Najnowsze

Opublikowano Październik 30, 2014 Przez a303 W Świat

Hugh Akins: Synagoga potężnieje

 Komentarz: Przyjaciel Wolnej Polski poczynił wartościową uwagę do poniższego materiału, mogącą stanowić jego uzupełnienie:

Niestety tekst wprowadza sporo dezinformacji odnośnie Lefebvre, który sam był masonem oddelegowanym do budowania „prawdziwego katolicyzmu” w opozycji do posoborowia. Lefebvre był wyświęcony na kapłana a potem na biskupa przez Achille Liénarta, wysokopostawionego masona – dlatego jego święcenia kapłańskie i biskupie były nieważne. Siedziba Bractwa które założył Lefebvre znajduje się w Econe, które jest de facto częścią większej aglomeracji o nazwie SYJON, która jest siedzibą europejskiej masonerii. Lefebvre podpisał dokumenty antySoboru Watykańskiego. Do końca życia uznawał judeochrześcijańskich „papieży” za prawowitych namiestników Chrystusa. To, że mówił sporo o tajnych siłach, Żydach itd. to jedynie uwiarygadnianie się go w oczach zagubionych Katolików.” Karol.

Fragment lektury obowiązkowej Hugh’a Akins’a pt: Synagoga potężnieje.

a

ROZDZIAŁ  2 – Nie pozwalajcie oszukiwać wiernych

“Milczeliśmy zbyt długo. . . Naszym obowiązkiem jest pomóc ludziom i narodom w niedoli, i wyeliminować całe obecne i grożące zło. . . Dlatego nie należy tracić na czujności, staranności, ostrożności i wysiłku, aby “strzec depozytu” nauki Chrystusa, którego zniszczenie zostało zaplanowane, jak wiadomo, przez wielki spisek” [1].

“Dopilnujcie, czcigodni bracia, by wierni nie pozwalali się oszukiwać” [2]

Wybitni hierarchowie ostrzegają przed spiskiem synagogi

Rewolucyjnemu judaizmowi sprzeciwić się może jedynie kontrrewolucyjny katolicyzm. Spośród wielu prominentnych hierarchów, którzy wyróżnili się w ostatnich czasach jako zagorzali kontrrewolucjoniści kontynuując odwieczną walkę z synagogą szatana, wybraliśmy by przedstawić następujących dziewięciu:

1. O. Giuseppe Oreglia był redaktorem założycielem La Civilta Cattolica, włoskiego czasopisma, którego publikację nakazał jezuitom sam św. Pius IX, w celu obrony Kościoła przed atakami największych wrogów. W 1880 roku o. Oreglia mówił o żydach migrujących na ziemie chrześcijańskie jako “barbarzyńskiej inwazji przez wrogą rasę, wrogą wobec chrześcijaństwa i społeczeństwa ogólnie. . .” Nawet Wikipedia przyznaje, że La Civilta Cattolica za o. Oreglia “promowała dyskryminację religijną [3] opartą na postrzeganiu żydów jako odpowiedzialnych za bogobójstwo, mord rytualny i wpływ na społeczeństwo”, ale że nigdy nie popierała żadnego rodzaju antysemityzmu “w oparciu o rasę. . . Czasopismo nigdy nie akceptowało przemocy wobec żydów”.

2. Kard. George Dillon – jego praca ujawniająca synagogę i lożę była podobna nie tylko ze względu na najwyższą aprobatę Stolicy Apostolskiej, ale uznana została za tak ważną przez Leona XIII, że ojciec święty nakazał, a potem osobiście sfinansował jej włoskie wydanie. Wybitny hierarcha mówi w ten sposób: “W tej, jak i we wszystkich ważnych sprawach, trzeba ‘być ostrzeżonym i uzbrojonym’, i szczególnie niezbędne jest bycie ostrzeżonym kiedy mamy walczyć z adwersarzem stosującym tajemniczość, fałsz i oszustwo. . . Uważam, że ta tajna organizacja ateistyczna jest niczym mniejszym od zła, przed którym dawno ostrzegał nas sam Najświętszy Pan, jako o największym konflikcie między wyznawcami Kościoła i szatana. Jest to początek zawodów, które muszą się odbyć między Chrystusem i antychrystem, i dlatego nie ma nic bardziej koniecznego niż to, żeby wybrańca Boga ostrzec o jego charakterze i celach“. [4]

3. Kard. Henri Delassus – współczesny i ulubiony papieża św. Piusa X, także nie oszczędzał przeciwnika leżąc u stóp zatrutego przez Talmud żyda najgorszymi rewolucjami by zatrząść fundamentami państw chrześcijańskich Europy w XVIII i XIX wieku. W poniższym fragmencie wiąże demokrację, masonerię i ich wspólnych przodków w synagodze. “Teraz postacią którą demokracja wprowadza na pierwszy plan jest szatan. . . Duchem tego spisku jest masoneria i nad rządem i masonerią, potęga talmudyczna, która przez 19 wieków pracowała nad przygotowaniem drogi dla ziemskiego mesjasza, na którego czekają: antychrysta”. [5]

4. Kard. Ernest Jouin, założyciel Ligi Francuskich Katolików w roku 1913 i inspirator stojący za zorganizowaniem czasopisma organizacji, The International Review of Secret Societies [Międzynarodowy Przegląd Tajnych Organizacji], kolejnego wspieranego przez Stolicę Apostolską, był nie tylko znanym ekspertem w kwestii najgroźniejszego na świecie “wroga porządku” – talmudycznego żydostwa i jego najpotężniejszej organizacji, masonerii – ale był również osobiście zachęcany na prywatnej audiencji u papieża Piusa XI do kontynuacji jego krucjaty przeciwko tym diabolicznym antagonistom. W 1939 roku napisał: “Wrażenie robi to, że magisterium Kościoła wyrażało się w tak ciągły sposób na przestrzeni wieków. Prawdziwe społeczne zbrodnie dokonane przez żydów od kiedy zostali ‘emancypowani’ poprzez kolejne wybuchy rewolucyjne, wywierany przez nich katastrofalny wpływ, tak samo na życie gospodarcze narodów jak i moralność publiczną, ich uparta i perfidna działalność w sferze religijnej w niszczeniu katolicyzmu, są  wstrząsającymi dowodami na to, że papieże działali z wielkim zrozumieniem w podejmowaniu najostrzejszych środków w celu skutecznej ochrony chrześcijan. Oni wiedzieli jak połączyć łagodność z niezbędną surowością. Ale sekwencja ich dekretów umacnia zasady chrześcijańskiego rozwiązania kwestii żydowskiej. Wymaga tylko przyjęcia specjalnych warunków naszych czasów”. [6]

5. Bp Antonio Gracia z Tuy, Hiszpania, w latach 1930 wydał następujące ostrzeżenie: “Widoczne jest to, że obecny konflikt jest jednym z najstraszniejszych wojen wszczętych przez antychrysta, czyli judaizm, z Kościołem Katolickim i Chrystusem. I w tym kryzysie w historii świata, żydostwo wykorzystuje dwie groźne armie: jedną tajną, a mianowicie masonerię, i drugą, otwartą i notoryczną, o zbroczonych krwią rękach komunistów i wszystkich innych związanych z nimi instytucji, anarchistów. . . socjalistów, a także sił pomocniczych, Rotarian, Lig Dobrodziejstwa. . . w których głosi się wyłączenie Chrystusa, Jego moralności i doktryny, lub w których słyszy się przynajmniej, że taka jest abstrakcja, jakby Jezus Chrystus nie oświadczył wyraźnie: ‘Kto nie jest ze mną jest przeciwko mnie’. [7]

6. Prace i apostolat o. Denisa Faheya, jak wspomnieliśmy wcześniej, trwały przez trzy dekady, od lat 1930 do 1950. Bona fide orędownik Społecznego Królowania Chrystusa i wybitny członek Ligi Królestwa Chrystusa o. Edwarda Cahilla w Dublinie, o. Fahey toczył niezachwianą krucjatę przeciwko siłom ciemności na szczycie których stoi międzynarodowe żydostwo. “Żydzi jako naród odmawiają przyjęcia Bożego Planu ładu. . . Kalwaria. . . była konsekwencją odmowy żydów pokornego poddania się Bogu Ojcu I akceptacji Jego Syna. . . Żydzi z własnej woli odrzucili Chrystusa przed Poncjuszem Piłatem, tak jak z własnej woli odrzucają Go dzisiaj. . . Walkę z naturalizmem ogólnie, a zatem ze zorganizowanym naturalizmem narodu żydowskiego, musimy toczyć [Kościół]. . .” [8]

“Jak wszystkie wysiłki, których punktem kulminacyjnym była śmierć na Kalwarii naszego Pana Jezusa Chrystusa. . . były kontrolowane albo inspirowane przez liderów żydowskiego narodu, który odrzucił Życie Nadprzyrodzone w Człowieku”, pisze o. Fahey w innym traktacie, “tak wszystkie wysiłki podejmowane w celu zniszczenia Życia Nadprzyrodzonego Mistycznego Ciała Chrystusa w nowoczesnym świecie są kontrolowane przez tych samych ludzi“. [9]

W trzeciej pracy pisze: “Nadejdzie dzień kiedy naród żydowski przestanie sprzeciwiać się ładowi I powróci ze smutkiem i żalem do Tego, którego odrzucił przed Piłatem. Będzie to wspaniały triumf Niepokalanego Serca naszej Matki Najświętszej. Ale do tego dnia ich naturalistyczna opozycja wobec nadprzyrodzonego ładu na  świecie musi być ujawniana i zwalczana“. [10]

7. W roku 1959, trzy lata przed II Soborem Watykańskim, bp Gerald de Proenca Sigaud z Brazylii wydał pilne ostrzeżenie o dostrzeganym przez niego nadchodzącym groźnym sztormie: “. . . widzę pewne znaki, które wywołują wielki alarm. Są one tak groźne, że uważam, iż powinna je rozważyć Papieska Komisja przygotowująca Sobór Ekumeniczny, a następnie także sam Sobór” [11]

Bp Sigaud, który należał do Coetus Internationalis Patrum, które broniło tradycji katolickiej na II Soborze, razem z abp Marcelem Lefebvre i bp de Castro Mayerem [12], ostrzegał o duchu rewolucji “przenikającym do kleru i chrześcijan. . . wojnie na śmierć toczącej się przeciwko Kościołowi w każdym miejscu. . . Bardzo poważny dowód pokazujący światowy spisek przeciwko ładowi katolickiemu i jego nieuchronne zwycięstwo. . . Wkrótce całą ludzkość obejmie ład masoński. . . Międzynarodowy judaizm chce radykalnie pokonać chrześcijaństwo i je zastąpić. Jego główne armie to masoni i komuniści. . .” [13]

Oczywiście teraz do tych armii należy włączyć wojujący islam, kolejną główną ofensywę powstała ze spisku międzynarodowego żydostwa, gdyż plaga muzułmańska jest bezpośrednią konsekwencją syjonistycznej hegemonii, opresji i ludobójstwa na Bliskim Wschodzie – gwałtu dokonanego na Ziemi Świętej i masowej rzezi niewinnych Palestyńczyków.

J E bp Sigaud wyciąga ten wiele mówiący wniosek: “Do nawrócenia żydowskiego narodu, żydowska synagoga będzie synagogą szatana”. [14]

8. Wkrótce potem, w latach 1961-62, konsorcjum składające się z 12 duchownych, pod pseudonimemMaurice Pinay, opracowali 700-stronicowy dokument na temat skoordynowanej próby nowoczesnego judaizmu porwania Soboru Watykańskiego, który miał zgromadzić się w Rzymie. Praca ta, później opublikowana w formie książki, stała się znana jako Spisek przeciwko Kościołowi [The Plot Against the Church].

http://wolna-polska.pl/wp-content/uploads/2014/02/Spisek-przeciwko-Kosciolowi.pdf

Kopie tego rękopisu dostarczono niektórym najbardziej wpływowym kardynałom, biskupom i teologom, których zaproszono na sobór papieża Jana. Oto co autorzy powiedzieli we wprowadzeniu do opracowania, w dniach tuż przed rozpoczęciem soboru:

“Zorganizowano najbardziej nikczemny spisek przeciwko Kościołowi. Jego wrogowie chcą zniszczyć jego najświętsze tradycje i zaproponować takie odważne i wrogie reformy. . . W połowie ubiegłego roku [1961] odkryliśmy, że wróg ponownie próbuje uruchomić spisek, aby otworzyć drzwi komunizmowi, w celu doprowadzenia do upadku wolnego świata i wydania Świętego Kościoła w szpony “synagogi szatana”. . . Nie tracąc czasu, zebraliśmy dokumenty. . .”

Zebrane dokumenty i towarzyszące im komentarze stanowią tekst ich istotnie ważnej książki, która była prawdopodobnie mniej aktualnym ostrzeżeniem przed tym co miało się wydarzyć – co faktycznie się wydarzyło podczas i po II Soborze – niż była ponadczasową 1-tomową historią rabinicznego, talmudycznego, rewolucyjnego, od stuleci trwającego spisku żydostwa przeciwko Chrystusowi i Jego Kościołowi, i przeciwko narodom powstałym dla stworzenia wspaniałego wielonarodowego sojuszu chrześcijańskich narodów, który stał się znany jako Królestwo Chrześcijan.

Spisek przeciwko Kościołowi stanowi kluczową lekturę, daje informacje, które pokazują w wyraźniejszym świetle nie tylko II Sobór, ale całą judejsko-masońską wojnę z Chrystusem Królem.  Poniżej kolejny fragment do przemyślenia z tej dobrze udokumentowanej książki: “W przeciwieństwie do świątyń innych religii, synagogi nie ograniczają się tylko do sprawowania nabożeństw religijnych, są bardziej miejscami zgromadzeń, w których dyskutuje się i aprobuje decyzje polityczne. Są głównymi ośrodkami żydowskiego spisku, w których opracowuje się każdą metodę, której celem jest podbój narodów. . .” [15]

9. Następnie dochodzimy do J E abpa Marcela Lefebvre. Co ten znakomita i ukochany arcybiskup miał do powiedzenia o zakazanych błędów, które pojawiły się jak trujące opary z intryg II Soboru i były głęboko wdychane przez wielu ojców soboru aż ich intoksykacji doktrynalnej, później opublikowano w druku pod tytułem Oskarżam Sobór [I Accuse the Council]. W tej pracy, czcigodny prałat powiedział o: “. . . prawdziwym spisku kardynałów znad brzegu Renu. . . [o] tajnych stowarzyszeniach, które przygotowywały się tego soboru od ponad wieku. . . [o] zdumiewającej  konspiracji przygotowanej dużo wcześniej”.

Izrael i żydzi atakują abpa Lefebvre

Kilka lat później abp Lefebvre, francuski prałat, który wkrótce miał okazać się wiodącym światłem w posoborowym katolickim oporze i odbudowie, i w końcu którego “ekskomunika” z modernistycznego (ale nie Wiecznego Rzymu) była tak nieważna, jak ta przed wiekami św. Atanazego i z wielu takich samych powodów, byłby zmuszony do wyrażenia się bardziej szczegółowo o tym kto stał za tymi tajnymi stowarzyszeniami, na które zwracał uwagę Kościoła we wcześniejszych pracach. Faktycznie, powiedział, że to Izrael i żydzi  stali za spiskiem uciszenia lojalistów takich jak on, i zmiażdżenia oddolnego ruchu popierającego tradycję zanim naprawdę zacznie działać.

Obecnie wielu chciałoby byśmy w ogóle nie mówili o wypowiedziach arcybiskupa przeciwko żydom. E-mail od katolickiego księdza nalegał byśmy nie zamieszczali tego w książce. Odpowiedzieliśmy, że nasze katolickie sumienie nie pozwala nam na spełnienie tak niestosownej prośby. Jest oczywiste, że ksiądz, który do nas napisał, w tej sprawie nie wykazywał jedności z Kościołem, ojcami, doktorami, świętymi i papieżami; ale wykazywał ją abp Lefebvre. Poniżej dokładne słowa abpa Lefebvre, cytowane z oficjalnej niemieckiej strony Międzynarodowego Bractwa św. Piusa X (SSPX), które założył w roku 1970 z pełną aprobatą kanoniczną [16]:

“Kiedy organizowaliśmy seminarium w Econe [wtedy szwajcarskie Econe było światową siedzibą SSPX], nigdy nie spodziewaliśmy się, że staniemy się obiektem takich ataków – ze strony socjalistów, komunistów, masonów – a nawet żydów! Jesteśmy atakowani przez wszystkich, którzy przynajmniej do pewnego stopnia są wrogami Kościoła. Mam na myśli żydów. . .”

Gwoli uczciwości chcemy zwrócić uwagę na to, że arcybiskup przyznał, że trudno mu było mówić szczególnie o żydach dlatego, że “są rasą. . . to zawsze delikatna sprawa mówić o rasie i narodzie”. Wyznał, że bardzo próbował uniknąć tego tematu: “To dlatego nie mówiłem o żydach. . .” Ale szybko dodaje: “to oni mnie atakują. . . izraelska gazeta opublikowała artykuł pod tytułem “Izrael i Econe”. “Nigdy nie wspominałem o Izraelu, i nigdy nie mówiłem o żydach; nic nie powiedziałem. I ich artykuł to przyznaje: “Jego Ekscelencja Lefebvre nie mówił o żydach. . . nic nie powiedział o nas”. Dalej pisze coś w tym rodzaju: “Jego Ekscelencja Lefebvre jest zbyt sprytny by mówić o żydach. Ale kiedy  atakuje komunistów, kiedy atakuje masonów, doskonale wie, że robiąc to, atakuje nas! Bo mamy tam przyjaciół, przyjaciół wśród masonów, przyjaciół wśród komunistów”.

“Tak mówią żydzi [kontynuuje Jego Ejkscelencja]. . . oni napisali to w swoich gazetach. . . oni mówią, że atakując masonów, atakując komunistów, atakujemy żydów. Im wolno to powiedzieć; to nie ja tak mówię. Ja tylko wspominam o tym by pokazać jak wrogowie Kościoła, wrogowie naszego Pana Jezusa Chrystusa atakują nas, i mają poczucie wrogości wobec Econe, gdyż bardzo dobrze wiedzą o tym, że my trzymamy się wiary takiej jaka była zawsze, i że my potwierdzamy to, iż nasz Pan Jezus Chrystus jest Królem. A oni myślą, że w swoich szponach mają cały świat, jeśli mogę tak powiedzieć, cały świat pod ich dominacją!. . . Ci ludzie już uwierzyli w to, że odnieśli zwycięstwo. I mały dom Econe, mały Econe, im przeszkadza, złości ich, prowokuje – bo nie pozwala im być całkowicie pewnymi swojej przyszłości”. [17]

Lefebvre identyfikuje “żydów, komunistów i masonów” jako największych wrogów Kościoła

Dla nieusatysfakcjonowanego czytelnika,  zwracamy uwagę, że to co abp Lefebvre powiedział tutaj jest spójne z tym co napisał 10 lat później do papieża Jana Pawła II w liście z 31 sierpnia 1985 roku, a mianowicie, że “żydzi, komuniści i masoni” byli największymi wrogami Kościoła Katolickiego[18]. I to zacytował jego biograf mówiąc: “Ponieważ Izrael odrzucił prawdziwego Mesjasza, dał sobie inny mesjanizm, który jest doczesny i przyziemny, dominujący nad światem przez pieniądz, masonerię, rewolucję i demokrację społeczną. . . Światowe plany żydów realizują się w naszych czasach. . .” [19]

W tym miejscu konieczny jest komentarz. Jak wykazaliśmy, sam abp Lefebvre powiedział wyraźnie, że nie chciał wypowiadać się o żydach i normalnie tego nie robił (chociaż nigdy nie było żadnych wątpliwości, że ujawniając “sekciarski spisek” w swojej wspaniałej książce Oni pozbawili Go korony[They Have Uncrowned Him], na pewno mówił o żydo-masonerii, bo nie ma żadnego innego rodzaju, co wykażemy w Rozdziale 6). Ale mimo że normalnie nie poruszał tego tematu i natychmiast po powiedzeniu, że nie chciał o nich mówić, to niemniej ujawnił i skrytykował żydów za zorganizowanie wcześniejszych ataków na Econe,  pisząc w tym samym akapicie, że uważali, iż podbili świat i mają go pod swoją dominacją. Zasugerował także, że dla nich jedną z największych spraw stanowiła najwspanialsza doktryna katolicka o Królestwie Chrystusa, mówiąc, że oni wiedzą to o czym większość katolików nie ma nawet pojęcia, a mianowicie, że powszechne panowanie społeczne Chrystusa Króla jest nie tylko istotna dla katolicyzmu, ale śmiertelnie groźne dla rewolucji.

Dlaczego tak duży nacisk kładziemy na te rzeczy? O czym to mówi?

Na pewno nie po to, jak dziś chciałoby wielu przyjaciół arcybiskupa i zwolenników, by katolicy błędnie wnioskowali, że milczenie w kwestii żydowskiej perfidii jest cnotą, jak w stosowaniu pozornie spójnej roztropności.

Na pewno nie po to, byśmy powstrzymywali się od ujawniania piekielnych sił i ich tajnych stowarzyszeń i programów niszczenia, kiedy stoimy plecami do ściany, tak jak obecnie. I to odnosi się tym bardziej w zgodzie z ich hierarchiczną kolejnością ważności, to znaczy, że większe zagrożenie powinno być ujawnione pierwsze, i z należytą koncentracją i poczuciem pilności.

Na pewno nie po to, żeby arcybiskup radził nam dzisiaj milczeć w kwestii totalnej wojny toczonej przez talmudyczne żydostwo z Chrystusem naszym Panem, by utorować drogę swojemu naturalistycznemu / ponadnarodowemu mesjaszowi, antychrystowi.

Każdy kto znał abpa Lefebvre, albo osobiście albo z jego wielu prac, oraz długiej i owocnej służby, wiedział, że zwykle nie krytykował papieży, i że na pewno nie chciał ich krytykować. Ale po to żeby bronić wiary i nie zdradzić swojego Boskiego Mistrza i zaniechania obowiązków jako Książę Kościoła, miał obowiązek moralny ujawnienia ich błędów i potępienia ich złych uczynków. Nie zawahał się by to zrobić, bez względu na to jakie to dla niego było przykre i bolesne, albo za jak niepoprawne politycznie to uważano. I nie niepokoiło go szczególnie to, kogo obraził, ale chciał przede wszystkim nie obrażać Boga, zawsze i wszędzie tylko chciał bronić Jego interesów i dusz oraz Kościoła.

Dla tego dostojnika, który był tak stały w swojej teologii jak święty w postawie, jego obowiązek był zupełnie jasny: zdradzono Kościół; swąd szatana wszedł do sanktuarium; zatracały się dusze; Królestwo Chrześcijańskie się rozpadało; Chrystusa wszędzie pozbawiali korony “żydzi, komuniści i masoni” i ich postępowi / modernistyczni sojusznicy. Musiał działać i i stawiać opór wszelką siłą i odwagą na jaką mógł się zdobyć. Dokładnie to robił, nie ustając w walce do samego końca. I musimy to robić my.

Papieże biją na alarm

Wszystkie to ostrzeżenia ze strony wybitnych hierarchów, i wielu, wielu więcej, a także ze strony licznych prominentnych i uczonych świeckich, były zgodne z powtarzanymi zaleceniami papieży do wszystkich biskupów, księży i świeckich by bronić wiary, alarmować wiernych, ujawniać wroga i organizować wobec niego silny opór. Leon XIII uznał za papieski obowiązek odpowiedzieć na zagrożenia wobec dusz w ten sposób: “Święty Piotr, Książę Apostołów, i jego następcy, mieli daną władzę i opiekę by karmić i kierować owczarnią Chrystusa, naszego Boga i Zbawiciela. Dlatego im groźniejsze zło zagraża owczarni, tym większą troskliwością rzymscy papieże powinni wykazywać się w jego zapobieganiu“. [20]

Ze swojej strony Pius XI nawołuje duchowieństwo do pokazania większej miłości wobec wszystkich, którzy zbłądzili, nawet tych, którzy nienawidzą i sprzeciwiają się im i ich Kościołowi. Ale szybko ostrzega, że ten obowiązek miłości w żaden sposób nie może być rozumiany jako poparcie milczenia lub nie sprzeciwiania się w obliczu błędu, a bardziej w obliczu zła, i nakłada wyrok ostrej kary na konsekrowanych pasterzy kiedy nic nie robią w tym zakresie. “Ten pierwszy dar miłości wykazywany przez księdza wobec tych wokół niego”, wyjaśnia, “który jest jednym z najbardziej oczywistych wymogów, jest jednym z tych, który ma służyć prawdzie, całej prawdzie, ujawnianiu i odpieraniu błędu w każdej formie, niezależnie od tego jak jest maskowany czy przebrany. Fiasko w tej  kwestii byłoby zdradą Boga i waszego świętego powołania, ale także zbrodnią przeciwko prawdziwym interesom waszych ludzi i waszego kraju. . . Kościół nie może czekać aż obali się ołtarze, a świętokradcze ręce zniszczą świątynie, zanim zaczną krzyczeć i protestować“. [21]

Ostatnie zdanie – że “Kościół nie może czekać aż obali się ołtarze, a świętokradcze ręce zniszczą świątynie, zanim zaczną krzyczeć i protestować” – najbardziej odnosi się do kryzysu wiary i kryzysu cywilizacji, jakie stoją przed katolikami na każdym kontynencie. Nie wolno nam czekać aż zostanie aresztowane duchowieństwo, zniszczone ołtarze, podpalone kościoły, zaatakowane nasze domy, a dzieci wyrwane z ramion rodziców,  a nasze żony, córki i siostry brutalnie zgwałcone przez szturmowców z armii obcych sił okupacyjnych, albo przez bardzo ośmielony Departament Bezpieczeństwa Krajowego nie odpowiadający przed nikim; nie wolno nam czekać aż liderzy Akcji Katolickiej i członkowie katolickiego oporu zostaną schwytani jak pospolici kryminaliści i wywiezieni do obozów koncentracyjnych FEMA, i nigdy o nich nie usłyszymy – ZANIM  ZACZNIEMY  WALCZYĆ.

Drodzy przyjaciele, czas na walkę jest teraz. I jak już powiedzieliśmy, walka nie oznacza tylko modlitwy, pokuty, tylko aktów umartwiania i wynagradzania, chociaż są to istotne środki. Nie wystarczą same różańce czy modlitwy. Różaniec jest jedną z najskuteczniejszych broni w arsenale wojującego Kościoła w zwalczaniu wielkich błędów i zła współczesności, ale to nie jest jedyna broń. Dla większości z nas, modlitwa i nic więcej to grzech zaniechania. Oprócz Różańca i innych nabożeństw katolickich jest bogactwo działań, w które powinni się zaangażować duchowieństwo i ludzie – każdy zgodnie ze swoimi możliwościami – żeby właściwie toczyli walki Chrystusa zgodnie z duchem i zasadą Nauczającego Kościoła. Dlaczego? Leon I wyjaśnia to w następujący sposób: “Nie sprzeciwianie się błędom jest ich aprobatą, nie bronienie prawdy jest jej tłumieniem, i faktycznie zaniedbywanie zawstydzania złych ludzi kiedy można to zrobić, jest nie mniejszym grzechem niż zachęcanie ich” [22]. Powiedzenie tego co powinno być oczywiste: “sprzeciwianie się błędowi” by “bronić prawdy”, “zawstydzanie [przeszkadzanie] złym ludziom” – to działania wychodzące ponad i poza czysto duchowe akty modlitwy, nabożeństwa i pokuty.

W innej encyklice Pius XI pisze: “Gdzie jeszcze on [Kościół] dowiaduje się, że nienawiść religii chrześcijańskiej doprowadziła błądzące dusze, czy to żydowskiego narodu czy inne, do sojuszu z, lub aktywnej promocji ruchów rewolucyjnych, których celem było zniszczenie społeczeństwa i usunięcie z umysłów ludzi wiedzę o, szacunek i miłość do Boga, on musi ostrzegać swoje dzieci przed takimi ruchami, ujawniać  sztuczki i błędy ich liderów, i znaleźć odpowiednie środki obrony” [23].

W liście mówiącym o obowiązkach pasterzy każdego szczebla w toczącej się walce, Leon XIII napisał co następuje: “W obliczu połączonych wysiłków niedowiarstwa i herezji by doprowadzić do ruiny wiarę katolicką, byłoby prawdziwą zbrodnią gdyby duchowieństwo pozostało w stanie niepewności i bezczynności. W takim potoku błędów [jak obecnie]. . . nie wolno mu wykazać niewiary w swoją misję, którą jest obrona atakowanych dogmatów, [parodiowanej] moralności i [często naruszanej] sprawiedliwości. To on musi sprzeciwiać się jako bariera na ataki błędu i oszustwa herezji: obserwować taktykę złych walczących z wiarą. . . demaskować ich spiski i ujawniać ich tajemnice; ostrzegać wiernych, wzmacniać bojaźliwych i otwierać oczy oślepionych” [24].

. . . demaskować ich spiski i ujawniać ich tajemnice; ostrzegać wiernych, wzmacniać bojaźliwych i otwierać oczy oślepionych. . . Bóg daje nam łaskę byśmy zasługiwali na dzielnych i czujnych papieży w przeszłości – i tradycyjnych biskupów i księży z poczuciem świętego obowiązku przestrzegania apostolskich wyzwań!

W innej z licznych encyklik, Leon XIII instruuje biskupów: “I  najpierw starać się, by wasi ludzie rozumieli jakie znaczenie ma dla nich wiara katolicka, i jak oni powinni za wszelką cenę jej bronić. Ale, ponieważ wrogowie i napastnicy katolicyzmu wykorzystują tysiąc urządzeń i tysiąc zmyłek by uwieść tych, którzy nie mają się na baczności, jest sprawą najwyższej wagi, by demaskować i wyciągnąć na światło dzienne ich tajne machinacje, żeby katolicy, mając oczy otwarte na prawdziwe cele tych ludzi, mogli czuć swoją zdwojoną odwagę, i mogli występować otwarcie i nieustraszenie w obronie Kościoła, papieża, i swojego zbawienia” [25].

Również Pius XII napominał swoich pasterzy, mówiąc, że głównym obowiązkiem jego pasterzowania jako papieża jest “zrobić wszystko co możliwe by codzienną pracę pasterzy i księży uczynić bardziej skuteczną w zachęcaniu wiernych do unikania zła, do pokonania niebezpieczeństw i osiągnięcia perfekcji. Jest to tym bardziej konieczne w naszych czasach, kiedy ludzie i narody. . . cierpią w głębokościach swoich dusz, podczas gdy wrogowie katolicyzmu, stając się coraz bardziej zuchwałymi. . . z nienawiścią i subtelnymi pułapkami chcą rozdzielić ludzi od Boga i Jezusa Chrystusa” [26].

Ci wikariusze nie milczeli, krytykowali bezczynność lub wzywali wszystkich chrześcijan – pasterzy i owczarnię – do świętej wojny, zarówno duchowej jak i społecznej, religijnej i politycznej, nie do jednej lub drugiej. Politycznej? Jaka jest moralność “polityczna” lub publiczna, niemoralność czy amoralność; w każdym razie jasna sfera Kościoła i jego pasterzy, i jasny interes ludu Boga. Odcinanie wiary od polityki, albo religii od życia publicznego, to liberalizm i apostazja, a nie pobożność i tradycja.

To co papież św. Pius X napisał o modernizmie, z całą pewnością może także odnosić się do takiego samego, a nawet większego zagrożenia ze strony talmudycznego żydostwa. “Dlatego nie możemy już dłużej milczeć, chyba że będziemy się wydawać nie spełniać naszego najświętszego obowiązku. . .” [27]

Również Pius VII mówił o milczeniu pasterzy i własnym obowiązku jako papieża i jego kolegów biskupów i księży: “Milczeliśmy zbyt długo” pisze w liście na temat powrotu do zasad ewangelicznych. “. . .Szczególna część naszego obowiązku, wyrażana słowami ‘wzmacniać waszych braci’. także ponagla nas by to robić. Bo w obecnych niespokojnych czasach, jak zawsze, szatan ‘chce nas wszystkich by przesiać nas jak zboże’. . . Dlatego naszym obowiązkiem jest pomagać ludziom i narodom, które są w nieszczęściu, i wyeliminować wszelkie obecne i zagrażające zło. . . Jeśli jest coś co odstrasza, zapobiega, opóźnia kogoś z nas w wykonywaniu tego zadania, to jaki haniebny grzech popełnia!Dlatego nie traćcie żadnej czujności, pracowitości, troski i wysiłku, aby “strzec depozytu” z nauk Chrystusa, których zniszczenie zaplanował, jak wiecie, wielki spisek” [28].

Faktycznie, co za “haniebny grzech” popełniają nasi biskupi i pasterze, zaniedbując się w najlepszych wysiłkach połączenia kleru i świeckich, w zorganizowaniu potężnej kontrofensywy przeciwko siłom zła, z których największym jest wojujący judaizm, wezwania świeckich by stanęli obok nich w nowej krucjacie kontrrewolucyjnej akcji katolickiej na służbie Mistycznego Ciała Chrystusa na tym upadłym, cudzołożnym świecie, który niezmordowanie z nim walczy.

Papieże podejmują decydujące działania przeciwko żydowskiemu niebezpieczeństwu.

Ważną część depozytu nauk Chrystusa, których musimy strzec, jest tradycyjna nauka Kościoła o judaizmie, bo judaizm odgrywa niezbędną rolę w historii zbawienia, zarówno jako religia oryginalnych wybrańców Boga zwiastująca nadejście Chrystusa, jak i późniejszy Kościół Ciemności kierujący wojną z Chrystusem. Na tej samej zasadzie, ważną częścią wielkiego spisku jaki musimy ujawnić, jest zorganizowany, wywrotowy, rewolucyjny judaizm, stojący na skraju zacierania wiary  ze świata człowieka i gaszenia iskry “wolności, przez którą Chrystus uczynił nas wolnymi” [29].

Modernizm, masoneria, komunizm, a nawet islamizm nie byłyby żadnym niebezpieczeństwem jakim się stały w tych czasach wielkiej bezbożności i niepokojów społecznych, gdyby nie mroczne intrygi, tajne machinacje i nikczemne spiski rabinicznego, talmudycznego judaizmu. To stanie się krystalicznie jasne w miarę rozwoju tej książki.

Wydano dziesiątki dokumentów papieskich ostrzegających Kościół i świat przed wielkim niebezpieczeństwem ze strony tajnych stowarzyszeń, przynajmniej 115 bezpośrednio odnoszących się do zagrożeń ze strony międzynarodowego żydostwa, i dalszych 50 mówiących o strasznym złu ezoterycznej masonerii, która, jak się przekonamy, jest czymś więcej niż żydowskim tworem i fasadą.

Poniżej przegląd ogólny wyraźnych, autorytatywnych, zniewalających i najbardziej słusznych potępień wydanych przez Watykan, sił okultystycznego żydostwa i / lub odrzucenia ich diabolicznej propagandy:

– Św. Grzegorz Wielki w Epistulae powiedział, że żydom nie wolno przyznawać pełnej swobody z powodu ich częstego wykorzystywania jej w obalaniu wiary

– Honoriusz I na Soborze w Toledo w 638 powiedział, że Kościół musi podjąć działania przeciwko  żydowskiej perfidii

– Leon VII pozwolił na wypędzenie żydów z części Niemiec z powodu ich ciągłych i nieustępliwych ataków na katolików

– Innocenty III skrytykował żydów praktykujących lichwę na chrześcijanach w Nevers, Francja

– Grzegorz IX musiał nakazać konfiskatę wszystkich egzemplarzy Talmudu z powodu bluźnierczych i wywrotowych treści; św. Albert Wielki był wśród kilku teologów badających bardziej wnikliwie Talmud, w wyniku czego nakazano publiczne jego spalenie [30]

– Innocenty IV ponownie nakazał spalenie Talmudu; w bulli papieskiej Sicut tua nobis (1254) nakazał wypędzenie żydów z Wiednia

– Klemens IV potępił Talmud w bulli Damnabili perfidia

– Honoriusz IV potwierdził potępienie Talmudu przez swoich poprzedników w roku q285 w bulli Nimis in partibus anglicanis

– Jan XXII powtarza to samo potępienie w 1320 w bulli Dudum felicis recordationis

– Eugeniusz IV w bulli Dudum ad nostrum nalegał na rozdzielenie żydów ze względu na ichnieskruszone bluźnierstwa i tajne spiski przeciwko Kościołowi

– Mikołaj V, Kalikst II i Paweł II “uchwalili lub ponowili decyzje swoich poprzedników” [31]

– Sykstus IV w bulli Intenta simper salutis w 1484 zaproponował by żydzi i muzułmanie mieszkający na terytoriach hiszpańskich mieli jak najmniejsze możliwie relacje z chrześcijanami żeby chronić wiernych przed truciznami tych twórców herezji i amoralności

– Leon X podjął ostre działania przeciwko żydom w liście z 1518 do nuncjusza Wenecji

– Juliusz III pozwolił Inkwizycji na spalenie Talmudu

– Paweł IV podjął stanowcze działania przeciwko żydom w bulli Cum nimis absurdum w celu “obrony integralności wiary” i “uniemożliwienia dominacji katolików przez żydów”

– Pius IV w 1564 dodał Talmud do Indeksu Ksiąg Zakazanych[Index Librorum Prohibitorum]

– Św. Pius V w 1569 wprowadził w życie bullę Hebraeorum gens stanowczo odrzucającą żydowską praktykę lichwy, złodziejstwa, prostytucji, ubóstwiania i czarów . “Dekretem z 26.02.1569 św. Pius V wypędził żydów z państw papieskich, gdyż poza wymienionymi przestępstwami, szpiegowali dla muzułmanów i wspierali muzułmańskie plany podboju zagrażające chrześcijaństwu. W liście napisał: “Wiemy, iż najbardziej przewrotny naród zawsze był powodem i wylęgarnią wszystkich herezji” [32]

– Grzegorz XIII w liście z 1581 roku (Antiqui Judaeorum) wydał groźne ostrzeżenie przeciwko fałszywym konwersjom żydów jako przykrywkę w celu obalenia Kościoła od wewnątrz

– Klemens VIII w bulli z 1593 Cum Hebraeorum ponownie potępił Talmud, i ostro nalegał na kler by naciskali na żydowskie konwersje

– Urban VIII w 1628 jeszcze raz rzucił klątwę na żydowską zbrodnię lichwy, tym razem w Portugalii

– Benedykt XIV w 1751 potwierdził papieskie potępienia Talmudu

– Pius VI w 1775 wydał dwa edykty powtarzające i wzmacniające dyrektywy swojego poprzednika odnośnie kryminalnej działalności rewolucyjnych żydów

W przemówieniu w 1871, po utracie kontroli nad państwami papieskimi, św. Pius IX ostro potępił antyklerykalnych żydów w Rzymie za ich udział w rewolucjach odpowiedzialnych za utratę  doczesnej władzy

– Leon XIII publicznie potępił żydów, masonów i anarchistów jako głównych wrogów Kościoła; powtórzył obrazoburcze antychrześcijańskie działania żydostwa na przestrzeni wieków i wezwał do broni przeciwko najgroźniejszym fasadom judaizmu (masonerii, socjalizmowi, komunizmowi, demokracji, drapieżnemu kapitalizmowi, amerykanizmowi, prawom człowieka)

– Św. Pius X w 1900 wyraża pochwałę dla książki Amerykanizm I spisek antychrześcijański [Americanism and the Anti-Christian Conspiracy] wielebnego prałata Henri Delassusa, która nie szczędziła wysiłków w zdarciu maski judajsko-masońsko-amerykanistycznemu spiskowi przeciwko  Kościołowi Katolickiemu i cywilizacji chrześcijańskiej. Za jego pontyfikatu wyraźnie powiedział liderom syjonistycznym, że żydzi nie mają żadnego moralnego prawa do Ziemi Świętej i że jako papież, w żaden sposób nie mógł usankcjonować ich inwazji i okupacji Palestyny

– Pius XI w niedokończonej, nie opublikowanej w encyklice o judaizmie Humani Generis Unitas, z 1938 słusznie potępił antysemityzm, a także żydowskie intrygi i plany

– Pius XII wyraził obawy, że raporty o eksterminacjach aliantów były przesadzone “w celach propagandowych” [33].

O. Fahey pisze: “Jak wykazałem w książce “Mistyczne Ciało Chrystusa i reorganizacja społeczeństwa” [The Mystical Body of Christ and the Reorganization of Society], przez te deklaracje [papieskie] przebiegają dwa nurty. Z jednej strony , w pewnych dokumentach papieże chcą chronić żydów przed przemocą fizyczną i zapewnić szacunek wobec ich życia rodzinnego i ich kultu. Z drugiej strony w większej liczbie dokumentów chcą chronić nadprzyrodzone życie katolików przed skażeniem go żydowskim naturalizmem i próbują uniemożliwić żydom zdobycia kontroli nad katolikami. . .

“Od ogłoszonych przez papieży dokumentów na przestrzeni 600 lat, przejdziemy by zająć się teraz kilkoma wyrazami niepokoju Kościoła w kwestii ochrony życia Mistycznego Ciała Chrystusa przed żydowską nienawiścią do nadprzyrodzonego. Ten niepokój jest taki sam od stuleci. Musimy walczyć z naturalizmem ogólnie, a zatem pośrednio z zorganizowanym naturalizmem narodu żydowskiego, tak jak robili to Leon XIII (Tametsi, 1900) i Pius XI (Quas Primas, 1925; Quadragesimo Anno, 1931). Przed żydowskim naturalizmem wyraźnie ostrzegała nas cała seria dokumentów papieskich cytowanych przez papieża Benedykta XI, mądrego papieża i wielkiego kanonistę:

“Jeśli chodzi o nas w tej sprawie, jak i we wszystkich innych, naśladujemy postawę przyjętą przez naszych szacownych poprzedników, rzymskich papieży. Aleksander III (1159-1181) zakazał chrześcijanom, pod surowymi karami, pracować dla żydów przez dłuższy czas lub jako służący domowi. “Nie wolno” – napisał – “służyć żydom za pieniądze na stałe”.”

“Ten sam papież  w następujący sposób tłumaczy powód tego zakazu:

“Nasz sposób życia i żydów całkowicie się różnią, żydzi łatwo mogą zdobywać dusze prostych ludzi na swoje zabobony i niewiarę, jeśli ludzie ci przebywają z nimi w stałym i bliskim kontakcie ”

“Innocenty III (1198-1216), powiedziawszy że żydzi przyjmowani są przez chrześcijan do swoich miast, ostrzegł chrześcijan o tym, że sposób i warunki przyjmowania ich powinny być takie, żeby uniemożliwić żydom płacenie złem za dobro: ‘Kiedy przyjmuje się ich z litości do zażyłych relacji z chrześcijanami, odpłacają swoim gospodarzom, jak mówi przysłowie, jak szczur ukryty w worku, albo jak wąż  na łonie . . .’ W podobny sposób, w innym dekrecie, Cun Sit Nimis,zakazuje żydom zajmowanie publicznych stanowisk: ‘Zakazujemy przyznawanie publicznych stanowisk żydom, gdyż oni wykorzystują je okazując wielką wrogość wobec chrześcijan’.

“Papież Grzegorz XIII w roku 1581 ostrzegł katolików, że stanowisko żydów wobec naszego Pana nie uległo zmianie:

“Papieże, jak zawsze  zatroskani konwersją żydów, przyjmowali ich z dobrocią, łaskawie pozwolili im mieszkać pośród własnych obywateli, i zawsze z pobożną żarliwością chcieli przyciągnąć ich do światła prawdy. Ponadto, pomogli im zapewnić sobie odpowiednie warunki do życia, zakazali wszystkim wyrządzanie im krzywd i rzucanie obelg, i dla ich dobra nadali im liczne przywileje w celu ich ochrony.Ale żydzi, w żaden sposób nie złagodzili się na skutek tych korzyści, i nie zmienili swojej starej antychrześcijańskiej postawy, w synagogach i innych miejscach ciągle burzą się przeciwko naszemu Panu, Jezusowi Chrystusowi, teraz chwalebnie panującemu w niebie. Poruszeni intensywną nienawiścią wobec wyznawców Chrystusa, nadal planują straszne zbrodnie przeciwko chrześcijańskiej religii, codziennie zwiększając swoją bezczelność. . .”

Papież św. Pius V wypędził żydów ze wszystkich krajów papieskich oprócz Rzymu i Ancona. Powody tego kroku wyjaśnia w liście Hebraeorum Gens: “”Ich niegodziwość, która powstawała w każdej złej sztuce, teraz doszła do takiego punktu, że ze względu na nasze wspólne bezpieczeństwo, czujemy iż musimy sprawdzać szerzenie się takiej choroby poprzez zastosowanie skutecznego środka. . . Mamy jasny i bezsporny dowód na to, jak ta przewrotna  rasa nienawidzi imienia Chrystusa, jak wroga jest wobec wszystkiego co nosi Jego imię, i jakimi sztuczkami i oszustwami spiskują przeciwko życiu chrześcijan. . .

“Ostatecznie, w encyklice Studiorum Ducem, papież Pius XI mówi, że św. Tomasz z Akwinu. . . ostrzega. . . że “od samego początku prymitywnego Kościoła żydzi prześladowali chrześcijan, co jest widoczne w Dziejach Apostolskich, i oni zrobiliby to samo nawet teraz, gdyby mogli” [34].

Na ten sam ogólny temat, jak te liczne ostrzeżenia papieskie, który stanowi główną ideę  niniejszej książki, powołamy się na ekshortację św. Pawła w liście do Galatów, by “trwać w niej [niewoli] i nie poddawać się na nowo pod jarzmo niewoli!” [35] i ekshortację Piusa XI do episkopatu i kleru: “Dopilnujcie, wielebni bracia, żeby wierni nie pozwalali się oszukiwać” [36]

[1] Papież Pius VII, Diu Satis, o powrocie do zasad ewangelicznych, 15.05.1800

[2] Pius XI, Divini Redemptoris, o ateistycznym komunizmie, 19.03.1937

[3] “Dyskryminacja religijna” praktykowana w czasopiśmie miała wyraźnie charakter moralny, tylko odróżniając dobro od zła. Ten typ “dyskryminacji” stosuje każdy porządny człowiek, rozróżniając między prawdą i nieprawdą, zbawieniem i potępieniem.

[4] Prałat George Dillon, The War of Antichrist with the Church and Christian Civilization [Wojna antychrysta z Kościołem i cywilizacją chrześcijańską]1884, ponowne wyd. w 1950 pt. Grand Orient Freemasonry Unmasked [Zdemaskowanie masonerii wielkiego wschodu] z 18-stronicowym wprowadzeniem autorstwa o. Fahey

[5] Prałat Henri Delassus, Americanism & The Anti-Christian Conspiracy [Amerykanizm i spisek antychrześcijański]1899. W 2007 tę książkę Daniel Leonardi przełożył na angielski i wydał Catholic Action Resource Center

[6] Prałat Jouin, Ligue Franc-Catholique, Dossier on the Anti-Christian Revolution [Rewolucja antychrześcijańska], 1968-75. Zob. także inne prace prałata Jouina: Jews and Masons [Żydzi i masoni]; The Holy See and the Jews [Stolica apostolska I żydzi]; Judaism and the Papacy [ Judaizm i  papiestwo];and Sources and Discipline of Jewish Imperialism: The Talmud, the Shulchan Aruch, the Zohar, the Kahal. 

[7] Cyt. przez o. Fahey w The Kingship of Christ and the Conversion of the Jewish Nation [Królestwo Chrystusa a nawróćenie narodu żydowskiego]

[8] O. Denis Fahey Mistyczne Ciało Chrystusa i reorganizacja społeczeństwa

[9] Secret Societies and the Kingship of Christ  [Tajne stowarzyszenia a Królestwo Chrystusa]

[10] The Kingship of Christ and the Conversion of the Jewish Nation [Królestwo Chrystusa a nawrócenie narodu żydowskiego]

[11] List bpa Sigauda, napisany w odpowiedzi na zapytanie wysłane przez kard. Domenico Tardini, dostępny w CatholicActionResourceCenter.com jako Apostolum Christum pt. A Bishop’s Exhortation to the Fathers of Vatican II [Ekshortacja biskupa do ojców II Soboru]

[12] Była to Międzynarodowa Grupa Ojców, zorganizowana jako sprzeciw wobec silnych I rewolucyjnych elementów, spiskujących porwanie soboru do własnych wywrotowych celów, co oczywiście im się udało

[13] Bp Sigaud, ibid

[14] ibid

[15] W duchu i tradycji książki Spisek przeciwko Kościołowi, pojawił się następny dzielny katolik pod tym samym pseudonimem Maurice Pinay, żeby stoczyć istotną bitwę podjętą przez wcześniejszych autorów. Katolików zachęca się do przeglądania i rozpowszechniania otrzeźwiających komentarzy na

MauricePinay.blogspot.com.

[16] PiusBruderschaft.de, przekład Applied Language.com

[17] ibid

[18] John Allen, NCR, Lefebvre Movement: Long, Troubled History with Judaism [Ruch Lefebvre: długa trudna historia z judaizmem] National Catholic Reporter, 26.01.2009, NCRonline.org

[19] Marcel Lefebvre: The Biography Marcel Lefebvre: biografia]bp Bernard Tissier de Mallerais

[20] Leon XII, Quo Graviora, potępienie masonerii i innych tajnych stowarzyszeń, 1826

[21] Pius XI, Mit Brennender Sorge, przeciwko socjalizmowi narodowemu i bałwochwalstwu nacjonalizmu, 1937

[22] Cyt. w oświadczeniu “Why You and I Must Speak Out NOW!” [Dlaczego wy i ja musimy mówić TERAZ] TheFatimaCrusader.com

[23] Pius XI, Humani Gregeris Unitas, o judaizmie i jedności rasy ludzkiej, 1938.  Ojciec święty zmarł przed opublikowaniem tego dokumentu

[24] Leon XIII, Depuis le jour, o edukacji kleru, 8.09.1899

[25] Leon XIII, Etsi nos, 15.02.1882, do biskupów włoskich

[26] Pius XII, Menti Nostrae, ekshortacja apostolska do kleru całego świata

[27] Papież św. Pius X, Pascendi Dominici Gregis, o doktrynach modernistów, 1907

[28] Papież Pius VII, Diu Satis, o powrocie do zasad ewangelicznych , 15.05. 1800

[29] Ef 4:31.

[30] Jeśli konfiskata i spalenie Talmudu  przez Kościół daje ci poczucie niesprawiedliwości lub odrazy, zatrzymaj się z osądem do przeczytania Rozdziału 7, niewyobrażalnych bluźnierstw przeciwko Jezusowi, zawartych w tym szatańskim tekście

[31] Atila Sinke Guimaraes, Is The Catholic Church Becoming a Branch of the Synagogue? [Czy Kościół  Katolicki staje się filią synagogi?] TraditionInAction.org.

[32] Ibid

[33] Harold Tittmann, asystent Myron Taylora, osobistego przedstawiciela prezydenta Roosevelta w Watykanie, cyt. przez Roberta Faurissona w Pope Pius XII’s Revisionism [Rewizjonizm papieża Piusa XII], 2006. Do zebrania tej listy papieskich działań przeciwko antychrystusowemu judaizmowi wykorzystano siedem źródeł:  Jouin The Papacy and Freemasonry [Papiestwo a masoneria], Charles Coulumbe A History of the Popes [Historia papieży]Maurice Pinay The Plot Against the Church [Spisek przeciwko Kościołowi]E Michael Jones  The Jewish Revolutionary Spirit [Rewolucyjny duch żydowski],o. Denis Fahey The Kingship of Christ and the Conversion of the Jewish Nation [Królestwo Chrystusa a nawrócenie narodu żydowskiego]i A Brief Sketch of My Life Work [Krótki zarys moich prac]biuletyn o. Leonarda Feeney The Point, i artykuł Atila Sinka Guimaraes Czy Kościół Katolicki staje się filią synagogi?] Witryna TodaysCatholicNews.com publikuje 114 dokumentów papieskich odnoszących się do zagrożenia żydowskiego. Dok. 115 niedokończona encyklika Piusa XI Humani Generis Unitas z 1938, wymieniona powyżej.Chociaż nieopublikowana praca papieża nie ma takiego samego znaczenia jak opublikowana, wyraźnie jest autorytatywnym dokumentem papieskim

[34] O. Denis Fahey, A Brief Sketch of My Life Work [Krótki zarys moich prac]

[35] List do Galatów 5:1

[36] Divini Redemptoris o ateistycznym komunizmie, 19.03.1937.

Tłum. Ola Gordon.

Tags : , ,

Komentowanie zamknięte.