Najnowsze

Opublikowano Sierpień 6, 2013 Przez a303 W Historia

W Chile mason Allende łamał prawo i konstytucję

Żydokomuna międzynarodowa utrzymuje ludzi w przekonaniu, że w Chile działo się coś pięknego dla Chilijczyków, że kraj się rozwijał, że świetlana przyszłość była tuz za rogiem, że przewrót Pinocheta to był akt barbarii i skończył się na „baño de sangre y torturas” czyli wielkim rozlewem krwi i torturami.

Nic bardziej mylnego. Taki punkt widzenia jest równie fałszywy jak stwierdzenie, że żydówka Brystygerowa była miłującą nasz Naród Polką a Polacy pragnęli komunizmu z całego serca od 1944 roku i nikt w demokratycznej Polsce od 1943 do 1989 nie został zabity ani torturowany.

Od 1972r życie normalnych ludzi było w Chile nie do zniesienia. Brak żywności, grasujące bandy przestępców, gwałty na kobietach, podpalenia, kradzieże zostawiające z zaatakowanego domu tylko mury – wszystko czynione przez grupy „działaczy” w imię „postępu – progreso” pod opieką nielegalnych, uzbrojonych grup terrorystycznych „przyjaciół Prezydenta” . Reforma rolna, polegała na wygonieniu strachem , szykanami czy nielegalnymi eksmisjami wszystkich znających się na rolnictwie osób i na przekazaniu sympatycznej ale zupełnie bezmyślnej tłuszczy żyznych terenów. Tłuszcza, jak to tłuszcza, jadła, piła i się bawiła póki był towar w magazynach, nic nie zasiała, zwierzęta domowe zjadła a jak zaczął się brak wszystkiego, to poszła do miast żebrać i… łupić.

allende castrado

Aby rozproszyć wszelkie naiwne poglądy o Allende, warto wiedzieć, że był masonem najwyższego stopnia, dziwkarzem i alkoholikiem – podobnie jak Churchill, zaczynał dzień od szklanki whisky.

Allende metralleta

Katastroficzna sytuacja wewnętrzna, kradzieże i łupienie mienia narodowego przez komunistów, panoszenie się „oficerów politycznych” , „interwentorów”, sekretarzy partyjnych doprowadziło do rozpaczy i zmusiło do działania myślących i nieskorumpowanych parlamentariuszy.

Poniższy dokument jest kompletnym tekstem uchwały Kongresu Narodowego Chile, zatwierdzonym znaczną większością głosów, dnia 23 sierpnia 1973 roku. W tym dokumencie zostają wymienione pogwałcenia Konstytucji i innych praw przez marksistowski rząd prezydenta Allende oraz uchwala się, z przyczyny braku konstytucyjnej procedury „impeachmentu”, „przedstawienie” tego „poważnego przekroczenia porządku konstytucyjnego i prawnego Republiki”, wśród innych organizmów państwowych, także Siłom Zbrojnym.

Również uchwala się „zakomunikowanie im, iż z uwagi na ich funkcje, przysięgę zachowania wierności Konstytucji i innych praw, (…) należy do nich położenie natychmiastowego kresu wszystkim wspomnianym okolicznościom jakie naruszają Konstytucję i inne prawa”.

Po tym apelu izby niższej chilijskiego Parlamentu o „natychmiastowe działanie”, chilijskie Siły Zbrojne, dowodzone wówczas przez generała Augusto Pinocheta, dnia 11 września 1973, czyli zaledwie 18 dni później, przystąpiły do usunięcia urzędującego prezydenta [Salvadore Allende] łamiącego konstytucję.

b

Fartuszkowy Salvador Allende

UCHWAŁA

Uwzględniając, że:

1. Głównym warunkiem do zaistnienia państwa prawa jest wypełnianie przez Władze Państwowe zobowiązań wyznaczonych im przez Konstytucję i obowiązujące prawa, przy pełnym poszanowaniu wobec podstaw wzajemnej niezawisłości jaką posiadają, oraz że wszyscy mieszkańcy kraju mogą cieszyć się podstawowymi prawami i gwarancjami, które zapewnia im Konstytucja;

2. Godzenie w wymiar sprawiedliwości państwa chilijskiego który, jako spuścizna narodu, od lat kształtowany był na fundamentalnej zasadzie współistnienia, jest niszczeniem nie tylko kulturalnego i moralnego narodowego dziedzictwa ale też w praktyce zaprzeczeniem jakiejkolwiek możliwości życia w demokracji;

3. Wartościami i zasadami są te, które wyrażone zostały w Konstytucji Państwa, która, na podstawie artykułu numer 2, dowodzi, iż suwerenność tkwi zasadniczo w Narodzie i że Organy Państwowe nie mogą sprawować władzy w zakresie większym niż tą do której zostały wydelegowane przez Naród, oraz, wnioskując z artykułu numer 3, iż rząd który przypisuje sobie prawa do których Naród go nie upoważnił, naraża się na bunt;

4. Obecny Prezydent Republiki został wybrany przez Zgromadzenie Narodowe zaakceptowawszy konstytucyjne gwarancje demokratyczne, która to akceptacja szczególnie miała na celu

podporządkowanie działań jego Rządu podstawom i zasadom państwa prawa, a które on sam uroczyście zobowiązał się szanować;

5. Jest faktem, iż obecny Rząd Republiki od samego początku swego istnienia starał się usilnie przejąć całkowitą władzę, wyraźnie zamierzając poddać wszystkich obywateli najściślejszej kontroli gospodarczej i politycznej że strony Państwa i tym samym ustanowić system totalitarny, całkowicie sprzeczny z reprezentacyjnym systemem demokratycznym ustanowionym w Konstytucji;

6. Aby osiągnąć ten cel Rząd nie poprzestał na przypadkowym łamaniu Konstytucji i innych praw, ale uczynił z tego trwały system podobnych zachowań, dochodząc do skrajności w postaci nie uznawania uprawnień pozostałych Organów Państwa, notorycznie łamiąc gwarancje jakie Konstytucja zapewnia wszystkim mieszkańcom Republiki i pozwalając oraz popierając tworzenie się równoległych i bezprawnych władz, które stanowią bardzo poważne niebezpieczeństwo dla Narodu, w związku z czym zniszczono podstawowe elementy instytucjonalne państwa prawa;

7. Rząd popełnił następujące wykroczenia wobec Władzy Ustawodawczej jaką jest Zgromadzenie Narodowe:

* a) Bezprawnie odebrał Zgromadzeniu Narodowemu jego główną funkcję, którą jest ustanawianie praw, podejmując szereg kroków o dużym znaczeniu dla życia gospodarczego i społecznego kraju, będących bezdyskusyjnie kwestiami prawnymi, poprzez narzucone bezprawnie środki przymusu lub poprzez proste administracyjne decyzje opierające się na „legalnych możliwościach”. Zaznaczano przy tym, iż wszystko to czyniono że świadomym i jawnym zamiarem zmiany struktur kraju, w ramach obowiązującego ustawodawstwa, wyłącznie z woli Władzy Wykonawczej a z całkowitym pominięciem Władzy Ustawodawczej;

* b) Niezmiennie lekceważył funkcje kontrolne Zgromadzenia Narodowego, pozbawiając go podległych mu rzeczywistych uprawnień stawiania w stan oskarżenia Ministrów łamiących Konstytucję i inne prawa, tudzież popełniających inne przestępstwa lub nadużycia wyszczególnione w Ustawie Zasadniczej;

* c) Dochodząc w końcu do sprawy szczególnej wagi: zlekceważył poważną funkcję Zgromadzenia Narodowego jako Władzy Ustawodawczej, odmawiając realizacji reformy konstytucyjnej w zakresie trzech dziedzin gospodarczych, uchwalonej w ścisłej zgodności z normami zawartymi w Konstytucji;

8. Rząd popełnił następujące wykroczenia wobec Władzy Sądowniczej:

* a) W celu zniszczenia autorytetu Władzy Sądowniczej i podważenia jej niezawisłości, przewodził hańbiącej kampanii obelg i oszczerstw przeciw Sądowi Najwyższemu oraz popierał bardzo poważne ataki na sędziów i ich autorytet;

* b) Lekceważył działania wymiaru sprawiedliwości w przypadkach przestępców należących do stronnictw i grup związanych bądź zbliżonych do Rządu, czy to za pomocą bezprawnych ułaskawień czy też poprzez świadome nieegzekwowanie nakazów aresztowania;

* c) Pogwałcił prawo i zlekceważył fundamenty rozdziału Władz nie wykonując tych sądowych orzeczeń i decyzji, które przeciwstawiały się jego celom oraz, wobec oskarżeń jakie wysunął z tego powodu Sąd Najwyższy, Prezydent Republiki posunął się do niesłychanej skrajności, przypisując sobie prawo stanowienia „oceny” sądowych wyroków i decydowania kiedy mają być one wykonane;

9. W sprawach dotyczących Najwyższej Izby Kontroli Republiki – autonomicznego Organu kontroli, istotnego dla utrzymania porządku administracyjnego – Rząd systematycznie łamał te orzeczenia i działania, jakie dotyczyły bezprawnych poczynań Władzy Wykonawczej lub jednostek jej podległych;

10. Wśród permanentnych wykroczeń Rządu przeciwko podstawowym gwarancjom i prawom ustanowionym w Konstytucji można wyodrębnić następujące:

* a) Naruszył podstawową równość wobec prawa poprzez fanatyczną i nienawistną dyskryminację w ramach pomocy, jakiej jako Organ Władzy winien udzielać by chronić życie, prawa i własność obywateli, w czasie gdy sprawował działalność związaną z podstawowymi problemami społecznymi, m.in. żywieniowymi, tak jak i w wielu innych aspektach. Należy mieć na uwadze fakt, iż sam Prezydent Republiki stworzył z tych dyskryminacji regułę, ogłaszając od samego początku swego urzędowania, że nie uważa się za Prezydenta wszystkich Chilijczyków.

* b) Ugodził poważnie w wolność słowa, dokonując wszelkiego rodzaju presji ekonomicznych wobec mediów nie będących bezwzględnymi zwolennikami Rządu; zamykając tak gazety codzienne jak i rozgłośnie radiowe, zarzucając tym ostatnim, że nadają „nielegalnie”; z pogwałceniem prawa wtrącając do więzienia dziennikarzy opozycji; uciekając się do podstępnych procederów by ustanowić monopol informacyjny; otwarcie naruszając rozporządzenia prawne którym powinna być podporządkowana Publiczna Telewizja przez przekazanie kierownictwa nad nią funkcjonariuszowi nie mianowanemu przez Senat i czyniąc z niej narzędzie fanatycznej propagandy oraz zniesławiania przeciwników politycznych;

* c) Naruszył podstawę autonomii Uniwersytetów i prawo, jakie im przyznaje Konstytucja, do zakładania i utrzymywania stacji telewizyjnych, popierając uzurpację Kanału 9 Uniwersytetu Chilijskiego, przemocą i nielegalnymi zatrzymaniami atakując Kanał 6 tegoż Uniwersytetu oraz utrudniając rozpowszechnianie w innych prowincjach kraju Kanału Uniwersytetu Katolickiego Chile;

* d) Utrudniał, uniemożliwiał a czasami hamował przy użyciu siły wyrażanie przez obywateli nie będących zwolennikami reżimu prawa do swobodnych zgromadzeń, podczas gdy stale zezwalał aby organizowały się, częstokroć uzbrojone, grupy nie podporządkowujące się odpowiednim przepisom, które kontrolowały ulice i drogi w celu zastraszania ludności;

* e) Ugodził w swobodę nauczania, wprowadzając w sposób bezprawny, za pomocą nielegalnego tzw. „Dekretu o Demokratyzacji Nauki”, program oświatowy mający na celu marksistowską indoktrynację;

* f) Systematycznie naruszał konstytucyjne gwarancje własności, popierając bądź zezwalając na ponad 1500 nielegalnych „zagarnięć” posiadłości ziemskich oraz setek jednostek przemysłowych i handlowych, by je następnie zarekwirować lub bezprawnie kontrolować i w ten sposób, poprzez grabież, ustanowić państwową kontrolę nad gospodarką, co stało się jednym z decydujących powodów spadku produkcji, przerw w dostawach, czarnego rynku i dławiącej podwyżki kosztów życia codziennego, ruiny skarbu narodowego Państwa i, generalnie, kryzysu gospodarczego który ogarnął cały kraj i zagraża minimalnemu dobrobytowi rodzin oraz poważnie zagraża narodowemu bezpieczeństwu;

* g) Dopuścił się wielu bezprawnych aresztowań z powodów politycznych, poza już wspomnianymi dotyczącymi dziennikarzy, i tolerował fakt, iż ofiary w wielu przypadkach poddawane były torturom i biczowaniu;

* h) Nie uznawał praw robotników i ich organizacji związkowych i zawodowych poddając je, jak w przypadku El Teniente [1] czy Związku Transportowców, nielegalnym metodom represji;

* i) Zerwał zawarte wcześniej zobowiązania by zadośćuczynić niesłusznie prześladowanym pracownikom z firm takich jak Sumar, Helvetia, Bank Centralny, El Teniente czy Chuquicamata; kontynuował polityczną samowolę celowo naruszając postanowienia prawne Reformy Agrarnej i zmuszając chłopów do nacjonalizacji gospodarstw; zakazał zagwarantowanej konstytucyjnie aktywności związkowej robotnikom, ostatecznie doprowadzając do upadku wolność związkową poprzez organizację równoległych, upolitycznionych organizacji robotniczych;

* j) Poważnie naruszył konstytucyjną gwarancję swobodnego wyjazdu z kraju ustanawiając regulacje nie ujęte w żadnym z obowiązujących praw;

11. Potężnie przyczynia się do upadłości państwa prawa, z powodu tworzenia się i działalności, dzięki rządowej inspiracji i ochronie, szeregu organizacji które podburzają porządek konstytucyjny, ponieważ sprawują władzę, jakiej ani Konstytucja ani inne prawa im nie przyznają. Wyraźne naruszenie artykułu numer 10§6 stanowi istnienie wszystkich organizacji typu „Bojówki Gminne”, „Rady Chłopskie”, „Komitety Nadzoru”, „JAP-y” [2] etc., wyznaczonych do tworzenia błędnie nazwanej „Władzy Ludowej”, której celem jest zastąpienie Władz prawnie ustanowionych i służenie jako podstawa do dyktatury totalitarnej. Do powyższych faktów Prezydent Republiki przyznał się publicznie w swym ostatnim orędziu prezydenckim, podobnie jak uczynili to stratedzy i media rządowe;

12. W upadłości państwa prawa szczególne znaczenie ma tworzenie i rozwój, przy poparciu Rządu, uzbrojonych grup które, poza godzeniem w bezpieczeństwo osób i ich praw oraz w wewnętrzny pokój narodowy, są również skierowane do stawiania oporu Siłom Zbrojnym. Także szczególną wagę ma fakt, iż uniemożliwia się Korpusowi Karabinierów [3] sprawowanie jego podstawowych funkcji wobec przestępczych zajść dokonywanych przez wierne Rządowi ugrupowania stosujące przemoc. że względu na bardzo poważne znaczenie nie można przemilczeć publicznych i nagminnych usiłowań by użyć Siły Zbrojne i Korpus Karabinierów do celów partyzanckich, zniszczyć ich hierarchię instytucyjną a także inwigilować politycznie ich kadry;

13. W momencie tworzenia się obecnego Ministerstwa, przy udziale wysokich rangą członków Sił Zbrojnych i Korpusu Karabinierów, pan Prezydent Republiki określił je jako będące „od spraw bezpieczeństwa narodowego” i wyznaczył mu podstawowe zadania „ustanowienia porządku publicznego”. Można to rozważać jedynie w kontekście przywrócenia pełnej praworządności w oparciu o normy konstytucyjne i prawne, jakie formują porządek instytucjonalny Republiki;

14. Siły Zbrojne i Korpus Karabinierów są i powinny stanowić naturalną gwarancję dla wszystkich Chilijczyków, a nie wyłącznie dla wybranej grupy Narodu lub pewnej politycznej opcji. Wobec tego Rząd nie może wykorzystywać ich uczestnictwa [we Władzach Wykonawczych] jako pretekstu do ukrywania określonej, stronniczej polityki mniejszościowej. Ich obecność powinna być skierowana ku przywróceniu pełnego ładu konstytucyjnego i prawnego oraz demokratycznej koegzystencji, która jest dla Chile niezbędna by zagwarantować stabilność instytucjonalną, pokój społeczny, bezpieczeństwo i rozwój;

15. Ostatecznie, wypełniając uprawnienia przypisane mu przez Konstytucję, na podstawie artykułu numer 39 Konstytucji Republiki Chile,

KONGRES NARODOWY UCHWALA:

Po pierwsze:

Przedstawienie Prezydentowi Republiki i panom Ministrom Stanu oraz członkom Sił Zbrojnych [4] i Korpusu Karabinierów, że doszło do poważnego przekroczenia porządku konstytucyjnego i prawnego Republiki, które zostały opisane w punktach od 5 do 12 niniejszej Uchwały;

Po drugie:

Zakomunikowanie im w ten sposób, iż z uwagi na ich funkcję, przysięgę zachowania wierności Konstytucji i innych praw oraz, w przypadku wspomnianych panów Ministrów, z uwagi na charakter instytucji których są wysokimi urzędnikami i Tego, Którego imię zostało przywołane przez nich w chwili zaprzysiężenia, należy do nich położenie natychmiastowego kresu wszystkim wspomnianym okolicznościom jakie naruszają Konstytucję i inne prawa, w celu skierowania działalności rządowej na właściwe tory prawne, zapewnienia porządku konstytucyjnego naszej Ojczyźnie i podstawowych zasad demokratycznej koegzystencji wśród Chilijczyków;

Po trzecie:

Zadeklarowanie, że wypadku wykonania powyższego obecność wyżej wspomnianych Ministrów w Rządzie byłaby wartościowo znacząca dla Republiki. W przeciwnym wypadku poważnie skompromitowaliby charakter narodowy i profesjonalizm Sił Zbrojnych i Korpusu Karabinierów, naruszając otwarcie artykuł numer 22 Konstytucji i podważając prestiż swych instytucji;

Po czwarte:

Przekazanie niniejszej Uchwały Prezydentowi Republiki oraz panom Ministrom Finansów, Obrony Narodowej, Transportu i Robót Publicznych, Ziemi i Kolonizacji.

Tłumaczyli: Kamila i Maciej Turowscy/(matirani)

http: //es.wikisource.org/wiki/Acuerdo_de_la_Cámara_de_Diputados_sobre_el_grave_quebrantamiento_del_orden_constitucional_y_legal_de_la_republica

Tags : , , , ,

Komentowanie zamknięte.