Najnowsze

Opublikowano Kwiecień 30, 2013 Przez a303 W Info

Cykl: Poczytaj mi Mamo, poczytaj mi Tato nr 5

Przygotował: Pluszowy Miś

Gdy ofiara rytualna następuje w Purim, to zazwyczaj złożona zostaje z dorosłego Chrześcijanina, który został zamordowany ze względu na jego krew; krew jest następnie suszona, a proszek z niej miesza się z trójkątnymi ciastkami do jedzenia; jest możliwe, że suszona krew ofiary z ofiary w Purim czasami może być użyta w okresie następnej Paschy.

Gdy ofiara rytualna następuje w Paschę, to zazwyczaj złożona zostaje z Chrześcijańskiego dziecka poniżej siedmiu lat, jako wzorca doskonałości, które nie tylko zostaje zupełnie wykrwawione, ale również ukrzyżowane, czasami obrzezane i koronowane cierniem, torturowane, bite, dźgane nożem, a czasem mordowane pchnięciem w bok w naśladowaniu zamordowania Chrystusa. Krew pobrana od dziecka jest następnie mieszana albo w stanie proszku albo w innej postaci z chlebem paschalnym.

Kolejne święto, na którym czasami składana jest ofiara rytualna, jest Chanucah (które jest nazywany dzisiaj Chanuka), jakie ma miejsce w grudniu i upamiętnia odzyskanie Jerozolimy pod rządami Machabeuszy w 165 r.p.n.e.

Choć nienawiść jest głównym motywem, tradycje przesądów również mają tu szerokie zastosowanie, a wykazują bliski związek krwawych ofiar z ideą pojednania; niektórzy żydzi przyznawali, że żydzi nie mogą zostać zbawieni, chyba że co roku uda im się zdobyć krew Chrześcijanina na cele rytualne.

Jewish Encyclopedia, 1903 r., tom III, s. 266-267, podaje listę oskarżeń o mord rytualny (Ofiary) wniesionych przeciw żydom na przestrzeni wieków; wymienione tu są 122 przypadki w kolejności chronologicznej, w tym nie mniej niż 39 z nich zostało złożonych w XIX wieku!

Było o wiele więcej niż dwa razy tyle oskarżeń o krwawy mord złożonych w XIX wieku, niż w jakimkolwiek poprzednim wieku, mimo listy przedstawionej przez ten autorytatywny żydowski zbiór danych.

Lista oskarżeń o mord rytualny spisana przez nawróconego żyda, Cesare Algranati, w 1913 roku, a opublikowana w Romains Cahiers; wymienionych jest 101 zarzutów, z których 28 zostało przedstawionych w XIX wieku, a tylko 73 dla wszystkich poprzednich ośmiu wieków! Nawet żyd Roth oddala te argumenty, bowiem mówi:

„Wiek XIX okazał się trochę mniej łatwowierny wobec nas, niż te, które go poprzedzały”. (Oszczerstwo mord rytualny i Żyd – Ritual Murder Libel and The Jew, 1935)

Fakt, że liczba oskarżeń zwiększyła się, gdy wiek ten stawać się zaczął coraz bardziej oświecony w tym szczególnym i istotnym punkcie jest bardzo ważny, ponieważ żydowska Moc Pieniądza i jej działalność wyciszająca były już bardzo rozwinięte, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej i walnie przyczyniły się do zmniejszenia liczby oskarżeń oraz pozwoliły ukryć wiele przypadków mordów rytualnych.

Absolutnie niesamowite jest, że zawsze są wpływowi judeochrześcijanie, których da się nakłonić, gdy żydowskie interesy są zagrożone, aby głosili całemu światu, że nie ma nic niewłaściwego w nie podejmowaniu prób zbadania takich zarzutów o ofiary rytualne popełniane przez żydów, i którzy bez zająknienia będą świadczyć, że są to kłamstwa  „antysemickich” autorów.

„Tak jak niemożliwe jest dla baranka, aby porzucił on swe brykanie i podskakiwanie, czy węża jego kąsanie, tak samo żyd nie może wyrzec się swojej żądzy mordowania Chrześcijan, kiedy tylko ma ku temu okazję”. (Marcin Luter, wydanie Table Talk Erlanger, tom 62)

Jednak zapisy kronikarskie są jasne, jeżeli ktoś jest skłonny badać je i uczyć się. Oto kilka takich przykładów:

„Wtedy żydzi w Cyrenie (na współczesnym wybrzeżu Trypolisu w Afryce Północnej), wybierając na swego przywódcę jednego Andreasa, mnóstwo Rzymian i Greków pozażynali, i pożarli ich ciała, pili krew, odziali się w obdarte z nich skóry, w wielu innych przepołowili piłami od głowy w dół; niektórych rzucali dzikim zwierzętom na pożarcie, a innych zmusili do walki w pojedynkach, tak że w każdym tazie 220.000 zginęło. W Egipcie zrobili wiele podobnych rzeczy, także na Cyprze, prowadzeni przez jednego z nich zwącego się Artemion; a innych jeszcze 240.000 zabito”. (Z relacji Diona Cassiusa w 78 księdze jego historii, datowanej na 117 r.n.e., rozdział 32)

Drugi przykład:

„Baena (w prowincji Cordoba): Dziewięćdziesiąt jeden zabójstw, głównie od strzałów, ciosów siekierą lub zaduszenia. Innych palono żywcem. Dwie zakonnice zostały wywleczone z klasztoru Matki Bożej, miały na sobie swoje religijne medaliki z postacią Matki, jakie wbite zostały w ich oczy.

„La Campana (Sewilla): Czerwoni, prowadzeni przez kobietę, Concepcion Velarde Caraballo, która sama zabił lub była odpowiedzialna za zabicie 11 osób w więzieniu. Więźniowie byli przypalani aż zupełnie padli, polewani benzyną i podpalani. Niektórzy wciąż jeszcze wili się w płomieniach, gdy miasto zostało wyzwolone. Lore del Rio (Sewilla): 138 zamordowanych. Zabrano ich na cmentarz, ustawiono w szereg, i strzelano im w nogi, po czym palono ich  żywcem, gdy spadali do rowu. Gdy miasto zostało wyzwolone, nadal można było zobaczyć ręce wyciągnięte w mękach spod ziemi”. ( Daily Mail, 17 września (opisujący okropności Czerwonej rewolucji w Hiszpanii z 1936 r.)

Z Magick, w Paryżu, Francja:

„… to była teoria starożytnych (żydowskich) magów, że każda żywa istota jest magazynem energii, zróżnicowanym pod względem ilości, wielkości i zdrowia zwierzęcia (nie-żyda), w jakości równającej się jego umysłowemu i moralnemu charakterowi. W chwili śmierci zwierzęcia ta energia jest uwalniana nagle. Zwierzę powinno zostać zabite w okręgu lub trójkącie, bowiem może zdarzyć się przypadek,  że jego energia może uciec … Dla osiągnięcia najwyższego poziomu duchowej pracy należy odpowiednio wybrać taką ofiarę, która posiada największą i najczystszą siłę. (Chrześcijańskie) dziecko płci męskiej o doskonałej niewinności i wysokiej inteligencji jest najbardziej satysfakcjonującą i korzystną ofiarą”. (Magick, napisane przez Mistrza Theriona, opublikowane w 1929 roku przez Lecram Press, Paris, France)

Przypis na s. 95 mówi: „(4) Z magicznych zapisów dokumentów (żyda) Frater Perdurabo wynika, że czynił on tę szczególną ofiarę średnio około 150 razy każdego roku między 1912 i 1928 r.”

Nawet dziś żydowskie sekty, którzy obchodzą Paschę wg obliczeń słonecznych, folgują sobie w rytuałach krwawych ofiar z Chrześcijan w ten uroczysty dla nich dzień; podane jest świadectwo wizyty na miejscu złożenia ofiary na górze Garizim w tym wieku, a użyto tych  słów: „Słyszałem dziki, prymitywny okrzyk triumfu, gdy nóż został wyciągnięty z szyji (Chrześcijańskiego) baranka ofiarnego”.

Ustęp z B’nai B’rith Messenger, 1936:

„Elegancki i wyrafinowany faryzeusz (żyd) XX wieku nieustannie dziękuje za to, że został wychowany w bajkach i rytuałach Starożytnych. Człowiek mądry znajomością świata kocha to, co oczywiste, a irytuje go to, co nie jest oczywiste. Plutokrata i proletariusz jednakowo uważają się za ofiary tej osoby, której słów lub działań nie rozumieją. Kochamy sprawy oczywiste, ponieważ schlebiają one nam, i nienawidzimy tajemniczych, ponieważ skazują naszą inteligencję na lekkie powątpiewanie. Zagadki są uciążliwe. (dlatego Chrystus zawsze mówił w przypowieściach, kiedy mówił w obecności żydowskich faryzeuszy. Im się to nie podobało, nie rozumieli jego przypowieści i On wiedział o tym)

„Współczesność domaga się faktów. Jednak z faktami jako swym fetyszem, modernista jest głupszy niż jego poprzednicy. Potępiając przesąd, sam jest najbardziej przesądny; odrzucając udziwnienia, sam jest dziwacznym produktem fikcyjnego życia. Współczesny świat jest znudzony swoim własnym znaczeniem; życie samo w sobie stało się kłopotem. Cierpienie z powodu przewlekłej nudy, w jaki sposób świat kiedykolwiek interesował się czymkolwiek innym niż tyko samym sobą?

„Ogłuchli od samozadowolenia, ci wszyscy proszący-o-podstwy domagają się faktów. Ale jakiego rodzaju fakty ci głupcy mogą zrozumieć? Jak ktoś tak bezradny, z powierzchowną znajomością świata, może ogarnąć beznadziejnie głębokie sprawy, gdyż są to realia zastrzeżone dla mądrych (żydów)?”

*************************

Część I, część II, część III, część IV

Tags :

Komentowanie zamknięte.