Opublikowano Czerwiec 9, 2017 Przez a303 W Żydomasońska rewolucja w "Kościele katolickim"

„Bóg nie może być Bogiem bez człowieka” – ostatnia Franciszkowa herezja, czyli nowa herezja od starego heretyka

Jesteśmy już przyzwyczajeni do bzdur wypowiadanych przez Franka,  ale 7 czerwca 2017 roku zaskoczył on świat najnowsza herezją – no cóż, dla niego przynajmniej to było nowe.

 W swojej katechezie, na tzw. audiencji generalnej, ten podszywający się pod papieża człowiek, wypowiedział nowe, skandaliczne, bluźniercze  i heretyckie twierdzenie, iż „Bóg potrzebuje człowieka, że Bóg nie może być Bogiem bez nas, ludzi.”

On powiedział m.in. że:  „Bóg nigdy nie będzie Bogiem bez człowieka; to właśnie ON NIE MOŻE BYĆ BEZ  NAS, a to jest wielka tajemnica!

Bóg nie może być Bogiem bez człowieka: to jest wielka tajemnica!…”

Słowa zawodzą w obliczu tak bezczelnego  bluźnierstwa – a jednak tak wiele osób chętnie to kupi  bo ich ulubiony jezuita wie, jak całować małe dzieciaczki!

Zauważ, że Franciszek sprawia, że ​​jego bluźnierstwo jest łatwo strawne i ładnie  się prezentuje za pomocą dodatków o tym jak Bóg  nas nie porzuca, jak On nas bezwarunkowo kocha (co jest fałszywe aż do bólu), dodając, że Jego domniemana potrzeba – nas, ludzi – jest  „Wielką tajemnicą” i „źródłem naszej nadziei”.

 Nazywanie rzekomej Bożej potrzeby posiadania nas,  ludzi , „tajemnicą”,  nie czyni  tego faktu mniejszą herezją niż to jest w istocie …. ponieważ oznacza to, że Bóg nie stworzył nas z Jego własnej dobroci i miłości, a raczej w celu zaspokojenia jakichś  potrzeb; coś w stylu;  „Ja nie  chciałem cię – ja potrzebowałem cię!”. Które zaadaptowane dziecko poczułoby się przyciągnięte do jego zastępczych rodziców, gdyby dowiedziało się, że oni go tylko zaadaptowali po to,  aby  zaspokoić jakaś potrzebę w swoim życiu, a nie z miłości?

Jest oczywiste, że ostatni błąd Franciszka jest bluźnierstwem, ale czy jest to także herezja, czyli zaprzeczenie dogmatu katolickiego?

Tak, to jest. Mówienie, że Bóg potrzebuje nas, oznacza, że ​​Bóg nie jest nieskończenie doskonały Sam w  Sobie i w Samym Sobie, a także zaprzecza, że ​​Bóg stworzył wszystko, dobrowolnie, ze względu na Jego dobroć i miłość. Pismo Święte oczywiście świadczy o wolności Bożej od konieczności w akcie stworzenia (np. Patrz Ps 115: 3, 135: 6, por. Wiśnir 11:26, 2 Mach 8:18), ale my  ograniczymy się do przeglądu głównych oświadczeń  Kościoła dotyczących tej j kwestii.

W 1442 r. Sobór Florencki  oświadczył, że ​​”jedyny prawdziwy Bóg Ojciec i Syn, i Duch Święty, jest Stwórcą  wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych, Kóry, kiedy chciał, ze swojej Dobroci, stworzył wszystkie stworzenia, duchowe, jak również cielesne „(Bull Cantate Domino, Denz. 706, )

Papież Pius IX w 1857 r. potępił błędy Anton Günthera, „wyraźnie przeciwstawiające się doktrynie katolickiej o najwyższej wolności Boga, która jest wolna od jakiejkolwiek konieczności w tworzeniu rzeczy” (apostolski list Eximiam Tuam, Denz 1655).

Sobór Watykański I, zwołany  w latach 1869-1870, zdefiniował dogmatycznie: „Jeśli ktoś nie wyzna, że świat i wszystkie zawarte w nim rzeczy, zarówno duchowe, jak i materialne, w odniesieniu do całej ich substancji, zostały uczynione  przez Boga z niczego, lub też powiedzieli, że Bóg stworzył nie za pomocą aktu wolnej woli, wolnej od wszelkiej Konieczności, ale tak samo, jak On kocha samego siebie, lub  zaprzecza, że świat został stworzony dla chwały Bożej:  niech mu  będzie ANATEMA.”

Opracowanie: Renata

Na podstawie: http://novusordowatch.org/2017/06/francis-god-cannot-be-god-without-man/

Komentowanie zamknięte.