Najnowsze

Opublikowano Listopad 23, 2014 Przez NS W Świat

Holobujda i żydowska promocja perwersji

Bardzo cofnęliśmy się wciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, jeśli chodzi o brud, na który pozwalamy w naszym społeczeństwie. Co się stało?

a

Jeśli już, to można by pomyśleć, że Żydzi będą dziękować nam za pokonanie Niemców i uwolnienie tzw. „ocalałych” z tzw. „nazistowskich obozów śmierci”. Ale oni tak nie działają. Uważają, że istnieje nienawiść do nich, która jest gdzieś we wszystkich Gojach, i że w każdej chwili możemy rozpocząć ich holokaustować.

Ten ciągły stan paranoi, w którym żyją Żydzi, potęguje to, że bezlitośnie wykorzystują każde społeczeństwo w którym pozwala im się żyć. Pozwolenie tylko ludziom poznać prawdę o ich zachowaniu wystarcza, by zagwarantować im przynajmniej deportację do Izraela, więc muszą nieustannie kłamać i tłumić prawdę. Ta rzeczywistość powoduje, że żywią płonącą nienawiść i fanatyczną agresję wobec wszystkich nie-Żydów.

Jedynym sposobem dla Żydów, aby stłumić ten strach przed Gojami jest całkowite zneutralizowanie i osłabienie nas, tak żeby uczynić niemożliwym zorganizowanie oporu, jak ten który miał miejsce w latach 1930 w Niemczech.

Promowanie seksualnych perwersji, pornografii i obsceniczności, jest jedną z największych broni w żydowskim arsenale dla osiągnięcia tego celu. Celowe psucie moralne społeczeństwa można zatem postrzegać jako środek ochronny przeciwko potencjalnemu przyszłemu holokaustowi. Im bardziej ludzie myślą o masturbacji i seksie, tym mniej myślą o tym, co robią Żydzi – znacznie mniej organizują się do walki z nimi.

To denerwuje Żydów.

To denerwuje Żydów.

To nie.

To nie.

Niemoralność seksualna osłabia naród na wiele sposobów, wśród których nie najmniejszym jest rozbicie rodziny. Zastosowanie pornografii w szczególności jest bardzo szkodliwe dla mężczyzn. To pozbawia ich męskości i sprawia, że ​​stają się potulni, słabi i apatyczni.

Jawnym przykładem tego jak Żydzi celowo wykorzystali pornografię jako broń do destabilizacji wroga jest ten, gdy w 2002 izraelscy żołnierze przejęli palestyńskie stacje TV, i od razu zaczęli puszczać w eter porno. Prof. E Michael Jones tak napisał na ten temat:

„Izraelczycy ostatnio wykazali się dobrą wiedzą w tym co można by nazwać wojskowym wykorzystaniem pornografii. O 16:30 w dniu 30 marca 2002 roku izraelskie siły zbrojne przejęły palestyńskie stacje TV, gdy zajęły Ramallah na Zachodnim Brzegu, natychmiast je zamykając. Co nastąpiło później było trochę nietypowe. Wkrótce po zajęciu stacji TV Al-Watan, siły izraelskie rozpoczęły emitować pornografię. Ostatecznie, według raportu w The Advertiser, australijskiej gazecie, Izraelczycy poszerzyli ofensywę kulturową przeciwko Palestyńczykom przez rozpowszechnianie pornografii na dwóch innych palestyńskich stacjach, Amwaj i Al-Sharq. Pewna 52-letnia palestyńska, matka trojga dzieci, według raportu w The Advertiser, narzekała na „zamierzoną szkodę psychologiczną wyrządzoną przez te programy„.

Białych na Zachodzie Żydzi postrzegają jako w każdym calu ich wrogiem, tak jak palestyńskich Arabów na Bliskim Wschodzie. Wszczepianie pornografii w kulturę zachodnią musiało być zrobione poprzez znacznie mniej jawny proces niż to co zrobili w Palestynie, choć ich wojna z Zachodem była niszcząca, ale nie militarna.

Holokaust a rewolucja seksualna

Pornografia – a perwersja ogólnie – została przyjęta przez zachodni świat po długim procesie, dzięki pseudo-naukowym teoriom nienawidzącego Gojów Żyda Zygmunta Freuda. W XIX-wiecznym Wiedniu zaczął rozwijać coś co nazywa się „psychoanalizą”.

Teoria psychoanalizy zasadniczo oznacza to, że człowiek jest represjonowany seksualnie, w jego świadomości powstaje frustracja, i to w końcu wywołuje problemy psychiczne (w tym antysemityzm, który Żydzi uważają za chorobę psychiczną).

Tradycyjna praktyka tłumienia nawyków takich jak pornografia i homoseksualizm freudianie demonizowali jako „represyjne”, a tym samym niezdrowe dla społeczeństwa. Ograniczenia wprowadzone do białego cywilizowanego świata zachodniego jako zabezpieczenie przeciwko uzależnieniom seksualnym, chorobom, wzrostowi przestępstw seksualnych, niszczeniu rodziny i ogólnemu obniżeniu moralności, do którego nieuchronnie prowadzi pozwalanie na pornografię w społeczeństwie, uważano za główne źródło wszystkich problemów świata.

Zygmunt Freud, taki przyjaźnie wyglądający Żyd.

Zygmunt Freud, taki przyjaźnie wyglądający Żyd.

Teorie Freuda podłapali i mocno promowali liczni Żydzi, którzy rozumieli jak korzystne były dla ich etnicznego interesu. Psychoanaliza nie tylko wyjaśniała antysemityzm w taki sposób, że pozwalała odpuszczać żydowskie zachowanie, ale była także doskonałym narzędziem do niszczenia i mylenia umysłów ich nieżydowskich wrogów.

Łącząc psychoanalizę Freuda z teoriami innego nienawistnego Żyda, Karola Marksa, grupa żydowskich intelektualistów zorganizowała think tank we Frankfurcie, w Niemczech, w 1921, o nazwie Instytut Badań Społecznych, z wyraźnym zamiarem obalenia istniejącego porządku społecznego Zachodu.

Po dojściu do władzy Hitlera w 1933, Instytut Badań Społecznych wiedział, ze ich zabawa w Niemczech się skończyła, więc spakowali torby i wyemigrowali do Nowego Jorku, i ustanowili coś znane pod nazwą „Szkoły Frankfurckiej”. Tam natychmiast wznowili działalność wywrotową, teraz stawiając na celowniku nowego gospodarza – Amerykę, która przyjęła ich z otwartymi ramionami.

Wpływowe książki Żydów ze Szkoły Frankfurckiej takie jak Osobowość autorytarna [The Authoritarian Personality] Theodora Adorno, Eros i cywilizacja [Eros and Civilization] Herberta Marcuse’a, i Masowa psychologia faszyzmu, Rewolucja seksualna i Rola orgazmu [The Mass Psychology of Fascism, The Sexual Revolution i The Function of the Orgasm] Wilhelma Reicha, wszystkie przyjęły szalone założenie, że cywilizacja zachodnia była całkowicie chora, z natury zła i antysemicka, i wyleczyć ją można tylko poprzez usunięcie wszystkich ograniczeń seksualnych, szczególnie (czy nawet zwłaszcza) u dzieci.

Nie można lekceważyć wpływu żydowskiej Szkoły Frankfurckiej. Wilhelm Reich (który był uczniem Freuda), nie jest żadną drobną figurą – uważa się go za „ojca rewolucji seksualnej”, Reich, który był silnym i zdeklarowanym zwolennikiem seksualizacji dzieci, był ekstremistą, który twierdził, że wszystkie problemy pochodzą od osób, które nie mają wystarczającej ilości orgazmów, a jeśli każdy by miał tyle orgazmów ile może, i tak często jak to możliwe, to wyleczyłoby się wszystkie bolączki społeczne.

Choć to brzmi obłędnie, w latach 1960 radykałowie na kampusach kolegiów w Europie i Ameryce traktowali go bardzo poważnie, dzięki rozległej, ściśle powiązanej etnicznej sieci Żydów w akademii i mediach, która promowała prace jego i Szkoły Frankfurckiej, dając im aurę szacunku.

"Błędem byłoby podtrzymywać pogląd, że wszystko co wydarzyło się w Auschwitz było typowo niemieckie. To było typowe dla społeczeństwa, które tłumi swoją seksualność" – cytat z ksiązki Arno Placka z 1967 Społeczeństwo a zło [Society and Evil], zbłąkanego i pełnego poczucia winy po II wojnie światowej niemieckiego intelektualisty, próbującego pogodzić się z żydowskimi kłamstwami o pokoleniu jego rodziców.

„Błędem byłoby podtrzymywać pogląd, że wszystko co wydarzyło się w Auschwitz było typowo niemieckie. To było typowe dla społeczeństwa, które tłumi swoją seksualność” – cytat z książki Arno Placka z 1967 Społeczeństwo a zło [Society and Evil], zbłąkanego i pełnego poczucia winy po II wojnie światowej niemieckiego intelektualisty, próbującego pogodzić się z żydowskimi kłamstwami o pokoleniu jego rodziców.

Pokolenie lat 1960 dojrzało do zaakceptowania idei Reicha i jemu podobnych, urodziwszy się w czasie lub tuż po najbardziej brutalnej wojnie wszech czasów, i życiu w czasie kolejnej pozornie bezsensownej wojny w Wietnamie. I im powiedzieli Żydzi, że holokaust – i ogólnie wojna – była wynikiem tłumienia seksualnego pokolenia ich rodziców. Gdybyśmy tylko mieli „wolną miłość”, nie mielibyśmy żadnej wojny, twierdzili, więc sloganem i postawą w tamtych dniach było „uprawiajmy miłość, a nie wojnę” [make love, not war].

Sadystyczna brutalność historii holokaustu i nieuczciwość jakiej trzeba by żeby mówić tak potworne kłamstwa, były tak obce duszy białego człowieka, że go kupił w całości, i skończył przewrotnie zawstydzony własnych ludzi i naiwnie sympatyczny wobec wroga, Żyda.

Zachód po II wojnie światowej był zaskoczony tym, jak coś takiego jak holokaust mogło w ogóle się wydarzyć. Okres ten jest często określany jako „staranie się zrozumienia holokaustu”. Co Freud i jego następcy ze Szkoły Frankfurckiej mówili już od lat, teraz zostało potwierdzone: Niemcy byli tłumieni seksualnie, więc holokaust był nieunikniony, i dlatego najlepszym sposobem by zapobiec kolejnemu holokaustowi jest stanie się „wyzwolonym” od wszelkich norm seksualnych.

To położyło podwaliny dla rewolucji seksualnej, która miała miejsce w latach 1960 – z okropnościami w których wciąż żyjemy dzisiaj:

Ponad 50% wszystkich małżeństw teraz kończy się rozwodem. Dzieci uprawiają seks coraz wcześniej i mają dostęp do najbardziej zdeprawowanej, miażdżącej duszę pornografii jaką można sobie wyobrazić kliknięciem, na ich smartfonach i laptopach. Homoseksualizm jest w zasadzie znormalizowany, z pedofilią i bestialstwem na drodze. Zwiększają się liczby przypadków przenoszonych drogą płciową chorób i zakazanych ciąż. Dziesiątki milionów dzieci zostało zamordowanych przez aborcje, a wskaźnik urodzeń białej rasy spadł znacznie poniżej poziomu zastępczego – białe kobiety w wieku rozrodczym dają tylko 1-2% populacji świata – zapewniając mu szybkie wyginięcie, chyba że nastąpi radykalne odwrócenie obecnych trendów.

Inaczej mówiąc, społeczeństwo zachodnie zostało całkowicie zdziesiątkowane dzięki wymyślonej przez Żydów „rewolucji seksualnej”.

Natomiast Żydzi od zakończenia się II wojny światowej stali się niekwestionowanymi władcami świata, a antysemityzm stale się zmniejszał.

a

„Represje”

"Wyzwolenie"

„Wyzwolenie”

Początki mitu o holokauście

Większość ludzi, to zrozumiałe, ma zaprogramowaną, odruchową odpowiedź na kwestionowanie narracji holokaustu, z powodu ogromnej propagandy jaką ich zalewano i skalą kłamstwa.

Jak może istnieć tak wielkie kłamstwo? Musi być prawdą, nieprawda?

Ale, po zrobieniu kroku do tyłu, jeśli ktoś jest chętny by to zrobić, powód istnienia opowieści o holokauście ma doskonały sens: propaganda wojenna. Tak zwany „holokaust” to propaganda w toczącej się wojnie między Żydami i tymi którzy maja odwagę im się sprzeciwić – wojnie rozpoczętej dojściem do władzy Narodowych Socjalistów w Niemczech w latach 1930 i która trwa do chwili obecnej. Żydzi nie mają środków ani liczebności by pokonać Europejczyków siłą broni, więc polegają głównie na infiltracji, subwersji i broni ekonomicznej i psychologicznej, i holokaustem jako najlepszy przykład tej ostatniej.

Narracja o holokauście jest nie tylko bronią psychologiczną przeciwko białym Europejczykom, choć jest to absolutnie istotne dla przetrwania żydowskiej supremacji, jak każde badanie dojścia nazistów do władzy wykaże uzasadnienie jakie mieli by sprzeciwiać się Żydom, którzy niszczyli ich kraj. Wszystkie informacje o tej erze niemieckiej historii trzeba zestawić z historiami o sadystycznym masowym mordzie żeby szerzyć realizm sytuacji, czyli że Niemcy mieli absolutne usprawiedliwienie by prześladować i wypędzać Żydów (co było wszystkim co faktycznie się wydarzyło), tak jak byłoby to obecnie.

Hitler i Narodowi Socjaliści uwolnili Niemcy ze śmiertelnego uchwytu Żydów i oddali z powrotem niemieckiemu narodowi, który w bardzo krótkim czasie uczynili swój kraj główną super potęga świata. To stanowiło wielkie niebezpieczeństwo dla dobrze zorganizowanej bazy światowej potęgi żydowskiej poprzez ujawnienie światu ich machinacji.

Samuel Untermyer

Samuel Untermyer

Oczywiście międzynarodowe żydostwo i ogólnie Żydzi, nienawidzili za to Hitlera i Niemców i chcieli ich zniszczyć. Jedynym sposobem by przekonać amerykański naród, 50% którego było pochodzenia niemieckiego, by wszedł w wojnę z ich europejskimi braćmi, było wykorzystanie amerykańskich mediów do głoszenia propagandy o najgorszego rodzaju okrucieństwach.

Żydowska kampania propagandowa przeciwko Niemcom rozpoczęła się praktycznie tuż po dojściu do władzy Hitlera w 1933. Wypowiadając się w imieniu światowego żydostwa, Samuel Untermyer ogłosił wojnę z Niemcami bojkotem ekonomicznym – takim samym aktem wojny jak wystrzał lub bomba.

Wkrótce potem Untermyer wygłosił w radio histeryczne przemówienie potępiając Niemcy jako „niewdzięczników” i „okrutne dzikie bestie”, i wezwał chrześcijan do zjednoczenia z żydami by zniszczyć Niemcy w „świętej wojnie”. Stwierdził, że Niemcy „unicestwiali” Żydów poprzez:

zamykanie ich w podłych obozach koncentracyjnych, głodzenie i torturowanie, mordowanie i bicie bez powodu, i stosowanie wszelkich innych wyobrażalnych form tortur, nieludzkich poza wszelkie pojęcie, aż samobójstwo stało się jedyną drogą ucieczki, a wszystko tylko dlatego, że oni są, albo ich dawni przodkowie byli, Żydami, a wszystko z jawnym zamiarem ich eksterminacji.

Nawet współczesna oficjalna narracja historyczna mówi, że tzw. „eksterminacja” Żydów, i szeroko zakrojone wykorzystywanie obozów koncentracyjnych w Niemczech nie rozpoczęły się aż do 1939, a w 1933 Untermyer już wyraźnie nawiązywał do tego co znamy jako „holokaust”.

Jak to możliwe? Ten fakt (bez prawdziwych dowodów że jest inaczej) jest dowodem na to, że historia o holokauście jest tylko rezultatem żydowskiej propagandy, a nie prawdziwym wydarzeniem. Ponadto, Żydzi wpychali liczbę „6 mln” przez wiele dziesięcioleci, już w 1897.

a

Większość Żydów na świecie prawdopodobnie czytała transkrypcję deklaracji wojny Untermyera z Niemcami, wydrukowaną w całości w New York Times. Ławo jest zobaczyć jak wszystko weszło na tę samą pierwszą stronę, śledząc żydowską prasę. Wielu z nich prawdopodobnie wierzyło w kłamstwa ich przywódców, ale mam poczucie iż to czy holokaust był / jest prawdziwy, albo nie, jest bez znaczenia dla Żydów, bo oni zbiorowo z niego korzystają. On „jest dobry dla Żydów”.

a

Żydzi wpychają mityczną liczbę „6 mln” już od końca XIX wieku. Są dziesiątki przykładów artykułów twierdzących, że głodzi się, prześladuje i / lub eksterminuje 6 mln Żydów w różnych europejskich krajach. Powyższy artykuł, z 1919, jest jednym z tych, które faktycznie nawet użyły terminu „holokaust”.

Propaganda wojenna wykorzystywana do demonizowania Hitlera i Niemiec, co w końcu doprowadziło do tego co jest teraz znane jako „holokaust”, było (i jest nadal) idealnym pretekstem dla Żydów i ich sojuszników do przeprowadzenia najbardziej niszczącej wojny wszech czasów.

Żydzi zobaczyli iż mogą bardzo skorzystać na holobujdzie po wojnie na wiele sposobów, łącznie z przedstawianiem się jako wieczne ofiary świata, grabiąc miliardy dolarów w ‚odszkodowaniach’, demonizując każdą i wszelką opozycję wobec nich, jako ‚nazistów którzy chcą zabić 6 mln Żydów’, i, jak ten artykuł usiłuje wykazać, osłabienie społeczeństwa gojowskiego poprzez psucie naszej moralności szerzeniem obsceniczności.

Od „Dziewcząt samobójczyń” do „Listy Szindlera”

Wyróżniającą cechą większości historii o „holokauście” jest występująca w nich ekstremalna perwersja. To, jak każdy nawet mający znikome pojęcie o przemyśle holokaustu wie, robi się w celu traumatyzowania ludzi by sympatyzowali z „biednymi, nieszkodliwymi Żydami”, z tym co oni rzekomo musieli znosić w czasie II wojny światowej.

Żydzi używają także „holokaustu” jako narzędzie by ludzie akceptowali przewrotny nonsens, który normalnie zostałby uznany za niepasujący do publicznej konsumpcji. Pod pozorem próbowania powstrzymania okrucieństw takich jak rzekomy „holokaust” przed wydarzeniem się ponownie, Żydzi zmuszają nas do oglądania i czytania najbardziej szokujących i groteskowych wymysłów, jakie mogą powstać w ich chorych głowach. Zwykle ludzie nie pozwoliliby dzieciom oglądać na przykład stert martwych ciał, ale to dzieje się na wielką skalę w szkołach każdego roku – w wielu miejscach jest nawet wymagane przez prawo.

Historia w New York Times zatytułowana „93 żydowskie dziewczyny które wybrały samobójstwo a nie nazistowski wstyd” [93 Jewish Girls Who Choose Suicide Before Nazi Shame], jaka pokazała się w 1943, jest jednym z wyżej wymienionych kłamstw propagandowych instrumentalnych w wywołaniu u Amerykanów intensywnych uczuć antyniemieckich. Żydowski autor Josh Lambert, w otwierającej oczy książce z 2013 Nieczyste usta: obsceniczność, Żydzi i amerykańska kultura [Unclean Lips: Obscenity, Jews and American Culture] tak napisał o micie „93 dziewcząt-samobójczyń”, i żydowskim wywoływaniu antyniemieckich uczuć:

Przedstawianie nazistów jako przestępców seksualnych, gwałcicieli i plugawicieli żydowskich kobiet, czy to w oparciu o fakty czy fantazje, rozpowszechniano w Ameryce razem z najwcześniejszymi raportami o holokauście. W jednym istotnym i głośnym przypadku, 8 stycznia 1943, New York Times… wydrukował w całości przetłumaczony tekst listu w jidysz jaki dotarł do Nowego Jorku, który rzekomo opowiadał historię o „93 żydowskich dziewczynach i młodych żydowskich kobietach” ze szkoły religijnej w Bais Yakov, które „wolały masowe samobójstwo by uciec przed prostytucją dla niemieckich żołnierzy” w Krakowie w sierpniu 1942. Pomimo wątpliwości co do wiarygodności tego listu, historia o tym incydencie jest szeroko rozgłaszana jako fakt do chwili obecnej.

a

Nawet Yad Hashem, Światowe Centrum Badań Holokaustu, otwarcie potwierdza, że ta historia jest mitem, i nigdy nie miała miejsca. [openly admits]

Lambert opisuje ogromną promocję i dalekosiężny wpływ jaki ten mit miał na amerykańską popkulturę po jego ujawnieniu:

… historia przykuwała uwagę i inspirowała kreatywność w Ameryce. W ciągu kilku miesięcy 93 dziewczyny-męczennice stały się tematem co najmniej dwóch opublikowanych wierszy – jednego napisanego po angielsku, drugiego przełożonego z hebrajskiego na angielski – i jednego opowiadania po angielsku. W latach powojennych ta historia także wydaje się częściowo inspirować powieści pokazujące burdele z Żydówkami w obozach koncentracyjnych: Yehiel Dinur Dom lalek [House of Dolls], przełożona na angielski i wydana w Ameryce w 1955, i Edward Lewis Wallant Lombardzista [The Pawnbroker] (1961).

Holobujdziarz Ka-Tzetnik, prawdziwe nazwisko Yehiel Dinur, dramatycznie zemdlał po kilku minutach zeznań [dramatically passed out after a few minutes of testimony] podczas dziwacznego procesu pokazowego narodowego socjalisty Adolfa Eichmanna.

Holobujdziarz Ka-Tzetnik, prawdziwe nazwisko Yehiel Dinur, dramatycznie zemdlał po kilku minutach zeznań [dramatically passed out after a few minutes of testimony] podczas dziwacznego procesu pokazowego narodowego socjalisty Adolfa Eichmanna.

Dom lalek, pierwszy przekład na angielski w 1955, jest niezwykle niepokojącą książką napisaną przez chorego umysłowo Żyda nazywającego się “Ka-Tzetnik 135633″ (“Ka-Tzetnik” oznacza „więzionego w obozie koncentracyjnym”, a “135633” to numer więźnia). Dom lalek był drugą książką holokaustyczną autorstwa “Ka-Tzetnika”, jak ujął to pewien żydowski dziennikarz [put it], „w szeregu często ponurych powieści, dzieł szokujących czytelnika groteskowymi scenami tortur, perwersyjnej seksualności i kanibalizmu„. Był także, oczywiście, absolutnym oszustwem.

Akcja książki Tzetnika odbywa się w rzekomym nazistowskim burdelu zwanym „Wydziałem uciechy” [Joy Division], gdzie Żydówki zmuszano do prostytucji. “Ka-Tzetnik 135633″ jest ogólnie uważany za holooszusta, a jego dzieła ogólnie przyjmowane za jedynie fantazję, i powszechnie mówi się o nich jako o „holokaustycznej pornografii”.

Twierdzenie, że naziści uprawiali seks z żydowskimi prostytutkami jest sprzeczne z norymberskimi przepisami o czystości rasowej i zaprzecza oficjalnej narracji o nazistach jako twardych rasistach, czyniąc ją nawet trudną do zrozumienia przez Żydów. Pomysł obrzydliwej książki Tzetnika niewątpliwie zainspirował artykuł o „93 dziewczynach”, który także, jak powiedziałem wcześniej, uznano za oszustwo.

a

Oszukańcze historie holokaustyczne pokazują przerażający stan żydowskiego umysłu.

Lombardzista to kolejna powieść holokaustyczna zainspirowana artykułem o „93 dziewczętach-samobójczyniach”. W 1964 Żyd Sidney Lumet adaptował ją na film, i był to pierwszy film któremu pozwolono na złamanie ‚Kodu Produkcji Nagości’ – pokazujący nagie piersi murzyńskiej prostytutki – pod przewidywalnym argumentem, że było to konieczne do opowiedzenia „pełnej historii”. Dział ciekawostek na stronie Internet Movie Database (IMDb) tak o tym mówi:

Kiedy producenci złożyli wniosek do zarządu MPAA o sprzeciwienie się cenzurowaniu filmu, stał się pierwszym amerykańskim filmem pokazującym nagą kobietę od talii w górę i przyznano mu Production Code Seal. Była to pierwsza w serii konfrontacji między producentami i MPAA w latach 1960, która doprowadzi do porzucenia Kodu w ciągu 5 lat na rzecz systemu oglądalności [ratings system].

Nagie piersi Murzynki: istotne dla przerabiania lekcji o holobujdzie.

Nagie piersi Murzynki: istotne dla przerabiania lekcji o holobujdzie.

Sukces filmu opierał się w większości na kontrowersji wokół nagości. Dlatego kiedy producenci wykorzystali znaczenie opowiadania historii o holobujdzie do przekonania cenzorów twierdząc, że było to „konieczne dla filmu” i „moralne”, można to podsumować, że w tym przypadku jeśli chodzi o opinię publiczną, oni wykorzystali nagość by sprzedać holokaust, a nie odwrotnie.

A zatem mimo że holokaust sprytnie i z sukcesem wykorzystano by przedrzeć się przez cenzurę, to nagość z kolei wykorzystano by gojowskim masom sprzedać holokaustyczną fantazję. Film o czymś tak mrocznym jak holokaust był dalej trudny do sprzedania w większości chrześcijańskiemu, jeszcze nie zdemoralizowanemu amerykańskiemu społeczeństwu, ale nie nagość. Większość mężczyzn nie może się temu oprzeć. 90% wszystkich mężczyzn prawdopodobnie widziało wyjątkowo nieprzyjemny film Miecznik [Swordfish] z tego samego powodu, by podać współczesny przykład.

Krąży pogłoska, że Halle Berry zapłacono $500.000 za to jedno ujęcie w filmie Miecznik.

Krąży pogłoska, że Halle Berry zapłacono $500.000 za to jedno ujęcie w filmie Miecznik.

Po Domu lalek i Lombardziście stało się jeszcze bardziej dziwacznie na froncie holobujdy. Te dwie powieści doprowadziły prosto do początku filmów ‚naziploatacji’, które są ironicznymi, przesadnymi, seks + krew filmami fantazji o złych, z kreskówek niemieckich nazistach, przeprowadzających wszelkiego rodzaju dziwne eksperymenty na żydowskich więźniach obozów koncentracyjnych.

Od „93 dziewczyn-samobójczyń” do filmów ‚naziploatacji’, te dziwaczne i poprzekręcane opowieści nadal przedstawia się społeczeństwu jako prawdę, mimo że nie bronią się jako prawdziwe każdemu kto to zbada. To tak jak skurczone żydowskie głowy, albo żydowskie mydło, albo żydowskie abażury, historie już dawno zdyskredytowane i uznane za fałszywe, nawet przez żydowskich historyków głównego nurtu – ale jeśli o tym nie wiesz, to Żydzi przejdą samych siebie by ci to powiedzieć.

a

Ilsa – wilczyca SS [Ilsa, She Wolf of the SS], z 1975, jest najbardziej notorycznym i wpływowym filmem rodzaju ‚naziploatacji’.

Film Ilsa – wilczyca SS – król wszystkich filmów ‚naziploatacji’ – rozpoczyna się od napisanego stwierdzenia, że opiera się na prawdziwej historii i trzeba go obejrzeć żeby to „nie wydarzyło się ponownie”. Po 5 sekundach oglądania widać dwie osoby uprawiające graficzny seks jasno pokazujący faktyczna penetrację. Ilsa to prawdziwie chory film, prawie niewiarygodny.

Twierdzenie, że Ilsa ma cokolwiek wspólnego z prawdziwymi wydarzeniami, albo że zawiera niewygodne prawdy które trzeba obejrzeć żeby zapobiec ich powtórzeniu, to obraza inteligencji nawet najgłupszego widza. Jest to wyraźnie nic więcej niż kiczowate, pornograficzne świństwo.

Obejrzałem ten straszny film on YouTube, tak jak może go obejrzeć każde dziecko.

a

Wprowadzenie do chorego i pornograficznego holokaustycznego filmu propagandowego Ilsa – wilczyca SS.

Tekst powyżej: Film który obejrzysz opiera się na udokumentowanym fakcie. Pokazane okrucieństwa dokonywano jako „eksperymenty medyczne” w specjalnych obozach koncentracyjnych w całej Trzeciej Rzeszy Hitlera. Mimo że te zbrodnie przeciwko ludzkości są prawdziwe historycznie, pokazywane osoby są kompozytami notorycznych nazistowskich osobowości, skondensowane w jednym miejscu w celach dramatyzacji. Z powodu szokującej treści, ten film przeznaczony jest tylko dla dorosłych widzów, z nadzieją że te ohydne zbrodnie nigdy się nie powtórzą”.

Poniżej jego streszczenie:

Ilsa jest komendantką nazistowskiego obozu więziennego, która przeprowadza sadystyczne eksperymenty naukowe opracowane w celu wykazania, że kobiety mogą być bardziej zdolne zadawać ból niż mężczyźni, i dlatego powinno się pozwalać im walczyć w armii. Ilsa pokazana jest także jako piersiasta kobieta o nienasyconym apetycie na mężczyzn. Każdej nocy wybiera jednego ze swoich więźniów i go gwałci, ale z uwagi na jej nienasycony głód, doznaje zawodu kiedy jej ofiara w końcu ejakuluje, i szybko go kastruje i skazuje na śmierć. Tylko amerykańskiemu więźniowi, który może powstrzymać ejakulację, udaje się wykorzystać jej słabość.

Wyobraź sobie „hucpę” twierdząca, że ten żydowski pornograficzny film o torturach opiera się na „udokumentowanym fakcie”.

Ci zwariowani naziści z ich głupimi eksperymentami.

Ci zwariowani naziści z ich głupimi eksperymentami.

To DOKŁADNIE tak odbywał się holokaust.

To DOKŁADNIE tak odbywał się holokaust.

“TGB” (typowe niemieckie zachowanie = Typical German Behavior)

“TGB” (typowe niemieckie zachowanie = Typical German Behavior)

Ilsa to jeden z wielu brudnych filmów rodzaju ‚naziploatacja’. Poniżej plakaty kilku następnych:

a

Ostatnia orgia Trzeciej Rzeszy [Last Orgy of the Third Reich]

Obóz miłości 7 [Love Camp 7]

Obóz miłości 7 [Love Camp 7]

Salon Kitty aka Madam Kitty

Salon Kitty aka Madam Kitty

 

Piekielny obóz [Hell Camp]

Piekielny obóz [Hell Camp]

Obóz perwersji = Natalia: ucieczka z piekła [Nathalie: Escape from Hell]

Obóz perwersji = Natalia: ucieczka z piekła [Nathalie: Escape from Hell]

Wracając na moment do literatury, zbadajmy tę która może być najsłynniejszą historią holokaustyczną wszech czasów, tzw. Dziennik Anny Frank [Diary of Anne Frank] wydany w 1952.

Dziennik‚, który jest oczywistą fałszywką – napisany w sposób daleko przekraczający możliwości 12 / 13-latki – ma powplatane fragmenty pornograficzne i wywrotowe seksualnie.

W książce Anna opiniuje, że rodzice powinni „[powiedzieć] swoim synom i córkom wszystko [o seksie] kiedy maja 12 lat”, i że „nie ma nic złego by mężczyzna wnosił do małżeństwa trochę doświadczenia. W końcu to nie ma nic wspólnego z małżeństwem, prawda?”

Anna zastanawia się jak mogłaby opisać swoje genitalia chłopcu którego lubi:

…W górnej części, pomiędzy zewnętrznymi wargami sromowymi, jest fałd skóry, który wygląda jak rodzaj pęcherza. To jest łechtaczka. Potem są wewnętrzne wargi sromowe, które są również ściśnięte w rodzaj zmarszczki. Gdy otwierają się, można zobaczyć mięsisty kopczyk, nie większy niż góra kciuka. Górna część ma kilka otworków, którymi wychodzi mocz. Dolna część wygląda jakby to była tylko skóra, i tu jest pochwa. Ledwo można ją znaleźć, bo fałdy skóry ukrywają ten otwór. Otwór ten jest tak mały, że trudno mi sobie wyobrazić, jak może tam wejść mężczyzna, a tym bardziej jak może wyjść dziecko. Trudno jest wsadzić do środka palec wskazujący. To wszystko co tam jest, a mimo to odgrywa tak ważną rolę!

Anna była również biseksualną o homoseksualnych fantazjach degeneratką, jak widać:

Nieświadomie miałam te uczucia zanim tu przyszłam. Kiedy spędzałam noc u Jacque, nie mogłam dłużej powstrzymać ciekawości o jej ciele, które zawsze przede mną ukrywała, a którego nigdy nie widziałam. Zapytałam ją, czy na dowód naszej przyjaźni, mogłybyśmy dotknąć jedna drugiej piersi. Jacque odmówiła. Miałam także straszne pragnienie pocałowania jej, co zrobiłam. Za każdym razem kiedy widzę nagą kobietę, taką jak Wenus w moim podręczniku do historii, doznaję ekstazy. Czasem widzę je tak piękne, że muszę powstrzymywać łzy. Gdybym tylko miała dziewczynę!

Naprawdę, Anno? Naprawdę?

Naprawdę, Anno? Naprawdę?

Który dorosły nie zarumieniłby się czytając takie brudy – rzekomo napisane przez jeszcze nie nastolatkę – a jeszcze mniej chciałby narazić na to swoich młodych synów i córki? Ale każde dziecko w Ameryce i na świecie czyta historię Anny Frank w szkole podstawowej.

Ale dużo trudniej jest sprzeciwiać się wątpliwemu materiałowi kiedy występuje w opowiadaniach o holokauście. Taka jest żydowska sztuczka. Każdy kto się temu sprzeciwia jest przedstawiany jako zły człowiek, któremu podoba się eksterminacja niewinnych Żydów, faszyzm i Hitler.

Dobra miniatura tego jak działa taktyka żydowskiej propagandy znajduje się w dziale komentarzy pod artykułem o żydowskich informacjach w Huffington Post, o matce która sprzeciwiła się narażeniu uczniów VII klasy na nieodpowiedni materiał zawarty w Dzienniku Anny Frank:

a

Tekst komentarzy:

– Nie ma objekcji co do faszyzmu, ukrywania się rodziny, jej ewentualnego złapania i śmierci Anny Frank, a sprzeciwia się językowi o jej ciele… aj waj

– Taa, śmierć jest dobra, seks jest zły, chyba że pochodzi od konserwatysty uważającego, że poczęcie zaczyna się od iskry w oku republikanów…

– Wow, a ja myślałam, że „niewygodną” częścią historii było to kiedy naziści spędzili lata usiłując zabić biedną dziewczynę i jej cała rodzinę.

– „To nie oznacza że moje dziecko jest chronione, to nie oznacza iż żyję pod kloszem, i to nie oznacza iż chcę palić książki”

Tak, to oznacza

Tak, to oznacza

i Tak, to oznacza.

– „To nie oznacza że moje dziecko jest chronione, to nie oznacza iż żyję pod kloszem, i to nie oznacza iż chcę palić książki”

Tak, to dokładnie to oznacza. W momencie kiedy pani, p. Horalek, podjęła decyzję powstrzymania korzystania z tekstu nie tylko dla pani dziecka, ale dla wszystkich uczniów szkoły, stała się pani cenzorem. Ma pani prawo podejmować specyficzne decyzje o programie w kwestii swoich dzieci. Ale NIE ma pani prawa poszerzania swoich rodzicielskich praw na dzieci innych.

– Uważam, że ona potajemnie chce palić książki, a nie je zakazywać.

Całkiem nieźle to działa, nie? Jeśli nie chcesz by twoje dzieciaki czytały pornograficzny brud o łechtaczkach i lesbianizmie, to musisz być spalaczem książek, zwolennikiem faszyzmu, kochającym śmierć i ludobójstwo.

Teraz kiedy dotknęliśmy tego, że Żydzi wykorzystali swoją holobujdę jako złowrogie narzędzie do udanego promowania perwersji w filmach, literaturze i akademii, to spójrzmy na to co osiągnęli w kwestii TV.

Wojna i pamięć [War and Remembrance] to 12-częściowy mini-serial o II wojnie światowej pokazywany w 1988, pokazywał "holokaust" jako główny wątek.

Wojna i pamięć [War and Remembrance] to 12-częściowy mini-serial o II wojnie światowej pokazywany w 1988, pokazywał „holokaust” jako główny wątek.

Tak jak pierwszym filmem kinowym przełamującym Kod Produkcji Nagości był film o holobujdzie, tak było z pierwszym któremu udało się dostać do TV w czasie najlepszej oglądalności. Był to mini serial Wojna i pamięć. Dział ciekawostek IMDb tak o tym mówi:

W „obozie śmierci” jest scena z kilku nagimi „ciałami” pokazująca kobiece piersi. Był to pierwszy raz kiedy nagość pokazano w TV w czasie najlepszej oglądalności.

Info zamieszczona na portalu Los Angeles Times w 1988 wyjaśnia, jaki ABC musiała zrobić interes z żydowskim reżyserem by pozwolić mu na pokazywanie nagości, by zgodził się na sfilmowanie projektu:

ABC udało się go złapać obietnicą budżetu dużo powyżej zwykłego na TV mini serial i zgodą na danie mu wolnej ręki co do przedstawienia graficznego horroru holokaustu – łącznie z ekstremalną przemocą i nagością.

„Powiedziałem im nic z reszty tego – nie wiedziałem jak zrobić bitwę o Midway, nie wiedziałem jak zrobię walkę na łodzie podwodne itd. – ale o holokauście” – wspomina Curtis – „nie mogę być cenzurowany. Jak masz się martwić o oglądaniu nagości frontalnej, kiedy opowiadasz o rzezi 11 mln ludzi?”

Ten sam pretekst ochoty pokazania pełnego ‚realizmu’ tzw. holokaustu wykorzystano do pokazania głównego filmu holobujdy wszech czasów, Listy Szindlera, niecenzurowanego, w TV w 1997:

Lista Szindlera użyła tej sprytnej techniki subwersji krok dalej, razem z dziesiątkami nagich ofiar pokazanych w filmie molestowanych i eksterminowanych przez nazistów, pokazuje także nie wiążącą się z komorą gazową nagość, która nie ma nic wspólnego z tzw. holokaustem, taką jak Szindlera uprawiającego seks z kobietą, jak i wiele kobiet leżących na łóżkach z odsłoniętymi piersiami.

Ten film także pokazano w TV w czasie „najlepszej oglądalności” o 19:00 w niedzielę, 65 mln widzów, wielu z nich stanowiły dzieci, i od tej pory pokazuje się go ‚bez retuszu’.

Edukacja gojowskich dzieci o holokauście

Edukacja gojowskich dzieci o holokauście

Dzieci muszą oglądać seks Liama Neesona, żeby nie powtórzyć holokaustu. Nigdy więcej!

Dzieci muszą oglądać seks Liama Neesona, żeby nie powtórzyć holokaustu. Nigdy więcej!

Nigdy nie zapominaj, że kobiety leżały nagie w łóżkach kiedy holokaustowano Żydów i zamieniano w abażury, mydło i inne przydatne nazistom akcesoria.

Nigdy nie zapominaj, że kobiety leżały nagie w łóżkach kiedy holokaustowano Żydów i zamieniano w abażury, mydło i inne przydatne nazistom akcesoria.

Jedyną osobą publiczną sprzeciwiającą się tej parodii był konserwatywny republikański senator Tom Coburn z Oklahomy, który powiedział, że emisja tego ściągnęła TV „na dno, z pełną frontalną nagością, przemocą i profanacją pokazywanymi w naszych domach”, i że „to iż pokazano go w TV publicznej w niedzielny wieczór w czasie rodzinnym, powinno oburzyć rodziców i wszystkie przyzwoicie myślące osoby”.

Za te komentarze Coburna wściekle zaatakowano ze wszystkich stron, nawet jego koledzy-konserwatyści, pokazując jak staliśmy się zniewoleni wobec Żydów i ich kłamstw. Tylko 40 lat wcześniej, przed Lombardzistą, jeszcze byli cenzorzy zapobiegający pokazywaniu nagości w filmach kinowych – dużo mniej w czasie najlepszej oglądalności w TV – ale w 1997 był tylko jeden człowiek (który, nawiasem mówiąc, później pod presją przeprosił), który wyraził publiczny sprzeciw.

Niewątpliwie stanowisko Coburna było racjonalne, mówił w najlepszym interesie społeczeństwa, ale media pokazywały go jako człowieka niemoralnego, z jakimś rodzajem złowrogiego programu.

I przeciwko Coburnowi wybuchł koszerny dżihad, tylko za powiedzenie tego co oczywiste:

Działacz GOPu William Bennett powiedział: „Są to niefortunne i głupawe komentarze. Opinia Coburna zasłania, a nawet zamazuje różnice między nieuzasadnioną przemocą i nagością – jest to podniecająca przemoc i nagość – a przemoc i realizm ludzki są niezbędne do opowiedzenia ważnej historii albo prawdy historycznej„.

Sen. Alfonse D’Amato, republikanin z Nowego Jorku, powiedział: Równanie nagości ofiar holokaustu w obozie koncentracyjnym z jakąś konotacją seksualną jest oburzające i obraźliwe„.

Prezes NBC (zachodnie wybrzeże) Don Olhmeyer powiedział: „Zastanawiam się czy kongresman Coburn wie że był holokaust, że zginęły miliony ludzi, i to nie jest coś o czym ktoś powinien zapomnieć. Uważamy, że komentarz kongresmana Coburna powinien wywołać ciarki u każdego inteligentnego i bezstronnego człowieka w Ameryce„.

Dwukrotny prezydencki kandydat republikański Jack Kemp powiedział, że „nie dostrzeżenie wartości takiego programu jest niezadowalające i niepokojące’.

Sen. Tom Coburn (tajny nazista, który niewątpliwie chce zamordować 6 mln Żydów)

Sen. Tom Coburn (tajny nazista, który niewątpliwie chce zamordować 6 mln Żydów)

Kiedy dość znaczy dość?

Ten temat artykułu to tylko jeden aspekt tego jak historia holokaustu stała się bronią przeciwko nam. Jest jednocześnie wykorzystywana jako pretekst do masowej emigracji z trzeciego świata do białych krajów, i odmawiania wszelkiej świadomości rasowej białym.

W rzeczywistości, choć jest to pigułka trudna do przełknięcia, swoją wymyśloną historię o ludobójstwie Żydzi wykorzystują jako główne narzędzie do zorganizowania bardzo realnego, dużo gorszego ludobójstwa, z całą białą rasą jako ich ofiary!

Dlatego nawet jeśli śmieszna opowieść o holokauście opierała się na prawdziwych wydarzeniach, jeśli to oznacza, że musimy zamienić się w bandę degeneratów, i w końcu przestać istnieć, to jedyne co możemy zrobić to przestać się tym martwić.

Dlaczego nie zapomnieć o rzekomym cierpieniu jakiego doznali Żydzi z rąk naszej rasy w przeszłości, i zacząć myśleć o narzucaniu nam cierpienia, tu w tej chwili, przez Żydów? Nasza obecna sytuacja pod butem tych demonów jest dużo bardziej ekstremalna od każdej bajki holokaustycznej jaką mogą wymyślić. To jest pewne.

The Holocaust Hoax and the Jewish Promotion of Perversity

Źródło: http://theendofzion.com/2014/08/23/the-holocaust-hoax-and-the-jewish-promotion-of-perversity/

EndZion – 23.08.2014

Tags : , , ,

Komentowanie zamknięte.