ale jak z Abrahamem tak z Judą, jego potomkowie nie ograniczają się do jednego narodu. Żyd jakiego znamy dzisiaj jest jedynie małą mniejszością wszystkich Żydów na ziemi, którzy są potomkami poprzez Ezawa, Judę i innych Izraelitów, który wymieszali się z innymi rasami, i jako tacy nigdy nie otrzymali obiecanego błogosławieństwa posiadania berła czy bycia z królewskiego rodu, bo to przeszło na inny ród Judy, setki lat zanim Żydzi jako tacy stali się władcami Palestyny i Jerozolimy.

Juda miał trzech synów: Peres, Zerah i Shelah. Peres i Zerah byli nieślubni, a dwaj bracia Shelah, Er i Onan zmarli przed urodzeniem Zeraha i Peresa. Nie wchodząc w zbytnie szczegóły, a które znajdują się w Biblii, tylko Peres został protoplasta plemienia Judy. Potomkowie Zeraha opuścili Egipt PRZED eksodusem i stali się protoplastami cywilizacji mi- lesowskiej ustanowionej wokół wybrzeży Morza Śródziemnego, ale, choć z rodu Judy, nie byli Żydami. Potomkowie Shelaha, którzy zajmowali się produkcją wysokiej jakości lnu, opuścili resztę Izraela wkrótce po eksodusie i zanim Izrael wszedł do ziemi obiecanej, i dołączyli do braci z rodu Zeraha w wędrówce na zachód.

Juda, syn Jakuba, nie był Żydem a Hebrajczykiem i Izraelitą, Hebrajczykiem bo z rodu Heber, który był jednym z pradziadków Abrahama (5 pokoleń przed Abrahamem) i Izraelitą bo był synem Jakuba, który był pierwszym Izraelitą. Dotąd zapisy są jasne, a teraz, kiedy dochodzi do następnej linii Judy w jej wielu odnogach, większość badaczy założyło (bez badań), że nie ma żadnych podziałów w tym rodzie: założenie sprzeczne z faktami pokazanymi w Piśmie i zweryfikowanymi przez historię.

Bo choć Peres stał się protoplastą plemienia Judy, kiedy badamy wnikliwie historię tego plemienia okazuje się, że jest ono też podzielone na różne, oddzielne grupy ludzi. Berło zostało obiecane Judzie, ale, badając i śledząc ród Judy, odkrywamy, że z plemienia Judy Bóg wybrał dom Dawida jako ten który otrzyma berło.

To do Dawida Pan powiedział: „Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki’. Ferrar Fenton ujmuje to tak: „Twój dom i twoje królestwo będą trwać na zawsze. Twój tron będzie ustanowiony na zawsze”. (2 Sam 7:16) Więc tutaj jest linia berła i nie znajdzie się w żadnej innej odnodze plemienia Judy. Jezus Chrystus musi być z domu Dawida żeby spełnić wymogi mesjaństwa.

To z tego domu Biblia mówi, że On przyszedł! Kiedy dom Dawida został wybrany z plemienia Judy, pozostałe rodziny plemienia Judy stały się domem Judy. Tak więc plemię Judy zostało podzielone w czasach Dawida na dwa domy: dom Judy i dom Dawida. Nawet wtedy Edomici (po Ezawie, ojcu Żydów) działali żeby zniszczyć Boży lud Izraela. Bo widzimy Edom walczący z Salomonem w 1 Król 11:14-17: „Wzbudził więc Pan Salomonowi przeciwnika w osobie Hadada, Edomity, z potomstwa królewskiego, w Edomie. 15 Albowiem kiedy Dawid był w Edomie, wtedy dowódca wojska, Joab, udał się tam dla pogrzebania zabitych, gdyż wybił wszystkich mężczyzn w Edomie. 16 Joab bowiem sześć miesięcy przebywał tam z całym Izraelem, aż do wytępienia wszystkich mężczyzn w Edomie. 17 Wówczas ów Hadad uciekł razem z ludźmi edomskimi spośród sług swego ojca, aby dostać się do Egiptu. Hadad był wtedy małym chłopcem”. Więc widzimy Żydów działających, pod nazwą Edom, żeby zniszczyć Boży lud Izraela, ale Żydzi NIGDY nie pojawili się w domu Dawida.

To próbowali przekazać chrześcijanom Mateusz i Łukasz, ale to przeszło nad ich głowami z powodu braku wiedzy.

Mateusz Łukasz Joseph Mary

Adam

Seth

Enos

Cainan

Malaleel

Jared —-

Enoch

Mathuseleh

Lamech

Noah

Shem

Arphaxad

Cainan

Sala

Heber

Phalec

Ragau

Saruch -—
Nachor
Thara
Abraham Abraham
Isaac Isaac
Jacob Jacob
Judas Judas
Phares Phares
Esrom Esrom
Aram Aram
Aminadab Aminadab
Naason Naason
Salmon Salmon
Boaz Boaz
Obed Obed
Jesse Jesse
David David
Solomon Nathan
Rehoboam Mattatha
AbiaMenan
AsaMelea
Josophat Eliakim
Joram Jonan
Ozias Juda
Joathan Simeon
Achaz Levi
Ezekias Matthat
Manasses Joram
Amon Eliezer
Josias Jose
Jachonias Er
Salathiel Elmodain
Achim Zorobabel
Eluid Rhesa
Eleazer Joanna
Matthan Juda
Jacob Joseph
Semei
Mattathias
Joseph
Janna
Melchi
Levi
Matthat
Heli
Joseph Joseph
Jezus Jezus

Niemniej jednak, do dnia dzisiejszego są ci, którzy nie mogą uwierzyć w nic innego niż to, że chrześcijaństwo jest tylko kontynuacją żydowskiej religii z pewnymi dodatkami, które są dziwnie chrześcijańskie. Co to za bzdura? Uzurpator na Jego miejscu nie odważyłby się lekceważyć autorytetu Mojżesza i proroków, ani zapraszać porównań z nimi, a jeszcze Chrystus, mówiąc do skrybów i faryzeuszy, proszących o „znak”, powiedział im, że „większy od Jonasza”, i „większy od Salomona jest tutaj”. (Mat 12:39-42; Łuk 11:31-32) Gdyby On był tylko Synem Człowieczym, z władzą nie większą niż wędrujący nauczyciel sprawiedliwości, jakby chciało nowoczesne żydostwo byśmy wierzyli, ukamienowaliby Go na śmierć za to powiedzenie. Jego postawa wobec najlepszego co miała dać przeszłość, łącznie z Mojże­szem, prawem i prorokami, rzadko była czymś więcej niż pełną szacunku obojętnością. Jednocześnie dla tych którzy jeszcze nie porzucili starego ani wybranej „drogi jeszcze doskonalszej” (1 Kor 12:31) on tylko doradzał przestrzeganie starej. Ludzie zrozumieli jak nigdy wcześniej, że kiedy On mówił z autorytetem, z Jego słowami był połączony ciężar całego wszechświata. Pozytywne przekonanie i zapewnienie o Jego przekazie i osobowości były Jego kwalifikacjami. Jakkolwiek On się nazywał, czy kim On był, niech mówią co chcą o jego cudownym narodzeniu żeby uzasadnić Jego obecność pośród ludzi.

Miejcie świadomość, że skrybowie i faryzeusze kwestionowali Jego autorytet. Tak, i tak zrobił szatan kusząc Go na pustyni. (Mat 4:4, Łuk 4:4) To była ich sprawa, i oni dostawali odpo­wiedź za każdym razem. Ale ich celem było tylko zdobyć punkt w sporze, i mieli mało, jeśli w ogóle, wspólnego z szukaniem prawdy. Prawdziwe znaczenie ich gadaniny jest w tym, że tak jak skrybowie i szatan odnosili się do tradycji: „Bo czy nie jest napisane” itd., pokazując nie­wolnicze trzymanie się przeszłości , które jest typowe dla judaizmu. [Choć pozorowali prze­strzeganie tradycji Mojżesza. – Eli] Mentalność Chrystusa kontrastuje tak żywo z mentalno­ścią statyczną, wyglądającym na zacofany rodzaj umysłu, że tylko ta różnica oddziela Go od narodu żydowskiego. Całkowicie nieracjonalne jest by zakładać, że On mógłby pochodzić z narodu o ograniczonej umysłowo moralności, etyce, boskości i człowieczeństwie i ich rela­cjach wobec siebie, na najpodlejsze sposoby. Nawet bez wsparcia historycznego, taka jest różnica która sama postawiłaby Go bezmiernie ponad poziomem tych, których jedynym przewodnictwem moralnym było „Tak jest napisane”. Jego mentalność była żywa i nieogra­niczona. Nie pochodziła z judaizmu, A WBREW JEMU.

Prześledźmy krótko historię domu Judy i zauważmy kilka tak ważnych wydarzeń by udowod­nić, że nawet dom Judy to nie Żydzi. Tuż przed babilońską niewolą resztka tego domu zabrała Jeremiasza i jego bandę, wbrew radzie Jeremiasza, do Egiptu. Prorocze prognozy dane przez Jeremiasza spełniły się w ich potomkach, którzy stali się ludem znanym dzisiaj jako Cyganie, i choć Cyganie sa potomkami domu Judy, to nie są Żydami.

Główna część domu Judy znalazła się w babilońskiej niewoli. Kiedy pod koniec 70 lat niewoli resztka tego domu wróciła do Jerozolimy, pozostałość domu Judy, dalej na terytorium Babilonu, w końcu przeszła na północ i zachód i dołączyła do braci Izraela w wędrówce na zachód. Z upływem czasu ci potomkowie domu Judy stali się Jutami z Jutlandu (albo Judajczykami) i w V AD wzięli udział z Sasami (Saksończycy) w inwazji na Anglię. Ale w tej gałęzi domu Judy nie było Żydów.

Pod koniec 70 lat niewoli babilońskiej resztka domu Judy (tylko mała część, a nie cały dom Judy) wróciła do Palestyny z plemieniem Beniamina i niektórymi z królewskiego nasienia Dawida, jak również kilku z plemienia Lewitów. Mała część tej grupy wżeniła się w inne rasy i stała się Żydami, ale nie wszyscy byli Żydami. [Ale Ezdrasz i Nehemiasz wypędzili tych którzy stali się rasą mieszaną. Ezd 10, Neh 10:28-31. – Eli] Beniamici byli plemieniem w Izraelu i dlatego nie Żydami. Królewskie nasienie było z domu Dawida, a kapłani byli Lewitami. Niektórzy z domu Judy którzy wrócili z Babilonu i niektórzy z kapłanów, żenili się z mieszkańcami tej ziemi. Te małżeństwa mieszane ostro potępiali zarówno Ezdrasz jak i Nehemiasz. Te zakazane małżeństwa zawierano z Hetytami i to z czasem dawało odmienny rodzaj rasy, którą nazywamy Żydami. Inaczej mówiąc, Żyd jakiego znamy dzisiaj nie jest z czystej krwi Izraela, a w ich żyłach płynie krew Hetytów, Kananejczyków i Chazarów.

Ich małżeństwo mieszane dało Żydom ciemne włosy i oczy i cechy twarzy, dzięki którym jest dzisiaj znany i rozpoznawalny.

Dlatego pochodzenie Żydów nie poprzedza powrotu z niewoli babilońskiej, a było skutkiem dodatku hetyckiej krwi po powrocie z Babilonu do Palestyny. Ponieważ dom Dawida został wybrany z plemienia Judy wiele wieków przed czasem międzyrasowych małżeństw, nie ma Żydów jako takich w domu Dawida. Jezus, pochodzący z domu Dawida, dlatego nie był Żydem, mimo że pod względem religijnym można by Go określić jako Żyda, bo modlił się w ich synagogach. [Choć Ezdrasz i Nehemiasz wypędzili tych pomieszanych rasowo Żydów z towarzystwa Judy i Beniamina, ten skundlony lud dalej rozkwitał w nie-izraelickich osadach otaczających Judę. Oni dalej byli wielkimi wrogami domu Judy. – Eli]

Teraz zajmiemy się tekstami z Nowego Testamentu, które dalej dają dowody na to, że Jezus był z domu Dawida, a nie z domu Judy ani z gałęzi tego domu reprezentowanej przez żydostwo. Łukasz mówi: 26 „W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret27 do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja”. (Łuk 1:26-27) W zwiastowaniu do Maryi anioł powiedział: „… Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida”.(Łuk 1:32), i przez tę deklarację potwierdza, że On jest z rodu Dawida, albo anioł Gabriel nie mógłby odnosić się do Dawida jako Jego ojca.

Wiele opinii w obu Starym i Nowym Testamencie pokazuje Go jako potomka Dawida. Każde z proroctw dotyczących Mesjasza przez wnioskowanie lub bezpośrednie wzmianki nawiązują do Mesjasza jako z rodu Dawida. Izajasz mówi: „I wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni”. (Iza 11:1) Jeremiasz mówi: 5 „Oto nadejdą dni – wyrocznia Pana – kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roz­tropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi. 6 W jego dniach Juda dostąpi zbawienia, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. To zaś będzie imię, którym go będą nazy­wać: „PAN NASZĄ SPRAWIEDLIWOŚCIĄ”. (Jer 23:5-6)

Po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Bóg dał swojemu Synowi specjalne objawienie, które On przekazał swoim wyznawcom przez Jana. Był to list wysłany przez Niego przez wysłannika! Pod koniec Jezus powiedział o sobie: „… Jam jest Odrośl i Potomstwo Dawida, Gwiazda świecąca, poranna”. (Ap 22:16) Nie może być żadnej wątpliwości co do tego iż jest z rodu Dawida.

Żaden z uczniów, poza Judaszem (zdrajca – jak wielu ich rodzaju), nie był Żydem. Byli Galilejczykami, a zatem z plemienia Beniamina. To członkowie tego plemienia, a nie Żydzi, przyjęli nauki Jezusa, a później stali się chrześcijanami. To Judasz Go zdradził i to Żydzi zwalczali chrześcijan, prześladując ich i wypędzając z Jerozolimy, powodując rozproszenie wczesnego koscioła poza granice.

Jan mówi, że w czasie posługi Jezusa, „Potem Jezus obchodził Galileę. Nie chciał bowiem chodzić po Judei, bo Żydzi mieli zamiar Go zabić”. (Jan 7:1) Wniosek jest wyraźny. W Galilei gdzie mieszkał Beniamin nie było Żydów, i Jezus ograniczył działalność na terytorium chwilowo i trzymał się z daleka od żydostwa, albo terytorium Żydów.

Po wskrzeszeniu Łazarza, o czym doniesiono faryzeuszom, zwołano radę faryzeuszy i głównych kapłanów by zobaczyć co da się z Nim zrobić. „Tego więc dnia postanowili Go zabić”. [ang. od tego dnia radzili się żeby Go zabić] (Jan 11:53) To wiedział Jezus i Jan tak mówi: „Odtąd Jezus już nie występował wśród Żydów publicznie, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasteczka, zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami”. (Jan 11:54)

Jerozolima była siedzibą Sanhedrynu i warownią żydostwa. [To dlatego, że Herod Edomita zabił ostatniego króla Judy, Hyrkanusa II, i siłą przejął jego królestwo. – Eli] Tu byli potężni i mogli mścić się na każdym kto się im sprzeciwiał. Ale nadchodziła godzina kiedy Jezus wiedział iż musi pójść do Jerozolimy, i Łukasz mówi: „Gdy dopełnił się czas Jego wzięcia [z tego świata], postanowił udać się do Jerozolimy”. (Łuk 9:51) Więc Chrystus wziął dwunastu uczniów na bok kiedy podróżowali w kierunku miasta, mówiąc im: 18 „Oto idziemy do Jerozolimy: tam Syn Człowieczy zostanie wydany arcykapłanom i uczonym w Piśmie. Oni skażą Go na śmierć 19 i wydadzą Go poganom na wyszydzenie, ubiczowanie i ukrzyżowanie; a trzeciego dnia zmartwychwstanie”. (Mat 20:18-19)

Mimo że większość judeochrześcijańskiego kleru teraz wierzy, że Jezus i Jego uczniowie byli Żydami co do wiary i religii, to jeszcze TYLKO JEDEN Z NICH BYŁ NAPRAWDĘ ŻYDEM. TO BYŁ ON, ZDRAJCA, KTÓRY GO ZDRADZIŁ.

[W następnych 3 akapitach Willie Martin popełnia błąd zrównując słowo ‚Żyd’ ze słowem ‚Judahita’. Judahici Starego Testamentu mówili o sobie jako „Judah”, a nie ‚Żyd’. Skoro kilka razy stwierdził, że Żyd jest zawsze osobą rasy mieszanej, to należy rozumieć, że Judahita nie może być Żydem. Judahita jest czystym rasowo potomkiem Judy. Jego rozróżnianie między „Żyd według urodzenia” vs. „Żyd według wiary” wywołuje niepotrzebną konfuzję. Używa określenia „Żyd według wiary” oznaczającego wiernych naukom Mojżesza, ale Żydzi nigdy nie byli wierni Mojżeszowi. Powinien był powiedzieć „Judahita według wiary”. Kusiło mnie żeby wyciąć te 3 akapity, ale nie lubię redagować bez wyjaśnienia. Dlatego one tutaj są. Zobaczcie czy to robi dla was sens. – Eli]

Fiasko rozróżniania między tym kto jest Żydem z urodzenia i tym kto jest Żydem według wiary doprowadziło do znacznej konfuzji odnośnie stosowania słowa Żyd w Nowym Testamencie. Kiedy Piotr zaprzeczył że był jednym z uczniów Jezusa w czasie procesu, powiedziano mu: „twoja mowa cię zdradza”. Ferrar Fenton tłumaczy to na „bo twój dialekt wyraźnie to pokazuje”. (Mat 26:73) Dlaczego mieliby tak mówić o Piotrze? Można by tak powiedzieć bo Piotr, choć przez wiarę Żyd, nie był nim rasowo bo był Galilejczykiem i z plemienia Beniamina, i jego dialekt byłby Galilejczyka, a nie Żyda. Żydostwo uznawało, że ludzie z Galilei byli wyznawcami Jezusa, i że Jego uczniowie byli Galilejczykami, i dlatego na procesie Jezusa, Piotr, znany jako Galilejczyk, został natychmiast oskarżony o bycie jednym z Jego wyznawców.

Powinno się uznać i zrozumieć, że wszyscy którzy uważani są za Żydów w Nowym Testamencie są Żydami według wiary, a nie Żydami według rasy. [Oznacza wymieszani rasowo – Eli] To jest wyraźne z opisu w Dziejach tych którzy przybyli do Jerozolimy żeby uczestniczyć w święcie Pięćdziesiątnicy. Mówi się, że wielu Żydów, pobożnych ludzi, z każdego narodu, było obecnych i podana jest lista narodów w których się urodzili. To że nie wszyscy byli Żydami jest jasne z kontekstu, który twierdzi, że wielu z nich było prozelitami alba konwertytami na judaizm. Ale niezależnie od ich rasy, ponieważ przyjęli wiarę żydostwa, są uznawani za Żydów. [Willie nie wydaje się pojmować tego, że edomiccy Żydzi praktykowali fałszywą religię. Żaden z Judahitów czy Beniamitów nie wyznawał fałszywej religii. Wręcz odwrotnie, wyznawali Prawo Mojżeszowe. Ci uczniowie w Dziejach byli zarówno z rodu Izraela jak i z rodu Judy, ale żaden z nich nie był Żydem, ani przez rasę, ani przez religię. – Eli]

Wiemy, że Chrystus przestrzegał rytuał i wymogi prawa i przychodził do synagog, uczestniczył w ich kultach, a zatem przez wiarę można powiedzieć, że był Żydem. [Co tylko oznacza, że przestrzegał Prawa Mojżeszowego. – Eli] Podobnie każdy kto przyjmuje dziś wiarę żydowską i chodzi do synagog stałby się Żydem, bo słowo Żyd określa wiarę jak i naród. Ale, mimo że Jezus wyglądał jakby przyjął żydowską religię, Jego celem było spełnienie prawa rytualnego i stanie się ofiarnym Barankiem: Jego ofiara sprawiła trzymanie się rytuału za odpuszczenie grzechów niepotrzebne w przyszłości.[Ta opinia pokazuje wyraźnie, że Willi nie rozumiał, przynajmniej kiedy pisał ten artykuł, że żydowska religia już wtedy była edomickim wypaczeniem Prawa Mojżeszowego. Mówi tak jakby była to religia Judy. Izraelici nigdy nie wyznawali judaizmu. Judaizm wymyślili faryzeusze za panowania Heroda. – Eli]

Po śmierci Chrystusa zasłona w świątyni rozdarła się od góry do dołu i tym aktem Bóg doprowadził do końca ryuały, unieważniając ofiary zwierzęce i otwierając drogę dla ludzi by zbliżali się do Boga poprzez Jego Syna, Jezusa Chrystusa.

Ale choć pod względem religijnym uznawany za Żyda, jak wszyscy Jego uczniowie, to Z POCHODZENIA CHRYSTUS NIE BYŁ ŻYDEM rasowo ani w żaden inny sposób, a z królewskiego nasienia linii Dawida, a w tej linii nie ma Żydów. Będąc z królewskiego nasienia urodził się by być Królem, co pokazują dwie różne genealogie, był dziedzicem trony poprzez swoją matkę i ojczyma. To jest jasne w odpowiedzi jakiej udzielił na pytanie Piłata: „A więc jesteś królem?” Odpowiedział Jezus: „Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat…” Wcześniej Piłat zapytał Chrystusa czy był Królem Żydów. Jezus ZAPRZECZYŁ MÓWIĄC, ŻE MIAŁ KRÓLESTWO ALE ONO NIE BYŁO Z TEGO ŚWIATA (oryginalne słowo przetłumaczone tu jako ‚świat’ jest kosmos i oznacza „porządek świata”). Następnie deklaruje, że gdyby Jego królestwo z tego świata (porządek świata), założonego na przemocy i mieczu, to Jego słudzy walczyliby tak, że ON NIE ZOSTAŁBY WYDANY ŻYDOWI, po czym poinformował Piłata, że Jego Królestwo jest daleko od tego porządku świata.

A zatem, prawda w Piśmie jest taka, że dom Dawida został wybrany by stać się linią królewską, że ten dom został odstawiony by rozwijał się i szerzył we własnej linii jako inny od reszty Judy, i że reszta tego plemienia stała się plemieniem Judy. Ponadto, żaden człowiek z domu Dawida nie mógłby być rasowo Żydem, bo oni nie są rasą, a tylko ludem o wspólnej religii.

Niektórzy mówią, że Żydzi wżenili się w linię królewską i ją zepsuli. I mogli tak zrobić [Nie, nie zrobili tego. – Eli], ale to nie oznacza, że zepsuli całą linię Dawida. Bo tak jak Maryi i Józefa nie uznano jako należących do rodziny królewskiej, a pochodzili bezpośrednio od króla Dawida, poprzez Salomona (Józef – Ojczym Chrystusa) i Natana (Maryja Jego matka). A zatem jasne jest dla każdego z głową na karku i samodzielnie myślącego, że kiedy Jezus wróci na tron Dawida, Tron Pański, jak czytamy w 1 Kron 29:23: „SALOMON WIĘC ZASIADŁ NA TRONIE PAŃSKIM JAKO KRÓL W MIEJSCE SWEGO OJCA, DAWIDA, i powodziło mu się, a cały Izrael był mu posłuszny”.

Dlaczego więc ludzie Jezusa nazywają Żydem? Bo są nieostrożni i niepomni nauk biblijnych odnośnie ras i narodów, rasach i gałęziach tych ras. W tym zawiedli, bo nie rozróżniają domu Izraela od domu Judy, nie widzą różnicy między domem Judy i domem Dawida. W ten sposób, nie potrafiąc rozróżnić między domem Dawida i domem Judy, i błędnie myśląc, że plemię Judy to Żydzi, nazywają Jezusa Żydem.

Oczywiście duża część tego kłopotu wynika z mylnych deklaracji judeo-chrześcijańskiego Kościoła, którego liderzy, dzięki swoim doktrynalnym naukom, podjęli się sprawić, żeby Żydzi reprezentowali cały Izrael, i przez to uznali Jezusa za Żyda, poprzez swoją ignorancję lub celowe oszustwo by zadowolić Żydów. Kiedy zna się fakty z Pisma, i zna się dowody genealogiczne zapisane w księdze, lekkomyślność wielu fałszywych nauk doktrynalnych judeo-chrześcijańskiego kościoła staje się widoczna.

http://www.anqlo-saxonisrael.com/content/christ-was-not-iew

Tłum. Ola Gordon

Komentowanie zamknięte.