Najnowsze

Opublikowano Kwiecień 26, 2013 Przez a303 W Inne

Cykl: poczytaj mi Mamo, poczytaj mi Tato, nr 3

W USA być może najbardziej znaną ofiarą żydowskiego mordu rytualnego był syn Charlesa Lindbergha, w dniu 1 marca 1932 r., w czasie corocznych obchodów żydowskiego święta. Syn Lindbergha został wybrany, ponieważ sam Lindbergh był bardzo logicznie myślącym człowiekiem, który mógł poprowadzić Gojów przeciwko żydom.

Jego syn został zamordowany jako ostrzeżenie dla niego, aby zrezygnował z tej posługi. Ojciec Lindberga, kongresman, prowadził walkę z klanem bankowym Paul Warburg of Kuhn, Loeb Co., gdy Warburgowi udało się uzyskać podporzadkowanie się Kongresu w kwestii uchwalenia Ustawy o Rezerwie Federalnej (Federal Reserve Act).

Starszy z Lindberghów opublikował książkę, która została spalona przez agentów federalnych podczas I wojny światowej, mimo tego, że był kongresmanem w tym czasie. Był również całkowicie świadomy natury problemu żydowskiego. Gdy jego syn został światowej sławy człowiekiem, po wyczynie przelotu w pojedynkę przez Atlantyk, żydzi nabrali obaw, że może dać się przekonać do poprowadzenia powstanie nie-żydów przeciwko ich władzy.

Mieli już zaplanowaną II WŚ, w której Niemcy miały być ofiarą złożoną na ołtarzu, więc znaleźli sobie niemal analfabetę niemieckiego, Gerharta Hauptmanna, i skazali go za zabójstwo. Symbolicznie, Hauptmann, tak jak Chrystus, też był stolarzem, wykonywał zawód, jaki czynił z niego logiczną ofiarę dla żydów.

Obrona Hauptmanna dowodziła i polegała na tym, że ​żyd, Isidor Fisch, wynajął go w roli stolarza i zapłacił mu banknotami, które okazały się być pieniędzmi z okupu zapłaconego przez Lindbergha. Chociaż istnienie Fischa zostało udowodnione, nie można było zlokalizować miejsca jego pobytu w trakcie procesu.

Sąd był taki sam, jak ten, który skazał Jezusa, ponieważ zaakceptował wyłącznie dowody, jakie żydzi pozwolili, aby zostały zaprezentowane. W rzeczywistości, nie można wierzyć w cokolwiek, co jest akceptowane jako dowód w amerykańskim sądzie, bowiem żydzi prowadzą wytwórnię dowodów rzeczowych dla sądów oraz z powodu nadmiaru żydowskich prawników i sędziów na wszystkich amerykańskich salach sądowych. Był to również pierwszy z wielu kolejnych akt oczerniania Niemców przez żydów w taki sposób, żeby łatwiej było oszukać Amerykę do włączenia się do walki w żydowskiej wojnie.

Książka p.t. „żyd, Cygan i El Islam” (The Jew, the Gypsy, and El Islam), wskazuje, że talmudyczny bóg żydów [nie Bóg Chrześcijański] jest bożkiem kochającym krew:

Talmud mówi, że są dwa rodzaje krwi miłej panu, a mianowicie: (1). krew paschalnego holokaustu [ofiara na Wielkanoc i w święto Purim]; (2), z obrzezania

Komentowanie zamknięte.