Najnowsze

Opublikowano Sierpień 21, 2016 Przez Szymon W Apokalipsa

Czy Kościół katolicki czekają prześladowania?

Gdy wiele lat temu rozmawiałem ze znajomym, byłym oficerem Służby Bezpieczeństwa PRL, mówił mi on, iż w podczas pielgrzymek żydowskiego antypapieża Jana Pawła II do Polski, w latach 80-tych, większość pielgrzymów stanowiła komunistyczna agentura. To pokazuje nam skale konspiracji w której żyjemy – żyjemy bowiem w żydowskim komunizmie, który nigdy nie upadł i ma się bardzo dobrze.

a

Wzorcowym komunistycznym państwem, gdzie synagoga szatana testuje rozwiązania wprowadzane później na całym świecie, jest Korea Północna. Jest to kraj donosicieli. Każdy tam donosi na każdego i wszyscy muszą zgodnie z ideologią Dżucze uważać jeden na drugiego. Tak właśnie wygląda idealne państwo żydowskie, gdzie każdy człowiek należy do konspiracji synagogi szatana i jej służy. Wtedy, ponieważ przynależność do systemu wiąże się z wykonywaniem rozkazów, całe społeczeństwo posiada jakby jedną wolę, co doskonale widzimy właśnie w Korei Północnej, gdzie całe społeczeństwo stanowi zaprogramowane do wykonywania poleceń roboty, określane ostatnio jako zombie.

Oczywiście zachodzi tutaj pytanie o to, kto polecenia robotom zombie, nie tylko w Korei, ale również na całym świecie, wydaje oraz jaki jest cel tych wszystkich działań. Aby odpowiedzieć na to pytanie muszę odwołać się do nauki Kościoła katolickiego o czasach ostatecznych.

Katolicka interpretacja Apokalipsy św. Jana

Jak wiemy z nauki Ojców oraz Doktorów Kościoła przed ponownym przyjściem Chrystusa na ziemię, zgodnie z proroctwami samego Chrystusa oraz Apostołów, będą miały miejsce następujące zdarzenia:

  1. Wojny i kataklizmy,
  2. Prześladowanie Kościoła,
  3. Wielka Apostazja – odpadnięcie od prawdziwej wiary narodów niegdyś pogańskich,
  4. Nawrócenie Żydów,
  5. Głoszenie Ewangelii na całym świecie,
  6. Objawienie się Antychrysta,
  7. Wielki ucisk,
  8. Przyjście Eliasza.

Czterej jeźdźcy apokalipsy

W katolickiej interpretacji wizji św. Jana o czterech jeźdźcach pierwszym z nich, na białym koniu, jest sam Chrystus, który prowadzi swój Kościół. Przeciwko Chrystusowi i Jego Kościołowi powstają prześladujące potęgi:

– jeździec na koniu czerwonym – pogaństwo, które wznieca krwawe wojny;

– potem jeździec na koniu czarnym – co symbolizuje herezje i apostazje;

– oraz ostatni jeździec na koniu bladym – jest to antychryst i islam.

Widzimy zatem kolejno realizowane przez szatana cele, które ostatecznie służyć mają celowi nadrzędnemu – aby szatan pociągnął za sobą do piekła jak najwięcej dusz ludzkich. Trzeba tu zaznaczyć, iż jest to ostateczny cel, który diabeł realizuje. Nie chodzi mu bowiem o władzę nad światem, ani też nie zależy mu, aby być przez ludzi czczonym, uwielbianym czy uważanym za Boga. Od chwili, gdy został strącony z nieba, on już wie, że przegrał. Teraz jedynie pragnie pociągnąć za sobą jak najwięcej dusz ludzkich.

I ta finałowa walka szatana o dusze ludzkie jest nam ukazana w Apokalipsie św. Jana, a ma miejsce w czasach ostatecznych.

Prześladowanie Kościoła

Krwawe wojny i prześladowanie Kościoła są więc początkiem czasów ostatecznych. Zwierzchnością, która krwawo prześladuje Kościół Chrystusa jest czerwone pogaństwo – czerwona masoneria; czerwony komunizm; czerwony nazizm.

Krwawe prześladowania Kościoła trwały do czasu, aż okultystyczna żydo-masoneria przejęła władzę nad materialnymi strukturami Kościoła, co stało się w 1958 roku, gdy prawdziwy papież wybrany po śmierci Piusa XII został wyrzucony z Rzymu i żyje na wygnaniu, a rządy nad Watykanem objęła ta okultystyczna sekta.

Obraz owej okultystycznej sekty, która metodą fałszywego soboru wywołała wielką herezję i apostazję, mamy ukazany pod symbolem trzeciego jeźdźca. W momencie, w którym Kościół przestał być Kościołem, krwawe prześladowanie katolików straciło już swój sens. Z pozycji najwyższego katolickiego autorytetu można było pod sztandarem wiary katolickiej głosić okultystyczną doktrynę, tak, aby nieświadomi katolicy wyznając tą fałszywą naukę cały czas byli przekonani, iż wyznają wiarę katolicką. Stąd koniec okresu stalinowskiego w 1956 roku i późniejsza odwilż.

Ponieważ jednak w strukturach Kościoła przejętych przez synagogę szatana pozostawali jeszcze prawdziwi katolicy, ten soborowy kościół również był prześladowany. Jednak prześladowani byli jedynie ci hierarchowie i kapłani, którzy nie należeli do żydowskiej konspiracji. Celem bowiem na tamten czas było całkowite pozbycie się katolickich kapłanów ze struktur soborowego kościoła, aby w ich miejscu zainstalować agenturę światowej konspiracji.

Gdy plan ten został zrealizowany w Polsce upadł totalitarny komunizm i prześladowania się skończyły. A ponieważ cały soborowy kościół został od góry do dołu obsadzony żydowską agenturą, wprowadzono wolność słowa i wolność religii – bycie wiernym tej sekty jest nawet dla Polaków wskazane.

Tym właśnie sposobem żydzi doprowadzili na całym świecie do Wielkiej Apostazji zapowiedzianej przez św. Pawła.

Przed nami zaś ostatni jeździec, którym będzie sam antychryst, który stanie na czele islamu. Widzimy zatem, iż cała synagoga szatana nieświadomie realizuje cel, którym jest islamizacja i światowy dżihad. Czynią oni zło, lecz sami przeciwko sobie.

Cztery królestwa

Prorok Daniel w swojej wizji ma obraz czterech bestii. Proroctwo o tych bestiach już raz się wypełniło. Pierwszą bestią był starożytny Babilon, którym rządziła monarchia Chaldejska. Babilon został podbity przez dwie monarchie, Medzką oraz Perską, które razem z podbitą monarchią Chaldejską tworzyły elitę Medo-Persji.

Medo-Persja zaś została podbita przez monarchię Macedońską, tak, że całym obszarem imperium zarządzała Grecja. Ostatecznie zaś Grecja podbita została przez Republikę Rzymu, którym rządził senat.

Z samego proroctwa Daniela wiemy jednak, iż dotyczy ono również czasów ostatecznych.

Wiemy również, iż żydowska strategia przejmowania kontroli i władzy nad narodami i instytucjami oparta jest na konspiracji. W sposób tajny przedostają się oni do wnętrza organizacji i dążą do przejęcia w niej najwyższej władzy. Gdy tak się stanie, z pozycji władzy, eliminują oni prawdziwych wyznawców wiary, czy patriotów, a w ich miejscu instalują zaufanych ludzi tworząc w ten sposób sieć światowej konspiracji.

A ponieważ Babilon czasów ostatecznych swoim zasięgiem objął cały świat, został on pokonany dokładnie takim samym sposobem, jakim sam zdobył władzę nad światem – poprzez wewnętrzną konspirację.

Zatem z proroctwa Daniela widzimy, iż odebranie najwyższej władzy współczesnej monarchii Chaldejskiej dokonane zostało poprzez konspirację monarchii Medzkiej oraz Perskiej. Innymi słowy powstała konspiracja w konspiracji, która przejęła kontrolę nad ośrodkiem decyzyjnym całego systemem synagogi szatana – nad dynastią Chaldejską. W ten sposób Babilon zaczął służyć Medo-Persji.

I to już jest bardzo wiele, ale z dalszej części proroctwa wiemy, iż w łonie panujących dynastii Medzkiej oraz Perskiej powstała konspiracja, dzięki której władze nad całym światem objęła dynastia Macedońska, w łonie której później powstała konspiracja Rzymska, z której ostatecznie wyłoniło się panowanie senatu, gdzie nie rządzi już żadna władza monarchiczna, ale dziesięciu królów/senatorów – dziesięć rogów bestii.

Stąd widzimy, iż różne poziomy piramidy władzy, realizując w założeniach swoje własne cele, ostatecznie realizują wolę senatu, od którego idą polecenia dla całego systemu światowej konspiracji.

Jeśli zaś chodzi o senat, prorok Daniel mówi nam, iż zostanie on przejęty przez antychrysta, który obali trzech senatorów, a reszta odda mu władzę. Obecnie trwają do tego przygotowania. Przygotowania do objęcia władzy przez islamskiego antychrysta realizowane są przez całą synagogę szatana, bowiem cały system sam dla siebie przygotowuje islamską zagładę.

Sam senat bowiem jest oszukiwany przez szatana, któremu służy. Realizowany jest bowiem plan światowej depopulacji ludności, który dokonać ma się poprzez III wojnę światową, na linii konfliktu świata islamskiego z syjonizmem, co ma doprowadzić do wzajemnego wyniszczenia się obu. Stąd trwająca obecnie islamizacja, zlecona przez sam senat, zwany również rządem światowym.

Ostatecznym jednak celem islamizacji nie będzie wyniszczenie świata islamu i syjonizmu, ale panowanie islamu, poprzez który dokona się gniew boski. Zgodnie bowiem z proroctwami samego islamu już niebawem objawi się dwunasty imam Mahdi, który wg jednych odłamów islamu będzie równocześnie islamskim prorokiem Jezusem, który został rzekomo wzięty do nieba. Proroctwa jasno mówią, iż owy Mahdi/Jezus stanie na czele wojsk z czarnymi flagami, zaatakuje militarnie państwo Izrael i rozpocznie ogólnoświatowy dżihad, gdzie każdy niewierny będzie miał do wyboru: albo przyjąć islam, albo zostanie obcięta mu głowa.

Zanim jednak to się stanie, zanim Bóg zacznie karać świat z grzechów, zgodnie z nauczaniem św. Pawła, żydzi nawrócą się do prawdziwej wiary katolickiej.

Wielka Apostazja i nawrócenie Żydów

W Płomiennej modlitwie św. Ludwika widzimy proroczy obraz obecnej sytuacji Kościoła i świata:

„Memento: Wspomnij, Panie, na tę Wspólnotę w wymiarze Twojej sprawiedliwości. Tempus faciendi, Domine, dissipaverunt legem tuam. Dla Pana czas już jest działać: pogwałcili Twoje Prawo. (Ps 119,126). Już czas dokonać tego, co przyobiecałeś! Podeptane jest Twoje święte Prawo i odrzucona Ewangelia. Potoki nieprawości zalewają całą ziemię i porywają ze sobą nawet twoje sługi. Cała ziemia jest spustoszona, niegodziwość wysoko wyniesiona, przybytki Twoje są zbezczeszczone, a ohyda spustoszenia wkradła się nawet do miejsc świętych Boże Sprawiedliwy! Czyż pozostawisz swoje dziedzictwo na pastwę zatracenia? Czyż wszystko podzieli ostatecznie los Sodomy i Gomory? Czyż ciągle jeszcze będziesz milczał? Czyż nadal będziesz cierpiał? Czyż Twoja wola nie powinna być spełniona na ziemi tak, jak w Niebie? Czyż twoje Królestwo nie powinno już nadejść? Czyż nie ukazałeś niektórym spośród Swych przyjaciół przyszłego odrodzenia Twojego Kościoła? Czyż Żydzi nie mają się nawrócić ku Prawdzie? Czyż nie na to czeka Kościół? Czyż wszyscy święci mieszkańcy Niebios nie wołają do Ciebie o sprawiedliwość: vindica (Ap 6,10)? Czyż wszyscy sprawiedliwi na ziemi nie wołają: Amen, vieni, Domine? Amen. Przyjdź, Panie Jezu!. (Ap 22,20)? Wszelkie, nawet najbardziej nieczułe stworzenie jęczy pod brzemieniem nieprzeliczonych grzechów Babilonu i błaga Cię, byś przyszedł i odnowił wszystko: omnis creatura ingemiscit, etc. Całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha itd. (por. Rz 8,22)”

Święty Ludwik błagając Boga, aby wspomógł „świętą wspólnotę” (Kościół katolicki), gdy cierpi ona pod jarzmem Babilonu, upatruje ratunku dla tej Wspólnoty w nawróceniu Żydów.

Nawrócenie Żydów mamy ukazane w XI rozdziale listu św. Pawła do Rzymian.

Św. Paweł określa dwa warunki, które zostaną spełnione, zanim Żydzi nawrócą się do prawdziwej wiary Chrystusa, tj. na naukę Kościoła katolickiego. Te warunki to:

  1. Pełnia pogan wejdzie do Kościoła (Rzym. 11, 25),
  2. Nawróceni do katolickiej wiary poganie popadną w apostazję/odstępstwo (Rzym. 11, 31).

Pogańskie narody już weszły do Kościoła, a stało się to w wyniku misyjnej działalności Kościoła katolickiego, który w przeszłości obejmował swą duchową jurysdykcją cały świat. Dopiero żydowskie herezje, schizmy a potem masońskie rewolucje oraz pogańskie wojny duchową władzę Kościoła nad narodami świata obaliły. Zatem pierwszy warunek, który stawia św. Paweł został już spełniony.

Drugi warunek nawrócenia Żydów to wg św. Pawła apostazja od prawdziwej wiary pogańskich (w znaczeniu: nie-żydowskich) narodów, które wcześniej do Kościoła weszły.

Przez grzech Żydów, pisze św. Hieronim, przyszło zbawienie dla narodów świata. Z niedowiarstwa narodów znajomość prawdy przyjdzie do Izraela. O tych dwóch prawdach pisze św. Paweł.

Owa Wielka Apostazja nie-żydowskich narodów katolickich została zapowiedziana również przez Maryję w Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej. Jak stwierdził papieski teolog Piusa XII Mario Luigi Ciappi:

„W trzecim sekrecie stwierdza się oprócz innych rzeczy, że Wielka Apostazja (odstępstwo od religii) zacznie się od góry”. (The Papal Encyclicals, vol.5 (1958-1981) s. 252)

Widzimy, iż drugi warunek św. Pawła został również spełniony: narody katolickie popadły w apostazję.

Wielka Apostazja czasów ostatecznych trwa obecnie, a rozpoczęła się „od samej góry”, tj. od przejęcia przez synagogę szatana władzy nad materialnymi strukturami Kościoła, gdy prawdziwy papież Kościoła został w 1958 roku wyrzucony z Rzymu, a w Watykanie rządy rozpoczęła okultystyczna sekta, która poprzez żydowską lożę b’nai b’rith wybiera kolejnych antypapieży.

Żydzi zostali powołani przez Boga do panowania nad światem, jednak nie do panowania doczesnego, materialnego, o którym od początku marzyli i do którego stale dążyli i dążą, ale do panowania duchowego. Z woli bożej naród żydowski miał pełnić kierowniczą rolę w Królestwie boskim na ziemi – w Kościele założonym przez Chrystusa, Kościele katolickim. Jak wiemy część narodu żydowskiego podjęła się tego zadania, wszak Kościół został zbudowany na Apostołach, którzy byli Żydami.

Wiemy również z Dziejów Apostolskich, iż wielu Żydów w pierwszych latach po Zmartwychwstaniu nawróciło się na Chrystusa i weszło do Jego Kościoła. Jednak na większą część narodu żydowskiego, w tym na przywódców i elitę starożytnego Izraela, spadła klątwa, którą Żydzi sami na siebie rzucili krzycząc przed Piłatem: „Krew jego na nas, i na syny nasze” (Mat. 27, 25). Klątwa ta poskutkowała zaślepieniem Żydów, tak, iż odrzuciwszy prawdziwego Mesjasza stanęli oni na czele królestwa ciemności – synagogi szatana – równocześnie będąc przekonani, iż stoją na czele boskiego Królestwa, które ma panować nad narodami nie-żydowskimi.

W swoim zaślepieniu rozpoczęli oni wojnę z prawdziwym Królestwem Bożym – Kościołem katolickim. Owocem tej wielowiekowej wojny jest Wielka Apostazja  – odpadnięcie nie-żydowskich narodów od prawdziwej wiary katolickiej. Owocem zaś Wielkiej Apostazji, zgodnie ze słowami św. Pawła, będzie nawrócenie Żydów.

Św. Paweł, pisze Jan Chryzostom, wyjaśnia postępowanie Boga w stosunku do ludzi…. Mówi, że poganie zostali powołani przez Boga, ale dlatego, że stopniowo będą lekceważyć otrzymane łaski, Bóg powoła Żydów po raz drugi.

Księga Zachariasza 12, 10: „I wyleję na dom Dawidów i na obywatele Jeruzalem Ducha łaski i modlitw, i patrzyć będą na mnie, którego przebodli, i płakać go będą płaczem jako nad jednorodzonym; i będą nad nim żałować, jako żałują przy śmierci pierworodnego”.

Celem Boga nie jest kara, ale litość, a gdy Bóg przypomni sobie o Żydach, również przypomni sobie o nie-żydowskich narodach, wykorzystując misyjny zapał skruszonych Żydów do nawrócenia ich. Zobaczywszy, że apostazja narodów od Chrystusa Króla została w dużej mierze wywołana ich pracą, oraz praca ich satelitów masonów, Żydzi będą załamani i wykorzystają swoje umiejętności w służbie Bożej, aby cofnąć zło, które wywołali w przeszłości i nawrócić cały świat do jedności Mistycznego Ciała Chrystusa – Kościoła katolickiego.

Zatem nawrócenie Żydów jest początkiem głoszenia Ewangelii na całym świecie.

Kiedy Żydzi nawrócą się? Siedmiu antypapieży

Apokalipsa mówi nam, iż antypapieży zasiadających w Watykanie ma być łącznie siedmiu:

„A tu jest rozum, który ma mądrość. Siedem głów są siedem gór, na których niewiasta siedzi, i królów siedem jest. Pięć ich upadło, jeden jest, a drugi jeszcze nie przyszedł: a gdy przyjdzie, na mały czas ma trwać”. (Obj. 17, 9-10)

Ostatni, siódmy w kolejności antypapież, następca Bergoglio, jako siódma, ostatnia z głów bestii, będzie rządził w Rzymie krótki czas ponieważ otrzyma „ranę śmiertelną„:

„A widziałem jedną z głów jej jakoby na śmierć zabitą”. (Obj. 13, 3)

Raną śmiertelną dla ostatniego antypapieża – króla Syjonu, którego Żydzi wyniosą do władzy nad światem – będzie nawrócenie się narodu żydowskiego, który całą posiadaną przez siebie władzę podda pod rozporządzenia prawdziwego papieża Kościoła katolickiego. W ten sposób wypełni się proroctwo Daniela: Chrystus „wzmocni przymierze z mnogimi tydzień jeden” (Dan 9, 27). Jest to Przymierze Nowego Testamentu pomiędzy Kościołem a nawróconym narodem żydowskim.

„A tak wszystek Izrael byłby zbawiony, jako jest napisane: Przyjdzie z Syjonu, któryby wyrwał i odwrócił niezborność od Jakuba. A ten im Testament ode mnie, gdy odejmę grzechy ich” (Rzym. 11, 26-27).

Zatem nawrócenie Żydów i początek danielowego tygodnia nastąpi wtedy, gdy władzę w Rzymie utraci następca antypapieża Bergoglio.

Więcej na ten temat w tekście: Przewrót wszechświatowy. Nawrócenie Żydów. Antychryst.

Głoszenie Ewangelii

W Objawieniu św. Jana głoszenie Ewangelii mamy ukazane pod wieloma symbolami. Jednym z nich jest mierzenie świątyni przez św. Jana (roz. 11):

Św. Jan mierzy Świątynię Bożą

„I dano mi trzcinę podobną lasce i powiedziano mi: Wstań, a zmierz kościół Boży i ołtarz i modlące się w nim. A sień, która jest przed kościołem, wyrzuć precz, a nie mierz jej; albowiem dana jest poganom, a miasto święte deptać będą czterdzieści i dwa miesiące”. (Obj. 11, 1-2)

Mierzenie Świątyni symbolizuje oddzielenie Chrześcijan, którzy nie będą wydani antychrystowi .

W 2 Król. 8, 2 Dawid odmierza jednych jeńców na śmierć, innych — pozostawia przy życiu. Świątynia Boża służy tutaj za symbol wiernych zorganizowanych w Kościele. Nie można jednak tego symbolu odrywać od Świątyni Jerozolimskiej, bo kontekst wyraźnie do niej nawiązuje, na niej wspiera się symbolizm sceny i jej najgłębszy sens teologiczny. Pręt, który św. Jan trzyma w ręce rozstrzygnie o tym gdzie będzie Świątynia Pana, czyli kto będzie do niej należał, a kto nie. Znamienne, że pręt to trzcina, narzędzie służące do karania, sugeruje to, że odmierzanie będzie czymś radykalnym, poważnym.

Sień przed kościołem” — określenie sugeruje, że Janowi jawi się tu nie Herodowa świątynia o czterech dziedzińcach, lecz jeszcze Salomonowa o dwóch (2 Król 6, 36; 7, 12). Na teren świątyni nie każdemu wolno było wejść – regulowała to ranga, funkcja w kulcie i płeć. Dalej za murem na dziedziniec zewnętrzny wstęp miał każdy – poganie, nieobrzezani, niewolnicy, nawet zwierzęta. Z tego powodu powiedziano Janowi by się nim nie interesował.

Świątynia” to zatem symbol Mistycznego Ciała Chrystusa – Kościoła katolickiego. „Sień przed kościołem” to chrześcijanie sekt heretyckich i schizmatyckich oraz innowiercy – jednym słowem wszyscy ludzie, którzy do Kościoła (arki) nie należą.

Osoby, które w wyniku misyjnej działalności Kościoła przyjmą wiarę Chrystusa będą „wewnątrz Świątyni” i zostaną zachowani od gniewu bożego; osoby, które odrzucą naukę Chrystusa głoszoną przez Zmartwychwstały Kościół znajdą się „w sieni” – tj. poza Ciałem Chrystusa i zostaną wydani w ręce islamskiego antychrysta.

Trąby apokalipsy

Głoszenie Ewangelii przez Kościół mamy ukazane również pod symbolem trąb.

W symbolice trąb św. Jan nawiązuje do proroka Joela:

„Trąbcie w trąbę na Syjonie, a krzyczcie na górze świętej mojej! niech się lękają wszyscy obywatele ziemscy; bo przychodzi dzień Pański, bo blisko jest”.

Pierwsze cztery trąby to symbol misyjnej działalności Kościoła zapowiadającej Dzień Pański – dzień gniewu boskiego. Ostatnie trzy trąby, od piątej do siódmej, ostatniej, św. Jan określa jako trzy biada.

Przy trąbie piątej mamy ukazany obraz szarańczy wychodzącej ze studni czeluści. Symbolika szarańczy zaczerpnięta jest także od proroka Joela. Szarańcza u Joela to wojska króla chaldejskiego, które zajęły Jerozolimę. Na czele tych wojsk stoi sam król Nabuchodonozor. Zatem piąta pieczęć to obraz antychrysta stojącego na czele wojsk islamskich atakującego Jerozolimę i państwo Izrael.

Widzimy zatem, iż połowa danielowego tygodnia jest ukazana jako szósta pieczęć oraz jako piąta trąba.

Działalność dwóch świadków

Pius XI, Mortalium Nimos:

„W rzeczywistości Jednorodzony Syn Boga polecił swym Apostołom, by nauczali wszystkich ludzi; po wtóre wszystkich ludzi zobowiązał, by z wiarą przyjmowali to wszystko, co im podane będzie „przez świadków od Boga wyznaczonych”, a rozkaz swój przypieczętował słowami: „Kto uwierzy i da się ochrzcić, zbawiony będzie, kto jednak nie uwierzy, będzie potępiony”.”

Dwaj Świadkowie – św. Jan nie wyszczególnia ich imion, natomiast gromadzi w nich cechy wielu postaci Starego Testamentu, a także rysy niejednej postaci z dziejów pierwotnego Kościoła — co wskazuje, że trzeba w nich widzieć symbole. Liczby ,,dwóch” wymagała sama rola „świadków” (por. Powt Pr 19, 15, Mt 18, 16; J 8, 17; 2 Kor 13, 1), dwie pary postaci czołowych ze Starego Testamentu (Mojżesza i Eliasza, arcykapłana Jozuego i Zorobabela), których cechy stapiają się w osobach i misji Świadków, pary rozsyłanych przez Chrystusa Apostołów (Łk. 10, 1), wreszcie dwaj niebiańscy świadkowie i asystenci Jego Przemienienia (Mt. 17, 3).

Świadkowie prorokują – w pełnym znaczeniu tego słowa, tzn. przemawiają w Bożym imieniu. Oznacza to, że posiadają posłannictwo apostolskiej zapoczątkowane przez Chrystusa i Apostołów. Stolica Rzymska jest ostatnią stolicą założoną przez Apostołów, na której zachowana została sukcesja oraz posłannictwo apostolskie. Zatem widzimy tutaj obraz papieża oraz hierarchii Kościoła, która otrzyma od papieża urząd nauczycielski, dzięki któremu głosić będzie w imieniu Chrystusa.

Oni są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, (Ap 11, 4) – niewątpliwe nawiązanie do symbolicznej piątej wizji Zachariasza: dwaj pomazańcy w niej to arcykapłan Jozue i książę Zorobabel, potomek mesjańskiej linii króla Dawida. W Nowym Izraelu — Kościele — symbolika tych postaci każe uznać to, że świadkowie Chrystusa pochodzą z obu kategorii: z członków hierarchii i z „królewskiego kapłaństwa” — laikatu.

Zastosowanie obrazu ,,świeczników” do Świadków zgodne jest z ideą apostolstwa jako czynności świecenia (Mt 5, 14. i6; Fil 2, 15). Jak naucza Tertulian są to pasterze Kościoła, wypełniający urząd kapłański oraz nauczycielski. Bossuet widzi w nich pasterzy i wiernych, duchownych i świeckich.

Świadkowie są wiarygodni – sam Bóg przez cuda i znaki potwierdza ich misyjną działalność.

Wielki Ucisk

Początkiem gniewu boskiego – Wielkiego Ucisku – jest moment, gdy antychryst otrzymuje pełnię władzy nad światem, co stanie się w połowie danielowego tygodnia, tj. po 3,5 roku głoszenia Ewangelii na całym świecie.

Jezus Chrystus w Ewangelii św. Mateusza wylanie gniewu bożego odnosi do czasów Noego. Gdy Bóg zobaczył, że wielka jest niegodziwość ludzi oraz złe jest ich usposobienie zawyrokował wylać na ziemię potop. W potopie zginęli wszyscy, którzy nie znaleźli się na arce zbudowanej przez Noego.

„I tak Bóg wygubił doszczętnie wszystko, co istniało na ziemi, od człowieka do bydła, zwierząt pełzających i ptactwa powietrznego; wszystko zostało doszczętnie wytępione z ziemi. Pozostał tylko Noe i to, co z nim było w arce”. (Rodz. 7, 23)

Ze słów Chrystusa wiemy, iż na końcu czasów sytuacja w jakiej znajdzie się ludzkość będzie analogiczna do sytuacji z czasów potopu.

„A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego”. (Mt 24.37)

Z nauki Ojców Kościoła wiemy, iż na końcu czasów świat doświadczy potopu, jednak zgodnie z obietnicą Boga nie będzie to potop wód, ale będzie to potop ognia. I tak jak za czasów Noego ludzkość została ukarana z powodu swoich występków potopem, podobnie na końcu czasów ludzkość zostanie ukarana potopem ognia, który strawi całą ziemię, prócz tych osób, które znajdą się na arce. Czym zaś była Arka Noego w czasie potopu, tym jest dziś Kościół katolicki, którego Arka Noego była figurą. Specjalnie na ten temat pisze św. Hieronim (dial. c. Lucif. n. 22):

Arka Noego była figurą Kościoła…. Jak w niej były wszystkie rodzaje zwierząt, tak i w tym są ludzie ze wszystkich narodów i wszelakich obyczajów… Jak tam były pantera i kozioł, wilk i baranki, tak i tutaj są sprawiedliwi i grzesznicy, to jest naczynia «złote i srebrne obok drewnianych i glinianych»”.

Widzimy więc, iż zanim na ziemię spadnie ogień gniewu boskiego, światu zostanie okazane miłosierdzie, tak, aby każdy człowiek mógł „wejść do arki” – nawrócić się do wiary katolickiej i tym sposobem uniknąć Wielkiego Ucisku i prześladowań ze strony antychrysta.

Zatem, odpowiadając na tytułowe pytanie, prześladowań Kościoła katolickiego już nie będzie.

Zatem mamy już za sobą:

  1. Wojny i kataklizmy 2. Prześladowanie Kościoła, 3. Odpadnięcie od prawdziwej wiary – wielka apostazja czasów ostatecznych.

a przed nami następujące wydarzenia:

  1. Nawrócenie Żydów 5. Głoszenie przez prawdziwego papieża Ewangelii na całym świecie, 6. Objawienie się Antychrysta, 7. Wielki ucisk, 8. Przyjście Eliasza.

Szymon Klucznik

Komentowanie zamknięte.