Najnowsze

Opublikowano Luty 25, 2017 Przez a303 W Historia

Dokumenty dowodzą, że w czasie wielkiego głodu w latach 1917-1919 spowodowanego przez Brytyjczyków zmarło od 8 do 10 milionów Irańczyków

Dokumenty przechowywane w Państwowych Archiwach USA zawierają doniesienia mówiące o głodzie i rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych w Iranie w latach 1917-1919 oraz szacunkowe liczby osób, które zmarły z powodu głodu, wynoszące od 8 do 10 milionów, co oznacza największe ludobójstwo w XX wieku, zaś Iran czyni największą ofiarą pierwszej wojny światowej.

a

Profesor Gholi Majd z Uniwersytetu Princeton napisał w swojej książce The Great Famine and Genocide in Persia (Wielki głód i ludobójstwo w Persji), że amerykańskie dokumenty dowodzą, iż Brytyjczycy uniemożliwili przywóz pszenicy i innych zbóż jadalnych do Iranu z Mezopotamii, Azji i USA i że nie zezwolili na rozładunek statków załadowanych pszenicą w porcie w Bushehr w Zatoce Perskiej. Profesor Majd twierdzi, że Wielka Brytania dopuściła się tego ludobójstwa w celu zniszczenia Iranu i kontrolowania go w swoim własnym interesie.

Wielka Brytania ma długą historię fałszowania historii w celu podkreślania własnego znaczenia. Jednym z oczywistych przykładów jest Raid Jamesona – nieudany zamach stanu w celu obalenia rządu Paula Krugera w RPA. Ten rajd został zaplanowany i przeprowadzony przez ministra kolonii rządu brytyjskiego, Josepha Chamberlaina. W roku 2002 w Republice Południowej Afryki opublikowano wspomnienia Grahama Bowera, które ujawniły ukrywane przez ponad sto lat kulisy tamtych wydarzeń, w których Bower odegrał rolę kozła ofiarnego.

Niszczenie przez Brytyjczyków dokumentów, aby ukryć własne zbrodnie na całym świecie, albo ukrywanie ich w tajnych archiwach Ministerstwa Spraw Zagranicznych, by strzec reputacji Wielkiej Brytanii, a także chronić rząd.

Dokumenty przechowywane w Hans-lope Park obejmują także raporty z „eksterminacji” wrogów władz kolonialnych na Malajach w latach 1950 oraz raporty dowodzące, że ministrowie w Londynie wiedzieli o torturach i mordowaniu powstańców Mau Mau w Kenii oraz przypiekaniu ich żywcem.

W Irlandii w latach 1845-1852 panował głód, w wyniku którego zmarła jedna czwarta jej ludności. Głód wywołali Brytyjczycy, którzy dołożyli potem sporo starań, aby zrzucić winę na ziemniaki. Ten głód do dzisiaj jest znany na całym świecie jako „głód ziemniaczany”, podczas gdy w rzeczywistości był wynikiem kontrolowanego niedoboru żywności, a tym samym celowym ludobójstwem dokonanym przez Brytyjczyków.

Tak więc spowodowanie przez Wielką Brytanię wielkiego głodu w Iranie, w wyniku którego zginęła prawie połowa ludności tego kraju, nie było jej pierwszym ludobójstwem. Dokumenty opublikowane przez brytyjski rząd skrywają to ludobójstwo, przez co ta tragedia stała się ofiarą próby tuszowania udziału w niej brytyjskiego rządu. „Podręcznik na temat Iranu” brytyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych z roku 1919 nie wspomina ani słowem o tym wielkim głodzie.

Źródło: http://english.khamenei.ir/news/2197/8-10-million-Iranians-died-over-Great-Famine-caused-by-the-British

Tags : , , ,

Komentowanie zamknięte.