Najnowsze

Opublikowano Marzec 13, 2014 Przez a303 W Syjonizm i jego zagrożenia

Izrael ustanowiony na terrorze

aZdominowane przez syjonistów media obrazowo przedstawiają Izrael jako mały, uporządkowany naród, który szuka spokoju w morzu arabskiej wrogości. Mówi się nam, że Arabowie dokonują aktów terroru, podczas gdy Izrael tylko ucieka się do przemocy w obronie własnej. Fakty historyczne malują zupełnie inny obraz.

Daleko od potępiania terroru, Izrael sankcjonował terror by zdobyć i rozszerzyć swoje terytorium od początku swojego istnienia. W 1944 roku, przywódcy syjonistyczni w Izraelu stanęli w obliczu alternatywy. Mogli nadal pozwalać Brytyjczykom i Arabom na okupację Palestyny, a którzy w dalszym ciągu naciskali na Izrael ws. ustępstw wobec palestyńskiego państwa, albo usunąć zarówno Brytyjczyków jak i Arabów. Izraelczycy wybrali drugie wyjście.

Członkowie syjonistycznej elity rządzącej i ich tajni terrorystyczni egzekutorzy – Agencja Żydowska, Hagana, Irgun i Gang Sterna – zaczęli stosować wszelkie możliwe metody terrorystyczne by zdominować Palestynę. Ich strategia była prosta: bardziej szacowny establishment syjonistyczny obrałby “główną drogę,” a oficjalnie potępiał terroryzm. Tymczasem syjonistyczni terroryści mieli popełniać każdą zbrodnię potrzebną do zakłócenia brytyjskiej okupacji i wywołania paniki wśród Arabów. Encyklopedia problemu palestyńskiego, dostępna w większości bibliotek uniwersyteckich, dokumentuje brytyjskie zapisy ponad 500 aktów przemocy lub terroru wobec Palestyńczyków i brytyjskiej okupacji w latach 1939 – 1948. Należą do nich zamachy, miny-pułapki i miny lądowe, porwania i tortury więźniów, napady na banki, morderstwa Arabów, oraz zabójstwa brytyjskich policjantów i urzędników.

Głównymi terrorystami byli: Dawid Ben-Gurion, Menachem Begin, Icek Szamir i później Ariel Szaron. Begin dowodził Irgunem, Szamir Gangiem Sterna. Blisko współpracowali z najwyższym organem administracyjnym syjonistycznego establishmentu, Żydowską Agencją, oraz popularną syjonistyczną armią oporu, Hagana. Ben-Gurion szefował Hagana, a później Żydowskiej Agencji.

Po roku 1944, kiedy Ben Gurion formalnie odrzucił brytyjski plan podziału Palestyny na państwa żydowskie i arabskie, większość Izraelczyków, zwłaszcza młodych, wolała wypędzenie Brytyjczyków I Arabów.

Poniżej krótka lista syjonistycznych okrucieństw od 1944 roku do chwili obecnej:

– 6.11.1944 – egzekucja Lorda Moyne’a. Na rozkaz Icka Szamira, terroryści z Gangu Sterna zastrzelili Lorda Moyne’a, brytyjskiego gubernatora. Cel: pozbycie się Brytyjczyków z Palestyny.

– 22.07.1946 – masakra w Hotelu King Dawid. Terroryści Irgunu Begina, zachęcani przez Hagana Ben-Guriona, wysadzili hotel w Jerozolimie, mordując 92 osoby. Cel: zniszczenie dokumentów udowadniających wspieranie terroryzmu anty-brytyjskiego, przez najwyżej usytuowanych członków syjonistycznego rządu.

– 12.07.1947 – powieszenie dwóch brytyjskich sierżantów. Begin, Szamir i Hagana autoryzowali porwanie i powieszenie, zainstalowanie ładunków wybuchowych w ciałach i założenie min na najbliższym terenie. W tym czasie Szamir wysłał wiele listów i bomb pakietowych do brytyjskich urzędników. W 1947 roku miały miejsce liczne porwania (łącznie z brutalną chłostą brytyjskich żołnierzy) przez żydowskich terrorystów.

– 5.01.1948 – masakra w Hotelu Samiramis. Przywódca Żydowskiej Agencji Dawid Ben-Gurion i przywódcy Hagana wysadzili jerozolimski hotel, zabijając 20 i raniąc 17 osób. Cel: terroryzowanie Arabów i zmuszenie ich do ucieczki z Izraela.

– 9.04.1948 – masakra w Deir Jassin na przedmieściu Jerozolimy. Żołnierze Irgunu Begina zabili 250 śpiących wieśniaków arabskich. “25 kobiet w ciąży dźgano w brzuchy bagnetami. 52 dzieci okaleczono na oczach matek, następnie ich zarżnięto i odcięto głowy.” “… Menachem Begin, przywódca gangu Irgun, sam przyznał się 28.12.1950 w wywiadzie w Nowym Jorku, że incydent w Deir Jassin dokonany był na mocy porozumienia między Irgunem, Żydowską Agencją i Hagana.” Begin zawsze był dumny ze swoich czynów, uważając Deir Jassin za legalną akcję wojskową. Ciężarówki Irgunu jeździły po terenach Judei, ogłaszając przez megafony setkom tysięcy Arabów, że jeśli nie opuszczą Izraela, spotka ich taki sam los. Deir Jassin i następne akcje terrorystyczne wymusiły wyjazd ponad 800.000 Arabów z Palestyny. Syjonistyczni żołnierze wypędzali Arabów z miasta po mieście, zwykle zabijając każdego kto opóźniał lub próbował zabrać ze sobą jakieś rzeczy. Zburzono arabskie miasta, zastąpiono je społecznościami żydowskimi. Begin tak komentuje poziom palestyńskiego terroru wywołanego masakrą Irgunu w Deir Jassin: “Ze złego powstało dobro. Ta arabska propaganda szerzyła legendę terroru pośród Arabów i arabskich wojsk, którzy słysząc o żołnierzach Irgunu byli paraliżowani paniką. Legenda ta warta była dziesiątki batalionów sił izraelskich.” Izrael wypędził tych nieszczęśników do obozów koncentracyjnych w Libanie, na Zachodnim Brzegu i w Gazie, odmawiając im pozwolenia na odzyskanie ziemi i nieruchomości, czy odpowiedniej kompensaty. Taki jest przełomowy powód międzynarodowego terroryzmu arabskiego i konfliktu na bliskim Wschodzie trwającego do dzisiaj.

– 17.09.1948 – egzekucja mediatora ONZ, księcia Folke Bernadotte. Morderstwa tego dokonał Gang Sterna na rozkaz Szamira. Cel: sabotaż wysiłków ONZ w tworzeniu palestyńskiego państwa.

– 29.10.1948 – masakra w Dawajma, na przedmieściu Haify. Izraelscy żołnierze zabili 80-100 mężczyzn, kobiet i dzieci. Cel: intensyfikacja terroru po Deir Jassin i zmuszenie pozostałych Palestyńczyków do opuszczenia Izraela.

– 14.10. 1953 – masakra w Kibja. Za zgodą najwyższych urzędników izraelskiego rządu i armii. Ariel Szaron dowodził 700 komandosami w ataku na jordańskie miasto Kibja. Zamordowano 75 niewinnych mężczyzn, kobiet i dzieci, głównie zamykając rodziny w domach i wysadzając je w powietrze. Cel: zbiorowa kara za rzekome zabicie jednej rodziny żydowskiej.

– 29.10.1956 – masakra w Kafr Kassim. Izraelscy żołnierze zamordowali 51 mężczyzn, kobiet i dzieci kiedy powrócili z pracy do domów. Dodatkowo 13 ciężko rannych w wyniku strzelaniny. Cel: terroryzowanie Palestyńczyków by nie stanęli po stronie Egiptu w przypadku wojny.

– 8.06.1967 – masakra na okręcie USS Liberty. Izraelskie samoloty bojowe i łodzie torpedowe wielokrotnie usiłowały zatopić amerykański okręt wywiadowczy, w ciągu izraelsko-egipskiej wojny w roku 1967. 34 zamordowanych i 171 rannych amerykańskich marynarzy. Cel: minister obrony Mosze Dajan rozkazał atak pod pretekstem ochrony izraelskiej komunikacji wywiadowczej, pomimo, że faktycznie wojna już się zakończyła.

– 21.02.1973 – masakra libijskiego samolotu pasażerskiego 727 przelatującego przez izraelską przestrzeń powietrzną nad Synajem. Pomimo jasnej identyfikacji, izraelskie samoloty bojowe zestrzeliły go zabijając 106 osób. Cel: demonstracja potęgi Izraela wobec Libii.

– 23.09.1982 – masakra w obozach dla uchodźców Sabra i Shatila w Bejrucie, Liban. Gen. Ariel Szaron i Icek Szamir we współpracy z “chrześcijańskimi” siłami falangistów, odcięli wszystkie wyjścia i zastosowali specjalne oświetlenie pokazujące rzeź około 2.750 mężczyzn, kobiet i dzieci, według danych Czerwonego Krzyża. Cel: zbiorowa kara dla Palestyńczyków.

A co z terroryzmem arabskim?

Było nieuniknione, że groźba syjonistów i rzeczywiste wypędzenie Arabów z terenów zamieszkałych przez nich od VII wieku powinna wywołać wrogość – nawet terroryzm. Żydzi z Hebronu zostali wymordowani przez Arabów w 1929 roku. Arabska rewolucja w Palestynie rozpoczęta w 1936 roku spowodowała akty przemocy wobec wielu Żydów, a następnie antyżydowskie znęcanie podczas wojny w 1948 roku. W ostatnich latach nadal trwają zamachy samobójcze i ataki rakietowe na Izrael.

Kto zawinił tu najbardziej? Rozważmy to: jeśli ktoś, twierdząc, że ma boskie prawo do zajęcia twojego domu i ziemi, wypędza cię z nich, przez co skazuje ciebie i twoje dzieci na odległy, jałowy obóz koncentracyjny przez całe pokolenia, czy uciekałbyś się do przemocy?

Jest tylko jeden wyraz, który opisuje tego kto cię przesiedlił. Agresor. Palestyńczycy, fanatycy i terroryści, jakimi wielu się stało, są jednak obrońcami dawnych praw i terytoriów, które zostały straszliwie naruszone. Są ofiarami biorącymi odwet.

“Cywilizowani” terroryści?

W ciągu ostatnich 40 lat, kontynuowane zbrodnie Izraela uzasadnia się jako “zbiorowa kara” na narodzie palestyńskim. Atak Izraela na Liban w 1982 roku, opisany przez Izrael jako właśnie taka kara, spowodował mord ponad 19.000 niewinnych mężczyzn, kobiet i dzieci. W ramach inwazji Szarona na Zachodni Brzeg w 2002 r., całe wioski atakowano pociskami Hellfire [ogień piekielny] z helikopterów Apache, zamieszkałe domy ostrzelano przez czołgi lub zrównano z ziemią. Aresztowano, pobito i uwięziono 4.185 palestyńskich mężczyzn. Liczba zabitych jest wciąż niepewna, ponieważ Szaron nie pozwolił zachodnim obserwatorom sporządzić dokumentacji. Obecna polityka Izraela na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, rutynowe mordy dużej liczby niewinnych mężczyzn, kobiet i dzieci, jest nadal pełna okrucieństwa.

Pisałem również o największych okropnościach jakim Izrael nadal oddaje się: systematyczne i okrutne tortury wielu tysięcy więźniów palestyńskich, więzionych, w większości bez procesu, w izraelskich więzieniach

Kiedy przywódcy Trzeciej Rzeszy dokonali okropności wobec Żydów w II wojnie światowej, sądzono ich, wieszano i grzebano fizycznie i z pogardą ze strony ludzkości. Wręcz przeciwnie działo się w stosunku do krwawych i aroganckich terrorystów z Izraela. Ben-Gurion, Begin, Szamir i Szaron, każdy z nich wybrany był na przywódcę państwa. Pokazywało to anty-palestyńską, przyjazną terroryzmowi mentalność wielu izraelskich wyborców. Encyklopedia dokumentuje, na podstawie materiałów ONZ, ponad 650 ataków żydowskich osadników i żołnierzy przeciwko Arabom w latach 1948-1998.

Haniebnie, ewangelizujący chrześcijanie wyrażali poparcie dla nieprzerwanego terroryzmu izraelskich przywódców. Oni wierzą, że Bóg sprawił narodziny państwa Izrael przy Bożej pomocy na każdym etapie. Faktycznie, państwowość (tj. wypędzenie Brytyjczyków i Arabów) było możliwe dzięki zbrodni – zaczynając od Deir Jassin. Jeszcze nigdy nie było zbrodni w Izraelu wystarczająco okrutnej, by zrazić do siebie chrześcijański idealizm, a nawet zachęcać do krytyki ze strony głównych liderów ewangelicznych. Dr Jerry Falwell powiedział, że Begin był “człowiekiem Bożym”. George Bush nazwał Szarona “człowiekiem pokoju.”

Jaki bóg mógłby ustanowić państwo terroru? Bóg tak zły jak sam diabeł.

Pastor Ted Pike,

tłumaczenie Ola Gordon

Źródło: http://www.truthtellers.org/alerts/israelfoundedonterror.htm

P.S. Suplement:

Żydzi we wszystkich organizacjach w USA

)

Tags : , , ,

Komentowanie zamknięte.