Najnowsze

Opublikowano Lipiec 20, 2013 Przez a303 W Samoobrona w infowar

Argentyna – syjonizm i ruina gojów

Argentyna - Wiadomości Wolna PolskaArgentyna – rujnowanie gojów.

Argentyna, przed Peronem, była jednym z najbogatszych krajów na Świecie.

Jak mówią sami Argentyńczycy, przed Peronem Argentyńczyk pracował, oszczędzał i kupował sobie dom, po Peronie, Argentyńczyk wydaje wszystko na życie i uciechy a potem wymaga od Rządu aby mu dano dom, bo nie ma gdzie mieszkać

Zdaje sobie sprawę, ze różne mity, legendy, marzenia i mgliste wyobrażenia krążą po świecie na temat peronizmu i Argentyny. Najczęściej maja konotacje romantyczna i pełną sympatii, szczególnie jak dojdzie do głosu charyzmatyczny wizerunek pięknej i czułej Ewity Peron, świetnej aktorki od najmłodszych lat (Maria Eva Duarte 1922 oficjalnie, dzisiaj już wiadomo ze urodziła się 3 lata wcześniej, 7 maja 1919 jako Eva Maria Ibarguren po matce – potem zmieniono dokumenty na Duarte Ibarguren – była nielegalną córką lokalnego ziemianina Duarte)

Tak jak można semantycznie sfałszować określenie „liberalizm” nazywając liberalizmem ordynarny interwencjonizm i faworytyzm w stosunku do równiejszych kosztem mniej równych, tak i społeczny interwencjonizm Perona w Argentynie kryl za sobą zupełnie inne cele niż dobrobyt wszystkich Argentyńczyków. Jak czytelnik już zgaduje, chodziło przede wszystkim o dobrobyt licznej diaspory żydowskiej w Argentynie. Okres walki o „sprawiedliwość społeczną” skończył się upadkiem ogromnej ilości firm należących do goim i przejęciem ich przez członków „narodu wybranego”.

Mechanizm był prosty i hipokrytycznie przedstawiony, jako obrona poziomu życia i stabilizacja cen.

Rząd Perona, aby utrzymać w ryzach zwyżki cen, wprowadził ich regulacje, czyli zabronił podwyżek. Niezdolne do zarabiania na przeżycie przedsiębiorstwa dusiły się finansowo, wpadały w długi, plajtowały i zostawały przejmowane przez żydowskie banki czy wykupywane za grosze przez żydowskich inwestorów. Po jakimś czasie restrykcje cenowe znikały i nowi właściciele bez trudu wracali do zyskownej działalności na oczyszczonym już z gojowskiej konkurencji rynku.

W 1946r Juan Domingo Peron wprowadza w życie IAPI – centrale handlu zagranicznego (pomysł rodem z komunizmu, wiemy dobrze z Polski czy ZSRR jak fatalne były efekty handlu zagranicznego poprzez centrale eksportowe) które reprezentowało za granicą całość argentyńskiej produkcji pszenicy i dużą część eksportu agro. Aby zwiększyć zyski IAPI monopolizuje zakupy produktów rolnych w Argentynie i zaniża drastycznie ceny skupu. Wraz z kłopotami finansowymi centrali pojawiają się dotacje rządowe trafiające do właściwych kieszeni kosztem producentów żywności.

Od 1948 roku zaczyna się zamordyzm. Państwo interweniuje radio i prasę, wszelka opozycja jest pozbawiona dostępu do mas-mediów, pojawiają się aresztowania nawet parlamentariuszy. Jak i dzisiaj to czyni syjonistyczno-socjalistyczny rząd Krystyny Elisabet Fernandez Wilhem ( w strefie hiszpańskojęzycznej podaje się zawsze nazwisko ojca, w tym przypadku Fernandez oraz matki ( po jej ojcu ) tu Wilhem ) ograniczając przydziały papieru dla prasy opozycyjnej.

Od kiedy Rothschildowie wylansowali na świecie idee żydowskiego kraju w Palestynie i w Argentynie pojawia się pomysł stworzenia Nowego Izrahella – Estado de Israel en Argentina – na ziemiach należących do chrześcijańskich imigrantów z całej Europy – (patrz nota na dole) Żydowska mafia argentyńska, lokalna Kosher Nostra, czynnie bierze udział powiększaniu stanu posiadania paso żydowskiej diaspory, współpracując i popierając kolejne rządy, na zasadzie „pecunia non olet” więc czy Peron czy inny generał, czy syryjski sprzedawczyk Menen czy chilijski żyd Kirchner, Kosher Nostra prosperuje kosztem reszty niepoleczenia.

cristina de kirchner - Argentyna - Wiadomości Wolna Polska W razie wątpliwości, wystarczy spojrzeć na wyniki polityki wewnętrznej – PNB Argentyny jest opłakany, poza regionem Buenos Aires jest bieda, państwo nakłada ciężkie podatki eksportowe (!!!) na agro, ogranicza ruch dewizowy (dla normalnych ludzi czy małych firm tylko, taki, np. Soros nie ma kłopotów z przelewami na Cayman Islands ), kontroluje import, toleruje niesamowitą korupcje.

Nie ma pracy dla wykształconych – zwie się to subempleo – podzatrudnienie – np. kelner ma wyższe studia. Po staremu, Argentyńczycy emigrują za praca.

Nota: ziemie oryginalnie należące do Indian Mapuche zostały zręcznie, w majestacie prawa, im skonfiskowane i przekazane zamożnym przedsiębiorcom – terratenientes. Tak się dorobił wielkiej fortuny Juan Duarte, ojciec Ewity Duarte de Peron.

Tags : , , , , , , , , , , ,

Komentowanie zamknięte.