Najnowsze

Opublikowano Marzec 24, 2014 Przez a303 W Historia

Bolszewickie zbrodnie

Poprawiona i przeredagowana wersja Morza krwi: Prawda o bolszewickiej Rosji [A Sea of Blood: the Truth about Bolshevik Russia], liczącej 12.000 wyrazów oryginalnej broszury opublikowanej w Monachium (1926) i napisanej przez rosyjskiego emigranta znanego jako „dr Gregor”.

Grafika i tytuły Larsha Darkmoon

1 – Wprowadzenie

Minęło już 9 lat od niewyobrażanej zbrodni przeciwko ludzkości, systematycznego rozpoczęcia rewolucji bolszewickiej w 1917. Teraz mamy dziewiąty rok [1926], istnieje rząd który nazywa się rządem robotniczo-chłopskim – ale nigdy w nim nie zasiadał nawet jeden prawdziwy robotnik czy chłop. Przez 9 lat w imię demokracji stosowano tortury jako oficjalny instrument państwa. I w imię socjalizmu zamordowano miliony zacnych osób, skazano na śmierć poprzez głód, albo wypędzono z domów i paleniska [ojczyzny] do każdej odległej części globu.

W imię proletariatu naród rosyjski został zniewolony przez szeregowych cudzoziemców, jego głos stłumiono, a ich ciała wysłano – przy okrzykach [żydowskiej] Trzeciej Międzynarodówki – do masowych grobów.

Stare rosyjskie powiedzenie: „Nigdy nie mówi się więcej kłamstw niż przed wojną i po polowaniu”. W rzeczywistości wielka wojna [I wojna światowa] nigdy nie miała prawdziwego rozejmu, nigdy naprawdę się nie skończyła. A polowanie na więcej ludzkich czaszek – oczywiście liczą się tylko chrześcijańskie i aryjskie – trwa dalej zgodnie ze złowrogim i systematycznym planem. I dlatego wielkie kłamstwo rozkwita, w formie kultu Ojca Kłamstw, przez te międzynarodowe szumowiny nazywające się bolszewikami.

Mundus vult decipi! – świat chce być oszukiwany! Wierzy w sowieckie kłamstwa  i bajki, a nawet uczestniczy w tej chorej komedii, wysyła delegacje znanych ludzi, oczywiście lewaków, niezdolnych zrozumieć języka rosyjskiego, i życzliwy wobec celów Trzeciej Międzynarodówki!

[Trzecia Międzynarodówka była trzecią największą konwencją zorganizowaną przez ultraradykalnych Żydów i marksistów w 1919 w celu skoordynowania działalności komunistycznej na świecie.]

Ci zagraniczni goście jadą do sowieckiej Rosji by „zbadać” sytuację. Ci wspaniali faceci nie mają pojęcia jaka była Rosja przed bolszewikami – i czym mogłaby się stać bez nich w międzyczasie! Natomiast nowi przyjaciele Związku Sowieckiego wykazują się wielką znajomością i uznaniem dla naszego rosyjskiego kawioru i wódki! Kawior jest dobry, wódka pali jak ogień idąc w dół, a we mgle mózgowej demokratycznego dobra jakoś nie zauważy się rzek krwi, przerywanych fragmentów mózgu i brzęku milionów łańcuchów niewolników.

Tak więc międzynarodowa demokracja celebruje swój rytuał składania ofiar. Chrześcijański baranek jest zarżnięty, a Annasz i Kajfasz [żydowscy liderzy w Sanhedrynie którzy skazali Jezusa na śmierć]  dzisiaj reprezentują międzynarodowy kapitał giełdowy, są honorowymi gośćmi na tej uczcie.

a

Stała rewolucja. Marks, Engels, Lenin i Trocki. Czterej Żydzi – Marks, Engels, Lenin i Trocki – którzy pomogli zniszczyć chrześcijańską Rosję carów i zastąpić ją ateistycznym komunizmem, w którym 66 milionów rosyjskich chrześcijan skazano na śmierć w kierowanych przez czeka gułagach.

2 – Systematyczne niszczenie Rosji

Stara Rosja już nie istnieje.

Zamiast niej mamy ogromną pustynię: jej inteligencja w 90% unicestwiona, jej klasa średnia zdławiona, jej klasa robotnicza jeszcze raz uczyniona poddaną – ale tym razem robotnicy poddani w należących do państwa fabrykach, robotnicy którzy tylko za wymówienie słowa „strajk” mogą być postawieni pod ścianą! Jeśli chodzi o chłopów, teraz są zaledwie zwierzętami jucznymi, wielbłądami na zrobionej przez sowiet Saharze, pracujący bez zastrzeżeń dla żydowskich wyzyskiwaczy i prawie bez wynagrodzenia.

Dla niewtajemniczonego musi być całkowicie niewyobrażalne jak takie potężne imperium, pozornie w jedną noc rewolucji, mogło być podpalone we wszystkich kątach i zniszczone.

Jednak to nie wydarzyło się w jedną noc.

Wydarzenia w marcu 1917 – obalenie cara przez Kerenskyego – i w listopadzie 1917 – bolszewicki pucz przeciwko rządowi Kerenskyego – były jedynym widocznym rezultatem lat cierpliwej, podkopującej  jak krety działalności przez żydowską międzynarodówkę: dzieło które nie rozpoczęło się w zbrodniczych umysłach Marksa, Kautskyego i Engelsa, ale wcześniejszego porozumienia żydostwa z wyższego szczebla masonerią.

Ci wyniośli „idealiści” torturowali i zabili w imię rosyjskich robotników i chłopów – i według własnych danych – następującą liczbę ofiar w pierwszych czterech latach wspaniałej rosyjskiej rewolucji: 28 biskupów Kościoła, 1.215 księży i 6.000 mnichów. Dlaczego? Tylko dlatego że byli biskupami, księżmi i mnichami, i dlatego że wierzyli w Boga – który oczywiście jest tylko jednorazowym zabobonem klasy średniej.

Następnymi byli 8.800 chrześcijańskich lekarzy i ich asystenci. Dlaczego? Bo reprezentowali nie-żydowską służbę medyczną klasy średniej.

Następnie oficerowie: 54.650 oficerów armii i marynarki, 10.500 oficerów policji (od stopnia pułkownika) i 48.500 policjantów niższych stopni. I dlaczego? Bo byli oficerami wojskowymi i policyjnymi, a wszyscy wiemy, że „militaryzm” nie jest już dozwolony dla żadnego nacjonalistycznego i o aryjskiej świadomości białego narodu. To dozwolone jest wyłącznie czerwonym bandytom, którzy nazywają się proletariuszami, by kopali masowy grób dla prawdziwego proletariatu.

Jest 260.000 lojalnych wobec flagi żołnierzy ze starej armii, wszystkich poddano egzekucji. Ale nawet te dane są znikome. Dalej – inteligencja: nauczyciele, profesorowie, inżynierowie, pisarze i sędziowie – zwłaszcza sędziowie, bo oni byli najbardziej niebezpieczni dla państwa rządzonego przez skazanych przestępców.

Do nich dodajmy prawników, prokuratorów okręgowych i wszystkich z wyższym wykształceniem – liczba sięgająca 361.825 zamordowanych spośród naszych najbardziej wymagających myślenia zawodów. Wspomnę jeszcze o naszej unicestwionej klasie wielkich posiadaczy ziemi, w sumie 12.950 osób.

A kiedy ktoś mnie pyta jak rosyjska inteligencja może znosić bolszewickie jarzmo, zawsze odpowiadam, że rosyjska inteligencja jest albo dosłownie 2 metry pod ziemią, albo na uchodźstwie, i że maleńka pozostała resztka cierpiała takie wykrwawienie i systematyczne upokarzanie ze strony komunistycznego walca parowego, że straciła wszelkie poczucie własnej wartości i godności osobistej.

I w końcu dochodzimy do skromnej liczby robotników i chłopów wymordowanych przez państwo robotników-i-chłopów. Jest ich tylko 192.350 robotników i 815.000 chłopów. Wszystkie te liczby to oficjalne dane statystyczne opublikowane przez Czeka [poprzednik KGB] i wydrukowane w łatwo dostępnych dziennikach bolszewickich w pkresie kiedy antykomunistyczne wojska Białych Rosjan walczyły z Trockim i Armią Czerwoną [1917-1921].

Wszystkie te fakty można zweryfikować w całych tomach informacji albo fragmentach opublikowanych w 1922 przez MSW Królestwa Serbii, jedynego kraju w Europie który bezlitośnie walczy z chorobą komunizmu.

Nawet ta olbrzymia liczba jest mała w porównaniu z osobami chorymi umysłowo biegającymi teraz wolno po Rosji Sowieckiej – jest ich 4.800.000 osób. Ale to żadna niespodzianka. Nawet stara Rosja nie miała dla nich wystarczającej liczby sanatoriów i szpitali. Teraz cały kraj stał się domem wariatów.

Nadal trwają mordy i płynie krew, choć tylko krew chrześcijańska i aryjska.

Kiedy podczas głodu w 1922 codziennie umierało 30.000 ludzi, żydowski lider Trocki powiedział z sarkazmem: „Tym lepiej – spójrzcie ile zaoszczędzimy sobie formalności!”

3 – Zamordowani przez Żydów carowie

Po Mikołaju I na tron wstąpił jego syn Aleksander II, prawdziwy przyjaciel swojego narodu. W 1861 roku zlikwidował poddaństwo i chłopom dał ziemię. Reformy dokonano dzięki porozumieniu mir [pokój] wiejskich społeczności – instytucji dużo bliższej prawdziwemu i szczeremu komunizmowi niż kapitalistyczny system wyzyskujący podatki jaki widzimy obecnie w Sowieckiej Rosji.

Ten sam car, Aleksander II, który w 1864 dał narodowi całą nową procedurę sądowniczą, wtedy najbardziej sprawiedliwą i najbardziej postępową w Europie – przeżył siedem prób zamachu na jego życie, aż w końcu, w ósmej próbie dokonanej przez Goldmanna, Liebermanna i Zuckermanna – czy ktoś może pomylić się w kwestii ich rasy? – z sukcesem dokonanej na życzenie Londynu. [Wtedy W Brytania była pod kontrolą żydowskich bankierów z londyńskiego City]

Aleksander II, wielki benefaktor swojego narodu, został wysadzony w powietrze 1 marca 1881 – w dniu kiedy miał obdarzyć naród nową konstytucyjną formą rządu.

Aleksander II odszedł.

Carem został Aleksander III. Jeśli chodzi o tego monarchę, który zachował pokój w Europie, my Rosjanie wszyscy byliśmy przekonani, że kiedy zmarł w 1894, było toi na skutek zwykłej choroby – w tym przypadku ostra infekcja nerek. Jak ogromne było później nasze zdumienie kiedy dowiedzieliśmy się – uciekinierzy i na wygnaniu, i z żydowskich źródeł – że ten car padł również ofiarą zbrodniczych umysłów plemienia Judy.

Żyd Saltus triumfuje z tego powodu w książce Imperialna orgia [The Imperial Orgy], opublikowanej w Nowym Jorku w 1920. Z pieniącymi się ustami w swoim delirium z powodu upadku chrześcijańsko-aryjskiego świata, wyjaśnia w niej jak Żydzi, współpracując z siłami Entente – Anglią Francją, USA i Włochami – pozbywali się carów, jednego po drugim.

Dalej opowiada, że w tym samym czasie kiedy w rosyjskich kościołach modlono się o zdrowie cara, w synagogach go przeklinano.

Do łoża chorego cara wezwano jego osobistego lekarza, Zakharina. Zakharin, o idealnie dobrym rosyjskim nazwisku, a jednak – Żyd. Kiedy przybył do cara w Livadija, w kieszeni kamizelki miał przygotowane dla niego lekarstwo. Ten rodzaj lekarstwa łatwo sobie wyobrazić: bilet w jedną stronę do następnego świata.

Kiedy ufający mu car przełknął lekarstwo, wił się z bólu na łózku, Zakharin pochylił się nad nim – jak pisze Stalus – z diabolicznym uśmiechem na twarzy.

Car wydusił z siebie słowa: „Kim pan jest?”

Odpowiedź Zakharina: „Jestem Żydem!” I z olbrzymią bezczelnością zwrócił się ku carycy i carskich ministrów i powiedział: „Nie ma powodu do zmartwienia, jego wysokość majaczy w gorączce!”

I pochylił się nad umierjącym człowiekiem i uśmiechnął się znowu: „To twój ostatni oddech – i my wygraliśmy!”

To cytat prosto z książki Żyda Saltusa Imperialna orgia.

4 – Czeka morduje miliony chrześcijan

I wtedy przyszła rosyjska rewolucja.

Kim byli ci przyjaciele prostego narodu, którzy w imię wolności, równości i demokracji zaczęli unicestwiać chrześcijańsko-aryjskie społeczeństwo?

Na pewno wśród nich byli jacyś prawdziwi idealiści, którzy naprawdę uważali, że mogą wykorzystać mord i zabójstwo, grabież i złodziejstwo, by ze świata zrobić nowy raj równości. Ale powszechnie znanym rezultatem było życie w piekle składającym się z głodu, deprawacji, rozpaczy i równości tylko w posiadaniu prawa by być zamordowanym przez kontrolowaną przez żydów Czeka [protoplasta KGB].

Słowo „czeka” jest nie tylko rosyjskim akronimem dla „Specjalnej Komisji do Zwalczania Kontrrewolucji”, ale również wyrażeniem w jidysz dla uboju zwierząt. Jak odpowiednie określenie! My chrześcijanie, nazywani „Gpyim” albo bydłem, według Żydów jesteśmy tylko zwierzętami. Ale Jahwe dał nam ludzkie twarze, żeby oszczędzić Żydom przykrości posiadania sług wyglądających jak zwierzęta [parafraza].

Pierwszy rząd tymczasowy [po abdykacji cara Mikołaja II tuż przed bolszewicką rewolucją 1917] składał się wyłącznie z masonów wtajemniczonych w języku romansów, z Francji lub Włoch, i założonych za angielskie pieniądze. Zbrodniczość tego „tymczasowego rządu” nie znała żadnych granic, bo zrobiła coś najbardziej nikczemnego co może zrobić rząd. Zignorował obietnice, cele i ideały za które dostał władzę – i dla których obalił cara, głowę państwa.

Okres 9 miesięcy tego „rządu” był tylko okresem ciąży, i bardzo ciężarna Rosja 27 października 1917 urodziła piekło. Można słusznie powiedzieć, że władza leżała na ulicy i bolszewicy tylko schylili się by ją podnieść. Żeby zapewnić imprezę dla przyjaznych demokracji zagranicznych, w Rosji musiały mieć miejsce walki uliczne. I dlatego premier Kerensky, pół-Żyd o nazwisku Kirbis, co oznacza „dynia”, celowo wysłał batalion kobiet i młodych kadetów prosto w szczęki wyjącego i morderczego tłumu, gdzie zostali sadystycznie unicestwieni. Tymczasem Kerensky, ubrany w marynarski mundur, uciekł do Sankt Petersburga.

Ale tuż przedtem Kerensky podpisał – ze względów rozgłosu – nakaz aresztowania „zdrajcy Trokiego” [Bronstein]. Ale kiedy gen. Polovtsev pojawił się w mieszkaniu Trockiego by go aresztować, tam razem z Trockim, w pluszowym fotelu siedział Kerensky, popijając likier. Wziął z ręki zdumionego generała nakaz aresztowania, teatralnym gestem go podarł, i odesłał generała – człowieka któremu brakowało odwagi by aresztować obie te szumowiny – bo w rewolucji wygrywa ten kto pierwszy podniesie swój kij.

W każdym razie publiczność rosyjska i zagraniczna miała oglądać sceny wojny ulicznej i rozlew krwi.

Oczywiście aryjskiej krwi.

5 –  Lenin, syfilityczny psychopata

Mieńszewicy, albo „większość narodu”, chcieli pokojowego socjalistycznego społecznego państwa i oganiczonej własności państwowej przemysłu jak w Szwecji. Bolszewicy, albo „mniejszość narodowa” [tzn. większość Żydów] chcieli panowania terroru i całkowitej nacjonalizacji pod rządami Lenina i Trockiego.

Mieńszewicy postawili tylko jeden warunek: by Lenin wytłumaczył się z szacunkiem z oskarżenia o kradzież z partii. Kiedy rozpoczęło się zgromadzenie i poproszono Lenina o rozliczenie się, wstał, wsadził ręce w kieszenie i zadeklarował, że jego pozycja w partii była tak wysoka, że nie musi z niczego się tłumaczyć.

Kiedy przybył z Niemiec do Rosji, już cierpiał na demencję z powodu nieleczonego albo nieodpowiednio leczonego syfilisu.

a

Lenin

Poprzez to zmiękczanie się mózgu – rodzaj klejenia się mózgu – miał teraz pełne kwalifikacje do wlewania swoich zbrodniczych fantazji w uszy burzącego się tłumu.

Rosja już wtedy stała w płomieniach, a obdarty gang bandytów zachęcany był sloganem Lenina: „Grabcie to z czego nas ograbili!”

I hołota rzucała się na nędzne resztki rosyjskiego społeczeństwa. Pod radosnym rechotaniem żydostwa tonęła Matka Rosja.

Choroba mózgu która dotknęła Lenina rozwijała się dalej. Z jego rządu wychodził jeden szalony pomysł po drugim. Najlepsi lekarze niemieccy wsiadali do samolotów by podreperować tego zgrzybiałego oszusta-męża stanu, ale coraz głębiej zapadał w psychiczną konfuzję. Mówi się, że przed śmiercią doświadczył kilka błysków psychicznego światła, kiedy to chodził na czterech po dywanie i jęczał żałośnie „Wybacz mi, Panie, wybacz mi!”

Naprawdę „międzynarodowy proletariat” ma powody do dumy: jego przywódca złodziej, jego prorok syfilityk, jego największy człowiek masowy zbrodniarz.

Zamiast prowadzić ludzkość do jasnego światła ponad chmurami, wpędził ją do rynsztoka, i nie jest przypadkiem to, że jego mauzoleum – „grobowiec Lenina” wygląda szalet publiczny.

a

Ostatni z Romanowów, car Mikołaj II z rodziną

Po rewolucji lutowej w 1917 roku, Mikołaj II abdykował i schronił się z rodziną w domu w Jekaterynburgu. Car, jego żona, syn, cztery córki, służący i lekarz rodzinny zostali zabici w tym samym pomieszczeniu przez bolszewików w nocy 17 lipca 1918. Później potwierdzono, że Lenin rozkazał z Moskwy ten potajemny mord.

Weteran brytyjskiego dziennikarstwa Robert Wilton wyjaśnia to w kultowym klasyku Upadek Romanowów [The Fall of the Romanovs] w jaki sposób Żydzi zorganizowali mord cara i jego rodziny:

„Cała historia bolszewizmu w Rosji jest w nieusuwalny sposób zaznaczona pieczęcią inwazji obcych. Mord cara, umyślnie zaplanowany przez Żyda Sverdlova, i dokonany przez Żydów Goloshchekina, Syromolotova, Safarova, Voikova i Yorovskyego, jest czynem nie narodu rosyjskiego, a tego wrogiego najeźdźcy” (Robert Wilton, Upadek Romanowów [The Fall of the Romanovs], s. 148).

6 – Trocki – kolejny morderca chrześcijan

Wielki rywal Lenina był człowiekiem który prawie prześcignął go w zdradzie, złośliwości i sadystycznej miłości do egzekucji: Żyd Laibe Bronstein, teraz nazywa się Leon Trocki.

Ten Bronstein-Trocki wcześniej był ultraradykalnym autorem kapiących żółcią artykułów w żydowskich dziennikach. Ale na długo przed wojną był agentem carskiej tajnej policji w Wiedniu, donoszącym na rosyjskich Żydów którzy zdezerterowali z rosyjskiej armii.

Trocki, pełnej krwi Żyd, zdradzał swoich braci-Żydów rosyjskiemu rządowi za 150 złotych koron miesięcznie [ok. $200]. Może to mówi wszystko co potrzebujemy o nim wiedzieć.

Przeprowadził się do Sankt Petersburga i założył bardzo burżuazyjną i kapitalistyczną firmę transportową. Później wszedł w biznes odcinania głów kiedy bardziej korzystne stało się bycie komunistą. Cały system komunistyczny w Sowieckiej Judei jest pełen dziwacznych wartości. Choć czysty komunizm obiecywał dzielącą się wszystkim wspólnotę, to sloganem rosyjskiego komunizmu wydaje się być „Co moje to moje, a co twoje to też moje!

a

Plakat z Trockim

Ten antybolszewicki plakat propagandowy z 1919 roku pokazuje Leona Trockiego (ur. Lev Davidovich Bronstein) jako diabła. Elementy wizualne pokazują antysemityzm: popularna taktyka antykomunistyczna miała odgrywać rolę Żydów w rosyjskiej rewolucji bolszewickiej”. (Z witryny syjonistycznej próbującej minimalizować rolę Żydów w rewolucji bolszewickiej. Zob. here).

Chińscy żołnierze przewodniczący tutaj na stosie trupów i rozstrzeliwujących rosyjskich chrześcijan, byli wynajętymi najemnikami dla żydowskich bolszewików. Wykonywali dla Żydów brudną robotę. Ich reputacja o sadystycznych torturach w imieniu ich bolszewickich pracodawców była legendarna. Tak więc oni byli odpowiedzialni za wprowadzenie do Europy niesławnej metody „tortur na szczura”, której odmiana miała pojawić się później jako przerażający punkt kulminacyjny w 1984 [Nineteen Eighty Four] Orwella.

SŁYNNY CYTAT Z TROCKIEGO (1917):

„Z Rosji musimy zrobić pustynię zamieszkałą przez białych Murzynów, na których narzucimy taką tyranię, jaka nigdy nie śniła się najgorszym despotom wschodu. Jedyną różnicą jest to, że będzie to tyrania lewicowa, a nie prawicowa. Będzie to czerwona tyrania, a nie biała. I wyraz „czerwona” będzie miał dosłowne znaczenie, bo rozlejemy taki potop krwi, że wszystkie straty w ludziach doznane w kapitalistycznych wojnach zbledną w porównaniu z nimi. Z nami będą współpracować najwięksi bankierzy z drugiej strony oceanu. Jeżeli my wygramy rewolucję, to na jej cmentarnych szczątkach ustalimy władzę syjonizmu i staniemy się taką potegą, przed którą cały świat padnie na kolana. Pokażemy co znaczy prawdziw władza. Dzięki terrorowi i krwawym łaźniom doprowadzimy rosyjską inteligencję do całkowitego ogłupienia, zidiocenia i zwierzęcej egzystencji”.Pamiętniki Arona Simanowicza [Memoirs of Aron Simanovich’, cyt. w Charakter syjonizmu [The Nature of Zionism], Vladimir Stepin, Moskwa, 1993, przekład z rosyjskiego na angielski Clive Lindhurst.

7 – Szatańskie tortury wymyślone przez żydowską Czeka

Na zawsze te nazwiska – Żyda Trockiego, Polaka Dzierżyńskiego, Rosjanina Morosa, Łotyszów Lazisa i Petera – wszystkich twórców niesławnej Czeka – będą zapamiętane w dziejach świata jako masowych zbrodniarzy.

Nawet najkrwawsze prześladowania chrześcijan za Tyberiusza czy Nero i najbardziej groteskowe tortury hiszpańskiej inkwizycji za Torquemada – nawróconego Żyda – bledną w porównaniu z niewyobrażalnymi makabrycznymi czynami dokonanymi przez kierowaną przez Żydów i Łotyszów Czeka.

Na ten temat opublikowano całą półkę książek z napisaną i fotografowaną dokumentacją.

Wystarczy wymienić tylko Upijanie się krwią przez bolszewików [The Blood Intoxication of the Bolsheviks] Nilostonskyego, Walka z bolszewizmem [The Battle Against Bolshevism] Avalova, Plaga nad Rosją [The Plague over Russia] Alberta Rosenberga, Rosja Sowiecka [Soviet Russia] Kathariny Haug-Houg i Czeka [The Cheka] Georga Popova.

[Tu niektóre z najbardziej makabrycznych tortur wymyślonych przez żydowską Czeka dla ich głównie rosyjskich ofiar.]

Kiedy czerwoni zajęli miasto, zabrali zakładników – takich jak ludzie noszący krawaty, albo robotników w odświętnych strojach. Rozbierali ich do naga i do podbrzusza ofiary przywiązywali pustą doniczkę w której umieszczali wygłodniałego szczura. Przez małą dziurkę w dnie doniczki wsadzano rozgrzany do czerwoności pręt by nękać szczura i go rozwścieczyć, zmuszając go do próbowania schowania się przed prętem – głęboko w brzuchu przerażonej ludzkiej ofiary.

a

Tortury „na szczura”: rozgrzany do czerwoności pręt wpychany przez kraty klatki, zmusza oszalałego szczura do ucieczki poprzez wgryzanie się w brzuch ludzkiego więźnia.

Inne ofiary ustawiali w szyku wojskowym, następnie rozkazywali pierwszemu rzędowi położyć dłoń na drewniany stół. Przybijano ją gwoździem do stołu. Następnie nakrawali naskórek wokół nadgarstka, polewali dłoń wrzątkiem i ściągali skórę. To nazywali „robieniem rękawiczek”.

Co ciekawe, każde pomieszczenie do tortur miało własną panią od tortur, zawsze Żydówkę albo Łotyszkę, zwykle o pseudonimie takim jak „Dora rękawiczniczka” albo „Rosa rękawiczniczka”.

Nie zaskakuje kiedy dowiemy się, że głównym sędzią moskiewskiego sądu karnego jest także Żydówka, Anya Glusmann, która głównie wydawała wyroki śmierci, i jak powiedział lizusowski artykuł o niej, po „ciężkim dniu pracy” kocha kwiaty i perfumy.

Jest więcej: takie jak umieszczenie głowy mężczyzny na kowadle, a następnie powoli rozsadzanie jej wykorzystując z coraz większą siłą ogromny żelazny młot.

Ci przeznaczeni na taką samą śmierć następnego dnia mieli rozkaz zbierania kawałków mózgu i kości, komórek nerwowych i krwi, które widzieli latające przez pomieszczenie. Kiedy dostawali ten rozkaz mówiono im: „Kopiecie własny grób. Musicie być szczęśliwi, że jutro wasi będą zbierać kawałki waszych zwłok„.

Jeśli chodzi o duchownych, wprowadzali ich do kościoła, udzielali im ślubu z lochą lub kobyłą w sarkastycznej ceremonii, a potem przybijali ich gwoździami do krzyża nad ołtarzem.

Biskupa Woroneża żywcem wrzucono do ogromnego gara wrzącej wody i jego mnichów zmuszono przystawiając im do głowy rewolwer do jedzenia łyżkami tej „zupy”.

Wysokiego szczebla hierarchom wykłuwano oczy, odcinano języki i uszy.

Następnie żywcem ich palono.

Albo otwierano nożem ich podbrzusze i pierwszą część ich jelita przybijano gwoździami do słupa telefonicznego. Następnie zmuszano ich do biegania wokół słupa, a jelita rozwijały się do chwili zgonu.

Oficerów rosyjskiej marynarki parowano na śmierć we własnych pomieszczeniach silnikowych. Przywiązywano ich łańcuchami do bloków cementowych i wyrzucano z falochronów tak by ich spętane ciała, rozkładając się i podnosząc pod falami, tworzyły ohydne, kołyszące się lasy martwych.

Gen. Virenowi z Kronstadt odrąbali obie ręce i paradowali go wokół centrum miasta, aż im się znudziło i go zastrzelili.

W oczy wpychano palące się cygara aż stali się ślepi, a ich ciała pieczono na rożnach.

Specjalnymi imadłami do mózgu powoli ściskano głowy do punktu pęknięcia.

Armia niemiecka znalazła pomieszczenie pełne tych i podobnych urządzeń, łącznie ze zgniataczem jąder w podziemnym miejscu na Ukrainie w 1941. Specjalnie przystosowane wiertła dentystyczne używano do wiercenia głęboko w mózg.

Odcinali górną część czaszki i innych zmuszali do jedzenia ich mózgu, po czym jedzących poddawano pile i z kolei ich mózg był jedzony [parafraza].

Aresztowano całe rodziny i dzieci torturowano na oczach powiązanych rodziców, albo żonę torturowano na oczach jej męża, albo odwrotnie.

Bolszewicy wbijali gwoździe w puste beczki drewniane, następnie turlali z radością beczki wypchane ludźmi.

Biała Armia odkryła masowe groby ludzi zakopywanych żywcem. Ofiary chowane żywcem zwykle mają brud w ustach i nozdrzach bo próbowały oddychać. Wijące się ciała tych ludzi znaleziono w stanie najdziwniejszych wykrzywień.

I to wszystko w słodkim imieniu wolności i demokracji!

*          *          *

(Dalsze potwierdzenie tych strasznych zbrodni można znaleźć w tym [this] niedawnym artykule dr Lasha Darkmoon. Ale najbardziej szczegółowym i emocjonalnym opisem pozostaje klasyk Eustace’a Mullinsa Ukryty holokaust. Prawdziwym holokaustem był chrześcijański holokaust dokonany przez Żydów na 66 milionach, w większości chrześcijan.)  

_______________________________________________________________

*** Isabella Fanfani – niezależna autorka i ilustratorka mieszkająca w Lozannie, Szwajcaria.

Źródło: http://www.darkmoon.me/2011/crimes-of-the-bolsheviks-edited-by-isabella-fanfani/

Tłum z j. ang. Ola Gordon

http://chomikuj.pl/OlaGordon

 

 

 

Tags : , , ,

Komentowanie zamknięte.