Najnowsze

Opublikowano Kwiecień 20, 2013 Przez a303 W Metapedia

Bolszewizm seksualny

źródło: http://en.metapedia.org/wiki/Sexual_Bolshevik

Bolszewizm seksualny (znany również jako perwersja seksualna) obejmuje wzór zdegenerowanych zachowań seksualnych u pewnych istot ludzkich. Kategoria obejmuje homoseksualizm, pedofilię, krzyżowanie ras, transseksualizm i zoofilię. Normy kulturowe ludzkiego społeczeństwa na całym świecie, rozwinęły ewolucyjne odrzucenie tych bolączek społecznych jako sposób na przetrwanie gatunku. Wraz z krzyżowaniem się ras z przedstawicielami krajów trzeciego świata i aborcją, homoseksualizm jest podstawową perwersją promowaną w społeczeństwie, pod płaszczykiem „tolerancji”, „równości” i „różnorodności”, jako część żydowskiej strategii rywalizacji rasistowskiej mającej za zadanie atak na demografię etnicznych Europejczyków.

Szczególnie po upadku komunizmu państwowego, gdy klasa robotnicza etnicznych Europejczyków masowo odrzuciła próby judeo-bolszewików zniewolenia i zniszczenia społeczeństwa nie-żydów, radykalni żydowscy rasiści zaczęli tworzyć zaczyn wytwarzający bolszewików seksualnych mających urabiać nowy proletariat. Używają w charakterze narzędzi, oprócz innych zmanipulowanych uczestników mających problemy z określeniem swej własnej tożsamości, takich czynników, jak imigranci z krajów trzeciego świata i radykalne feministki. W obszarze agendy homoseksualnej, zainspirowanej przez kulturowy marksizm wywodzący się ze Szkoły Frankfurckiej, grupa osadzonych w USA żydów rozwinęła różne wariacje teorii krytycznej, które nazywają oni „teorią queer”. Na czele ruchu stoją: Michael Warner✡, Eve Kosofsky Sedgwick i Judith Butler ✡.

Etymologia

Określenie „bolszewizm seksualny”, w odniesieniu do politycznego wsparcia dla wychowania zdegenerowanych zachowań seksualnych, wydaje się być stworzone w Niemczech przez Ludwiga Hoppe, luterańskiego pastora z Berlina. [1] Jest on autorem pamfetu z 1921 roku, pod nazwą Bolszewizm seksulany i sposób obrony przed nim („Sexueller Bolshevwismus und seine Abwehr”). [2] Oskarżył on w nim seksualnych agitatorów o szerzenie chorób wenerycznych i zaburzeń, prowadzących do degeneracji. [2] Inni chrześcijanie również sprzeciwiali się próbom obalenia tradycyjnej moralności. Odniesienia do „bolszewizmu” były spowodowane tym, że marksistowscy żydzi byli główną siłą odpowiedzialną za promowanie normalizacji perwersji seksualnych, np. Magnus Hirschfeld i jego Komitet Naukowo-Humanitarny. Dziesięć lat później, Wilhelm Reich założył SEXPOL jako oficjalny odłam Komunistycznej Partii Niemiec . [3] [4]

Historia

Dekadencja burżuazyjna i wprowadzenie „seksuologii”

Termin „homoseksualizm” powstał dopiero w 1869 roku i został stworzony przez Karla-Marię Kertbeny. Cała koncepcja dwóch osób tej samej płci, jakie przyciągają się do siebie jako efekt „tożsamości seksualnej” była wytworem liberalnego XIX wieku. Przed sformułowaniem koncepcji „Urana” przez Karla Heinricha Ulrichsa, były „czyny” sodomii i podobne określenia [5], ale nie istniało pojęcie „orientacji seksualnej”, wykraczające poza związek mężczyzny i kobiety. To samo można powiedzieć o innych perwersjach; tych, jakie obecnie nazywamy pedofilią i zoofilią. W starożytności, na przykład wśród Greków, były przypadki pederastii, ale metafizyka tego zjawiska nie została oparta na koncepcji „orientacji”, ale na dominacji i hierarchii (pojęcie to istnieje również w mahometanizmie). W pogańskiej historii odszukać  nawet można pewne uroczyste akty dotyczące penetracji zwierząt, jednak nie była to materialistyczna „tożsamość seksualna” oddzielona od istnienia mężczyzny i kobiety, ale ezoteryczny obrządek.

180px-Sigmund_Freud_LIFE

Sigmund Freud , ✡ żydowsko-masoński twórca psychoanalizy i ojciec „rewolucji seksualnej”

Chociaż określenie „bolszewizm seksualny” stało się popularne w latach 20-tych, XX wieku,  polityczne manipulacje aberroseksualnego zachowania wyprzedzają ten okres i pochodzą głównie z z masońskiej i żydowskiej dekadencji w liberalnych kapitalistycznych ośrodkach miejskich z końca XIX wieku w Europie. Jak tradycyjne chrześcijaństwo zaczęło upadać w takich miastach jak Londyn, Paryż, Berlin, Wiedeń i tam, gdzie docierały nowe „naukowe” i filozoficzne koncepcje postulowane w odniesieniu do znaczenia historii. Charles Darwin przedstawił twierdzenie, że życie polega na walce o „przetrwanie najsilniejszych”, Friedrich Nietzsche powiedział, że historia sprowadza się do „woli mocy”, Karl Marx oprawił w ramy tzw. „walkę klasową”, a Sigmund Freud był tym, który postulował seks (libido) jako podstawową siłę motywującą historię. Członek judeo-masońskiego tajnego stowarzyszenia B’nai B’rith, [6] Freud napisał Trzy eseje o teorii seksualności w 1905 r. oraz Ponad Zasadę Przyjemności w 1920 roku.

Zainspirowani ideą Freuda, niektóre degeneraci na początku XX wieku w państwach  niemieckich opracowali pseudo-naukę akademicką pod nazwą społeczna seksuologia (samo słowo wymyślone zostało przez Freuda w 1898 roku). Pierwszym „seksuologiem” był Iwan Bloch który spłodził książkę Życie seksualne naszych czasów w jej relacjach do współczesnej cywilizacji w 1906 roku. Odkrył on zagubiony rękopis masona, Marquisa de Sade,  120 dni Sodomy, i dokonał jego popularyzacji. Ogromna większość wczesnych seksuologów była rasowymi żydami, w tym Albert Eulenburg ✡, Magnus Hirschfeld ✡, Friedrich Salomon Krausa ✡, Arthur Kronfeld ✡, i Albert Moll✡. Niektórzy z tych żydów założyli Instytut Seksuologii w 1919 roku; ich przywódca, Hirschfeld, namiętnie promował legalizację homoseksualizmu od 1897 roku poprzez tzw. Komitet Naukowo-Humanitarny. Programy, jakie były tu promowane, obejmowały antykoncepcję, „edukację seksualną”, homoseksualizm, transseksualizm (słowo wymyślone przez Hirschfelda) [Uwaga 1] i radykalny feminizm. Celem było stworzenie sztucznej kultury rozdrobnienia zaszczepione w społeczeństwo rodowe o tradycyjnej hierarchii.

Synteza Freuda i Marksa, szablon destabilizacji

Główny artykuł: Marksizm kulturowy

Na początku XX wieku, wśród etnicznych narodów europejskich, jedynymi krajami, gdzie nie było żadnych formalnych praw anty-sodomicznych były Francja i Włochy. W pierwszym przypadku był to wynik istnienia kodeksu karnego z 1791 r., sporządzonego pod wpływem masonów, Louis-Michela Le Peletiera i Jean Jacques Régis de Cambaceresa, w następstwie rewolucji z 1789 roku. Prawa te zostały rozpowszechnione na Włoch podczas wojen napoleońskich, jednak było to przestępstwo zgodnie z prawem Królestwa Sardynii, co doprowadziło do ciekawej sytuacji po zjednoczeniu Włoch, gdzie sodomia była nielegalna na północy, lecz legalna na południu. Zostało to zmienione w 1887 roku przez Giuseppe Zanardelli, masona 33 ° ze Starożytnego i Akceptowanego Rytu Szkockiego, gdy sodomia została zalegalizowana w całych Włoszech.

Rewolucja w Rosji w 1917 r. dodała trzecie państwo do tej listy hańby. Jednak to masońska rewolucja lutowa pod wpływem kadetów i anarchistów, spowodowała jej zalegalizowanie, [7] a nie rewolucja październikowa. Wybitne postacie wpływu obejmowały: Vladimira Dmitriewicza Nabokova, którego propaganda została opublikowana w Berlinie przez Magnusa Hirschfelda ✡, a także przez takich, jak Emma Goldman ✡. Po przejęciu władzy przez bolszewików pod kontrolą Władimira Lenina i Lwa Trockiego po prostu zostało to utrzymane.

180px-The_Jew_Wilhelm_Reich

Wilhelm Reich, ✡ założył Freudo-marksistowskiego SEXPOL jako część komunistycznej partii Niemiec

Debata na temat charakteru perwersji seksualnych w marksistowskich kręgach w Europie w latach 20-tych stanowi złożony problem. Zarówno Karl Marx , jak też Fryderyk Engels pisząc o seksualnych zboczeńcach, robili to na początku w tonie lekceważącym, a pierwszy z nich używał takich zwrotów, jak „spedalony kutas”. [8] Warto zauważyć, że Henri Barbusse, który redagował gazetę l’Humanité Komunistycznej Partii Francji zaatakował go w 1926 roku jako burżuazyjną dekadencję, a nawet pozwiązał to rzekomo z „faszystami”. [Uwaga 2] To Kurt Hiller✡, zastępujący Hirschfelda na stanowisku przewodniczącego SHC, próbował pogodzić Marksa i Freuda, przedstawiając homoseksualistów jako grupę „uciśnionych” na II Międzynarodowym Kongresie w sprawie reformy seksualnej, odbywającym się w Kopenhadze w 1928 roku. Popierali go inni żydzi, Karl Kautsky ✡, Edouard Bernstein i August Bebel✡. Idea ta została podjęta jeszcze mocniej przez Wilhelma Reicha ✡, który założył organizację znaną jako SEXPOL w 1931 roku, jaka została uznana za oficjalny odłam komunistycznej partii Niemiec. [3]

Gdy social-komuniści ustawili grę, aby dokonać uchylenia § 175 niemieckiego prawa, doszło do pojawienia się nowego czynnika: narodowi socjaliści wyzwolili Niemcy. Czarna wizja Weimarska i era otwartych działań wypaczania kultury znalazły swój kres. Pod kierownictwem Josepha Goebbelsa, propaganda żydowska została spalona na ulicach Berlina przez patriotów z NSDAP w dniu 6 maja 1933;  materiałem poddanym akcji spalenia stały się również biblioteki i archiwa Instytutu Seksuologii. [9] Wielu spiskowców jidysz od seksu uciekło do Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Francji i Kanada, w tym Reich i tłum ideologicznych klonów ze Szkoły Frankfurckiej. W Moskwie również wykorzenieni kosmopolici byli w odwrocie wraz z nastaniem epoki Józefa Stalina [10] i klęską Trockiego ✡;poszedł on na jakiś czas na całość i ponownie uznano homoseksualizm za czyn kryminalny (a także aborcję i inne perwersje) w dniu 7 marca 1934 r., jakie poddano karze ciężkiej pracy. Jednym z liderów tego kierunku był Nikołj Krylenko, przypuszczalnie prawdziwy Rosjanin. Argumentacją nie-żydów w imperium sowieckim było to, że takie perwersje stanowią przykład „moralnej dekadencji burżuazji”. [8]

180px-Larry_Kramer_with_Kinsey_shirt

Larry Kramer ✡ nosiciel AIDS, agitator tej choroby i założyciel ACT UP pozuje w koszuli z wizerunkiem Alfreda Kinseya

Raporty Kinseya, „teoria queer” i agitacje z 1968 roku

Po wielkim „Exodusie” żydowskich marksistów z Niemiec i trockistów z byłego imperium rosyjskiego na Zachód, kontynuowali oni swój projekt seksualnego spisku w nowych miejscach świata. To przyniosło owoce szczególnie po zakończeniu II wojny światowej. Wybitną postacią w tej dziedzinie był Alfred Kinsey [11], który założył Instytut Badań nad Seksem na Indiana University w 1947 roku. Kinsey był gojem, jednak miał bezpośrednie połączenie osobowościowe między sobą a projektem Hirschfelda-Weimar; był to jego współpracownik Harry Benjamin, a fundusze otrzymane od Rockefellar Foundation zostały osiągnięte przy pomocy członka zarządu Arthura Haysa Sulzbergera ✡, który również wspierał kontrowersyjne działania Kinseya , w tym raporty Kinseya, w gazecie, jakiej był właścicielem, New York Timesie. [12]

Cytaty

„Rekrutowanie dzieci? Pewnie, że tak. Dlaczego pchamy te wszystkie programy przeciwdziałania przemocy lub badania społeczne, które uczą dzieci historycznych dokonań znanych gejów, przecież po to, żeby świadomie wychowywać dzieci, aby zaakceptowały one pedalskie seksualności jako normalność. I jednego z pewnością chcę, aby uczniowie się nauczyli, że bycie gejem jest OK [sic], że osoby tej samej płci powinny mieć możliwość legalnego poślubienia siebie, i że każdy może pocałować osobę tej samej płci, nie czując się jak dziwakiem. A ja bardzo chcę, aby wielu z tych młodych chłopców, gdy dorośnie i mogło zacząć pierd…się z mężczyzną”.

—Daniel Villarreal, 2011, Queerty.[13][14]

„Rozszerzenie tezy wywrotowej, żydowskiego zaangażowania się w branżę X, może być postrzegane jako przysłowiowe dwa palce wetknięte w cały establishment WASP w Ameryce. Pornografia staje się sposobem profanowania kultury chrześcijańskiej i, jak przenika do samego serca Ameryki (i nie ma wątpliwości, iż dotyczy samychWASP-ów), jej charakter wywrotowy staje się bardziej wybuchowy. Porno nie jest już tym, „co widział Butler” podczas podglądania, a zamiast tego jest kierowane do nowych ekstremów, które rozciągają granice estetyki porno”.

—Nathan Abrams, 2005, Jewish Quarterly.[15]

„żydzi w Ameryce byli seksualnymi rewolucjonistami. Duża ilość materiału na temat wyzwolenia seksualnego została napisana przez żydów. Ci, którzy stali na czele ruchu, który zmusili Amerykę do przyjęcia bardziej liberalnego poglądu na seks byli żydami. żydzi byli także w awangardzie rewolucji seksualnej z lat 60-tych. Wilhelm Reich✡, Herbert Marcuse i Paul Goodman zastąpili Marksa ✡, Trockiego i Lenina jako niezbędne rewolucyjne czytanki. Zasadniczym zajęciem Reicha były praca, miłość i seks, podczas gdy Marcuse prorokował, że socjalistyczna utopia będzie wyzwoleniem jednostki w celu osiągnięcia satysfakcji seksualnej. Goodman pisał o „pięknych konsekwencji kulturowych”, jakie wynikają z legalizacji pornografii: to „uszlachetni całą naszą sztukę” i „dokona humanizacji seksualności”.

—Nathan Abrams, 2005, Jewish Quarterly.[15]

„Wielu wczesnych zwolenników uważało psychoanalizę jako odkupieńczy ruch mesjański, który zakończy antysemityzm, uwalniając świat z nerwic wytwarzanych przez seksualnie represyjną cywilizację zachodnią. Uważano zatem, że lekarstwo na cechy agresji charakterystycznej dla antysemityzmu, znajduje się w uwolnieniu gojów z ich seksualnych ograniczeń. Chociaż sam Freud ostatecznie opracował koncepcję instynktu śmierci wyjaśniającą agresję, zasadniczym tematem freudowskiej krytyki kultury Zachodu, co wykazują np. Norman O. Brown, Herbert Marcuse i Wilhelma Reicha✡, było to, że wyzwolenie z ograniczeń seksualnych doprowadzi do obniżenia agresji i zapoczątkuje erę powszechnej miłości”.

—Kevin MacDonald, 1998, The Culture of Critique.

Multimedia

Radykalny ruch homoseksualny jest kierowany przez żydów

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=JtMEq-k-sS8

szkoła publiczna – projekt gejowski

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ZrZJpt-tGxI

Freud, Zionism and Sexual Revolution

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=CuXIozVW5e4

pedofile w UE

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=CMRVChjjFgY

uwagi

1.Nawiasem mówiąc, Magnus Hirschfeld spopularyzował eurofobiczne słowo „rasizm” jako pseudo-socjologiczną herezję w książce z 1934 r., zbiorze propagandowym pod tą samą nazwą (wydana po angielsku w 1938 r). Samo słowo zostało wymyślone przez Lwa Trockiego terrorysty z Armii Czerwonej i splamionego krwią milionów ludzi rzeźnika, w 1930 roku. Warto zauważyć, że niektórzy współpracownicy Hirschfelda w tej samej grupie przestępczej, zostali później wykreowani na ważnych promotorów perwersji, dotyczy to Harry Benjamina ✡, który jako współpracownik Alfreda Kinseya w Stanach Zjednoczonych w pełni rozwinął koncepcje Hirschfelda n.t. transseksualizmu.

2.Choć było kilku dewiantów seksualnych w SA , w szczególności Ernst Röhm, który bronił homoseksualizmu jako czegoś, co czyni patriotów ludźmi wolnymi od problemów rodzinnych, którzy mogą poświęcić swoje działania dla narodu, to jednak była to mniejszość. Ta frakcja została zmiażdżona podczas buntu Röhma w 1934 r., wraz ze zwolennikami Strassera. Wszystkie główne postaci narodowo-socjalistyczne, jak Hitler, Himmler, Goebbels, Hess, Göring, Heydrich były heteroseksualne. W innych podobnych ruchach wyzwoleńczych w Europie, na przykład wśród faszystów z Włoch, Benito Mussolini był znany z tego, że miał naraz zakochanych w sobie 14 kobiet.

odnośniki:

  1. Weindling 1993 , p. 368.
  2. 2.0 2.1 Marhoefer 2008 , p. 65.
  3. 3.0 3.1 Reich 1970 , p. Intro.
  4. Weibel 2005 , p. 531.
  5. Considered by Christians as a sin, linked to Sodom and Gamorrah .
  6. Meghnagi 1993 , p. 42.
  7. Igor Kon (10 September 2010). Soviet Homophobia „. (Jewish)
  8. 8.0 8.1 Doug Ireland (10 September 2010). Socialism and Gay Liberation: Back to the Future „. (Communist)
  9. Sabine Rohlf (18 June 2012). Sex Burns, Magnus Hirschfeld’s Institute for Sexual Research and the Burning of the Books „. (Communist)
  10. Peter Myers (3 October 2001). The Politics of Sex and Marriage in the Soviet Union „.
  11. New York Times (18 June 2012). Alfred Kinsey: Liberator or Pervert? „.
  12. Fitzpatrick Informer (18 June 2012). Kinsey: The Crypto-Psychoanalyst, Providing the Gentile Veneer for the Jewish-led Sexual Revolution „.
  13. Can We Please Just Start Admitting That We Do Actually Want To Indoctrinate Kids? . Queerty (12 May 2011). (Degenerate)
  14. Gay columnist: let’s face it, we want to indoctrinate children . Life Site News (18 May 2011).
  15. 15.0 15.1 Jews in the American porn industry . Jewish Quarterly (5 June 2012). (Jewish)

bibliografia:

  • Marhoefer, Laurie (2008). Among abnormals: The queer sexual politics of Germany’s Weimar Republic . ProQuest. ISBN 1109062699 .  
  • Weindling, Paul (1993). Health, race, and German politics between national unification and Nazism, 1870-1945 . Cambridge University Press. ISBN 052142397X .  
  • Reich, Ilse Ollendorff (1970). Wilhelm Reich: a personal biography . Peter Reich. ISBN 1458034216 .   (Jewish)
  • Weibel, Peter (2005). Beyond art, a third culture; a comparative study in cultures, art, and science in 20th century Austria and Hungary . Springer. ISBN 3211245626 .   (Jewish)
  • Meghnagi, David (1993). Freud and Judaism . Karnac Books. ISBN 1855750023 . 

Tags :

Komentowanie zamknięte.