Najnowsze

Opublikowano Marzec 12, 2013 Przez minutus W Bez kategorii

Izrael – de facto członek NATO

Israel: A De Facto Member of NATO

http://www.globalresearch.ca/israel-a-de-facto-member-of-nato/5325890

Autor: prof. Michel Chossudovsky, 9 III 2013 r.; przekład: Ussus

nato-israel-flag_webSekretarz generalny NATO, Anders Fogh Rasmussen, przyjął prezydenta Izraela, Shimona Peresa, w kwaterze sojuszu 7 marca.

Porządek dnia: poprawić współpracę wojskową między Izraelem a sojuszem, biorąc pod uwagę głównie zagrożenie terroryzmem:

„Izrael będzie rad, jeśli będzie mógł podzielić się swoją wiedzą i technologiami z NATO. Izrael posiada doświadczenie w zarządzaniu złożonymi problemami; musimy wzmocnić współpracę by móc wspólnie zwalczać globalny terroryzm i pomagać NATO w rozwiązywaniu problemów z którymi mierzy się w Afganistanie.”

Izrael jest już zaangażowany w prowadzenie tajnych i niekonwencjonalnych operacji wojennych wspólnie z USA i NATO.

Porozumienie jest szczególnie ważne, ponieważ pogłębia relacje Izrael-NATO poza tzw. „Dialogiem Śródziemnomorskim”.

Wspólne oświadczenie punktuje izraelsko-natowskie partnerstwo: „po pierwsze zwalczać terror i zaprowadzać pokój … na Bliskim Wschodzie i świecie”.

Sugeruje to aktywnie uczestniczenie Izraela w wojskowych operacjach sojuszu, de facto jak członka.

Innymi słowy, Izrael będzie bezpośrednio zaangażowany w amerykańsko-natowskie akcje wymierzone w Syrię, Liban, Iran.

Izrael zaoferował pomoc w akcjach antyterrorystycznych przeciwko Hezbollahaowi i Iranowi.

„Dwa porozumienia – Izrael i NATO są partnerami w zwalczaniu terroryzmu … stwierdzono w oświadczeniu.

Prezydent Peres zaakcentował potrzebę kierowania i pogłębiania współpracy Izrael-NATO i izraelskiej możliwości kooperacji i dostarczania technologicznego wsparcia i know-how – pochodnych dużego doświadczenia Izraela na polu zwalczania terroryzmu [sic!].

„Izrael będzie rad, jeśli będzie mógł podzielić się swoją wiedzą i technologiami z NATO. Izrael posiada doświadczenie w zarządzaniu złożonymi problemami; musimy wzmocnić współpracę by móc wspólnie zwalczać globalny terroryzm i pomagać NATO w rozwiązywaniu problemów z którymi mierzy się w Afganistanie” – Peres powiedział Rasmussenowi.

Historia współpracy wojskowej Izrael-NATO

Warto zauważyć, że w listopadzie 2004 r. w Brukseli, NATO i Izrael podpisały ważny dwustronny protokół, który umożliwił przeprowadzanie wspólnych ćwiczeń wojskowych. Kolejne porozumienie podpisano w marcu 2005 r. w Jerozolimie; podpisali je sekretarz generalny NATO i premier Izraela Ariel Sharon.

Bilateralany układ z 2005 r. został przedstawiony przez izraelskich wojskowych jako „zwiększenie zdolności odstraszania potencjalnych wrogów, głównie Iranu i Syrii.”

Toteż u podstaw współpracy wojskowej Izrael-NATO daje się zauważyć założenie jakoby „Izrael był ‚pod ostrzałem’”.

Istnieją dowody na istnienie skoordynowanych działań wojskowo-wywiadowczych między NATO a Izraelem, włączając w to konsultacje tyczące się terytoriów okupowanych.

„Przed uruchomieniem Operacji Cast Lead w Gazie, NATO współpracowało z izraelskim wywiadem, dzieląc się ekspertyzami bezpieczeństwa i organizując militarne akcje… Były szef NATO Scheffer odwiedził Izrael w połowie ofensywy w Gazie. Urzędnicy NATO byli wtedy przekonani iż współpraca z Izraelem jest niezwykle istotna dla samego sojuszu.” (Al Ahram,10 II 2010 r.)

Porozumienie dwustronne zawarte w marcu 2013 r. w Brukseli jest kulminacją ponad dziesięcioletniej współpracy izraelsko-natowskiej.

Peres RasmussenCzy porozumienie „obliguje” NATO do „przybycia i ratowania Izraela” w imię doktryny „wspólnego bezpieczeństwa”?

Porozumienie usprawnia proces militarnego planowania, odnosi się także do logistyki w stosunku do przyszłych operacji na Bliskim Wschodzie, w tym bombardowań irańskich elektrowni atomowych.

Izraelska delegacja składała się z kilku najwyższych rangą wojskowych i doradców rządowych, w tym generała Hassona Hassona, wojskowego sekretarza prezydenta, i Nadava Tamira, doradcy prezydenta Peresa.

Tekst izraelsko-natowskiego porozumienia, dyskutowanego za zamkniętymi drzwiami, nie został upubliczniony.

Po spotkaniu, wydano wspólne oświadczenie. Sekretarz generalny NATO Rasmussen dla prasy:

„Izrael jest ważnym partnerem sojuszu w Dialogu Śródziemnomorskim. Bezpieczeństwo NATO jest połączone z bezpieczeństwem i stabilnością rejonu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. Sojusz przywiązuje wielką wagę do naszego dialogu politycznego i praktycznej współpracy. Izrael jest jednym z naszych najstarszych partnerów. Razem stajemy przed tymi samymi wyzwaniami strategicznymi na wschodzie Morza Śródziemnego.

Jako że stajemy przed zagrożeniami XXI w., mamy powody do pogłębiania naszego długotrwałego partnerstwa z krajami Morza Śródziemnego, w tym z Izraelem. Wiemy, że sytuacja w regionie jest skomplikowana [zupełnie skomplikowane jest jak ktoś właduje się do Twojego domu i próbuje Cię z niego wyrzucić – Ussus]. Jednak Dialog Śródziemnomorski pozostaje unikalnym, multilateralnym forum, gdzie Izrael i sześć krajów arabskich może razem dyskutować z krajami Europy i Ameryki Północnej o wspólnych wyzwaniach dotyczących bezpieczeństwa. Widzę przyszłe szanse na pogłębianie naszego politycznego dialogu i praktycznej współpracy w celu wspólnego dobra.”

Komentowanie zamknięte.